Page 1 of 2 1 2 LastLast
Results 1 to 20 of 38

Thread: Τα άρθρα της εφημερίδας στο φόρουμ

  1. #1

    Τα άρθρα της εφημερίδας στο φόρουμ

    Υ.Γ. 2 Είχε γράψει ένα άρθρο ο Καλαλάς για τον τρόπο επιλογής ποιον διαβάζουμε και ακούμε για το στοίχημα κάπου προς το μέσο της σεζόν. Γίνεται να ανέβει εδώ στο φόρουμ, γιατί πιστεύω είναι σημαντικό να το διαβάσουν κυρίως οι νέοι παίκτες.

    …. σ’ αυτές τις περιπτώσεις, και όχι μόνο, εμπιστεύομαι τους στοιχηματογραφιάδες που εκτιμώ. Το τελευταίο, η εμπιστοσύνη δηλαδή προς το πρόσωπο ορισμένων ανθρώπων που γράφουν σε στοιχηματικού περιεχομένου εφημερίδες, θεωρώ ότι είναι και το σημαντικότερο για το μέσο παίχτη, ο οποίος δεν έχει συνήθως τον ελεύθερο χρόνο να ψάξει όλα αυτά τα στοιχεία που απαιτούνται, ώστε να διαμορφώσει μια ολοκληρωμένη άποψη για τη δυναμική των ομάδων μια συγκεκριμένη χρονική στιγμή. Βέβαια, αν πρόκειται να στοιχηματίσεις υπέρ της Μπαρτσελόνα, της Ρεάλ ή της Μίλαν δεν χρειάζεται να συμβουλευτείς τη γνώμη κανενός ειδικού, αλλά αν επιδιώκεις να σχηματίσεις μια εικόνα για την αγωνιστική συμπεριφορά της Στόκπορτ ή της Χιρόνα, που δεν τις έχει δεις ποτέ - ή έστω σπάνιες φορές - να αγωνίζονται, τότε η γνώμη του ειδικού αποκτά βαρύνουσα σημασία.


    Το ερώτημα που εγείρεται είναι πώς αναγνωρίζουμε τον ευσυνείδητο επαγγελματία από τον ασυνείδητο και εδώ πράγματι η κατάσταση, εν μέρει τουλάχιστον, περιπλέκεται. Έγραψα «εν μέρει», επειδή προσωπικά δεν δυσκολεύτηκα να διαχωρίσω, από τα πρώτα στοιχηματικά βήματά μου, την ήρα από το στάρι. Αρχικά, θεώρησα ως μη σοβαρούς και «έκοψα» μονομιάς όλους τους «πανηγυρτζήδες». Όλους αυτούς, δηλαδή, οι οποίοι μόλις επαλήθευαν μια τριάδα ήταν ικανοί να μας τρελάνουν με τις ουρανομήκεις κραυγές τους, λες και είχαν επιτελέσει τον δέκατο τέταρτο άθλο του Ηρακλή (ο δέκατος τρίτος είχε ήδη πραγματοποιηθεί με τη σύλληψη και μόνο της ιδέας της «αγίας τριάδας).

    Αμέσως μετά, σταμάτησα να ασχολούμαι με τη παράξενη αυτή φάρα που παραδόξως (αμφιβάλλω πλέον) ευδοκιμεί ανάμεσά μας και μας αντιμετωπίζει περίπου ως μπουνταλάδες. «Κοιτάξτε να δείτε μάγκες, όπως στις μπίζνες στον πόλεμο και στο σεξ (σ.σ. μπίζνες, πόλεμος και σεξ πάνε πακέτο στο ανοργασμικό κεφάλι τους) δεν κάνουμε πλάκα, έτσι και στο στοίχημα δεν χρειάζονται χωρατά .Καλό θα είναι μας διαβάζετε και να μάθετε μερικά βασικά πραγματάκια, μήπως και απαλλαχθείτε από το σύνδρομο του κουβά που σας καταδιώκει».Το γνωστό, πασιάρικο και δήθεν καφενόβιο στυλάκι, αφού οι καφενέδες μια χαρά τόποι συνεύρεσης είναι, που διατηρούν ακόμη την ελευθεριακή χροιά τους και οι όποιες υπερφίαλες ατάκες αντιμετωπίζονται είτε με χιούμορ και κατανόηση είτε εισπράττουν τις απαντήσεις που τους αρμόζουν.

    Το ξεσκαρτάρισμα όμως είναι εύκολο και δεν απαιτεί, συνήθως, ιδιαίτερες ικανότητες. Το δύσκολο είναι να διακρίνουμε τον άξιο, αυτόν που εργάζεται ευσυνείδητα και που τελικά νοιώθουμε ότι μπορούμε να εμπιστευτούμε. Όχι ασφαλώς για να μας κάνει δώρο μια τριαδούλα ή να ακολουθήσουμε τυφλά τις προτάσεις του, αλλά για να μας μεταφέρει το κλίμα και τις ιδιαιτερότητες του πρωταθλήματος με το οποίο ασχολείται, να μας παρουσιάσει, ως απαύγασμα της πολύωρης εργασίας του, τα υπέρ και τα κατά των ομάδων, δίνοντας μας την ευκαιρία να αξιολογήσουμε σωστά τα δεδομένα που υπάρχουν και με βάση αυτά να προβούμε στις όποιες επιλογές μας.

    Αυτό είναι που προσωπικά «μετράω» σε κάθε στοιχηματογραφιά και γενικότερα σε κάθε επαγγελματία. Θέλω, δηλαδή, να με πείσει ότι το κατέχει το «άθλημα», ότι κοπιάζει για να γράψει πέντε αράδες, ότι αφιερώνει χρόνο και περνάει από κόσκινο όλα τα στοιχεία που έχει στα χέρια του, προτού καταλήξει στις όποιες προτάσεις του.

    Δεν ισχυρίζομαι ότι δεν κοιτάζω τις προτάσεις των στοιχηματογραφιάδων που εμπιστεύομαι. Τις κοιτάζω και άλλες φορές τις ακολουθώ, άλλες φορές τις αφήνω να πάνε ευχή του Θεού. Δεν είναι όμως αυτό, επιμένω , το κύριο μέλημά μου. Πρωτίστως τους διαβάζω, και από τα γραφόμενά τους - την ανάλυσή τους και την τεκμηρίωση τους σε συνδυασμό με το ήθος που εκπέμπει κάθε προσεγμένη δουλειά – προέκυψε η εμπιστοσύνη προς το πρόσωπό τους. Όχι από τις επιτυχίες τους ή τις αποτυχίες του, οι οποίες έρχονται και παρέρχονται.

    Εξάλλου, οι επιτυχίες και οι αποτυχίες δεν είναι μόνο αποτέλεσμα μια σωστής και τεκμηριωμένης ή λαθεμένης, αντίστοιχα, ανάλυσης, αλλά και πολλών άλλων παραμέτρων, όπως η «εκτέλεση», οι στόχοι και οι απαιτήσεις που έχει κάποιος από το παιχνίδι, η εύνοια και κυρίως η ψυχολογία. Όλα αυτά μαζί, αλλά και άλλα που πιθανότατα μου διαφεύγουν τώρα, πρέπει να συνυπάρχουν για να οδηγηθεί κάποιος στο επιθυμητό αποτέλεσμα. Το όλο εγχείρημα όμως χάνει τη γοητεία του και βασίζεται αποκλειστικά στην τύχη όταν δεν συνοδεύεται από σοβαρή και υπεύθυνη εργασία.

    Σ’ αυτό το σημείο θα μπορούσε κάποιος να αναρωτηθεί σε ποια από τις παραπάνω κατηγορίες θεωρώ ότι ανήκω. Εύλογη η απορία αλλά και προφανής, τουλάχιστον για μένα, η απάντηση. Σε καμία.. Είμαι απλά ένας παίχτης που έχει σπαταλήσει ένα κομμάτι της ζωής του περιπλανώμενος στα δύσβατα μονοπάτια του τζόγου και έχει πλέον την ευκαιρία να μοιράζεται τις σκέψεις του με τους αναγνώστες της εφημερίδας, αλλά εξακολουθεί να αφιερώνει ένας μέρος της καθημερινής δραστηριότητάς του ψάχνοντας συνέχεια νέα στοιχεία που θα τον βοηθήσουν να βρει το δρόμο προς το ταμείο…

  2. #2
    Πολυ καλο!!!Ετσι ακριβως ...για τους "νεους" παικτες κραταω τα παρακατω:

    Αρχικά, θεώρησα ως μη σοβαρούς και «έκοψα» μονομιάς όλους τους «πανηγυρτζήδες». Όλους αυτούς, δηλαδή, οι οποίοι μόλις επαλήθευαν μια τριάδα ήταν ικανοί να μας τρελάνουν με τις ουρανομήκεις κραυγές τους, λες και είχαν επιτελέσει τον δέκατο τέταρτο άθλο του Ηρακλή (ο δέκατος τρίτος είχε ήδη πραγματοποιηθεί με τη σύλληψη και μόνο της ιδέας της «αγίας τριάδας).
    Καλό θα είναι μας διαβάζετε και να μάθετε μερικά βασικά πραγματάκια, μήπως και απαλλαχθείτε από το σύνδρομο του κουβά που σας καταδιώκει».Το γνωστό, πασιάρικο και δήθεν καφενόβιο στυλάκι, αφού οι καφενέδες μια χαρά τόποι συνεύρεσης είναι, που διατηρούν ακόμη την ελευθεριακή χροιά τους και οι όποιες υπερφίαλες ατάκες αντιμετωπίζονται είτε με χιούμορ και κατανόηση είτε εισπράττουν τις απαντήσεις που τους αρμόζουν.
    Πιστευω , αυτος που θα αποφυγει τους παραπανω τυπους , θα γλυτωσει χρονο και χρημα και το βασικοτερο , θα σκεφτεται πολυ πιο επαγγελματικα το στοιχημα και θα παιζει πιο υπευθυνα.Το τονιζω , γιατι ειναι ειναι πολυ ευκολο να "χαθεις" σε δεκαδες σαιτ ...
    οποιοs φοβαται...παει και κοιμαται!!!!

  3. #3

    Τα άρθρα της εφημερίδας στο φόρουμ

    Μετά από τη σχετική συζήτηση στο φόρουμ, σε αυτό το στίκι θέμα θα βάζουμε κάποια άρθρα από την εφημερίδα που έχουν μια διαχρονικότητα, είτε για να μπορούν να τα διαβάσουν και όσοι για κάποιο λόγο τα έχασαν είτε, γενικότερα, για να μπορεί να ανατρέχει ο καθένας ανά πάσα στιγμή.
    It's a pleasure to meet someone who understands that to the true gambler, money is never an end in itself, it's simply a tool, as a language is to thought.

  4. #4
    Αναντικατάστατος plestis13's Avatar
    Join Date
    Jan 2011
    Location
    Νέα Σμύρνη
    Posts
    9,895
    Νίκο βάλε αυτό που είχες γράψει κοντά στο Πάσχα γιατί το είχα χάσει, φυσικά και ότι άλλο παρόμοιο έχεις!!

  5. #5
    Quote Originally Posted by plestis13 View Post
    Νίκο βάλε αυτό που είχες γράψει κοντά στο Πάσχα γιατί το είχα χάσει, φυσικά και ότι άλλο παρόμοιο έχεις!!
    Ποιο εννοείς;

    Και κάτσε να δω αν θα μπορέσω να τα κάνω εξπορτ από το indesign. Μου είπαν ένα κόλπο τα κορίτσια από το ατελιέ, θα δοκιμάσω το ΣΚ από το σπίτι.
    It's a pleasure to meet someone who understands that to the true gambler, money is never an end in itself, it's simply a tool, as a language is to thought.

  6. #6
    Αναντικατάστατος plestis13's Avatar
    Join Date
    Jan 2011
    Location
    Νέα Σμύρνη
    Posts
    9,895
    Quote Originally Posted by Angelis View Post
    Ποιο εννοείς;

    Και κάτσε να δω αν θα μπορέσω να τα κάνω εξπορτ από το indesign. Μου είπαν ένα κόλπο τα κορίτσια από το ατελιέ, θα δοκιμάσω το ΣΚ από το σπίτι.
    Μου το είχες πει σε ένα άλλο τοπικ

  7. #7
    Quote Originally Posted by plestis13 View Post
    Μου το είχες πει σε ένα άλλο τοπικ
    Δεν θυμάμαι βρε συ για ποιο μιλάγαμε... Θύμισέ μου...
    It's a pleasure to meet someone who understands that to the true gambler, money is never an end in itself, it's simply a tool, as a language is to thought.

  8. #8
    Αναντικατάστατος plestis13's Avatar
    Join Date
    Jan 2011
    Location
    Νέα Σμύρνη
    Posts
    9,895
    Quote Originally Posted by Angelis View Post
    Δεν θυμάμαι βρε συ για ποιο μιλάγαμε... Θύμισέ μου...
    Νομίζω για τα προσωπικά σου κακά/καλά σαν παίκτης.
    Αν όχι πες μου να το ξαναψάξω

  9. #9
    Αναντικατάστατος plestis13's Avatar
    Join Date
    Jan 2011
    Location
    Νέα Σμύρνη
    Posts
    9,895
    δεν ξέρω αν πέτυχες ένα άρθρο μου τις προάλλες που έγραφα για τις αδυναμίες μου ως παίκτη). Ισως να μπορούσα πιο μικρός, που ρίσκαρα πολύ πιο εύκολα πράγματα και που δεν είχα τόσες ανάγκες/υποχρεώσεις και τόσα πολλά να χάσω.
    Αυτό μου είχες πει!!

  10. #10
    Quote Originally Posted by plestis13 View Post
    δεν ξέρω αν πέτυχες ένα άρθρο μου τις προάλλες που έγραφα για τις αδυναμίες μου ως παίκτη). Ισως να μπορούσα πιο μικρός, που ρίσκαρα πολύ πιο εύκολα πράγματα και που δεν είχα τόσες ανάγκες/υποχρεώσεις και τόσα πολλά να χάσω.
    Αυτό μου είχες πει!!
    Α οκ, κατάλαβα, στο τόπικ με τα θετικά/αρνητικά μας.

    Αν δουλέψει το κολπάκι για να το κάνω word, θα το περάσω τις επόμενες μέρες
    It's a pleasure to meet someone who understands that to the true gambler, money is never an end in itself, it's simply a tool, as a language is to thought.

  11. #11
    Αναντικατάστατος plestis13's Avatar
    Join Date
    Jan 2011
    Location
    Νέα Σμύρνη
    Posts
    9,895
    Quote Originally Posted by Angelis View Post
    Α οκ, κατάλαβα, στο τόπικ με τα θετικά/αρνητικά μας.

    Αν δουλέψει το κολπάκι για να το κάνω word, θα το περάσω τις επόμενες μέρες
    Νομίζω σε άλλο τοπικ με επαγγελματιες και τέτοια.Οκ ανεβασέ το και όποιο άλλο νομίζεις ότι θα βοηθήσει.

  12. #12
    Δούλεψε το κολπάκι και βάζω κι εγώ το άρθρο που ζήτησε ο Journalist - είναι και επίκαιρο, καθότι αναφέρεται στο πώς διαχειρίζομαι το κεφάλαιό μου. Δημοσιεύθηκε στο τεύχος 704, Παρασκευή 27 Αυγούστου 2010. Για το ακριβές της κουβέντας, στο φετινό προγραμματισμό μου θα κάνω κάποιες μετατροπές σε σχέση με το περσινό μου πλάνο, όμως δεν έχουν ιδιαίτερη σημασία - ερέθισμα είναι το κείμενο, όχι πανάκεια ή καμιά φοβερή συνταγή.

    (Το χωρίζω σε δύο μηνύματα, γιατί υπερβαίνει τους 10000 χαρακτήρες που επιτρέπει το ένα μήνυμα)

    Διαχείριση, μονά, συστήματα και... σκόρερ

    Εδώ και καιρό είχα στο μυαλό να την ανοίξω τη συγκεκριμένη κουβέντα, αλλά πότε τύχαινε το ένα, πότε το άλλο και όλο και την ανέβαλλα. Μετά από ένα μέιλ ενός φίλου όμως τις προάλλες, αποφάσισα να την επισπεύσω, όσο ακόμη είμαστε στις πρώτες αγωνιστικές και δεν έχει αρχίσει ακόμη η σοβαρή στοιχηματική σεζόν.

    Τόσα χρόνια που εκφράζω τις στοιχηματικές μου απόψεις δημόσια, έχουμε συζητήσει για όλα τα θέματα που μας απασχολούν εμάς τους στοιχηματζήδες. Πέρα φυσικά από την «καθημερινότητά» μας, το σε απλά... στοιχηματζίδικα «τι παίζουμε σήμερα», έχουμε συζητήσει γενικότερα για τις ομάδες και την αγγλική ποδοσφαιρική κουλτούρα, για το γιατί παίζω αυτά που παίζω, για το πώς τα παίζω, για το πώς κρίνω και πώς βγάζω τις αποδόσεις, για το πώς μελετάω και το πώς κατανέμω το χρόνο μου και δεν ξέρω κι εγώ για τι άλλο. Ομως υπάρχει ένα θέμα, πολύ σοβαρό για κάθε στοιχηματζή που σέβεται τον εαυτό του, τα χρήματά του και το παιχνίδι του, το οποίο έχω αποφύγει να αγγίξω, αυτό που συνηθίζουμε να λέμε διαχείριση χρημάτων.

    Και το έχω αποφύγει απόλυτα συνειδητά, πολύ απλά γιατί δεν με θεωρώ ιδιαίτερα καλό στη διαχείριση χρημάτων. Ξέρετε, ζούμε σε μια εποχή όπου όποιος τύχει να πάρει ένα δημόσιο βήμα ξαφνικά αποκτά το δικαίωμα και τη δύναμη να μιλάει για όλα. Ετσι, βλέπουμε τα φοβερά και τρομερά, ειδικά στην τηλεόραση, όπου οποιοδήποτε «δημόσιο πρόσωπο» έχει ξαφνικά άποψη για οτιδήποτε. Δεν είναι όμως έτσι. Προφανώς και όλοι μας σκεπτόμενοι άνθρωποι είμαστε και έχουμε άποψη. Κι εγώ, όπως κι εσείς, έχω άποψη για την οικονομική κατάσταση της χώρας και για το ΔΝΤ, όπως έχω και για τον Μπάγεβιτς και την Ορίτζιναλ, και για ό,τι άλλο γουστάρω και με ενδιαφέρει. Αλλά όταν έχεις δημόσιο βήμα, πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός για το τι μιλάς, γιατί υπάρχουν άνθρωποι εκεί έξω που, καλώς ή κακώς, σε ακούν και μετράνε τη γνώμη σου. Την άποψή μου για τον Παπανδρέου ή για τον Μπλάνκο θα την εκφράσω και θα τη συζητήσω με την παρέα μου, θα διαφωνήσουμε, θα τσακωθούμε και θα κάνουμε ό,τι θέλουμε. Αλλά το ότι γράφω στο Match Money για αγγλικό στοίχημα δεν μου δίνει κανένα παράσημο και δεν κάνει τη γνώμη μου περί παντός επιστητού πιο σημαντική και πιο έγκυρη από αυτή που έχει ο καθένας από εσάς.

    Οπως και να έχει, ξεφύγαμε λίγο. Για να ξαναγυρίσω στο θέμα μας, δεν είμαι καλός στη διαχείριση των χρημάτων - και δεν μιλάω μόνο για το στοίχημα, αλλά γενικότερα στη ζωή μου, μου είναι δύσκολο να βαδίσω πάνω σε μακροπρόθεσμα πλάνα και να βάλω τον εαυτό μου σε όρια. Ανά καιρούς, έφτιαχνα διάφορα πλάνα και στρατηγικές πονταρίσματος, πότε παίζοντας με ένα κεφάλαιο συνολικό για όλα μου τα στοιχήματα, πότε αυξομειώνοντας τη μίζα μου ανάλογα με το πόσο έβλεπα το κάθε ματς, πότε παίζοντας επιζητώντας σταθερό κέρδος (δηλαδή μεγαλύτερη μίζα σε ένα ματς απόδοσης 3,00 και μικρότερη σε ένα απόδοσης 5,00) και πάει λέγοντας. Πέρα όμως ότι κανένα πλάνο δεν με έπεισε απόλυτα στην πράξη, το βασικό πρόβλημα ήταν ότι αργά ή γρήγορα παρασυρόμουν από το θυμικό μου και τα πλάνα πήγαιναν στο... διάολο! Πέρυσι το καλοκαίρι όμως, μετά από μια σειρά άρθρων που έγραψε ο Σταύρος Χατζηγιάννης εδώ στο Match Money και μια συζήτηση που είχα μαζί του, συνειδητοποίησα ότι το επόμενο στάδιο της στοιχηματικής μου εξέλιξης θα ήταν να σοβαρευτώ και να φτιάξω ένα «σοβαρό» διαχειριστικό πλάνο - για την ακρίβεια, όχι απλά να φτιάξω, αλλά αυτή τη φορά να το τηρήσω. Ετσι λοιπόν, πέρυσι το καλοκαίρι έφτιαξα ένα πλάνο διαχείρισης των χρημάτων μου και του παιχνιδιού μου και όντως το τήρησα σχεδόν ευλαβικά, με πολύ λίγα παραστρατήματα, ουσιαστικά αστεία σε σχέση με το βεβαρημένο παρελθόν μου.

    Η περσινή σεζόν όμως ήταν για μένα πειραματική, απλά τεστάριζα τον εαυτό μου και τα πλάνα του, και δεν αισθανόμουν έτοιμος να ανοίξω αυτή τη συζήτηση. Φέτος το καλοκαίρι, έκανα τον απολογισμό μου, προχώρησα σε κάποιες μετατροπές του περσινού πλάνου και πλέον νιώθω αρκετά οικεία μαζί του ώστε να μπορώ να το συζητήσω και δημόσια. Το ξεκαθαρίζω βέβαια, προφανώς και δεν είναι πανάκεια και ακόμη πιο προφανώς ο κάθε παίκτης έχει τις ιδιαιτερότητές του και οφείλει να ακολουθεί ένα πλάνο που να ταιριάζει στις δικές του ανάγκες και στη δική του προσέγγισης του στοιχήματος. Και ο μόνος σκοπός της σημερινής κουβέντας είναι να δώσει ένα ερέθισμα σε όποιον ενδιαφέρεται - και τίποτα παραπάνω.
    Last edited by Angelis; 07/07/2011 at 23:46.
    It's a pleasure to meet someone who understands that to the true gambler, money is never an end in itself, it's simply a tool, as a language is to thought.

  13. #13
    Προσωπικά λοιπόν έχω χωρίσει το παιχνίδι μου σε τέσσερις κατηγορίες στοιχήματος: «κανονικά μονά», «συστήματα», «άσχετα μονά» και «ειδικά». Τα μονά και τα συστήματα δεν χρειάζονται επεξηγήσεις, είναι τα «δικά μου» παιχνίδια, τα παιχνίδια των «δικών μου» κατηγοριών (Τσάμπιονσιπ, Λιγκ 1, Λιγκ 2), αυτά που βγαίνουν από τη μελέτη μου και παίζω κάθε αγωνιστική και που σε γενικές γραμμές τα διαβάζετε κι εσείς είτε από εδώ είτε από το σάιτ. Τα μονά συνήθως είναι τα «καλύτερά μου», αυτά που πιστεύω περισσότερο κάθε φορά, ενώ τα συστήματα είναι τρία ματς που ζητάω δυάδες - είτε, πολύ πιο σπάνια, τέσσερα ματς που ζητάω πάλι δυάδες. Τα «άσχετα μονά», όπως τα ονομάζω (συμφωνώ κι εγώ, χαρακτηρισμός χωρίς καμία φαντασία, αλλά έτσι τα ονόμασα πρώτη φορά στο Open, έτσι κι έμειναν), είναι, ας το πούμε έτσι, οι στοιχηματικές μου αμαρτίες. Είτε, δηλαδή, παιχνίδια από όχι «δικιά μου» κατηγορία (κυρίως παιχνίδια Πρέμιερ) είτε παιχνίδια ναι μεν «δικά μου» αλλά όχι «πρώτης διαλογής», παιχνίδια, ας πούμε, που σχεδόν έχω απορρίψει στην κανονική μου μελέτη αλλά με πιάνει το τζογαδόρικο και τελικά τα παίζω ή κάποια που κανονικά δεν θα ασχολιόμουν μαζί τους αλλά που τα δείχνει η τηλεόραση λάιβ και... παρασύρομαι. Τα ειδικά, τέλος, ουσιαστικά είναι οτιδήποτε άσχετο και «χαβαλεδιάρικο» παίξω κατά τη διάρκεια της σεζόν, κατά 99% σκόρερ, που ξέρετε ότι είναι πρακτικά το μόνο ειδικό στοίχημα που με γοητεύει.

    Για τις δύο κατηγορίες των μονών, τα «κανονικά» και τα «άσχετα», έχω βγάλει στην άκρη από την αρχή της σεζόν δύο διαφορετικά κεφάλαια, όπου φυσικά, για προφανείς λόγους, αυτό των «κανονικών» είναι σοβαρά μεγαλύτερο από αυτό των «άσχετων». Κι από κει και πέρα τα πράγματα είναι απλά, παίζω κάθε φορά ένα ποσοστό του κεφαλαίου μου. Τώρα τον Αύγουστο, που δεν έχει ξεκινήσει φουλ η στοιχηματική σεζόν, παίζω το 2% του κεφαλαίου και στις δύο περιπτώσεις. Αν δηλαδή έχω κεφάλαιο 1.000 μονάδων για κανονικά μονά, το πρώτο μου στοίχημα θα είναι 20 μονάδες. Αν το χάσω, το επόμενο θα είναι 980Χ2%=19,6 μονάδες. Αν το κερδίσω αυτό το δεύτερο στοίχημα (και ας πούμε ότι είχε απόδοση 3,00), το τρίτο μου στοίχημα θα είναι το 2% του νέου κεφαλαίου, δηλαδή (980+19,6Χ3,00)Χ2% = 20,8 μονάδες. Και πάει λέγοντας - όταν κερδίζω, το ποντάρισμα ανεβαίνει, όταν χάνω μειώνεται.

    Μετά τις 5-6 πρώτες αγωνιστικές της σεζόν, όταν αρχίζει να διαμορφώνεται φόρμα, δηλαδή περίπου από τα μέσα Σεπτεμβρίου, προχωράω σε μια αναπροσαρμογή του πονταρίσματος και, ανεξάρτητα αν το κεφάλαιό μου μέχρι τότε θα έχει μειωθεί ή αυξηθεί, ανεβάζω το ποσοστό που παίζω κάθε φορά από το 2% στο 5% (μόνο για τα «κανονικά μονά», στα «άσχετα μονά» το κρατάω σταθερό στο 2%). Αυτό το 5% το διατηρώ όλη τη χρονιά, μέχρι τις τελευταίες αγωνιστικές της σεζόν, όπου τότε το κατεβάζω στο 1%, αφού, όπως έχουμε συζητήσει πολλές φορές, θεωρώ ότι οι συνθήκες από τον Απρίλη και μετά δεν βοηθούν για στοίχημα στις Αγγλιδούλες. Για να πω την αλήθεια, ο ιδανικός παίκτης που έχω στο μυαλό μου κανονικά δεν θα έπρεπε να παίζει ούτε ευρώ στις τελευταίες αγγλικές αγωνιστικές, αλλά επειδή δεν είμαι ο ιδανικός παίκτης, τουλάχιστον μειώνω το ποντάρισμά μου στο μίνιμουμ.

    Στην κατηγορία των συστημάτων είναι διαφορετικά. Εδώ δεν ακολουθώ τη λογική του ποσοστιαίου πονταρίσματος. Την ακολούθησα πέρυσι, αλλά στην πράξη αποδείχθηκε ότι είναι λάθος. Πέρυσι λοιπόν είχα ένα αρχικό κεφάλαιο και έπαιζα ένα σταθερό ποσοστό του κάθε φορά, στη λογική που είπαμε και για τα μονά. Το πρόβλημα δημιουργήθηκε κάποια στιγμή στα μέσα της σεζόν, κάπου το Γενάρη-Φλεβάρη, που, αν θυμάστε, είχα ρέντα και μου είχαν βγει κάποια στοιχήματα σχεδόν συνεχόμενα. Τότε, ξαφνικά, το κεφάλαιό μου μεγάλωσε απότομα. Οταν παίζεις δυάδες-τριάδες με αποδόσεις που ο μέσος όρος τους είναι πολλές φορές πάνω από 3,50, τη στιγμή που θα σου κάτσουν και θα σου βγει η τριάδα, 20+πλασιάζεις τη μίζα σου. Ετσι, εκείνες τις μέρες, «αναγκαστικά» τις επόμενες φορές έπαιζα μεγάλα ποσά στα συστήματα, αφού το ποσοστό παρέμενε σταθερό και το κεφάλαιο είχε μεγαλώσει. Κι επειδή στο στοίχημα, και ειδικά με τον τρόπο που παίζω εγώ και τις αποδόσεις που κυνηγάω, πιο συχνά χάνεις παρά κερδίζεις, το επόμενο διάστημα έχασα ένα «εκνευριστικό» μέρος του κέρδους μου. Το λάθος είναι προφανές. Ναι, το σύστημα είναι αυτό που κάνει όντως τη διαφορά, όμως θα σου κάτσει πολύ λίγες φορές το χρόνο. Και δεν υπάρχει καμιά ανάγκη να ανεβάζεις τη μίζα σου όταν κερδίζεις και να ρισκάρεις άσκοπα, αφού η διαφορά θα γίνει έτσι κι αλλιώς...

    Ετσι, από φέτος στα συστήματα δεν θα παίζω ποσοστιαία. Αντί για αυτό, αποφάσισα να έχω τρία επίπεδα πονταρίσματος, ένα μικρό, ένα κανονικό και ένα μεγάλο, ανάλογα με τη διάθεσή μου και την έμπνευσή μου. Και κρατάω σταθερά τα ποσά όλη τη χρονιά, ανεξάρτητα αν κερδίζω ή αν χάνω. Με την απαραίτητη διευκρίνιση βέβαια ότι, από τη στιγμή που ξέρω ότι από τις 46 αγωνιστικές θα παίξω σύστημα περίπου στις 35, τα επίπεδα πονταρίσματος που έχω θέσει είναι τέτοια, που, ακόμη κι αν δεν βγάλω ούτε μία δυάδα όλη τη χρονιά και χάνω συνέχεια, το συνολικό ποσό που θα χάσω θα είναι κάτι που, έστω και με δυσκολία, θα το αντέξει η τσέπη μου...

    Ιδια λογική ακολουθώ και στα ειδικά, στους σκόρερ. Και εδώ πέρυσι έπαιζα ποσοστιαία, όμως υπήρξε το ίδιο πρόβλημα. Αν σου κάτσει και πιάσεις έναν πρώτο σκόρερ του, π.χ., 15,00, τότε ξαφνικά το κεφάλαιό σου μεγαλώνει και δεν υπάρχει κανένας λόγος να ανεβάσεις τόσο πολύ τη μίζα σου την επόμενη φορά για ένα στοίχημα «χαβαλεδιάρικο». Ετσι, και εδώ από φέτος έχω δύο επίπεδα πονταρίσματος, ένα (συγκριτικά) μεγαλύτερο για αποδόσεις κάτω του 10,00 και ένα μικρότερο για αποδόσεις πάνω του 10,00.

    Αυτά. Απλοϊκό είναι, το είπα από την αρχή, δεν ανακάλυψα καμιά Αμερική. Απλά εμένα, πέρυσι, μετά από χρόνια σπασμωδικών κινήσεων, με βοήθησε σημαντικά να ελέγχω την κατάσταση και να ξέρω τι κάνω και πώς. Κι αν κάποιος από εσάς ψάχνεται με το όλο θέμα, ίσως μπορεί να πάρει ερέθισμα και να φτιάξει τη δικιά του στρατηγική.
    It's a pleasure to meet someone who understands that to the true gambler, money is never an end in itself, it's simply a tool, as a language is to thought.

  14. #14
    Και μια που η «αγαπημένη» ΝΕΤ απέδειξε για μια ακόμη φορά πόσο αξιόπιστη είναι και πήγε το Κουτί της Πανδώρας με τις δηλώσεις Ντέμη για τις 12.30, οπότε έχω χρόνο για κωλοβάρεμα, βάζω και το κείμενο που ζήτησε ο plestis. Τεύχος 773, στα τέλη Απριλίου φέτος (μέσα στη διπλή εαρινή αγωνιστική), και από αυτά τα κείμενα που ονομάζω επί προσωπικού. Και αυτό είναι μεγάλο και το σπάω επίσης σε δύο μηνύματα.


    Ντάμα Κούπα


    Παράξενο το σημερινό τεύχος και κατά συνέπεια τα σημερινά Μαθήματα, αφού την ώρα που γράφω εγώ δεν έχουν καν αρχίσει τα ματς της Δευτέρας στις Αγγλιδούλες μας, ενώ όταν θα διαβάζετε εσείς αυτές τις γραμμές θα ξέρετε τα αποτελέσματα και το πώς έχει διαμορφωθεί η κατάσταση μετά τη διπλή εαρινή αγωνιστική και εν όψει των δύο τελευταίων Σαββατοκύριακων της σεζόν. Προφανώς λοιπόν δεν έχει κανένα νόημα να μιλήσουμε σήμερα για στοίχημα και για ομάδες. Ετσι κι αλλιώς όμως όλοι μας ερχόμαστε από μια γεμάτη σεζόν, που συζητήσαμε και παίξαμε πολύ, και ίσως είναι μια καλή ευκαιρία να ξεφύγουμε λίγο και να πιάσουμε κάτι πιο επί προσωπικού, που ξέρω ότι τα γουστάρετε κι εσείς όσο κι εγώ.

    Η αφορμή για την ιδέα του σημερινού άρθρου μού δόθηκε από ένα θέμα που άνοιξε ένας φίλος κάποια στιγμή πριν από μερικούς μήνες στο φόρουμ του Match Money με τίτλο «Τα θετικά και τα αρνητικά που έχουμε ως παίκτες». Ενδιαφέρον φυσικά θέμα, πάντα έχουν πολύ ενδιαφέρον αυτές οι λίγο... ψυχαναλυτικές συζητήσεις. Να πω πάντως την αλήθεια, εκείνη την περίοδο που άνοιξε το θέμα στο φόρουμ δεν είχα μεγάλη διάθεση για τέτοια κουβέντα: Ηταν μέσα Δεκέμβρη, δηλαδή σε φουλ στοιχηματική περίοδο για μένα, μια δυο εβδομάδες προτού να μπούμε στο χριστουγεννιάτικο πρόγραμμα, κι αυτές οι συζητήσεις με τον εαυτό μας ταιριάζουν περισσότερο σε νεκρές περιόδους. Οταν είσαι πάνω στην κορύφωση της μάχης, δεν μπορείς να κάνεις πίσω και να αρχίσεις την αυτοκριτική, τις αμφισβητήσεις και τις αυτοεπιβεβαιώσεις - σε φάγανε λάχανο. Ετσι, αφοσιωμένος εκείνες τις μέρες στην κάθε Ολντερσοτ και την κάθε Μπρίστολ Ρόβερς, η δικιά μου συμμετοχή στο τόπικ περιορίστηκε στην επιγραμματική αναφορά ενός συν και ενός πλην μου, με τη σκέψη ότι κάποια στιγμή θα επανέλθω. Δεν έτυχε να επανέλθω τελικά, όμως βρίσκω την ευκαιρία και συνεχίζω το θέμα από εδώ.

    Το συν και το πλην

    Το συν που ανέφερα τότε είναι πραγματικά κάτι για το οποίο είμαι περήφανος ως παίκτης. Οτι εδώ και χρόνια παίζω στοίχημα μόνο στις τρεις Αγγλιδούλες, Τσάμπιονσιπ, Λιγκ 1 και Λιγκ 2. Αυστηρά όμως και με την απόλυτη έννοια των λέξεων. Ελάχιστα τα στοιχήματα που παίζω πέρα από τις Αγγλιδούλες, κι αυτά στο 99% αφορούν την Πρέμιερ, που θέλοντας και μη έχω καθημερινή επαφή και, προφανώς, όσο κι αν τη βαριέμαι και τη θεωρώ αντιστοιχηματική κάποιες φορές, την παρακολουθώ και έχω εικόνα. Αλλά, ας πούμε, τώρα που θα κλείσει η σεζόν στην Αγγλία, το επόμενο στοίχημά μου θα είναι στις 6 Αυγούστου, στην πρώτη αγωνιστική της νέας σεζόν - κι αυτό γίνεται εδώ και χρόνια. Κι είμαι περήφανος ακριβώς γιατί στο ξεκίνημά μου στο στοίχημα, κι ίσως γενικότερα ως προσωπικότητα, ήμουν πολύ επιρρεπής, όμως κατάφερα να αυτοπειθαρχήσω τον εαυτό μου. Αναγνωρίζω βέβαια ότι δεν είναι και τόσο πια δύσκολο επίτευγμα, αφού πέραν όλων των άλλων έχω το πλεονέκτημα ότι οι Αγγλιδούλες μου παίζουν συνέχεια, άρα δεν μένω χαρμάνης και δεν τεστάρονται εύκολα οι αντοχές μου. Αλλά ακόμη κι έτσι, πάντα είναι όμορφο να βάζεις ένα στόχο και να τον πετυχαίνεις. ακόμη κι αν δεν είναι ο πιο δύσκολος του κόσμου.

    Το πλην που ανέφερα είναι ότι παίζω πολύ περισσότερο από ό,τι θα ήθελα, από ό,τι πιστεύω ότι πρέπει να παίζει ο ιδανικός παίκτης που έχω στο μυαλό μου και τον οποίο προσπαθώ να προσεγγίσω. Αν εξαιρέσουμε τις τελευταίες αγωνιστικές, όπου εκεί πραγματικά μου είναι πολύ εύκολο να κλείνω τα βιβλία μου και να σταματάω αρκετά πριν σταματήσουν να παίζουν και οι ομάδες, παίζω σχεδόν κάθε αγωνιστική μέσα στη χρονιά. Δύσκολα δεν θα παίξω κάποιο Σάββατο, ή κάποια Τρίτη, έστω και από το κεφάλαιο των «άσχετων» (θυμίζω για όσους δεν με ξέρουν καλά ότι στην αρχή της σεζόν, όταν φτιάχνω το στοιχηματικό μου πλάνο, βγάζω ένα ξεχωριστό κεφάλαιο για «άσχετα», δευτερεύοντα στοιχήματα). Ακόμη κι όταν με βλέπετε να λέω στην εφημερίδα ή στο σάιτ πάσο, το πιθανότερο είναι ότι θα παίξω κάτι, κάποιο λάιβ, ένα σκόρερ, κάτι - απλά, ο δημόσιος εαυτός μου συνήθως είναι πιο υπεύθυνος από ό,τι είναι ο πραγματικός. Καλώς ή κακώς, ξέρω ότι επηρεάζω κόσμο και στα κείμενά μου θέλω να είμαι πιο κοντά σε αυτό που θεωρώ σωστό, ενώ στην πράξη μόνο με τον εαυτό μου έχω να κάνω, τη βρίσκω την άκρη και στα λάθη του. Είναι πάντως ένας από τους επόμενους στόχους μου, να μειώσω τον αριθμό αγώνων που παίζω μέσα στη χρονιά. Αλλά είναι δύσκολο και, για να είμαι ειλικρινής, πιστεύω ότι δεν θα τα καταφέρω όσο, πέρα από παίκτης, δουλεύω κι ως στοιχηματογραφιάς. Γιατί παρασύρομαι από το συνεχές γράψιμο και την κάποιες φορές μονότονη, σχεδόν ρουτινιάρικη καθημερινή ενασχόλησή μου. Αλλά έτσι είναι, το ότι κάποια στιγμή στη ζωή μου ήρθαν έτσι τα πράγματα ώστε να μπλέξω στη στοιχηματική βιομηχανία μού έχει κάνει πάρα πολλά καλά ως παίκτη, αλλά ταυτόχρονα μου βάζει πού και πού και μερικά εμπόδια. Δεν μπορείς να τα έχεις όλα δικά σου...

    Φυσικά, υπάρχουν ακόμη πολλά συν και πολλά πλην. Τα συν έτσι κι αλλιώς δεν μας ενδιαφέρουν και τόσο. Αυτά που κατάφερες κι αυτά που έχεις αποκτήσει προφανώς σε γεμίζουν ικανοποίηση και περηφάνια, αλλά δεν έχει νόημα να κλωθογυρίζεις γύρω τους. Η πρόκληση είναι πάντα το πλην, να εξελίσσεσαι και να προχωράς - πίσω ή μπροστά ή πλάγια, να πω την αλήθεια, δεν έχει και τόση σημασία, αρκεί να προχωράς. Θα μπορούσα να ανοίξω συζήτηση για πολλά πλην μου, για το ότι συχνά παίζω επιθετικά, για το ότι με γοητεύουν οι αυτοκαταστροφικές ιστορίες, για το ότι κάποιες στιγμές δεν διαχειρίζομαι σωστά την πίεση, για για για... Υπάρχει όμως και ένα συγκεκριμένο πλην που δεν είναι ακριβώς πλην, το οποίο δεν μπορώ, και ταυτόχρονα δεν θέλω, να το αλλάξω, είμαι εγώ ο ίδιος, έτσι βλέπω τα πράγματα και μου αρέσει, ανεξάρτητα αν είναι συν ή πλην, αν είναι συμφέρον μου ή όχι. Οτι δεν είμαι «δολοφόνος», ότι δεν έχω, για να το πω με ποδοσφαιρική ορολογία, το δολοφονικό ένστικτο.

    Μια νύχτα στην Πάτρα

    Πιτσιρικάς, ήμουν φοιτητής στην Πάτρα, κάπου στο δεύτερο μισό της δεκαετίας του '80. Τότε, δεν είχαμε καν ακούσει τη λέξη στοίχημα και η έμφυτη ανθρώπινη τάση για παιχνίδι, για τζόγο και για αδρεναλίνη (ναι, μπορεί να ακούγεται λίγο αιρετικό, και να θέλει μεγάλη συζήτηση, αλλά πραγματικά πιστεύω ότι ο τζόγος δεν είναι ανθρώπινη αδυναμία, όπως συχνά παρουσιάζεται, αλλά, πολύ απλά, ανάγκη της ανθρώπινης φύσης) έβρισκε διέξοδο στο παλιό αγαπημένο προπάκι και στην πόκα. Πολλή πόκα. Ηταν ένα δυο χειμώνες που είχαμε κολλήσει και παίζαμε συνέχεια, πέφτανε θρυλικά ξενύχτια, από το απόγευμα της μιας μέρας μέχρι το μεσημέρι της άλλης. Και με σοβαρά για τα φοιτητικά μας δεδομένα λεφτά - όποιος έχανε, πονούσε...

    Σε ένα τέτοιο ξενύχτι λοιπόν, έχει ανάψει χοντρά το παιχνίδι, γερές παρτίδες και καλή ένταση. Κάποια στιγμή κάνει χέρι ένας από την παρέα και παίζει πυραμίδα. Δεν ξέρω αν το θυμάστε το συγκεκριμένο παιχνίδι: Στο χέρι παίρνεις τρία (καμιά φορά, θυμάμαι, έτσι που ήμαστε πιτσιρικάδες και μας άρεσε να κάνουμε εντυπωσιακά παιχνίδια, μοιράζαμε και τέσσερα, για να βγαίνει πιο εύκολα καλό φύλλο) και κάτω απλώνεις μία σειρά με πέντε φύλλα, από πάνω της μία με τέσσερα, μία με τρία, μία με δύο και στο τέλος, στην κεφαλή της πυραμίδας, ένα. Από το χέρι, όπως πάντα στην πόκα, έπαιρνες δύο ή τρία και από κάτω συμπλήρωνες τα υπόλοιπα για την πεντάδα, όμως μπορούσες να πάρεις μόνο ένα από κάθε σειρά - δύο άσοι δηλαδή που είχαν σκάσει στην πρώτη σειρά των πέντε φύλλων, αυτόματα απέκλειαν το καρέ. Από τα αγαπημένα μας παιχνίδια, γιατί είχε πολλά χτυπήματα (κάθε σειρά άνοιγε όλη μαζί, σαν μπόμπα, και ποντάριζες) και συχνά έβγαζε κόντρα με δυνατά φύλλα και ωραίο τζόγο.

    Ξεκινάει λοιπόν εκείνη η συγκεκριμένη παρτίδα κι εγώ, δεν θυμάμαι τώρα τι ακριβώς είχα πάνω μου και πώς ακριβώς άνοιγαν κάτω τα φύλλα, αλλά από την αρχή πήγαινα για φλος στις κούπες - θα ΄χα πάνω μου δυο τρεις κούπες, κάνα δέκα και κάναν βαλέ, θα άνοιξε και από τα πρώτα κάτω κάνας ρήγας και μου καρφώθηκε στο μυαλό ότι πάω για φλος. Οπως και να 'χει, φτάνουμε προς το τέλος, έχουν ανοίξει όλες οι σειρές μέχρι και την τριάδα, μένουν δηλαδή μόνο οι δύο τελευταίες, αυτή των δύο φύλλων και η κορυφή, κι εγώ έχω ήδη δέκα κούπα, βαλέ κούπα, ρήγα κούπα, άσο κούπα - και θέλω μια ντάμα κούπα για το απόλυτο φύλλο, φλος κούπες στον άσο, φλος ρουαγιάλ ιμπεριάλ, όπως το λέγαμε τότε.
    Last edited by Angelis; 07/07/2011 at 23:47.
    It's a pleasure to meet someone who understands that to the true gambler, money is never an end in itself, it's simply a tool, as a language is to thought.

  15. #15
    Σαν σκηνή από ταινία

    Εκείνη την εποχή, 20-22 χρονών, πέρα από το κόλλημά μου με την πόκα, την είχα πατήσει χοντρά και με μια γκόμενα, καψούρα κανονική και γνήσια. Εντονη σχέση, με τα πάθη της, τα μέλια της, τους τσαμπουκάδες και τα δράματά της, δυνατή. Καστανόξανθη η τύπισσα και στα χαρτιά τότε (δεν ξέρω για εσάς, αλλά στα δικά μου φοιτητικά χρόνια ήταν πολύ της μόδας το ρίξιμο των χαρτιών, τα ταρό και γενικά αυτά τα κόλπα) ήταν κουπάτη, ντάμα κούπα. Υποθέτω, γιατί φυσικά τα έχω λίγο θολά μες στο μυαλό μου, ότι σε κείνη τη φάση θα 'μαστε στους τσαμπουκάδες μας, θα 'χαμε χωρίσει, θα 'χαμε απλά τσακωθεί, κάτι. Κι όπως λοιπόν είμαστε στο τραπέζι και βλέπω να χτίζεται σιγά σιγά το φλος και να μου λείπει η ντάμα κούπα, κολλάει το μυαλό μου και κάνει τη σύνδεση της γκόμενας με το χαρτί της ντάμας κούπα. Είναι συνηθισμένο αυτό σε μένα. Γενικά είμαι δραματικός τύπος, μου αρέσει να δραματοποιώ τις καταστάσεις και να τις ανάγω σε θέματα ζωής ή θανάτου - ακόμη και το πιο μικρό σταυροδρόμι, μέσα στο μυαλό μου μπορεί να αποκτήσει απίστευτη δραματικότητα. Ετσι, κολλάει το μυαλό μου ότι η ντάμα κούπα θα μου ανοίξει και θα κάνω το φλος, πολύ απλά γιατί η δικιά μου είναι κουπάτη και η αγάπη δεν μασάει πουθενά.

    Είμαστε στο να ανοίξει το προτελευταίο σκαλί της πυραμίδας, αυτό με τα δύο φύλλα, εγώ κι άλλοι δύο έχουμε μείνει μέσα και όλοι έχουμε ή πάμε για πολύ δυνατό χαρτί - είπαμε, η πυραμίδα έβγαζε εύκολα δυνατά χέρια. Κάποιος από τους άλλους δύο, φαντάζομαι, θα είχε ήδη φτιαχτεί, θα προσπαθούσε να μας διώξει και το ποντάρισμα έχει ανέβει - και αυτή τη φορά, πέρα από τις δραματουργίες του μυαλού μου, όντως τα πράγματα ήταν σοβαρά. Αλλά μπαίνω και ακολουθώ το ποντάρισμα - το ήξερα, κάπου μέσα στα τρία ακόμη κλειστά φύλλα, ήταν η ντάμα κούπα μου. Ανοίγει και η προτελευταία σειρά, δύο άσχετα φύλλα. Τσιγάρο και ψυχραιμία - δεν είμαι και πολύ ψύχραιμος όταν παίζω χαρτιά, κι εκείνα τα χρόνια δεν ήμουν καθόλου, αλλά την κρατάω την ψυχραιμία μου, δύσκολα αλλά την κρατάω. Ισως να φτιάχτηκε και ο τρίτος με τα δύο φύλλα της προτελευταίας σειράς, δεν έχει σημασία, έτσι κι αλλιώς ξαναπέφτει γερό χτύπημα. Αλλά πλέον, εδώ που έχω φτάσει και με το μυαλό καρφωμένο πάνω στην ντάμα κούπα που -δεν μπορεί!- κρύβεται στην κορυφή της πυραμίδας, δεν γίνεται να κάνω πίσω, όλα ή τίποτα, εδώ άλλες κι άλλες φορές δεν κάναμε πίσω, τότε που αγαπούσαμε θα κάναμε...

    Ανοίγει, που λέτε, και το τελευταίο φύλλο και ναι, επειδή καμιά φορά οι παρτίδες της ζωής μας μπορεί να αποδειχθούν πιο κινηματογραφικές κι από τις καλύτερες ταινίες, το χαρτί που εμφανίζεται είναι η ντάμα κούπα! Φανταστείτε το. Τους έχω τους άλλους δυο μπροστά μου και ξέρω ότι τους έχω σκίσει, έχω το απόλυτο φύλλο, το φύλλο που δεν χάνει ποτέ. Και υπάρχει ακόμη ένα, το τελικό ποντάρισμα, και μπορώ να τους κάνω ό,τι θέλω, να τους τα πάρω όλα, ό,τι έχουν και δεν έχουν πάνω στο τραπέζι. Θυμάμαι ότι δεν μιλάω πρώτος, αλλά προτού να προλάβει να μιλήσει ο πρώτος, έτσι, την ίδια στιγμή που ανοίγει το φύλλο και βλέπω την ντάμα κούπα να μου κλείνει το μάτι, έχω ήδη σηκωθεί από την καρέκλα, πετάω τα φύλλα που κρατάω στο χέρι πάνω στο τραπέζι και φωνάζω: «Μ' αγαπάει η πουτάνα, μ' αγαπάει!!!».

    Το δολοφονικό ένστικτο του τζογαδόρου

    Αυτό εννοώ ότι δεν έχω το δολοφονικό ένστικτο. ΟΚ, από τότε έχουν περάσει πολλά χρόνια, προφανώς και έχω σκληρύνει και έχω μάθει να γίνομαι κυνικός, όμως βαθιά μέσα μου, τις κρίσιμες στιγμές, η αλήθεια του εαυτού μου δεν είναι να σηκώσω το τραπέζι και να τους τα πάρω όλα. Είναι απλά να μου βγει η ντάμα κούπα, κι ας μην τους τα πάρω. Η ντάμα κούπα που τότε μπορεί να ήταν μια καστανόξανθη γκόμενα και τώρα μπορεί να είναι κάτι άλλο, ακόμη πιο βαθύ και προσωπικό...

    Την καταλαβαίνετε, εννοείται, τη διαφορά. Και δυστυχώς ή ευτυχώς, στο στοίχημα και στον τζόγο πρέπει να είσαι δολοφόνος. Στην κρίσιμη στιγμή, στην ευκαιρία, βαράς αμείλικτα, δεν έχει ούτε αγάπες, ούτε συναισθηματικές εξαρτήσεις, ούτε σκέψεις, ούτε δραματουργίες και μυθοπλασίες. Μπαμ, στεγνά και ψυχρά, με γυάλινο μάτι, ή εσύ ή αυτοί.

    Προφανώς και μου έχει στοιχίσει στη στοιχηματική μου ζωή αυτή η έλλειψη. Αλλά το είπα από την αρχή, είναι κάτι πέρα από πλην και συν, κι ακόμη κι αν ήθελα, δεν θα μπορούσα να το αλλάξω. Γιατί είμαι εγώ, είναι τόσο δικό μου όσο και το ότι με λένε Νίκο.

    Τα λέμε την Παρασκευή, με την προτελευταία αγωνιστική της σεζόν και «κανονικό» κείμενο.
    Last edited by Angelis; 07/07/2011 at 23:48.
    It's a pleasure to meet someone who understands that to the true gambler, money is never an end in itself, it's simply a tool, as a language is to thought.

  16. #16
    Αναντικατάστατος plestis13's Avatar
    Join Date
    Jan 2011
    Location
    Νέα Σμύρνη
    Posts
    9,895
    Δύο άψογα κείμενα (Αγγέλης δύναμη λέμεεε).

    Θα ξεκινήσω από το δεύτερο:πω δεν γίνονται αυτά ο συνδυασμός που έκανες στο μυαλό σου ήταν απίστευτος το κινηματογραφικός ειναι λίγο και μικρό σαν λέξη ήταν κάτι το άλλο κάτι το πολύ τέλειο!!Το ότι σηκώθηκες και φώναξες ήταν λάθος αλλά εκείνη τη στιγμή πόσο μυαλό σου έχει απομείνει??

    Στο πρώτο (που ήταν και καθαρά στοιχηματικό) "έπεσε" για μένα πάνω στην στιγμή που το σκεφτόμουν και είχα ρίξει τις πρώτες σημειώσεις αλλά δεν έχω καταφέρει πολλά και με βοήθησε μπας και βρω την άκρη αλλά εσύ έχεις ένα τεράστιο + ότι έχεις καταφέρει και παίζεις μόνο Αγγλία έστω και 99% (Πρέμιερ Αγγλία είναι αλλά όχι Αγγλιδούλα και όχι δικό σου καθαρά) μέσα στη σεζόν αν έπαιζα (π.χ.) 30% Αγγλία κατάφερα να παίζω 60% (περίπου, είναι αργά και βαριέμαι απίστευτα να το ψάξω και δεν έχει τεράστια σημασία) θέλω την επώμενη σεζόν να το ανεβάσω στο 80% και γιατί όχι στο 85%.Ξέρω ότι είναι δύσκολο αλλά αν το προσπαθήσω αρκετά και το σημειώσω κάπου ώστε να το βλέπω και να μην παρασύρομαι πιστεύω ότι μπορώ να το καταφέρω και έτσι θα έχω καταφέρει τον πρώτο μου σοβαρό στοιχηματικό στόχο (εκτός το να βγω + έναν μήνα ή μία χρονιά).Το καλύτερο στοιχηματικό σύστημα που έχω στο μυαλό μου είναι ένας συνδυασμός από άλλα στοιχηματικά συστήματα που υπάρχουν δηλαδή να εμπεριέχει και το κριτήριο kelly και το ποσοστιαίο ποντάρισμα, όπου χρειάζεται και η στρατηγική martinage (πάλι) όπου χρειάζεται και όπου τέλος πάντων είναι αναγκαίο και θα βοηθήσει τον καθένα.Τέλος πάντων για να τελειώνω (ψιλοπλάτιασα) το να μπορέσεις να φτιάξει κάποιος το δικό του στοιχηματικό σύστημα και να βγει + είναι από τα καλύτερα του στοιχηματικού μέρους της ζωής μας.Ελπίζω να το καταφέρω και να μου βγεί.Καληνύχτες!!

  17. #17
    Νικο καταρχην ευχαριστω που ανεβασες το κειμενο που σου προτεινα γιατι οπως ειπα πιστευω θα βοηθησει αρκετα τον κοσμο ,οπως βοηθησε και εμενα , να παρει μια ιδεα και να χτισει τη δικη του στρατηγικη.
    Οσον αφορα το δευτερο κειμενο για να ειμαι ειλικρινης αυτο το φυλλο το ειχα χασει.Η "ιστορια" που μας διηγησε σε συναρτηση με το "πλην" σου σαν παιχτης ειναι πραγματικα απιστευτη..
    Πιστευω οτι και γω λιγο πολυ σαν παιχτης αυτο το "ενστικτο του δολοφονου" δεν το εχω , ειμαι πιο πολυ αισθηματιας και οχι ψυχρος εκτελεστης.
    Τελος ενα τεραστιο μπραβο σε οποιον ειχε την ιδεα να ανοιξει αυτο το τοπικ (νομιζω πλεστις) και σε εσας που με τα κειμενα σας το ομορφαινετε.
    I will gamble with any man from any land , in any game that he can play , for any amount that he can count.

  18. #18
    Αναντικατάστατος plestis13's Avatar
    Join Date
    Jan 2011
    Location
    Νέα Σμύρνη
    Posts
    9,895
    Quote Originally Posted by TheJournalist View Post
    Νικο καταρχην ευχαριστω που ανεβασες το κειμενο που σου προτεινα γιατι οπως ειπα πιστευω θα βοηθησει αρκετα τον κοσμο ,οπως βοηθησε και εμενα , να παρει μια ιδεα και να χτισει τη δικη του στρατηγικη.
    Οσον αφορα το δευτερο κειμενο για να ειμαι ειλικρινης αυτο το φυλλο το ειχα χασει.Η "ιστορια" που μας διηγησε σε συναρτηση με το "πλην" σου σαν παιχτης ειναι πραγματικα απιστευτη..
    Πιστευω οτι και γω λιγο πολυ σαν παιχτης αυτο το "ενστικτο του δολοφονου" δεν το εχω , ειμαι πιο πολυ αισθηματιας και οχι ψυχρος εκτελεστης.
    Τελος ενα τεραστιο μπραβο σε οποιον ειχε την ιδεα να ανοιξει αυτο το τοπικ (νομιζω πλεστις) και σε εσας που με τα κειμενα σας το ομορφαινετε.
    Και όμως δεν το έκανα εγώ αν και αρκετά τέτοια είναι δικά μου αλλά όχι βέβαια με τη μία συμφώνησα!!

  19. #19
    Καλή κίνηση με το ανέβασμα των κειμένων καθώς σε 1 μήνα ξεκινάμε και ο καθένας μπορεί να προβληματιστεί και να δουλέψει το πλάνο του για την νέα στοιχηματική σεζόν..στο ίδιο μοτίβο χρήσιμο θα ήτανε και το κείμενο του Νίκου σχετικά με το πως χωρίζει τις στοιχηματικές περιόδους μέσα στη χρονιά σε σχέση με το πόσο δυνατά ή όχι θα παίξει, καθώς και όλες του οι οδηγίες σχετικά με την έναρξη της σεζόν...επειδή όμως κάτι τέτοιο φαντάζομαι θα το επαναλάβει στα κείμενά του μέχρι την έναρξη της σεζόν και επειδή δεν είμαι σε τέτοια διάθεση, δεν θα ζητήσω τέτοιο κείμενο αλλά κάτι πιο διασκεδαστικό...

    Γι αυτό και θέλω να ζητήσω το κείμενο με τα παρατσούκλια των ομάδων και τις αστείες ιστορίες που κρύβονται από πίσω...παλιό κείμενο αλλά πιστεύω κάπου θα υπάρχει Πέρα από το συγκεκριμένο αν υπάρχει κάποιο παρόμοιο...χαρά μας να το διαβάσουμε

    Δεν ξέρω αν πρέπει να μπει τώρα ή τις επόμενες μέρες καθώς για τα 2 παραπάνω κείμενα δεν θα έχει κλείσει η κουβέντα και ίσως να μπλεχτεί το τοπικ περισσότερο.
    The World Is Yours

  20. #20
    Το θυμάμαι το κείμενο με το χώρισμα της σεζόν σε περιόδους, αλλά δεν είμαι σίγουρος αν πρέπει να το ανεβάσω. Γιατί είναι πριν από ακριβώς 4 χρόνια (Ιούλιος 2007) και νομίζω πως και τα πράγματα στην Αγγλία ίσως δεν είναι ακριβώς ίδια και εγώ ο ίδιος έχω μάλλον αλλάξει άποψη από τότε - πλέον, μου φαίνονται πιο δυσδιάκριτα τα όρια.

    Το άλλο με τα παρατσούκλια είναι <εύκολο> και έρχεται άμεσα

    Οσο για την κουβέντα, κι εγώ το σκέφτηκα για μια στιγμή. ΟΚ, όμως, νομίζω ότι δεν τρέχει και τίποτα να κουβεντιάζουμε και παράλληλα. Το πολύ πολύ, αν δούμε ότι ανοίγει κουβέντα σε κάποιο θέμα και ξεφεύγει, τη μεταφέρουμε σε άλλο τόπικ (ή μεταφέρουμε όλα τα κείμενα σε ένα <καθαρό> τόπικ). Βλέποντας και κάνοντας.
    It's a pleasure to meet someone who understands that to the true gambler, money is never an end in itself, it's simply a tool, as a language is to thought.

Page 1 of 2 1 2 LastLast

Posting Permissions

  • You may not post new threads
  • You may not post replies
  • You may not post attachments
  • You may not edit your posts
  •