Page 2 of 2 FirstFirst 1 2
Results 21 to 38 of 38

Thread: Τα άρθρα της εφημερίδας στο φόρουμ

  1. #21
    Κι αυτό, παρότι μονοσέλιδο τότε, πάλι πάνω από 10000 χαρακτήρες, άρα το σπάω σε δύο

    Μάιος 2007, τεύχος 370.

    Κάθε παρατσούκλι και μια ιστορία

    Σε μια άσχετη χρονική στιγμή στη μέση της σεζόν σάς είχα υποσχεθεί, όταν θα έχουμε χρόνο, να κάνουμε ένα μίνι αφιέρωμα στα παρατσούκλια των αγγλικών ομάδων. Ομολογώ ότι το είχα ξεχάσει: ποτέ στη ζωή μου δεν ήμουν καλός στο να κρατάω τις υποσχέσεις μου. Αλλά ένας φίλος από το φόρουμ του www.matchmoney.com.gr έδεσε κόμπο εκείνη την υπόσχεσή μου και με «έφαγε» τις τελευταίες εβδομάδες. Και μια λοιπόν που τώρα πια δεν έχουμε αγωνιστική δράση, ας κλείσουμε τη σεζόν με κάτι χαλαρό.

    Προσπαθώντας να κατηγοριοποιήσουμε τα παρατσούκλια, για αρχή υπάρχουν τα «ξενέρωτα», αυτά που αναφέρονται απλά στο χρώμα της ομάδας, με πιο κοινότοπη περίπτωση το Blues (μπλε), με το οποίο είναι γνωστές πολλές αγγλικές ομάδες που φοράνε μπλε, από την Τσέλσι μέχρι την Τσέστερ. Μια μικρή πάντως διευκρίνιση χρειάζεται εδώ: Το Sky Blues με το οποίο είναι γνωστή η Κόβεντρι δεν σημαίνει «γαλάζιοι ουρανοί», όπως πολύ συχνά γράφεται και λέγεται στην Ελλάδα, αλλά απλά «γαλάζιοι» (sky blue στα αγγλικά σημαίνει απλά το γαλάζιο χρώμα, το χρώμα του ουρανού).

    Στη συνέχεια, η δεύτερη μεγάλη κατηγορία είναι αυτή όπου τα παρατσούκλια αφορούν κάποιο χαρακτηριστικό της πόλης ή της περιοχής της ομάδας. Ετσι, η Γουίκομ ονομάζεται Chairboys (καρεκλάδες) γιατί το Γουίκομ ήταν παλιότερα κέντρο επιπλοβιομηχανίας, η Λούτον και η Στόκπορτ Hatters (καπελάδες) γιατί και οι δύο πόλεις ήταν γνωστές για την παραγωγή καπέλων, η Γιόβιλ Glovers (γαντάδες) λόγω του ότι το Γιόβιλ ήταν κέντρο παραγωγής γαντιών, η Σέφιλντ Γιουνάιτεντ Blades (λεπίδες) γιατί το Σέφιλντ είναι κέντρο παραγωγής χάλυβα (το Σέφιλντ είναι ευρέως γνωστό ως Steel City – η πόλη του χάλυβα), η Νορθάμπτον ονομάζεται Cobblers (τσαγκάρηδες) γιατί ήταν κέντρο υποδηματοποιίας, η Γκρίμσμπι Mariners (ψαράδες/ναυτικοί) γιατί όλη η πόλη ασχολείται με το ψάρεμα, η Κρου Railwaymen (σιδηροδρομικοί) γιατί το Κρου παλιότερα ήταν μεγάλος σιδηροδρομικός κόμβος και το γήπεδο της Κρου δίπλα στο σιδηροδρομικό σταθμό, η Μάκλσφιλντ Silkmen (μεταξουργοί) λόγω της παράδοσης της πόλης στην παραγωγή μεταξιού, η Στόουκ Potters (αγγειοπλάστες) γιατί το Στόουκ είναι κέντρο αγγειοπλαστικής, η Γουόλσολ Saddlers (σαμαράδες) γιατί το Γουόλσολ παλιότερα ήταν διάσημο για την παραγωγή σελών, η Ιπσουιτς Tractor Boys (τα αγόρια των τρακτέρ ή σε ελεύθερη απόδοση, κι όπως προσωπικά το προτιμώ, αγρότες) λόγω του αγροτικού χαρακτήρα της περιοχής, η Σκάνθορπ Iron (σίδερο) λόγω των εργοστασίων σιδήρου, η Χάντερσφιλντ Terriers (τεριέ) από τη διάσημη ράτσα σκυλιών Γιόρκσιρ τεριέ (το Χάντερσφιλντ ανήκει στην κομητεία του Γιόρκσιρ) κ.ο.κ. Ενα παρατσούκλι αυτής της κατηγορίας, το οποίο όμως δεν χρησιμοποιείται πια, είναι και το Biscuitmen (ας πούμε, μπισκοτάνθρωποι), με το οποίο ήταν παλιότερα γνωστή η Ρέντινγκ, λόγω των βιομηχανιών μπισκότων που υπήρχαν στην περιοχή. Οταν όμως οι βιομηχανίες μπισκότων έφυγαν από το Ρέντινγκ, επικράτησε το Royals (βασιλικοί), καθώς το Μπάρκσιρ, η κομητεία στην οποία ανήκει το Ρέντινγκ, θεωρείται παραδοσιακά βασιλική κομητεία και εκεί βρίσκεται το Γουίντσορ Κασλ, το μεγαλύτερο κάστρο στον κόσμο και μία από τις επίσημες κατοικίες της βασιλικής οικογένειας.

    Από κει και πέρα, υπάρχουν κάποια παρατσούκλια που είναι κοινά σε περισσότερες από μία ομάδα. Η πιο χαρακτηριστική περίπτωση είναι το Robins (κοκκινολαίμηδες – robin είναι το πουλί κοκκινολαίμης), που χρησιμοποιείται για προφανείς λόγους από πολλές ομάδες που φοράνε κόκκινα, όπως η Μπρίστολ Σίτι, η Σουίντον, η Τσέλτεναμ κτλ. Επίσης, παρατσούκλια με περισσότερους του ενός κατόχους είναι το Latics, που χρησιμοποιείται από την Ολνταμ και τη Γουίγκαν, και το Pilgrims (προσκυνητές), που χρησιμοποιείται από την Πλίμουθ και την Μπόστον. Το Latics, που δεν σημαίνει κάτι στα αγγλικά (ή τουλάχιστον δεν ξέρω εγώ να σημαίνει κάτι), είναι ένα από τα δύσκολα παρατσούκλια, όσον αφορά την ετυμολογία του. Τελικά, η πιο λογική εξήγηση φαίνεται ότι είναι και η πιο... πεζή: απλά παράφραση του Αθλέτικ που έχουν και οι δύο ομάδες στην επίσημη ονομασία τους (Ολνταμ Αθλέτικ και Γουίγκαν Αθλέτικ). Στην περίπτωση του Pilgrims τα πράγματα είναι ξεκάθαρα: άμεση αναφορά στους πρώτους αποίκους της αμερικανικής ηπείρου, οι οποίοι σάλπαραν από το Μπόστον και το Πλίμουθ (και δεν είναι τυχαίο βέβαια που και οι δύο ομάδες στο σήμα τους έχουν ένα ιστιοφόρο).

    Τα πιο ενδιαφέροντα βέβαια είναι τα παρατσούκλια που κρύβουν μια ιδιαίτερη ιστορία πίσω τους. Οπως, ας πούμε, το γνωστό «καναρίνια» (Canaries) της Νόριτς. Οταν πρωτοϊδρύθηκε η Νόριτς Σίτι, το 1902, τα χρώματά της ήταν μπλε και άσπρο και το πρώτο της παρατσούκλι ήταν Citizens (Πολίτες). Ενας όμως από τους πρώτους της μάνατζερ είχε μανία με τα καναρίνια και συνήθιζε να αποκαλεί τους παίκτες του «τα καναρίνια μου». Το «καναρίνια» άρεσε πολύ και λίγο αργότερα η Νόριτς άλλαξε χρώματα στα κλασικά κίτρινα-πράσινα και το παρατσούκλι καθιερώθηκε. Το Rams (κριάρια) της Ντέρμπι προέρχεται από ένα θρύλο που θέλει κάποια στιγμή ένα κριάρι τεραστίων διαστάσεων να κάνει την εμφάνισή του στην πόλη, ενώ το Addicks (μπακαλιάροι) της Τσάρλτον είναι ένα πραγματικά ιδιαίτερο παρατσούκλι. Ο μπακαλιάρος στα αγγλικά είναι Haddock και είναι πολύ κοινό, πρόχειρο φαγητό στην Αγγλία, στο γνωστό fish and chips (ψάρι με πατάτες), κάτι ανάλογο με το σουβλάκι. Και το Addick είναι παράφραση του Haddock στη σλανγκ του νότιου Λονδίνου και λέγεται (μεταξύ άλλων θεωριών) ότι προήλθε από ένα γραφικό τύπο με χαρακτηριστική φωνή που πουλούσε fish and chips έξω από το παλιό γήπεδο της Τσάρλτον. Ωραία και ιδιαίτερη ιστορία έχει και το Shakers (αυτοί που αναταράσσουν, που ταρακουνούν, από το ρήμα shake προέρχεται και το «σέικερ») της Μπέρι. Το παρατσούκλι λέγεται ότι προήλθε από μια ατάκα ενός από τους πρώτους προέδρους της Μπέρι το 1892, που είχε δηλώσει, εν όψει ενός τελικού κυπέλλου του Λάνκασιρ κόντρα στην Μπλάκμπερν: «We'll shake 'em!» (θα τους ταρακουνήσουμε). Η Μπέρι είχε κερδίσει και το shakers έμεινε...

    Η Μπρίστολ Ρόβερς είναι από τις ομάδες που έχουν δύο παρατσούκλια, Pirates (πειρατές) και Gasheads ((gas είναι το γκάζι και heads σημαίνει κεφάλια, ας πούμε, λοιπόν, γκαζοκεφαλές). Το πειρατές είναι «εύκολο» παρατσούκλι και παραπέμπει απλά στη ναυτική ιστορία του Μπρίστολ, ενώ βέβαια ένας πειρατής δεσπόζει στο έμβλημα της ομάδας. Οσον αφορά το Gasheads αρχικά ήταν βρισιά και χρησιμοποιούνταν υποτιμητικά για τους οπαδούς των Ρόβερς από τους άσπονδους συμπολίτες της Μπρίστολ Σίτι: οι οπαδοί της Σίτι αποκαλούσαν Gasheads τους οπαδούς της Ρόβερς γιατί δίπλα στο παλιό γήπεδο των Ρόβερς υπήρχε ένα εργοστάσιο γκαζιού και η χαρακτηριστική βρόμα του γκαζιού έφτανε μέχρι τις εξέδρες του γηπέδου. Κάπου στις αρχές της δεκαετίας του ΄80 όμως οι ίδιοι οι οπαδοί των Ρόβερς ενστερνίστηκαν το Gasheads και άρχισαν να το χρησιμοποιούν και οι ίδιοι, τραγουδώντας το περίφημο Proud to be a Gashead (Περήφανος να είμαι Gashead). Κάτι σαν τα δικά μας δηλαδή γαύρος και βάζελος, που αρχικά ήταν υποτιμητικά αλλά στη συνέχεια υιοθετήθηκαν από τους οπαδούς του Ολυμπιακού και του Παναθηναϊκού, αντίστοιχα. Σε αυτή την κατηγορία, εντάσσεται και το Bluenoses (μπλε μύτες) που χρησιμοποιείται για την Μπέρμιγχαμ. Κι αυτό ξεκίνησε ως υποτιμητικό, καθώς η Μπέρμιγχαμ φοράει μπλε και οι οπαδοί της Αστον Βίλα, που της κόλλησαν το «μπλε μύτες», υπονοούν πως η Μπέρμιγχαμ μένει έξω στο κρύο και οι μύτες των οπαδών της μπλαβίζουν, καθώς δεν καταφέρνει ποτέ να ανοίξει την πόρτα της επιτυχίας. Σιγά σιγά όμως έχει επίσης αρχίσει να γίνεται αποδεκτό και από τους ίδιους τους φίλους της Μπέρμιγχαμ.

    Το καλύτερο από όλα τα «υποτιμητικά» πάντως ίσως είναι το Monkeyhangers (αυτοί που κρεμάνε μαϊμούδες), που χρησιμοποιείται για τους οπαδούς της Χάρτλπουλ και γενικότερα για τους κατοίκους του λιμανιού της βορειοανατολικής Αγγλίας. Η προέλευσή του κρατά πολλά χρόνια πίσω, τον καιρό των Ναπολεόντειων πολέμων. Τότε, σύμφωνα με το μύθο, ένα γαλλικό πλοίο βυθίστηκε έξω από το Χάρτλπουλ και ο μόνος επιζών ήταν μια μαϊμού, μασκότ των Γάλλων ναυτικών, που ξεβράστηκε στην παραλία φορώντας γαλλική στολή! Οι κάτοικοι του Χάρτλπουλ δεν ήξεραν πώς είναι οι Γάλλοι και από τη στιγμή που η μαϊμού δεν απαντούσε στις ερωτήσεις τους, ή απαντούσε σε γλώσσα που δεν καταλάβαιναν, αποφάσισαν ότι είναι Γάλλος κατάσκοπος και την κρέμασαν στην παραλία! Στο μύθο βέβαια υπάρχει μια «τρύπα», καθώς είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς πως οι κάτοικοι μιας πόλης με ναυτική παράδοση δεν θα ήξεραν τη διαφορά μεταξύ μαϊμούς και Γάλλου, αλλά το Monkeyhangers έμεινε να χρησιμοποιείται κοροϊδευτικά για όλους τους κατοίκους του Χάρτλπουλ. Πλέον όμως έχουν αρχίσει να το ενστερνίζονται και οι ίδιοι οι οπαδοί της Χάρτλπουλ, ενώ η επίσημη μασκότ του συλλόγου είναι μια μαϊμού, ο Η'Angus the Monkey, όπου το H'Angus, το όνομα της μασκότ, παραπέμπει ευθέως στο hangers...
    It's a pleasure to meet someone who understands that to the true gambler, money is never an end in itself, it's simply a tool, as a language is to thought.

  2. #22
    Και να κλείσουμε με ένα «δύσκολο», το Trotters της Μπόλτον, που στα αγγλικά σημαίνει «άλογα τροχασμού». Για το Trotters υπάρχουν πολλές θεωρίες. Η πιο πεζή είναι ότι απλά παραπέμπει, όπως και πολλά άλλα συνθετικά ονομάτων αγγλικών ομάδων (Rovers, Wanderers, που αμφότερα σημαίνουν περιπλανώμενοι), στα πρώτα χρόνια της ιστορίας του αγγλικού ποδοσφαίρου, όταν οι ομάδες έπρεπε να ταξιδεύουν μεγάλες αποστάσεις για να βρουν αντιπάλους και να παίξουν. Μία άλλη ιστορία, την οποία ασπάζεται ως σωστή η γνωστή εγκυκλοπαίδεια του διαδικτύου Wikipedia, θέλει ένα από τα πρώτα γήπεδα που χρησιμοποίησε η Μπόλτον να βρίσκεται δίπλα σε χοιροστάσιο και η μπάλα συχνά να καταλήγει εκεί ύστερα από άστοχα σουτ, με τους παίκτες της Μπόλτον να είναι αναγκασμένοι να «τροχάζουν» ανάμεσα στις ακαθαρσίες και στα γουρούνια για να τη μαζέψουν. Η θεωρία πάντως που με ελκύει περισσότερο εμένα είναι αυτή που συνδέει το Trotters με τον «τελικό του λευκού αλόγου», τον πρώτο τελικό που διεξήχθη στο Γουέμπλεϊ, το 1923, και στον οποίο η Μπόλτον κέρδισε με 2-0 τη Γουέστ Χαμ. Τότε το «Γουέμπλεϊ» χωρούσε 127.000 θεατές, όμως η τρέλα των φιλάθλων ήταν τέτοια, που στο γήπεδο μπήκαν πάνω από 200.000, ενώ 60.000 έμειναν εκτός σταδίου! Ετσι, οι εξέδρες γέμισαν ασφυκτικά και χιλιάδες κόσμου πλημμύρισαν τον αγωνιστικό χώρο. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα ο τελικός να ξεκινήσει με μεγάλη καθυστέρηση και μόνο αφού η έφιππη αστυνομία κατάφερε να απομακρύνει τους φιλάθλους, οι οποίοι κυριολεκτικά στοιβάχτηκαν γύρω γύρω από τις τέσσερις γραμμές του αγωνιστικού χώρου.

    Οι ιστορίες βέβαια για τα παρατσούκλια των αγγλικών ομάδων δεν έχουν τέλος και είναι πάρα πολλές αυτές που προφανώς δεν χώρεσαν μέσα σε αυτή τη μικρή αναφορά, κι ίσως κάποια στιγμή ξαναβρούμε το χρόνο για να συνεχίσουμε. Κι αν βέβαια κάποιος φίλος αναγνώστης έχει ακούσει κάποια διαφορετική άποψη για κάποιο παρατσούκλι, εδώ είμαστε, το μέιλ μου το ξέρετε...

    Καλό καλοκαίρι!
    It's a pleasure to meet someone who understands that to the true gambler, money is never an end in itself, it's simply a tool, as a language is to thought.

  3. #23
    Θενκς!Το ρούφηξα
    The World Is Yours

  4. #24
    Ντάμα Κούπα
    ...Ωραια ιστορια Νικο!!!...Καλλυτερο και απο την καλυτερη σκηνη απο οποιαδηποτε ταινια...
    οποιοs φοβαται...παει και κοιμαται!!!!

  5. #25
    Quote Originally Posted by atlas View Post
    ...Ωραια ιστορια Νικο!!!...Καλλυτερο και απο την καλυτερη σκηνη απο οποιαδηποτε ταινια...
    Τι κάνεις εσύ ρε θηρίο; Δεν θα φύγεις καθόλου;
    It's a pleasure to meet someone who understands that to the true gambler, money is never an end in itself, it's simply a tool, as a language is to thought.

  6. #26
    εξαρταται απο διαφορα...το πολεμαω...
    οποιοs φοβαται...παει και κοιμαται!!!!

  7. #27
    Quote Originally Posted by atlas View Post
    εξαρταται απο διαφορα...το πολεμαω...
    Πόλεμος γίνανε τα πάντα πια...
    It's a pleasure to meet someone who understands that to the true gambler, money is never an end in itself, it's simply a tool, as a language is to thought.

  8. #28
    σε λιγο δεν θα παλευεται καθολου....δραματικη η κατασταση πιστευω για ολους ! Αφου πιστευω , ωρες-ωρες γινομαστε γραφικοι,αν καταλαβαινεις τι λεω....
    οποιοs φοβαται...παει και κοιμαται!!!!

  9. #29
    Αναντικατάστατος plestis13's Avatar
    Join Date
    Jan 2011
    Location
    Νέα Σμύρνη
    Posts
    9,895
    Ήδη μπήκε στο πισι μου αυτό το άρθρο!!

  10. #30
    Αναντικατάστατος norwichfan's Avatar
    Join Date
    Nov 2010
    Location
    Γλυφάδα
    Posts
    6,328
    Φοβερο αρθρο! να συμπληρωσω οτι ο μανατζερ που εβγαλε αυτο το παρατσουκλι στην ομαδαρα, ηταν ο πρωτος μανατζερ στην ιστορια της(το ονομα του μου διαφευγει, ξερω ντροπη μου ).
    Τέτοιο στήσιμο, ουτε η Τζένα Τζειμσον

  11. #31
    Αναντικατάστατος plestis13's Avatar
    Join Date
    Jan 2011
    Location
    Νέα Σμύρνη
    Posts
    9,895
    Επειδή σου διαγεύγει εσένα θα στο πω εγώ John Bowman

  12. #32
    Για τον έναν από τους δύο οπαδούς της Αλκμααρ στην Ελλάδα

    Καθηγητής Μυστήριος: Παίζοντας με τον Kelly

    Ας υποθέσουμε ότι είμαστε παικταράδες και ότι μπορούμε να εκτιμήσουμε πιθανότητες καλύτερα απ' τον μπουκμέικερ, ήτοι να αναγνωρίζουμε τα δυνητικά value bets. Ποια είναι τότε η καλύτερη στρατηγική που μπορούμε να εφαρμόσουμε για να μεγιστοποιήσουμε τα κέρδη μας; Ποιο κλάσμα του συνολικού κεφαλαίου μας πρέπει να ποντάρουμε σε κάθε περίπτωση;

    Ο John Larry Kelly, Jr, απεβίωσε το 1965 σε ηλικία μόλις 41 ετών και μάλλον στην ψάθα, καθώς θρυλείται ότι ποτέ δεν χρησιμοποίησε τις θεωρίες του για να βγάλει λεφτά. Ο John Kelly όμως ήταν αυτό που λέμε ωραίος τύπος: Λίγο επειδή ήταν χαρακτηριστικός «μάτσο» Τεξανός α λα Τζον Γουέιν, λίγο επειδή υπήρξε πιλότος του Αμερικανικού Ναυτικού κατά το Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο, κατέληξε (εκτός από διδάκτωρ Φυσικής), μέγας καβγατζής, περιστασιακό μέλος ένοπλης σπείρας και κασκαντέρ πιλότος. Παράλληλα, στον ελεύθερο χρόνο του και κάπου στα 1956, μαζί με τον συνάδελφό του στα εργαστήρια της Bell, Claude Shannon, θεμελίωσε μια θεωρία παιγνίων βασισμένη σε αρχές της θεωρίας της Πληροφορίας του Shannon και δημοσίευσε τον αλγόριθμο που αργότερα ονομάστηκε Kelly Criterion και στοχεύει στη βέλτιστη επένδυση χρηματικού κεφαλαίου.

    Ο Shanon, παρέα με τη γυναίκα του Betty και τον μαθηματικό του M.I.T. Ed Thorp, έκαναν μια βόλτα στο Λας Βέγκας για να δοκιμάσουν τη μέθοδο του φίλου τους στη ρουλέτα και στο μπλακτζάκ, με θριαμβευτικά αποτελέσματα - και τα καζίνο να τους απαγορεύουν τελικά την είσοδο...

    Το Kelly criterion δεν είναι τίποτε περισσότερο από μια φόρμουλα που μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε για να βελτιστοποιήσουμε τα στοιχηματικά μας κέρδη. Στην ουσία πρόκειται για εργαλείο καθορισμού του ποσού που πρέπει να ποντάρουμε με βάση τη στοιχηματική αξία του σημείου. Ετσι, με βάση το Kelly criterion, το ιδανικό ποσοστό του κεφαλαίου μας που πρέπει να ποντάρουμε, σε κάθε περίπτωση εξαρτάται από την απόδοση του σημείου σε σχέση με την (υποκειμενική) εκτίμηση του παίκτη για την πιθανότητα επαλήθευσής του και προκύπτει από τον ακόλουθο τύπο:

    BET = [(Πιθανότητα επαλήθευσης * Κέρδος)]-Πιθανότητα Μη Επαλήθευσης] / Κέρδος

    Ας πάρουμε για παράδειγμα τον αγώνα Λιουνγκσκίλε - Κβίντινγκ, όπου ο γράφων έχει εκτιμήσει την πιθανότητα νίκης της Λιουνγκσκίλε 60%, ενώ η διαθέσιμη απόδοση από τον μπουκμέικερ είναι 2,30 (δηλαδή το κέρδος μας είναι 1,3E για κάθε πονταρισμένο 1E). Τότε θα έχουμε ΒΕΤ = [(60%*1,3)-40%] / 1,3 = 29%. Με άλλα λόγια, ο παλιόφιλος ο Kelly μας συνιστά να ποντάρουμε το 29% της κάβας μας στη Λιουνγκσκίλε, καθώς αυξάνει με λογαριθμικό τρόπο το ποσοστό προτεινόμενου πονταρίσματος ανάλογα με την αξία του value. Στο συγκεκριμένο παράδειγμα το value μας ήταν 16,5% αλλά η εφαρμογή του κριτηρίου εκτιμά το ποντάρισμα στο 29%. Εάν εφαρμόσει το κριτήριο κάποιος άλλος, ο οποίος θεωρεί ότι η Λιουνγσκίλε έχει μόλις 45% πιθανότητα να κατατροπώσει την Κβίντινγκ, τότε θα έχουμε BET = [(45%*1,3)-55%] / 1,3 = 2,7%! Εάν πάλι κάποιος τρίτος (Σουηδός γκουρού) το βλέπει φίφτι - φίφτι για νίκη της ομαδάρας, τότε θα βγάλει BET = [(50%*1,3)-50%] / 1,3 = 11,5%. Βλέπουμε δηλαδή ότι ανάλογα με την αξία (value), βάσει πιθανοτήτων, το κριτήριο μας συμβουλεύει να αυξομειώσουμε και το ποντάρισμά μας. Προφανώς εάν το BET μας βγει αρνητικό (δηλαδή η πιθανότητα της εκτίμησής μας είναι μικρότερη από την πιθανότητα που αντιστοιχεί στην απόδοση του μπουκμέικερ), δεν πρέπει να παίξουμε σε καμία περίπτωση ή μάλλον πρέπει να αρχίσουμε να εξετάζουμε την αξία κόντρας του εν λόγω σημείου. Οπως καταλήγει και ο ίδιος ο Kelly στο paper του 1956, το κριτήριό του είναι εντελώς διαφορετικό από αυτό του κλασικού τζογαδόρου, καθώς ο παίκτης που χρησιμοποιεί τη μέθοδό του σε κάθε στοίχημα μεγιστοποιεί την προσδοκώμενη αξία του λογάριθμου του κεφαλαίου του. Ετσι, εάν κάποιος παίκτης που έχει κάποιο αξιόπιστο κανάλι πληροφόρησης σε σχέση με τις πραγματικές πιθανότητες ενός ενδεχομένου, ποντάρει πάντα εφαρμόζοντας τη μέθοδο Kelly, θα δει το κεφάλαιό του να αυξάνεται με εκθετικό τρόπο αλλά και πάντα βεβαίως με βάση την αξιοπιστία των πιθανοτήτων του. Στην περίπτωση φυσικά που το κανάλι του αποδειχθεί αναξιόπιστο σε σχέση με τις πιθανότητες που προσφέρει ο μπουκμέικερ, θα δει το κεφάλαιό του να συρρικνώνεται με αντίστοιχα εκθετικό τρόπο...

    Το μοναδικό πρόβλημα σχετικά με το κριτήριο Kelly είναι ότι όταν έχουμε πολλές επιλογές μέσα στην ίδια μέρα ή μέσα στο ίδιο ΣΚ, κινδυνεύουμε να ρισκάρουμε ολόκληρη την κάβα μας. Γι' αυτό πολλοί παίκτες - επενδυτές προτιμούν να χρησιμοποιούν ένα επιπλέον φίλτρο μειώνοντας ας πούμε το BET κατά Kelly κατά 50%. Επιπλέον, δεν έχουμε τρόπο να επιλέξουμε αγώνες για τριάδες ή και μεγαλύτερα παρολί. Μια ακόμη καλύτερη εναλλακτική μάς έχει δώσει ο πολύς Daniel Bernoulli το 1738, κατά την προσπάθειά του να λύσει το περίφημο μαθηματικό παράδοξο της Αγίας Πετρούπολης.

    Ο Bernoulli λοιπόν συμβουλεύει ότι σε περιπτώσεις που έχουμε πολλαπλές επιλογές στοιχημάτων ή επενδύσεων πρέπει να επιλέγουμε αυτή με το μεγαλύτερο γεωμετρικό μέσο. Ο γεωμετρικός μέσος είναι παρόμοιος με το γνωστό μας μέσο όρο, με τη διαφορά ότι αντί να προσθέτουμε ν αριθμούς και να διαιρέσουμε το άθροισμά τους με τον συνολικό αριθμό τους ν, για να βρούμε το γεωμετρικό τους μέσο όρο, τους πολλαπλασιάζουμε και εξάγουμε τη νιοστή ρίζα του γινομένου τους. Για παράδειγμα, ο γεωμετρικός μέσος όρος του 2 και του 8 είναι η τετραγωνική ρίζα του 2*8=16, δηλαδή το 4. Ακόμη κι όταν έχουμε λοιπόν στο πινακάκι μας πολλούς αγώνες με value, μπορούμε να επιλέξουμε τη βέλτιστη τριάδα με βάση τον Bernoulli και τους γεωμετρικούς μέσους των (ποσοστών) value των επιλογών μας ή των ποσοστών που μας προτείνει για ποντάρισμα σε μονά το κριτήριο Kelly. Ετσι, για παράδειγμα, μια τριάδα που απαρτίζεται από τρία ισάξια σημεία με ποσοστό Kelly 30%, είναι προτιμότερη από μια τριάδα με ένα πολύ δυνατό σημείο με ποσοστό Kelly 65% και άλλα δύο του 15%, καθώς ο γεωμετρικός μέσος στην πρώτη περίπτωση είναι 0,3 ενώ στη δεύτερη μόλις 24,5%. Με πιο απλά λόγια, εάν οι εκτιμήσεις μας για τις πιθανότητες (οπότε και τα πονταρίσματα κατά Kelly) είναι σωστές και θέλουμε να παίξουμε τριάδες, το κέρδος μας σε βάθος χρόνου μεγιστοποιείται με την επιλογή πονταρίσματος στην πρώτη τριάδα...

    Πριν περάσουμε στο τελευταίο πινακάκι για τον Ιούλιο, ας κάνουμε κι ένα μικρό απολογισμό για τα 8 προηγούμενα και τους συνολικά 82 αγώνες που πρότειναν. Εάν είχαμε ποντάρει από 10E σε κάθε αγώνα, δηλαδή συνολικά 820E, σήμερα θα είχαμε χασούρα 36E εάν είχαμε ποντάρει σε τιμές ίντερνετ και 181E εάν είχαμε μείνει πιστοί στον ΟΠΑΠ. Εάν όμως είχαμε χρησιμοποιήσει σαν κριτήριο και κατανείμει το ποντάρισμά μας αναλογικά με το εκάστοτε ποσοστιαίο δυνητικό value θα είχαμε επιτύχει κέρδος 1,5E σε τιμές ίντερνετ και χασούρα 399E στον ΟΠΑΠ (προφανώς στις περιπτώσεις που στον ΟΠΑΠ το value ήταν αρνητικό δεν θα υπήρχε και ποντάρισμα). Εάν τέλος είχαμε την πρόνοια να εφαρμόσουμε το κριτήριο Kelly, θα αποκομίζαμε κέρδος 22E στο ίντερνετ και η χασούρα στον ΟΠΑΠ θα περιοριζόταν σε 76E. Και το πιο καταπληκτικό είναι ότι όλα αυτά θα συνέβαιναν όταν από τις 82 επιλογές επαληθεύτηκαν μόλις οι 32!!! Η μικρή αυτή καταγραφή είναι μια απτή απόδειξη της ποιότητας του κριτηρίου Kelly και μάλιστα σε μια περίοδο μη ικανοποιητικών προβλέψεων.

    Η μέθοδος Kelly είναι μακράν η καλύτερη, γιατί αφενός μειώνει το ρίσκο και αφετέρου μεγιστοποιεί το κέρδος στον ελάχιστο δυνατό χρόνο. Δυστυχώς, αποτελεί και μιαν ακόμη ανάγλυφη απόδειξη του τι σημαίνει πραγματική γκανιότα του ΟΠΑΠ, ακόμη κι αν μας πρόσφερε όλα τα παιχνίδια μονά. Η δε πρόθεση του κράτους να επιβάλει φορολογία 10% σε όλα τα κέρδη (χωρίς πλαφόν) απλά επιβεβαιώνει ότι το ελληνικό κράτος σε πλείστα επίπεδα θα συνεχίσει να συμπεριφέρεται στους πολίτες του σαν να πρόκειται για πανηλίθιους. Μόνον που στην προκειμένη περίπτωση τα σοφά μυαλά έχουν χάσει τόσο πολύ το δάσος εστιάζοντας στο δέντρο, που είναι έτοιμοι να σκοτώσουν μια νυν και αεί χρυσοτόκο κότα, μόνο και μόνο για να φάνε ένα μεσημέρι το κρέας της...
    It's a pleasure to meet someone who understands that to the true gambler, money is never an end in itself, it's simply a tool, as a language is to thought.

  13. #33
    Quote Originally Posted by Angelis View Post
    Για τον έναν από τους δύο οπαδούς της Αλκμααρ στην Ελλάδα
    Βαθύτατη υπόκλιση και χωρίς να θέλω να βγω οφ τόπικ, απλώς ενημερώνω ότι ξέρω κι άλλον
    Roy Beerens

  14. #34
    Quote Originally Posted by ALL YOU NEED IS AZ View Post
    Βαθύτατη υπόκλιση και χωρίς να θέλω να βγω οφ τόπικ, απλώς ενημερώνω ότι ξέρω κι άλλον
    Θα γίνουμε πολλοί σιγά σιγά...
    SAMEN WINNEN, SAMEN VERLIEZEN, AZ VOOR ALTIJD IN ONS HART

  15. #35
    Ταλεντάκι SnakeS's Avatar
    Join Date
    Dec 2011
    Location
    Χανιά ΚΡΗΤΗΣ
    Posts
    132
    Δυνατότητα να υπάρχουν στο site τα άρθρα της εφημερίδας δεν υπάρχει?Το κείμενο του Θέμη Καίσαρη της Τρίτης (ΑΦ 872) για την διακοπή του αγώνα στο Χαριλάου είναι εξαιρετικό και θα ήθελα να το χρησιμοποιήσω (εννοείται με link) σε forum οπαδών της ομάδας μου που έχουμε ανοίξει μια μεγάλη συζήτηση πάνω στο θέμα.

    Επίσης θα ήθελα πολύ να έχω πρόσβαση σε άρθρα του Επίορκου περασμένων ετών.
    Ο.Φ.Η. ΚΡΗΤΗΣ κ αναχέντρωσα ωσάν το κάτη...

  16. #36
    Quote Originally Posted by SnakeS View Post
    Δυνατότητα να υπάρχουν στο site τα άρθρα της εφημερίδας δεν υπάρχει?Το κείμενο του Θέμη Καίσαρη της Τρίτης (ΑΦ 872) για την διακοπή του αγώνα στο Χαριλάου είναι εξαιρετικό και θα ήθελα να το χρησιμοποιήσω (εννοείται με link) σε forum οπαδών της ομάδας μου που έχουμε ανοίξει μια μεγάλη συζήτηση πάνω στο θέμα.

    Επίσης θα ήθελα πολύ να έχω πρόσβαση σε άρθρα του Επίορκου περασμένων ετών.
    Καλημέρα. Εννοείς να ανεβαίνουν όλα τα άρθρα της εφημερίδας στο σάιτ, ε; Οχι, δεν έχουμε σκεφτεί κάτι τέτοιο, και δεν ξέρω και πόσο νόημα θα είχε, μιλάμε για τεράστιο όγκο. Οποιος θέλει να κρατά προσωπικό αρχείο για κάποια άρθρα που τον ενδιαφέρουν, φαντάζομαι, μπορεί να τα κρατά ''χειρωνακτικά'' ή αν είναι πιο ''κομπιουτεράκιας'' παίρνοντας την ηλεκτρονική έκδοση της εφημερίδας.

    Αυτό που κάναμε κάποια στιγμή ήταν αυτό το τόπικ, όπου βάζουμε όποια άρθρα μάς ζητάτε, είτε γιατί κάποιος έχασε την εφημερίδα είτε γιατί θέλει να το ξαναδιαβάσει είτε γιατί... οτιδήποτε. Καλή ώρα όπως εσύ τώρα με το άρθρο του Θέμη. Το οποίο θα το ανεβάσω εγώ εδώ πέρα. Δεν ξέρω μόνο αν σήμερα θα είναι ανοιχτά τα γραφεία της εφημερίδας. Αν πάει κάποιος κάτω, θα του ζητήσω να μου στείλει τη σελίδα για να πάρω το άρθρο και να το βάλω. Αλλιώς, θα το βάλω από Δευτέρα, που θα κατέβω εγώ στα γραφεία.

    Το ίδιο και για τον Επίορκο. Αν έχεις κάτι συγκεκριμένο που ψάχνεις, ζήτα το, είτε από μένα είτε από τον ίδιο, και θα το βρούμε.
    It's a pleasure to meet someone who understands that to the true gambler, money is never an end in itself, it's simply a tool, as a language is to thought.

  17. #37
    Ετοιμος είσαι @snakes

    Θέμης Καίσαρης, Λόγια του αέρα, τεύχος 872, Τρίτη 10 Απριλίου

    Πόσο βολικές είναι μερικές εκφράσεις: Αυτή η μειοψηφία που δημιουργεί πάντα προβλήματα. Αυτοί οι λίγοι που αμαυρώνουν την εικόνα των πολλών. Η βλακεία που είναι ανίκητη, οι λίγοι ανεγκέφαλοι που δεν σέβονται τους υπόλοιπους. Ο ένας ηλίθιος που δεν μπορεί να ελεγχθεί και κάνει τη ζημιά και την πληρώνουν όλοι όσοι δεν φταίνε. Η αδικία που συνιστά το να την πληρώνει η ομάδα και οι πολλοί για τις πράξεις των λίγων ή του ενός.
    Μία ακόμη φορά τις ακούμε, τις διαβάζουμε και σίγουρα κάποιοι τις υιοθετούμε κιόλας. Κι αυτή τη φορά η αφορμή είναι η διακοπή του αγώνα του Αρη με τον Αστέρα Τρίπολης εξαιτίας του τραυματισμού της βοηθού Κουρομπύλια, ύστερα από ρίψη αντικειμένου. Βέβαια, από την ώρα που το ματς διεκόπη οριστικά, έχουμε ακούσει την είδηση με διαφορετικά λόγια κι όχι με αυτά που μόλις χρησιμοποιήσαμε.
    Από το βράδυ της Κυριακής κιόλας ακούμε πως το ματς δεν διεκόπη λόγω της ρίψης του αντικειμένου, αλλά επειδή η κερκίδα δεν εκκενώθηκε στον χρόνο που θα ικανοποιούσε τον διαιτητή. Επίσης, αυτό που μας λένε επίσημα χείλη είναι πως η βοηθός δεν είχε ιατρικό πρόβλημα, αλλά ψυχολογικό. Μάλιστα.
    Οι λογικές αυτές μου θυμίζουν ένα παλιότερο περιστατικό. Ενας αγώνας πόλο είχε διακοπεί λόγω επεισοδίων από κάφρους του Ολυμπιακού, που είχαν πετάξει κώνους, καρέκλες και διαφημιστικές πινακίδες μέσα στην πισίνα. Η υπερασπιστική γραμμή του Ολυμπιακού τότε ήταν πως ο αγώνας δεν διεκόπη λόγω επεισοδίων, αλλά λόγω ακαταλληλότητας του αγωνιστικού χώρου.
    Με τον ίδιο ακριβώς τρόπο, για κάποιους η αιτία της διακοπής του Αρης - Αστέρας δεν οφείλεται στη ρίψη αντικειμένου που βρήκε τη βοηθό, αλλά στα ψυχολογικά της προβλήματα και στη μη έγκαιρη εκκένωση της κερκίδας. Λες κι αυτά τα δύο γεγονότα συνέβησαν μόνα τους, λες και δεν έχουν ως πρωτογενή κι αποκλειστική αιτία τη ρίψη των αντικειμένων.
    Σαν να λέμε πως, επειδή η βοηθός δεν έπαθε και κάτι σοβαρό από το αντικείμενο, αλλάζει η ιστορία και πλέον το θέμα είναι πως είχε ψυχολογικό πρόβλημα. Λες κι αυτό το ψυχολογικό πρόβλημα δεν οφείλεται στο χτύπημα που δέχθηκε, αλλά στο γεγονός πως έχει καιρό να μπει στο facebook αυτός που γουστάρει και την έχει πάρει από κάτω. Ή λες κι ο λόγος που ο διαιτητής ζήτησε να εκκενωθεί η κερκίδα δεν ήταν η χουλιγκανική συμπεριφορά αυτών που κάθονταν εκεί, αλλά ένα στοίχημα που είχε βάλει μ' ένα φίλο του για το πόσο γρήγορα μπορεί να αδειάσει μια κερκίδα.
    Κι επειδή είναι προφανές πως είναι γελοίες κι αηδιαστικές τέτοιες λογικές, επιστρέφουμε σε αυτό που λέγαμε στην αρχή. Στα κλισέ που μιλάνε πάντα για τους λίγους ή για τον έναν που καταστρέφει τα πάντα και την πληρώνουν όλοι. Σε αυτήν την καραμέλα, σε αυτό το παραμύθι που ακόμα κι ένα μικρό παιδί καταλαβαίνει πως δεν έχει δράκο.
    Ολοι εστίασαν στο ένα αντικείμενο που βρήκε τη βοηθό. Και η εστίαση αυτή είναι 100% βολική, αφού μόνον έτσι ταιριάζουν τα κλισέ για τους λίγους και τον έναν. Ομως, η συνολική ιστορία λέει άλλα πράγματα. Λέει πως τα γεγονότα στο «Βικελίδης» δεν αρχίζουν και τελειώνουν σε μία μόνο ρίψη ενός μόνο αντικειμένου από ένα μόνο οπαδό. Δεν έγιναν έτσι τα πράγματα, όσο κι αν θέλουμε να εστιάσουμε μόνον εκεί.
    Υστερα από μια υπόδειξη της βοηθού, πετάχθηκαν πολλά αντικείμενα προς το μέρος της, όχι φυσικά μόνο από έναν κάφρο, οι γνωστοί τραμπούκοι κατέβηκαν στα κάγκελα να τη βρίσουν και να την απειλήσουν, οι σεκιουριτάδες πήγαν προς τα εκεί να τους ζητήσουν να ηρεμήσουν και η ίδια αποχώρησε από τη θέση της. Πέρασαν μερικά λεπτά, η Κουρομπύλια επέστρεφε στη θέση της, «επειδή τα πράγματα ηρέμησαν κι έγιναν συστάσεις» και τότε ήταν που τη βρήκε το αντικείμενο που τα προκάλεσε όλα.
    Θα μου πείτε, ωραία, δεν ήταν ένας, ήταν όντως αρκετοί, αλλά και πάλι ισχύει το κλισέ. Είναι οι λίγοι άρρωστοι που χαλάνε την εικόνα των πολλών υγιών, μπλα, μπλα, μπλα. Σόρι, αλλά κι εδώ έχω ένσταση. Γιατί μπορώ να δεχθώ πως δεν ήταν πολλοί οι κάφροι, μπορώ να δεχθώ πως δεν πέταξαν όλοι αντικείμενα, αλλά δεν γίνεται με τίποτα να δεχθώ πως η εικόνα των πολλών χάλασε από τους λίγους.
    Κι αυτό γιατί δεν είδα μόνο τη ρίψη των αντικειμένων και την ένταση, αλλά άκουσα κιόλας. Ακουσα το «Βικελίδης» να φωνάζει «είσαι πουτάνα, οέο είσαι πουτάνα» την ώρα που η βοηθός εγκατέλειπε τη θέση της, φοβούμενη τη σωματική της ακεραιότητα. Εν χορώ, ένα γήπεδο τραγουδούσε «είσαι πουτάνα» στη βοηθό που άφηνε τη θέση της επειδή της πετούσαν αντικείμενα.
    Αυτό έκαναν «οι πολλοί, οι υγιείς». Δεν αποδοκίμασαν «τους λίγους, τους άρρωστους» που πετούσαν αντικείμενα, τραμπούκιζαν και «αμαύρωναν την εικόνα τους». Δεν εξέφρασαν δυσαρέσκεια, αποδοκιμασία για τα όσα συνέβαιναν εις βάρος αυτής της γυναίκας. Δεν πήραν το μέρος της, δεν πήραν το μέρος του θύματος, αντιθέτως η θέση τους αποτυπώθηκε πλήρως στα λόγια τους. «Είσαι πουτάνα», αυτή ήταν η εικόνα των πολλών.
    Σόρι, αλλά μ' αυτήν τη στάση από το σύνολο του γηπέδου, η ρίψη του αντικειμένου που τελικώς πέτυχε τη βοηθό, δεν είναι το ατυχές γεγονός που αμαυρώνει, αλλά αυτό που απλώς αποτελεί το σήμα κατατεθέν, την κορωνίδα μιας συνολικής συμπεριφορά. Ο κάφρος, που την πέτυχε, δεν εξέθεσε τους υπόλοιπους, αντιθέτως εξέφρασε τη στάση τους. «Είσαι πουτάνα» της φώναζαν όταν άφηνε τη θέση της λόγω ρίψης αντικειμένων, λογικό ήταν να την υποδεχθεί κάποιος με τον ίδιο τρόπο όταν αυτή επέστρεφε.
    Κι όλα αυτά γιατί; Δεν ακύρωσε ως οφσάιντ κανονικό γκολ του Αρη η βοηθός, ούτε μέτρησε αντικανονικό γκολ του αντιπάλου. Υπέδειξε άουτ σε μια φάση που ο Αρης ζήτησε κόρνερ. Κι όχι πως παίζει κανέναν ρόλο, αλλά η Κουρομπύλια είχε δίκιο, παίκτης του Αρη βρήκε την μπάλα τελευταίος, άουτ ήταν.
    Και γι' αυτό το άουτ, της πέταξαν αντικείμενα, τραμπούκισαν και την έβρισαν πάνω από το κεφάλι της, την έβρισαν χυδαία εν χορώ όταν τόλμησε να αφήσει τη θέση της και την πέτυχαν με αντικείμενο όταν επέστρεφε. Και ύστερα από όλα αυτά, την κατηγορούν πως ήταν ιατρικά ΟΚ κι έπρεπε να συνεχίσει τον αγώνα. Και ύστερα από όλα αυτά μιλάνε για αντικανονική διακοπή και κοροϊδία από την πλευρά του διαιτητή που το διέκοψε παρότι η κερκίδα άδειαζε όπως ζήτησε.
    Και ύστερα από όλα αυτά, δεν της έχουν ζητήσει έστω μια ψεύτικη, τυπική συγνώμη.
    It's a pleasure to meet someone who understands that to the true gambler, money is never an end in itself, it's simply a tool, as a language is to thought.

  18. #38
    Αναντικατάστατος plestis13's Avatar
    Join Date
    Jan 2011
    Location
    Νέα Σμύρνη
    Posts
    9,895
    Quote Originally Posted by Angelis View Post

    Τόσα χρόνια που εκφράζω τις στοιχηματικές μου απόψεις δημόσια, έχουμε συζητήσει για όλα τα θέματα που μας απασχολούν εμάς τους στοιχηματζήδες. Πέρα φυσικά από την «καθημερινότητά» μας, το σε απλά... στοιχηματζίδικα «τι παίζουμε σήμερα», έχουμε συζητήσει γενικότερα για τις ομάδες και την αγγλική ποδοσφαιρική κουλτούρα, για το γιατί παίζω αυτά που παίζω, για το πώς τα παίζω, για το πώς κρίνω και πώς βγάζω τις αποδόσεις, για το πώς μελετάω και το πώς κατανέμω το χρόνο μου και δεν ξέρω κι εγώ για τι άλλο. Ομως υπάρχει ένα θέμα, πολύ σοβαρό για κάθε στοιχηματζή που σέβεται τον εαυτό του, τα χρήματά του και το παιχνίδι του, το οποίο έχω αποφύγει να αγγίξω, αυτό που συνηθίζουμε να λέμε διαχείριση χρημάτων.
    Επειδή υποθέτω ότι τα έχεις γράψει αυτά Νίκο σε πιο παλιά σου άρθρα (που δεν διάβαζα ΜΜ, για την ακρίβεια δεν ήξερα καν τι είναι...) θα σε παρακαλούσα αν σου είναι εύκολο, τώρα που η σεζόν μπαίνει στο τέλος της, να βαλεις κάποια.Και βέβαια όποιος άλλος θέλει.
    Υ.Γ.Κάτι μου λέει ότι ο κ. Καλάλας θα έχει και αυτός αρκετά ωραία κείμενα!!
    Το μυστικό είναι στο τέλος να είσαι + και να περνάς καλά !!

Page 2 of 2 FirstFirst 1 2

Posting Permissions

  • You may not post new threads
  • You may not post replies
  • You may not post attachments
  • You may not edit your posts
  •