Page 1 of 5 1 2 3 ... LastLast
Results 1 to 20 of 100

Thread: Κείμενα Γιώργου Παρασκευά

  1. #1

    Κείμενα Γιώργου Παρασκευά

    Δεν ξέρω κατα πόσο είναι εφικτό αυτό που ζητάω, αλλά θα ήθελα όποιος έχει κείμενα του Παρασκευά (και θέλει) να ανεβάσει αε αυτό το τόπικ. Άλλωστε πιστεύω πως η γνώση πρέπει να μεταδίδεται...
    Πας μη ΠΑΣ βάρβαρος!!!
    ΠΑΣ ΓΙΑΝΝΙΝΑ ΑΓΙΑΞ ΤΗΣ ΗΠΕΙΡΟΥ

  2. #2
    Αναντικατάστατος plestis13's Avatar
    Join Date
    Jan 2011
    Location
    Νέα Σμύρνη
    Posts
    9,895
    Συμφωνώ το πρώτο έχει ήδη αναίβει αλλού το κάνω copy-paste.

    Ενα κείμενο του Παρασκευά από τον Γάτο του Beto, Παρασκευή 17 Ιανουαρίου 2003, εν όψει ενός ντέρμπι Σέφιλντ Γιουν. - Σέφιλντ Γουέν. Κολλάει και με το όλο τόπικ.

    Καλώστους! Ούτε παραγγελία να το είχα, για μια μικρή κουβέντα πριν μπούμε στην τελική ευθεία, όπου θα γίνει το σώσε.

    Περί του ντέρμπι του Σέφιλντ ο λόγος, ιδιαίτερα αυτό το 1,90 στη Σέφιλντ Γιουνάιτεντ που προσφέρουν οι Εβίτες. Τεράστια η απόδοση. 1,61 ο Χιλ και 4/6 (1,67) οι Λάντμπροουκς. Βρε, και σ'αυτή τη Betfair, όπου ουσιαστικά κάνει τον μπουκ χωρίς γκανιότα ο κάθε καμικάζι, η μεγαλύτερη προσφερόμενη απόδοση τη στιγμή που το γράφω αυτό, είναι 1,73! Απ' όπου και να το πιάσεις, η τιμή των Εβίτων είναι θεόρατη. Ποιος ο λόγος; Δεν ξέρω. Απλά υποθέτω ότι οι αποδόσεις των Εβίτων είχαν ετοιμαστεί πριν το ματς Πόρτσμουθ - Σέφιλντ Γιουνάιτεντ και, μετά από εκείνο το διπλό, δεν έτρεξαν να αλλάξουν τον αποψινό άσο. Κάποιος πρέπει να είναι στραβός για να μη δει μια "απεγνωσμένη" προσπάθεια καλυτέρευσης των όρων από τις Εβίτες. Με τη μείωση της γκανιότας από 116,6% σε 115%, με κάτι δυάδες και μονά, είναι ολοφάνερο ότι το Πάμε Στοίχημα κερδίζει πολλά λεφτά, ίσως περισότερα από τον προϋπολογισμό του. Πάντως, ένα είναι σίγουρο: οι Εβίτες ΔΕΝ γνωρίζουν κάτι γι αυτό το ματς, που να μη γνωρίζουν τα σαίνια οι ασπρόκωλοι. Όσο για κάτι "το κάνουν επίτηδες για να μας ρίξουν στον κουβά", αυτά είναι σχόλια που τα συναντάς σε κάθε ανώριμη τζογαδόρικη πιάτσα. Πάμε παρακάτω...

    Τι κάνει, λοιπόν, ο σοβαρός παίκτης σε μια τέτοια περίπτωση; Μα, είναι αυτονόητο: αφού τσεκάρει τις ειδήσεις και δεν βλέπει κάτι συνταρακτικό, τότε αμολάει ένα πακέτο στον άσο, σύμφωνα βέβαια με τη δύναμη της τσέπης και τις εν γένει παικτικές συνήθειές του, και τελειώνει η υπόθεση. Δεν έχει καμία σημασία αν, υπό κανονικές περιστάσεις, δεν θα πόνταρε σ' αυτό το παιχνίδι. Δεν έχει καμία σημασία αν συνήθως δεν παίζει Αγγλία. Δεν έχει καμία σημασία αν συνήθως δεν παίζει Παρασκευή. Δεν έχει καμία σημασία, αν το παιχνίδι είναι τοπικό ντέρμπι. Δεν έχει καμία σημασία, αν πέρσι και πρόπερσι τα αντίστοιχα ματς είχαν μείνει στο "Χ". ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΚΑΜΙΑ ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ! Ένα μόνο έχει σημασία: το ότι κάποιος μπουκ που πληρώνει, προσφέρει 1,90 σε έναν άσο τον οποίο δύο σοβαροί επαγγελματίες, οι μεγαλύτεροι Εγγλέζοι στην πιάτσα, εκτιμούν στο 1,67 στην καλύτερη. Αυτό μόνο βλέπει ο σοβαρός παίκτης.

    Τώρα, όμως, αρχίζουν τα... "όμως" αδέρφια. Αυτή η τεράστα απόδοση ΔΕΝ είναι διαθέσιμη σε μονό αποδεκτό, όπου ο σοβαρός παίκτης θα έσπρωχνε το πακέτο του. Αν είναι να συνδυαστεί με αυριανά, χρειάζονται τριάδες. Αν είναι να παιχτεί σε δυάδες, τότε υπάρχει μια περιορισμένη επιλογή. Βρες άλλο ένα, ανάμεσα σε τρία, παίχτη μου. Ποιο ματς, όμως; Το Μουσκρόν - Σταντάρ; Ας μην αρχίζουμε τις μαλακίες πρωί ξημέρωμα! Το Γκιμαράες - Λεϊρία; Δεν κατάλαβα! Εννοούμε τη φαβόρα, ή τη φιλοξενούμενη που έχει κερδίσει τη γηπεδούχο τα τελευταία τρία χρόνια; "Κάτσε ρεεεεεεεεεε..." φωνάζει ο άλλος. "Εδώ υπάρχει μια άλλη ευκαιρία, η Σαμπντόρια! Ο Χιλ τη δίνει στο 1,50, ενώ η SNAI, το ιταλικό κρατικό, μόνο στο 1,45! Μα, από την άποψη της συγκριτικής αξιολόγησης και ποσοστιαίας διαφοράς, η Σαμπ είναι μεγαλύτερη αξία από τη Σέφιλντ Γιουνάιτεντ"!!! Και ομολογώ ότι είναι σωστός ο παίκτης...

    Οπότε, φίλοι και φίλες, έχουμε δύο αξίες. Έχουμε όμως και... δυάδα. Και γνωρίζουμε ότι, όταν προσθέτεις μια ομάδα στην "αξία" σου, είτε η Σέφιλντ Γιουνάιτεντ είναι αυτή, είτε η Σαμπντόρια, τότε οι πιθανότητες να πάει στράφι το ποντάρισμα, αυξάνονται κατακόρυφα. "Παικτικές αξίες" μεν και οι δύο, αλλά να πιάσεις ένα είναι πολύ πιο εύκολο από το να πιάσεις δύο. Το πιάνετε το νόημά μου;

    Οπότε, τι κάνει ο σοβαρός παίκτης; Ένα από δύο πράγματα: είτε παίζει και τα δύο με συντελεστή 3,13 (στον Γουίλιαμ Χιλ ο συντελεστής είναι 2,41), είτε δεν παίζει κανένα, διότι εμμένει στην αρχή του να μην παίζει "φαβορί αξίες" σε δυάδες, παρά μόνο σε μονά. Απλά τα πράγματα, θέμα προσωπικής επιλογής...

    Ας πούμε, λοιπόν, ότι παίζει τη δυάδα (και μιλάμε για τον σοβαρό παίκτη τώρα), η οποία δυάδα σπάει, για τον ένα ή τον άλλο λόγο, ο κυριότερος των οποίων είναι το ότι δεν υπάρχουν άχαστα! Μήπως ο κουβάς θα αλλάξει τα δεδομένα, ότι δηλαδή έπαιξε στο 1,90 μια ομάδα την οποία οι Εγγλέζοι πρόσφεραν στο 1,67 στην καλύτερη, μάλιστα με αισθητά μικρότερη γκανιότα; Όχι βέβαια! Μήπως αν σπάσει η Σαμπντόρια, θα αλλάξει το δεδομένο ότι το κρατικό ιταλικό την είχε αξιολογήσει στο 1,45, ο Εγγλέζος στο 1,50, ενώ οι Εβίτες την είχαν σε κοτζάμ 1,65, μια ΤΕΡΑΣΤΙΑ διαφορά; Όχι, βέβαια. Μα, είναι όπως το χρηματιστήριο, ρε αδέρφια. Βάσει του τελευταίου ισολογισμού μια εταιρείας, και επίσης του βιβλίου παραγγελιών, η τιμή της μετοχής της εκτιμάται αντικειμενικά στα 10 ευρώ. Βρίσκεις, λοιπόν, ένα πακέτο στα 7,50 Ευρώ. Το αγοράζεις; Και βέβαια το αγοράζεις. Την επαύριον, σκάει μια είδηση ότι χάθηκαν δύο μεγάλες παραγγελίες και ότι ο πρόεδρος κλήθηκε από τον εισαγγελέα για προκαταρκτική εξέταση σχετικά με κάτι εκβιασμούς. Και η μετοχή πάει κατά διαόλου. Μήπως αλλάζει το γεγονός ότι, βάσει του ισολογισμού και του βιβλίου παραγγελιών, η αγορά σου στα 7,50 Ευρώ ήταν καλή ΤΗΝ ΩΡΑ ΠΟΥ ΑΓΟΡΑΣΕΣ; Όχι, βέβαια...

    Λεει, λοιπόν, κάποιος, είτε γάτος είναι αυτός, είτε σκύλος, είτε ποντίκι, είτε ψύλλος, κάποια πράγματα σχετικά με την αξία μιας ομάδας, είτε βασιζόμενος σε φόρμα, είτε σε ειδήσεις, είτε σε αποδόσεις. Ούτε "παίξετε" λέει, ούτε "απάνω τους" βρυχάται! Για δεδομένα μιλάει. Για ατράνταχτα και πασιφανή δεδομένα, σε ένα προσωπικό εκφραστικό στυλ. Και η αξία σπάει, διότι ΔΕΝ υπάρχουν άχαστα! Και αφενός στεναχωριέται διότι κάποιος, κάπου, κάποτε, έχασε ένα μεροκάματο με βάση τα λεγόμενα και τα γραφόμενά του και αφετέρου έχει τον κάθε ανώριμο κουμαρτζή, ή μαλάκα εκ γενετής, να τον βρίζει, να τον διασύρει, διότι πιστεύει ότι το στοίχημα είναι μαντεψιά για το ποια θα κερδίσει και ότι ο οποιοσδήποτε γάτος, σκύλος, ποντίκι και ψύλλος πρέπει να έχει κάνει διατριβή στην αστρολογία και παραψυχολογία για να μπορεί να μαντέψει τι μπορεί να γίνει στο γήπεδο, μεταξύ 22 ανθρώπων που κυνηγάνε ένα τόπι, υπό την εποπτεία τριών κοράκων, σε ένα γήπεδο όπου όλα είναι δυνατά, είτε λόγω συγκυριών (καιρού, δοκαριών, καρτών, χαμένων πέναλτι), είτε σκοπιμοτήτων, είτε φυσικής κατάστασης, είτε ψυχολογικής κατάστασης, είτε διότι δυο-τρεις από τους πρωταγωνιστές τα είχαν πάρει, είτε είχαν παίξει κουμάρι οι ίδιοι (ποντάροντας τον αντίπαλο!) και έπαιξαν την ανάλογη μπάλα. Συχνά, μόνο μια στραβοκλωτσιά χρειάζεται, ή ένα... στιγμιαίο ανθρώπινο μπλακ άουτ για να κριθεί ένα ματς!

    Το πιάσατε το νόημα μου, αδέρφια; Αν δεν το πιάσατε, λάθος σελίδα διαβάζετε, σε λάθος ιστοσελίδα...

    Και τώρα η ερώτηση των 10,000 Ευρώ, όπως λένε και στον "Εκατομμυριούχο": θα έπαιζα εγώ Σέφιλντ Γιουνάιτεντ στο 1,90; Θα απαντήσω υποκειμενικά τώρα και όχι αντικειμενικά, δηλαδή όχι με βάση την αξία σε σύγκριση με το μάξιμουμ 1,67 των Εγγλέζων, που είναι δεδομένη! Απαντώ: Όχι δεν θα την έπαιζα, για τους πιο κάτω λόγους:

    Είναι ένα τεράστιο ντέρμπι, με την πρόσφατη παράδοση να είναι ένα σκέτο "Χ". Επίσης, και οι δύο ομάδες το θέλουν το παιχνίδι και ίσως να παίξουν νευρικά, τουλάχιστο η μία και δεν μπορώ να μαντέψω ποια. Η πίεση είναι πάνω στη γηπεδούχο Γιουνάιτεντ και όχι στη Γουένσντεϊ.

    Τα αγωνιστικά νέα δεν είναι τόσο υπέρ της Γιουνάιτεντ. Μάλλον ελαφρά το αντίθετο θα έλεγα. Αν αφήσουμε τις μεταγραφές στην άκρη, το θέμα του τερματοφύλακα δεν είναι ξεκάθαρο σ' αυτό το στάδιο.

    Η Γιουνάιτεντ παίζει με τη Λίβερπουλ την Τρίτη και δεν είναι ομάδα με τεράστιο βάθος. Είναι αδύνατο ο αγώνας της Τρίτης να μην είναι στο μυαλό του προποντή και των παικτών, όσο σημαντικό κι αν είναι το αποψινό ματς.

    Η Γουένσντεϊ κατεβαίνει με ένα-δυο καλά αποτελέσματα στην τσέπη, που πρέπει να ήταν θετικά για τη ψυχολογία της. Είτε με Άπσον, είτε χωρίς Άπσον, η Ρέντινγκ είναι η Ρέντινγκ και όταν η Γουένσντεϊ γύρισε το σκορ από 0-2 σε 3-2, αυτό σημαίνει ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ότι δεν είναι για τα μπάζα, τουλάχιστον όχι πλέον. Τώρα θα μου πείτε πως μετράει και το γεγονός ότι, πριν το γυρίσει, η Γουένσντεϊ έφτασε να χάνει 0-2 μέσα στην έδρα της από τη Ρέντινγκ, χωρίς Άπσον και ξέρω 'γώ τι, αλλά το να βάλεις τρία γκολ όταν είσαι μείον δύο, δεν είναι εύκολο, όποιαν και να έχεις απέναντί σου.

    Το κυριότερο: μιλάμε για 1,90. Προσωπικά δεν τρελαίνομαι για κέρδος λιγότερο από τη μίζα. Και ναι μεν το 1,90 αποτελεί αδιαμφισβήτητη αντικειμενική αξία σε σχέση την απόδοση άλλων μπουκ, αλλά εγώ δεν παίζω ανάλογα με το τι δίνουν οι άλλοι μπουκ, αλλά ανάλογα με το πώς αξιολογώ ο ίδιος το ρίσκο μου. Με λίγα λόγια, εγώ δεν ρισκάρω τα λεφτά μου πάνω στη γνώμη του oddsmaker του Χιλ, ή της Λάντμπροουκς, αλλά πάνω στη δική μου αξιολόγηση και παικτικές συνήθειες. Και οι δικές μου παικτικές συνήθεις ΔΕΝ είναι να παίζω στο 1,90, αλλά στο 3,00 και 3,25, όταν πιστεύω ότι η ομάδα έπρεπε να ήταν στο 2,50 και στα παπάρια μου η γνώμη των Εγγλέζων, των Κινέζων και των Εσκιμώων! Ένας αλάνθαστος γνώμονας: ΘΑ ΕΠΑΙΖΑ ΣΕΦΙΛΝΤ ΓΙΟΥΝΑΪΤΕΝΤ ΑΝ ΟΙ ΕΓΓΛΕΖΟΙ ΤΗΝ ΕΙΧΑΝ ΣΤΟ 1,90;;;; Εδώ σας θέλω μάγκες μου...

    Εν κατακλείδι: καλή τύχη στη Σέφιλντ Γιουνάιτεντ και σε όσους την παίξουν. Το εννοώ αυτό, εξάλλου η ομάδα όντως έχει τύχη. Προσωπικά, όμως, παραμένω πιστός στις παικτικές συνήθειες μου και στο αξίωμα "ΕΝΑ ΑΟΥΤΣΑΪΝΤΕΡ ΠΟΥ ΚΕΡΔΙΖΕΙ ΚΑΠΟΥ-ΚΑΠΟΥ, ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΚΟΝΟΜΑ ΑΠΟ ΕΝΑ ΦΑΒΟΡΙ ΠΟΥ ΧΑΝΕΙ ΚΑΠΟΥ-ΚΑΠΟΥ". Τζάμπα το νιαουρίζω εδώ και τριάμισι χρόνια;

    Αύριο η ανάλυση. Απόψε θα μελετάω, ταυτόχρονα βλέποντας τα σκορ του ντέρμπι του Σέφιλντ και του Σαμπντόρια - Βενέτσια. Μέχρι τον Ιούνιο θα τους πάρουμε τα σώβρακα. Με 3,50 και 4,25, όμως, και όχι με 1,90 και 1,65... :-))))))
    Το μυστικό είναι στο τέλος να είσαι + και να περνάς καλά !!

  3. #3
    Καλή ιδέα. Εχω εγώ κάποια, αλλά πολύ αποσπασματικά και πολύ θα χαιρόμουν να εμφανίζονταν άλλα παιδιά πιο προνοητικά από μένα.

    Για αρχή, θα μαζέψω σε αυτό το τόπικ τα δυο τρία κείμενά του που έχουν ήδη μπει στο φόρουμ και κάποια στιγμή θα ξεψαχνίσω το αρχείο μου να δω τι αξίζει.
    It's a pleasure to meet someone who understands that to the true gambler, money is never an end in itself, it's simply a tool, as a language is to thought.

  4. #4
    Αναντικατάστατος plestis13's Avatar
    Join Date
    Jan 2011
    Location
    Νέα Σμύρνη
    Posts
    9,895
    Quote Originally Posted by Angelis View Post
    Καλή ιδέα. Εχω εγώ κάποια, αλλά πολύ αποσπασματικά και πολύ θα χαιρόμουν να εμφανίζονταν άλλα παιδιά πιο προνοητικά από μένα.

    Για αρχή, θα μαζέψω σε αυτό το τόπικ τα δυο τρία κείμενά του που έχουν ήδη μπει στο φόρουμ και κάποια στιγμή θα ξεψαχνίσω το αρχείο μου να δω τι αξίζει.
    Νομίζω κατάλαβες τι ωραία φράση μου είπες ότι άλλο άσχετο με κάποιο τοπικ (που αξίζει) το πμ μου είναι ανοιχτό δάσκαλε (ο Παρασκευάς μάστορας εσύ δάσκαλος!! for me τουλάχιστον)!!
    Το μυστικό είναι στο τέλος να είσαι + και να περνάς καλά !!

  5. #5
    Το καλύτερό του κείμενο για μένα. Του Παρασκευά τού σηκωνόταν η τρίχα με τη θύμηση του Ενεχυροδανειστή, εμένα κάθε φορά που ξαναπέφτω πάνω σε αυτό το κείμενο. Στο Φίλαθλο είχε πρωτοδημοσιευτεί και το είχαμε βάλει στο τόπικ για τον επαγγελματία παίκτη. Το ξαναβάζω κι εδώ.

    Από το βορρά ήτανε, έτσι έδειχνε η προφορά του, ίσως από Δράμα. Τηλεφώνησε και ρώτησε ''πώς μπορώ να γίνω επαγγελματίας παίκτης στοιχημάτων;''! Ηταν σοβαρός και ευγενέστατος, μάλλον νεαρός, και θα απευθυνθώ προσωπικά σε αυτόν.

    Αγόρι μου, ποτέ δεν θα συμβούλευα κανέναν να γίνει παίκτης. Πάρα πολλοί καταστράφηκαν, ενώ ελάχιστοι πέτυχαν. Ο τζόγος είναι το παιδί της απληστίας και ο πατέρας της δυστυχίας. Θα σου πω τι είναι ο επαγγελματίας παίκτης.

    Μου έρχεται στο μυαλό ο Pod Steiger, στην υπέροχη ταινία ''Ο Ενεχυροδανειστής''. Ο Πορτορικανός βοηθός του Εβραίου ενεχυροδανειστή τον ρώτησε ''Τι είναι Εβραίος;'' κι αυτός απάντησε ''Εβραίος είναι να αγοράζεις ένα κομμάτι ύφασμα για μια δεκάρα, να το μοιράζεις στα δύο και να πουλάς το κάθε κομμάτι για μια δεκάρα. Με τις δύο δεκάρες να αγοράζεις δύο κομμάτια ρούχα, να τα μοιράζεις στα δύο και να πουλάς τέσσερα κομμάτια για μια δεκάρα το καθένα. Να αγοράζεις τέσσερα, να πουλάς οκτώ και συνέχεια να διπλασιάζεις, και στην πορεία να μη σκέφτεσαι πως τα παιδιά σου θέλουνε παιχνίδια και η γυναίκα σου φουστάνι, τίποτε άλλο να μη σε απασχολεί, ούτε οι πιο βασικές ανάγκες, και να πληρώνεις το τίμημα του φθόνου των άλλων που σε φωνάζουν βδέλυγμα και σε κυνηγάνε''. Πριν από τριάντα χρόνια είχε σηκωθεί η τρίχα μου και ακόμα είναι σηκωμένη!

    Επαγγελματίας στοιχηματζής είναι να παρατήσεις οτιδήποτε άλλο και να αφοσιωθείς στο στοίχημα. Από αυτό να ζεις. Να μη μάθεις από βιβλία ή από συμβούλους ερασιτεχνών και άσχετων, αλλά από τις δικές σου εμπειρίες. Να περπατάς χιλιόμετρα όταν έχεις χάσει τα ναύλα, να αναλύεις τους λόγους και ποτέ να μη φταίει τίποτε άλλο εκτός από τη λανθασμένη σου κρίση. Ούτε διαιτησίες να σου φταίνε ούτε δοκάρια ούτε στησίματα. Μόνο η κρίση σου να είναι η διαφορά μεταξύ φτώχειας και πλούτου.

    Να μην παίζεις για διασκέδαση, αλλά για κέρδος. Να είσαι συντηρητικός, μόνο να τριπλασιάζεις αυτά που μπορείς να χάσεις σε ένα χρόνο, γιατί καμία τράπεζα δεν σου δίνει 300% τόκο. Να είσαι πάντα ο ίδιος και ποτέ σου να μην καυχιέσαι για κέρδη, κυρίως μπροστά σε χαμένους, ούτε να ζηλεύεις κερδισμένους αν εσύ τα έχεις χάσει.

    Όταν σε ρωτάνε ποιο είναι το επάγγελμά σου να μη λες ''εισοδηματίας'' ή ''επενδυτής'' από ντροπή, αλλά να ομολογείς ''ΣΤΟΙΧΗΜΑΤΖΗΣ'', κι όταν σε κοιτάνε παράξενα να ΜΗΝ ανάβεις ένα ακριβό πούρο Αβάνας με βαρύ χρυσό αναπτήρα ή να ξύνεις το πιγούνι σου με το δάκτυλο που φοράει δακτυλίδι με μισό κιλό διαμάντι, γιατί ''επαγγελματίας στοιχηματζής'' πάνω από όλα σημαίνει ''χαρακτήρας'', δηλαδή ψυχάρα κι αρχίδια. Αυτά!
    It's a pleasure to meet someone who understands that to the true gambler, money is never an end in itself, it's simply a tool, as a language is to thought.

  6. #6
    Αναντικατάστατος plestis13's Avatar
    Join Date
    Jan 2011
    Location
    Νέα Σμύρνη
    Posts
    9,895
    Από τα καλύτερα κείμενα που έχω διαβάσει από κάποιον στοιχηματογραφιά!!
    Το μυστικό είναι στο τέλος να είσαι + και να περνάς καλά !!

  7. #7
    Και το «ευαγγέλιο». Και αυτό υπάρχει στο φόρουμ...

    Αυτοί οι κανόνες ισχύουν τόσο για άλογα όσο και για ποδόσφαιρο και αυτοί που δεν τους ακολουθούν ΘΑ ΧΑΣΟΥΝ ΜΑΚΡΟΧΡΟΝΙΑ. Δεν έχω γνωρίσει ΚΑΝΕΝΑΝ επιτυχημένο τζογαδόρο που έχει σπάσει επανειλημμένα έναν ή περισσότερους από αυτούς τους κανόνες, τους άσπαστους ΝΟΜΟΥΣ του τζόγου.

    1. ΠΟΤΕ μην προσπαθείτε να κερδίσετε πίσω αυτά που έχετε χάσει. Θεωρήστε τη χασούρα σας ένα τελειωμένο κεφάλαιο, ξεχάστε την, πείτε "χαλάλι" και αρχίστε από την αρχή. Η ιδέα ότι "δεν μπορούν να χάσουν όλα" είναι ο συντομότερος δρόμος για τον οικονομικό γεντικουλέ.

    2. ΠΟΤΕ μην ποντάρετε ένα άλογο ή μια ποδοσφαιρική ομάδα μόνο και μόνο επειδή είχε χάσει την τελευταία φορά που την ποντάρατε και σας "χρωστάει". Το πιο πιθανό είναι να ξαναχάσει και να σας "χρωστάει" περισσότερα - ή, μάλλον, να χρωστάτε εσείς αρκετά.

    3. ΜΗΝ παίζετε σε κάθε κούρσα ή σε κάθε αγωνιστική ποδοσφαίρου. Θα σας φάει η γκανιότα, ενώ εσείς δεν θα φάτε τίποτα. Απεναντίας, θα πεινάσετε.

    4. ΠΟΤΕ μην παίζετε περισσότερα από όσα μπορείτε να χάσετε χωρίς να υποφέρει η οικογένειά σας, γιατί στο τέλος ΘΑ χάσετε. Είναι ο απαράβατος νόμος της γκανιότας. Οταν ο ΟΠΑΠ κρατάει 60% του τζίρου, όταν ο ΟΔΙΕ κρατάει 20% σε κάθε στοίχημα, όταν οι μπουκ παίζουν με 13% και βάλε σε κάθε αγώνα, όταν η ρουλέτα έχει σχεδόν 3% υπέρ της σε κάθε βόλτα που κάνει το μπαλάκι, δεν υπάρχει περίπτωση να κερδίσετε μακροχρόνια. Εάν πιστεύετε ότι οι άλλοι που χάνουν είναι μαλάκες, ενώ εσείς είστε οι εκλεκτοί της θεάς τύχης, οι μακροχρόνια κερδισμένοι μάγκες, τότε όχι μόνο θα πεινάσετε, αλλά επίσης θα πεθάνετε στην ψάθα! Το να κοροϊδεύετε τους άλλους είναι τεράστιο πρόβλημα. Το να κοροϊδεύετε τους εαυτούς σας είναι θανάσιμο!

    5. ΠΑΝΤΟΤΕ να ψάχνετε για την ευκαιρία. Πολύ συχνά, ένα αουτσάιντερ προσφέρει καλύτερη "παικτική" ευκαιρία από ένα καυτό φαβορί. Μάθετε να στέκεστε καραούλι και να περιμένετε την ευκαιρία. Μάθετε να υπολογίζετε πιθανότητες και να σκέφτεστε "λεφτά" αντί άλογα και ομάδες. Και βέβαια ένα κερδισμένο φαβορί είναι καλύτερο από ένα χαμένο αουτσάιντερ, αλλά, μακροχρόνια, είναι με τα αουτσάιντερ που "ουρλιάζουν", είναι με τις παικτικές ευκαιρίες που κερδίζονται τα σοβαρά φράγκα, και όχι με τα καυτά φαβορί.

    6. ΠΑΝΤΟΤΕ να θυμάστε ότι η πρόσφατη φόρμα ενός αλόγου ή μιας ομάδας είναι απείρως καλύτερος οδηγός από την προϊστορία, την ανάγκη μιας ομάδας για βαθμούς ή την υποτιθέμενη πονηριά και υστεροβουλία ενός αλογομούρη ιδιοκτήτη.

    Θέλετε να ακούσετε; Καλώς! Δεν θέλετε να ακούσετε; Πάλι καλώς! Σάμπως εγώ είμαι που θα πεινάσω; Ο τζόγος είναι σκληρό παιχνίδι, παιδιά. Ο καθένας για το τομάρι του!
    It's a pleasure to meet someone who understands that to the true gambler, money is never an end in itself, it's simply a tool, as a language is to thought.

  8. #8
    ΜΕΡΙΚΕΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΑΤΑΚΕΣ ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΑΡΑΣΚΕΥΑ


    Παίζουμε όσα αντέχει η τσέπη μας. Δεν παίζουμε με δανεικά ή με λεφτά που χρειαζόμαστε για να καλύψουμε κάποιες ανάγκες. Το καλύτερο είναι να έχουμε προκαθορισμένη κάβα από την αρχή της χρονιάς ως το τέλος.

    Δεν παίζουμε ομάδες και πρωταθλήματα που δεν γνωρίζουμε.Προσπαθούμε να εξειδικευτούμε περισσότερο σε κάποια πρωταθλήματα, γιατί δεν είναι δυνατό να παρακολουθούμε τα πάντα.

    Παίζουμε με βάση την φόρμα των ομάδων και λαμβάνουμε περισσότερο υπόψη μας τους τελευταίους 6 αγώνες. Οι απουσίες των ομάδων μετράνε κι αυτές, αλλά από μόνες τους δεν μπορούν να στηρίξουν ένα δυνατό προγνωστικό. Η προϊστορία έχει κάποια σημασία υπό προϋποθέσεις(ανάλογα με το πρωτάθλημα και τις ιδιαιτερότητες των ομάδων).

    Τα παιχνίδια των πρωταθλημάτων είναι προτιμότερο για στοιχηματισμό από αυτά των κυπέλλων και των διεθνών διοργανώσεων. Άλλο τα πρωταθλήματα και άλλο τα κύπελλα. Σημασία έχει το κίνητρο για την κάθε ομάδα και μπορεί στην κάθε περίπτωση να είναι διαφορετικό.

    Περιμένουμε κάποιες αγωνιστικές από την έναρξη των πρωταθλημάτων για να διαπιστώσουμε την κατάσταση που βρίσκονται οι ομάδες. Τουλάχιστον 5-7 αγωνιστικές. Ενδιάμεσα μπορούμε να παίξουμε κάποια παιχνίδια ποντάροντας μικρότερα ποσά αν κρίνουμε ότι μας δίνεται κάποια ευκαιρία.

    Παίζουμε μια ομάδα στην απόδοση που θέλουμε και κρίνουμε ότι της αξίζει. Δεν την παίζουμε όταν η απόδοση της πετσοκόβεται από τον μπουκ, μόνο και μόνο επειδή πιστεύουμε ότι θα επαληθευτούμε.

    Δεν υπάρχουν «άχαστα». Η μπάλα είναι στρογγυλή και όλα μπορούν να σπάσουν. Το ποδόσφαιρο είναι το άθλημα των φτωχών και λατρεύεται όσο κανένα άλλο στον κόσμο για ένα και μοναδικό λόγο : ο φτωχός μπορεί να κερδίσει τον πλούσιο αν του το επιτρέψουν οι συγκυρίες και αυτό γίνεται με μεγαλύτερη συχνότητα από οποιοδήποτε άλλο άθλημα στον κόσμο.

    Αποφεύγουμε το ποντάρισμα σε αμφίρροπα παιχνίδια και κυρίως στα τοπικά ντέρμπι των ομάδων. Είναι προτιμότερο να ψάχνουμε στο κάθε κουπόνι τους άσσους και τα διπλά. Η ισοπαλία είναι ένα αποτέλεσμα το οποίο μπορεί να σπάσει ανά πάσα στιγμή και από τις δυο πλευρές.

    Παίζουμε το μικρότερο αποδεκτό στοίχημα σε αριθμό αγώνων που μας προσφέρει ο μπουκ. Αποφεύγουμε τα μεγάλα στοιχήματα όπως και το άπλωμα του παιχνιδιού μας σε πάρα πολλούς αγώνες, ακόμη και αν αυτοί παίζονται σε μικρούς συνδυασμούς.

    Ο σωστός παίκτης ξέρει να κρατάει «πισινή» μετά από μια μεγάλη νίκη, αλλά και να απέχει για ένα διάστημα μετά από μια μεγάλη ήττα. Βάζουμε στόχους με την έναρξη της κάθε σαιζόν και κάνουμε ταμείο στο τέλος της χρονιάς. Βλέπουμε το στοίχημα ως επένδυση και όχι ως «αρπαχτή». Παίζουμε για να κερδίσουμε και γιατί γουστάρουμε το άθλημα. Δεν παίζουμε αρρωστημένα και δεν είμαστε ηττοπαθείς.

    Είμαστε νοικοκύρηδες όσον αφορά την διαχείριση των χρημάτων μας καιγνωρίζουμε από πριν πως θα διαθέσουμε την κάβα των χρημάτων μας. Κρατάμε λεπτομερή στοιχεία για το που βρισκόμαστε οικονομικά.

    Δεν κατηγορούμε τρίτους όταν χάνουμε. Πρέπει να κάνουμε την αυτοκριτική μας για να βρούμε τι έφταιξε και να το διορθώσουμε.

    Παίζουμε επιλεκτικά και όχι κάθε μέρα. Το καθημερινό παιχνίδι είναι ασύμφορο λόγω της γκανιότας και εκτός αυτού μας παρασύρει σε ανεξέλεγκτες καταστάσεις.
    Θυμηθείτε: όσο σημαντική είναι η επιλογή ενός αγώνα άλλο τόσο σημαντική είναι η απόρριψη κάποιου άλλου.

    Το στοίχημα είναι δύσκολο «σπορ». Πολύ δύσκολο «σπορ», με προεκτάσεις στα μαθηματικά, την λογιστική και ειδικά στην θεωρία των πιθανοτήτων.
    Μην κάνετε τους ξερόλες και τους μάγκες. Δεν τα ξέρετε όλα. Κανένας δεν τα ξέρει όλα.
    Και θυμηθείτε: αυτοί που ξέρουν τα περισσότερα δεν τα μοιράζονται εύκολα. Μην πιάνεστε κορόϊδα από τους ειδικούς.

    Στημένα παιχνίδια υπάρχουν. Εδώ υπάρχουν στημένες εκλογές, δεν θα υπάρχουν στημένοι ποδοσφαιρικοί αγώνες; Όμως μην νομίζετε ότι κάθε στανταράκι που σας στέλνει αδιάβαστους το στησε ο book για να σας τα πάρει. Αν δεν υπήρχαν εκπλήξεις, δεν θα υπήρχε ούτε στοίχημα, ούτε τίποτα.
    Όλοι γίνονται μετά Χριστόν προφήτες με μια εξυπνάδα για να πουλήσουν μούρη και να δικαιολογηθούν.

    Να μη μαλώνετε με τις γυναίκες σας για το στοίχημα. Αν δεν τους αρέσει να παίζετε φροντίστε να κερδίζετε γιατί έτσι δεν μπορούν να σας πουν τίποτα χώρια που θα τους αρέσει να βγάζετε λεφτάκια. Το πολύ πολύ παίξτε και λίγο στη ζούλα αλλά είπαμε όχι πολλά και με σύνεση.

    Και αύριο μέρα είναι. Το στοίχημα δεν τελειώνει ποτέ. Μην παίζετε τα ρέστα σας σε ένα δελτίο για να πατσίσετε.

    Ένα αουτσάιντερ που κερδίζει κάπου-κάπου είναι προτιμότερο από ένα καυτό φαβορί που χάνει κάπου κάπου.


    Η μεγαλύτερη ίσως ατάκα του ήταν το « στάνταρ είναι μόνο ο θάνατος και οι φόροι» , έκανε μεγάλο αγώνα για τη νομιμοποίηση του στοιχήματος στην Ελλάδα. Έλεγε ότι «θα κονομήσω αν γίνει νόμιμο το στοίχημα».

  9. #9
    Νομίζω το ζουμί στην αντίληψή και στην ψυχοσύνθεσή μας, πρέπει να'ναι αυτή του η ατάκα!

    Quote Originally Posted by ATLETICO View Post

    Δεν κατηγορούμε τρίτους όταν χάνουμε. Πρέπει να κάνουμε την αυτοκριτική μας για να βρούμε τι έφταιξε και να το διορθώσουμε.
    Όσες κι αν χτίζουν φυλακές, κι αν ο κλοιός στενεύει, ο νους μας είναι αληταριό που όλο θα δραπετεύει...

  10. #10
    Quote Originally Posted by ATLETICO View Post
    Να μη μαλώνετε με τις γυναίκες σας για το στοίχημα. Αν δεν τους αρέσει να παίζετε φροντίστε να κερδίζετε γιατί έτσι δεν μπορούν να σας πουν τίποτα χώρια που θα τους αρέσει να βγάζετε λεφτάκια. Το πολύ πολύ παίξτε και λίγο στη ζούλα αλλά είπαμε όχι πολλά και με σύνεση.
    Αυτή είναι η άψογη ατάκα

    Σε κάποια φάση, επί προσωπικού, μου την είχε συμπληρώσει: Οταν κερδίζεις πάντα να της κάνεις ένα δώρο, πάντα, μικρό ή μεγάλο, οτιδήποτε, αλλά πάντα να της κάνεις ένα δώρο. Το τηρώ απαρέγκλιτα έκτοτε, σωτήριο...

    Εν τω μεταξύ, άσχετο αλλά τι σου είναι οι γυναίκες. Οταν ήμουν με τον Παρασκευά ήμουν παντρεμένος και η γυναίκα μου τον γούσταρε πολύ (κι εκείνος τη γούσταρε, είχαν την ίδια τρέλα με τους Ασσύριους και τη 2η σελίδα και τα βρίσκανε). Οταν λοιπόν γίνεται η φάση και εξαφανίζεται, αμέσως, αμέσως όμως, μου το λέει: Ξέχνα τον, δεν ξανάρχεται, την έκανε. Και κάτσε και πάρε από το betonet και κράτα copy paste όλα τα κείμενά του να τα έχεις, θα γίνει χαμός στο σάιτ και θα χαθούνε. Ναι, ναι, οκ, θα το κάνω. Παπαριές έκανα.... Εκείνη όμως, καπάκι, κάθεται δυο τρεις νύχτες και κράτησε ΟΛΑ τα κείμενα της 2ης σελίδας, πήγε και τα έδεσε κιόλας και ίσως να είναι ο μόνος άνθρωπος που έχει το απόλυτο αρχείο του. Αλλά μόνο τη 2η σελίδα....

    (Μάλλον πρέπει να τα μεταφέρουμε αυτά τα μηνύματα στο τόπικ του Παρασκευά, ε; )
    It's a pleasure to meet someone who understands that to the true gambler, money is never an end in itself, it's simply a tool, as a language is to thought.

  11. #11
    Γνωρισα τον μαστορα σχετικα αργα. Ηταν Ιανουαριος του 2005, οταν χρειαστηκε καποιον συνεργατη για την γραφη ειδησεων Ιταλιας Α και Β στο betonet, επειδη ο τοτε συνεργατης επρεπε να σταματησει για καποιο χρονικο διαστημα.

    Μεχρι τοτε ημουν ενας απλος αναγνωστης των κειμενων του, τοσο απο τον Φιλαθλο απο το 1995 (νομιζω), οσο και αργοτερα στο beto και betonet. Αρχικα, με ξενιζαν τα κειμενα που αφορουσαν το στοιχημα στον Φιλαθλο, διοτι ασχολουνταν ολο με κατι περιεργες Καρλαιλ, Μπερι και Στοκπορτ, και η συνολικη μου αντιμετωπιση ηταν κατι σαν "Χεσε μας, ρε θειο, τι ειναι τουτα ναουμε; Και τελος παντων ποιον ενδιαφερουν και μπαινουν εδω;". Διαβαζα, ομως, με πολυ μεγαλη ευχαριστηση τοσο τα κειμενα του για περι στοιχηματικης θεωριας, φιλοσοφιας και αλλων...εδωδιμων αποικιακων, οσο και ο,τι ειχε να κανει με την περιφημη 2η σελιδα: κειμενα για τη ζωη, διηγησεις προσωπικων εμπειριων, θεωριες περι συμπαντος, Ασσυριων, μυρμηγκιων, πλανητων, τελους κοσμου, μη υπαρχοντος χρονου, αστρικης ενορασης, κλπ. Καποια δεν μπορεσα να τα καταλαβω, καποια τα εφτασα ως το τελος και γελαγα μεχρι δακρυων, καποια με βρηκαν συμφωνο, καποια αλλα τα εβαλα στο ντουλαπι ενοψει μελλοντος (και δυστυχως ανοιγω τωρα το ντουλαπι και τα βλεπω μπροστα μου, ειναι αυτα περι διεθνους κεφαλαιου, καπιταλισμου του αερατου τζογου και παγκοσμιοποιησης).

    Αν πρεπει να απομονωσω ΕΝΑ πραγμα που πηρα απο αυτον και με ωφελησε στοιχηματικως, ειναι τουτο: η πληρης συνειδητοποιηση πως το στοιχημα ειναι ενα πραγμα ΔΥ-ΣΚΟ-ΛΟ. Αυτο ηταν οδηγος μου:

    - Στο ξεκινημα του στοιχηματος στην Ελλαδα τον Ιανουαριο του 2000. Οταν, δηλαδη, επικρατουσε η αντιληψη πως ηρθαν καποιοι να μοιρασουν λεφτα στον κοσμο, διοτι "ελα ρε μαλακα, δεν μπορουμε να βρουμε τεσσερις ομαδες που κερδιζουν σε 250 παιχνιδια;" ή οταν ο Γιωργος Γεωργιου ελεγε την περιφημη φραση "Τοσα χρονια τα διναμε στη μπαλα, τωρα ηρθε η ωρα να μας τα δωσει αυτη". Η προγενεστερη "διδασκαλια" του Παρασκευα μου εδωσε τη δυνατοτητα να μην πεσω σε τετοιες λουμπες και να ξεκινησω οχι απο το 0 (ή απο το... -3, που ξεκινησαν καποιοι παιζοντας οπως επαιζαν...), αλλα εστω απο το 2.

    - Στις στιγμες των μεγαλων νικων. Κρατησε τα μυαλα μου στη θεση τους και δεν επετρεψε ποτε στη χαρα να γινει επαρση, στην ικανοποιηση να γινει αλαζονεια και στην προσηλωση στη μελετη να αντικατασταθει απο την ελαφροτητα του "ελα, μωρε, για πλακα τους εχω τους καριοληδες".

    - Σε μια στιγμη μεγαλης κατηφορας. Σε συνδυασμο με την εμφυτη ταση μου να παταω γρηγορα το φρενο οταν αντιλαμβανομαι πως με παιρνει ο κατηφορος, με βοηθησε στον επαναπροσδιορισμο πραγματων και την δυσκολη διαδικασια της ανασυγκροτησης.

    - Και, βεβαια, στη σταδιακη μου βελτιωση ως παικτη με επικεντρο την θεσπιση οριων στο παιχνιδι μου και την αυστηροτητα στις παικτικες μου επιλογες. Δεν θα υπηρχε κανενας λογος να λειτουργω ετσι, αν δεν ειχα εμπεδωσει πως το παιχνιδι ειναι ΔΥ-ΣΚΟ-ΛΟ (και εκτοτε εχει γινει απειρως δυσκολοτερο).


    Οταν τον γνωρισα προσωπικα, μου εδωσε την εντυπωση οτι δεν ενδιαφεροταν πια και πολυ για το στοιχημα και τουτο ενδεχομενως να επιβεβαιωθηκε με την εξαφανιση του εξι μηνες αργοτερα. Συναντηθηκα συνολικα τεσσερις φορες μαζι του και, με εξαιρεση την πρωτη, που μοιραια καταναλωθηκε σε μεγαλο ποσοστο στα στοιχηματικα και στο τι ηθελε απο μενα ή τι εγω μπορουσα να δωσω κλπ., ολες τις αλλες η συζητηση ειχε να κανει με θεματα 2ης σελιδας και διαφορες διηγησεις, που ομολογω πως μου φαινονταν πολυ περιεργες. Το εβλεπε αυτο ο μαστορας στην εκφραση μου και καποια στιγμη μου ειπε: "Εσυ που με κοιταζεις ετσι, ξερεις ποσες δυνατοτητες εχεις, αντι να ασχολεισαι με τη Μοντενα, τη Μπαρι και τις μαλακιες;". Ηταν εμφανες πως δεν τον απασχολουσαν πια τα τετριμμενα, τα επιγεια, τα "αγοραια", οτι η σκεψη του ειχε φυγει σε αλλο επιπεδο.

    Δεν ανηκα ποτε στους στενοτερους συνεργατες του, και βεβαια ουτε στους παλαιοτερους. Οπως προειπα, μονο στα τελειωματα συνεργαστηκαμε και μαλλον συμπτωματικα. Και αν εγω εχω να θυμαμαι π.χ. 5 πραγματα απο αυτον, σιγουρα ο Αγγελης ή ο Αρμαδωρος ή αλλα παιδια που ηταν τοτε στο τημ που ξεκινησε το beto-betonews και δεν αποτελουν μελη του παροντος φορουμ, εχουν να θυμουνται 50 και 100.

    Ωστοσο, καιτοι ξερω πως δεν ειναι πια εφικτο, θα ηθελα να τον ειχα μπροστα μου με το απαραιτητο ουισκακι και τσιγαρακι, να αραζει πισω στην πολυθροναρα και να ξεκινα να σολαρει με τις απιστευτες διηγησεις του. Ηταν ασταματητος, ασυγκριτος, μια πραγματικη πηγη εμπνευσης για οποιον τον ακουγε. Ναι, τελικα αυτα μου ελειψαν απειρως περισσοτερο απο καθε στοιχηματικη θεωρια περι Ροτσντειλ, Ομπερχαουζεν και Κροτονε....


    (Ηρθα, ειδα, εγραψα και επιστρεφω στη σπηλια μου)

  12. #12
    Αλλο ένα μαγικό του μάστορα....

    Ασε τις σπηλιές στην ησυχία τους κι έλα εδώ!!!
    It's a pleasure to meet someone who understands that to the true gambler, money is never an end in itself, it's simply a tool, as a language is to thought.

  13. #13
    Αναντικατάστατος plestis13's Avatar
    Join Date
    Jan 2011
    Location
    Νέα Σμύρνη
    Posts
    9,895
    Για να καταλάβω κάτι είχε ένα στοιχηματικό άρθρο και ένα γενικό (αυτό της 2ης σελίδας που λέτε)??
    Το μυστικό είναι στο τέλος να είσαι + και να περνάς καλά !!

  14. #14
    Caveman βγες όξω μωρέ
    contra omina, contra fata deum, peruerso numine...

  15. #15
    Quote Originally Posted by ΕΠΙΟΡΚΟΣ View Post
    Οταν τον γνωρισα προσωπικα, μου εδωσε την εντυπωση οτι δεν ενδιαφεροταν πια και πολυ για το στοιχημα και τουτο ενδεχομενως να επιβεβαιωθηκε με την εξαφανιση του εξι μηνες αργοτερα. Συναντηθηκα συνολικα τεσσερις φορες μαζι του και, με εξαιρεση την πρωτη, που μοιραια καταναλωθηκε σε μεγαλο ποσοστο στα στοιχηματικα και στο τι ηθελε απο μενα ή τι εγω μπορουσα να δωσω κλπ., ολες τις αλλες η συζητηση ειχε να κανει με θεματα 2ης σελιδας και διαφορες διηγησεις, που ομολογω πως μου φαινονταν πολυ περιεργες. Το εβλεπε αυτο ο μαστορας στην εκφραση μου και καποια στιγμη μου ειπε: "Εσυ που με κοιταζεις ετσι, ξερεις ποσες δυνατοτητες εχεις, αντι να ασχολεισαι με τη Μοντενα, τη Μπαρι και τις μαλακιες;". Ηταν εμφανες πως δεν τον απασχολουσαν πια τα τετριμμενα, τα επιγεια, τα "αγοραια", οτι η σκεψη του ειχε φυγει σε αλλο επιπεδο.
    Απλά να προσυπογράψω κι εγώ σε αυτό. Ξεκάθαρο. Τουλάχιστον 2 χρόνια προτού την εξαφάνισή του, το στοίχημα είγε γίνει από τις τελευταίες προτεραιότητες της ζωής του.
    It's a pleasure to meet someone who understands that to the true gambler, money is never an end in itself, it's simply a tool, as a language is to thought.

  16. #16
    Στα τημ των beto&betonet ποιοι ηταν μαζι του?Οσους εν πασει περιπτωσει θυμαστε!

    Για ποιο λογο "εξαφανιστηκε"?

  17. #17
    Quote Originally Posted by Angelis View Post
    Αυτή είναι η άψογη ατάκα

    Σε κάποια φάση, επί προσωπικού, μου την είχε συμπληρώσει: Οταν κερδίζεις πάντα να της κάνεις ένα δώρο, πάντα, μικρό ή μεγάλο, οτιδήποτε, αλλά πάντα να της κάνεις ένα δώρο. Το τηρώ απαρέγκλιτα έκτοτε, σωτήριο...

    Εν τω μεταξύ, άσχετο αλλά τι σου είναι οι γυναίκες. Οταν ήμουν με τον Παρασκευά ήμουν παντρεμένος και η γυναίκα μου τον γούσταρε πολύ (κι εκείνος τη γούσταρε, είχαν την ίδια τρέλα με τους Ασσύριους και τη 2η σελίδα και τα βρίσκανε). Οταν λοιπόν γίνεται η φάση και εξαφανίζεται, αμέσως, αμέσως όμως, μου το λέει: Ξέχνα τον, δεν ξανάρχεται, την έκανε. Και κάτσε και πάρε από το betonet και κράτα copy paste όλα τα κείμενά του να τα έχεις, θα γίνει χαμός στο σάιτ και θα χαθούνε. Ναι, ναι, οκ, θα το κάνω. Παπαριές έκανα.... Εκείνη όμως, καπάκι, κάθεται δυο τρεις νύχτες και κράτησε ΟΛΑ τα κείμενα της 2ης σελίδας, πήγε και τα έδεσε κιόλας και ίσως να είναι ο μόνος άνθρωπος που έχει το απόλυτο αρχείο του. Αλλά μόνο τη 2η σελίδα....

    (Μάλλον πρέπει να τα μεταφέρουμε αυτά τα μηνύματα στο τόπικ του Παρασκευά, ε; )
    φανατικος της 2ης σελιδας!Βεβαια , εμοιαζε σαν ενα τρομερο παραμυθι ,αλλα μου ειχε κανει εντυπωση ποσο πολυ το ειχε ψαξει.Βεβαια ,εχει δικιο ο Επιορκος.Οσο περνα ο καιρος ,τοσο λιγοτερο παραμυθι μοιαζει...

    (Μάλλον πρέπει να τα μεταφέρουμε αυτά τα μηνύματα στο τόπικ του Παρασκευά, ε; )
    ...ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ!!!
    οποιοs φοβαται...παει και κοιμαται!!!!

  18. #18
    ΝΟΜΙΖΩ ΕΙΧΕ ΓΙΝΕΙ ΕΝΑ ΨΙΛΟΜΠΑΧΑΛΟ ΜΕ ΤΑ ΣΚΟΠΙΑ ΠΡΙΝ ΜΕΡΙΚΕΣ ΜΕΡΕΣ ΚΑΙ ΘΥΜΗΘΙΚΑ ΕΝΑ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΟΥ ΠΑΡΑΣΚΕΥΑ
    ΓΙΑ ΤΟ ΘΕΜΑ ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΡΑΘΕΤΩ


    Της πουτάνας γίνεται με τα Σκόπια, ε; Εξαιρετικότατα! Οι Εγγλέζοι έχουν ένα απόφθεγμα: Shutting the stable door, after the horse had bolted, δηλαδή κλείσιμο της πόρτας του σταύλου, όταν το άλογο έχει σαλτάρει...

    Δε μου λέτε, ρε, γιατί τους αφήνετε να σας κοροϊδεύουν; Μα, τόσο αφελής είναι ο κόσμος; Τόσο αποχαυνωμένος πια; Διότι περί αποχαύνωσης πρόκειται. Και δώστου σόου τα κανάλια, και δώστου ο κάθε αρχιδάμπουρας και η κάθε καριόλα σε παράθυρα, για να πουν το μακρύ και το κοντό τους σε κομματικές αντιπαραθέσεις. Διότι περί μικροκομματικών αντιπαραθέσεων πρόκειται, ποτέ περί ουσίας...

    Εγώ είμαι απλός άνθρωπος. Όχι απλοϊκός, αλλά απλός. Κύριε, το όνομα Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας (ΠΓΔΜ ή FYROM), περιέχει, ή δεν περιέχει το όνομα ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ; Δεν μιλάει, ρε, για ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ;;; Δηλαδή, το «Πρώην Γιουγκοσλαβική» κάνει τη διαφορά; Μα, είμαστε σοβαροί; Είναι σα να λες «η τέως παρθένα τώρα τον παίρνει αβέρτα». Ποιο έχει σημασία; Ότι το κορίτσι διετέλεσε παρθένα, ή ότι τώρα τον παίρνει αβέρτα και πιθανότατα κάνει και θεϊκή πίπα;

    Και... δε μου λέτε, ρε σύντεκνοι, ποιος είχε πει «έλα, μωρέ, ένα όνομα είναι, θα ξεχαστεί σε δέκα χρόνια;». Ο Μπους, ή ο Πάουελ; Ουδείς εξ αυτών! Ξέρετε πολύ καλά ποιος το είπε. Και ξέρετε πολύ καλά ποια ήταν η θέση του, ποια είναι η επιρροή του και ποια η θέση και οι δυνατότητες της κόρης του... Και ξέρετε ποια ήταν η θέση όλων στο θέμα του σχεδίου Ανάν... Ρε, ασιχτίρ από 'δώ!

    Ο ένας υποστέλλει την ελληνική σημαία επί ελληνικού εδάφους, μικρολεπτομέρειες, πάμε γι άλλα. Ανοίγει τα σύνορα και γίνεται της πουτάνας, ε, τι να κάνουμε, να ζήσουν κι άλλοι, είμαστε Ευρωπαίοι κι ανθρωπιστές. Ο άλλος, όντας υπουργός Αθλητισμού της Ελλάδος, χορεύει σαν μαλάκας σε διαδρόμους και μετά ξυρίζει το μουστάκι του, διότι... το είχε τάμα να πει ένας Σπανιόλος αθάνατος σκατάς «Greece» (λες και ο μουστάκιας δεν ήξερε τι θα έλεγε το ραμόλι!) και κατεβάζει κοτζάμ Ολυμπιάδα στο επίπεδο του μουστακιού του. Και δεν βρίσκεται ΕΝΑΣ εκδότης ή δημοσιογράφος να θίξει το θέμα. Διότι τα ΜΜΕ ασχολήθηκαν με το ποιο επιχειρηματικό συγκρότημα θα έπαιρνε τι πακέτο και ποια η επίπτωση στη μετοχή του. Ο άλλος χορεύει ζεϊμπεκιές για τον Τούρκο...

    Ο άλλος πουλάει την Κύπρο με τις συμφωνίες Ζυρίχης και Λονδίνου και μετά, πάλι επί των ημερών του (ΟΧΙ επί της χούντας), γίνεται ο Αττίλας ΙΙ και χάνεται η μισή Κύπρος. Και τον λένε Εθνάρχη! Ο άλλος ε-ε-έρχεται ως σοσιαλιστής σωτήρας και καταλήγει σε δικαστήρια για οικονομικές ατασθαλίες, τη γλυτώνει στο τσακ για ν' απολαύσει αργότερα τη ροζ βίλλα του και ο προηγούμενος λέει ότι τον πρωθυπουργό δεν τον στέλνεις φυλακή, τον στέλνεις σπίτι του! Ρε, δε γαμιόμαστε, λέω 'γώ...

    ΕΝΑ είναι το παράπονό μου, μόνο ένα. Εγώ δεν είμαι μαλάκας, γνωρίζω ότι δεν μπορείς ν' αντισταθείς στη Φάρα, εκτός αν είσαι διατεθειμένος να τα τινάξεις όλα στον αέρα και να χάσεις με δόξα και τιμή. Δεν είναι εύκολη επιλογή. Το παράπονό μου είναι ότι, από τον καιρό που γεννοπλάστηκα, δεν είδα έναν πρωθυπουργό να πει σε διάγγελμα: «Μας ζητάνε να κάνουμε, να υποστούμε το και το. Η αλήθεια είναι ότι οι επιλογές μας δεν είναι πολλές. Από την άλλη, όμως, είμαι Έλλην και αρνούμαι να βάλω την υπογραφή μου σε τέτοιο έγγραφο, να συμφωνήσω σε τέτοιο εθνικό ξεπούλημα. Σας ευχαριστώ που με τιμήσατε με την ψήφο σας, αλλά με είχατε ψηφίσει ως πρωθυπουργό της Ελλάδος και όχι ως εντολοδόχο οποιονδήποτε ξένων δυνάμεων». ΕΝΑΣ, ρε γαμώτο, να κάνει το Γένος να αισθανθεί περήφανο!

    Γι αυτό λέω ότι ο πλέον αξιόλογος Έλλην του 20ού αιώνα, ήταν ο ?ρης Βελουχιώτης. Και κομμουνιστής δεν είμαι. Γι αυτό και όσο αυτοί οι παλιομαλάκες έχουν τρύπες στους κώλους τους, δεν θα είναι ικανοί ή άξιοι να φιλήσουν τα μπαλωμένα παπούτσια του Γεωργίου Παπαδοπούλου, που προτίμησε να πεθάνει στη φυλακή, παρά ν' αρνηθεί τα πιστεύω του, όποια και να ήταν. Και δεξιός δεν είμαι!

    Κρυπτόρχεις, μιζαδόροι, απάτριδες, πουλημένοι ΟΛΟΙ! Και ο λαός βολεμένος! Ελλάδα μου, τα πάθη σου...

  19. #19
    ΚΑΙ ΕΝΑ ΕΠΙΚΑΙΡΟ
    10 ΜΑΙΟΥ 2005


    Εκείνο που θέλω να πω, όμως, με τον μικρόκοσμο και τον μακρόκοσμο, είναι πως, ό,τι έχει κάνει η Φάρα σε Παναμά και Εκουαδόρ και σε κάθε υποανάπτυκτη χώρα, και σε μια-δυο... ανεπτυγμένες, στον μακρόκοσμο δηλαδή, ΕΤΣΙ ΑΚΡΙΒΩΣ ΚΑΝΕΙ ΚΑΙ ΤΟ ΕΔΩ ΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΟ Σ' ΕΣΕΝΑ, ΒΡΕ, στον μικρόκοσμο, πιθανότατα κατ' εντολήν της Φάρας την οποία προσκυνά και στην οποία υπάγεται. Και θα το εξηγήσω λιγάκι:

    Διαβάζουμε, ακούμε, βλέπουμε, ότι το ελληνικό νοικοκυριό είναι βουτηγμένο στα χρέη. Σωστά; Πώς και γιατί; Διότι το κατεστημένο εισήγαγε την πλαστή καλοπέραση, τον τζόγο, την απληστία, ή απλά την ανάγκη, αν προτιμάτε. Καλλιέργησε την αστυφιλία για να τραβήξει τον κόσμο μακριά από τη γη, για να μην είναι αυτάρκης πλέον. Ανέβασε κατά πολύ το βιοτικό επίπεδο, αλλά αυτό ήταν ένα δίκοπο μαχαίρι. Διότι είναι στη φύση του ανθρώπου να τα θέλει όλα, χρήσιμα και άχρηστα. Οπότε έριξε στο κόλπο το βερεσέ. Σωστά; Στεγαστικά για διαμερίσματα και εξοχικά που δεν αξίζουν ούτε το εν δέκατον του όσο πουλιούνται, προσωπικά δάνεια, κάρτες, διακοποδάνεια, δάνεια Πάσχα, δάνεια Χριστουγέννων, δάνεια γέννας, δάνεια κηδείας. Όλος ο κόσμος είναι χρεωμένος, άλλος λίγο, άλλος πολύ. Όπως ο Παναμάς και το Εκουαδόρ, αλλά σε μικρότερη, σε ατομική κλίμακα. Τηρουμένων των αναλογιών, όμως, ίσως πολύ χειρότερα...

    Ξαφνικά μια μέρα, μετά από ένα τεχνητό «κραχ», διότι όλα τα κραχ είναι τεχνητά, πάρτε τα επιτόκια στο 18, στο 20, στο 25 τοις εκατό. Το είχα ζήσει αυτό, στην Αγγλία. Οπότε τι γίνεται, δικοί μου; Αφενός τα χρέη δεν μπορούν να αποπληρωθούν και αφετέρου πατιέται το φρένο της οικονομίας και κλείνουν εργοστάσια, εταιρίες, πάσης φύσεως εργοδότες. Ακόμα και το Δημόσιο κάνει περικοπές, διότι χρωστάει κι αυτό! Έγινε και παλιά, βρεεε... αλλά δεν σας το λένε στα σχολεία της Φάρας. Από τη μια απίστευτα αυξημένες δόσεις, από την άλλη μείωση στο εισόδημα, ή ακόμα και εξαφάνισή του. Τότε τι γίνεται; Να σας πω εγώ τι γίνεται: το κατεστημένο ζητάει ανταλλάγματα για να σε αφήσει να ζήσεις στη γαϊδουροκυλίστρα που έχεις για διαμέρισμα, για να ταίσεις τα παιδιά σου: Ψήφισε αυτό στο δημοψήφισμα, βγάλε αυτούς κυβέρνηση, μην αντισταθείς στην αφαίρεση των ατομικών ελευθεριών σου (σ.σ.: αέρα κοπανιστό έχεις, παρά ατομικές ελευθερίες, αλλά κουβέντα να γίνεται!). ΟΠΩΣ ΕΓΙΝΕ ΜΕ ΤΟΝ ΠΑΝΑΜΑ ΚΑΙ ΤΟ ΕΚΟΥΑΔΟΡ (μακρόκοσμος) ΕΤΣΙ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΚΑΙ ΜΕ ΣΕΝΑ, ΜΕΓΑΛΕ (μικρόκοσμος). Τύπωσέ το και κάδρωσέ το...

    Οπότε τώρα θα μου πει ο φίλος: Και τι κάνουμε; Παίρνουμε τα καριοφίλια στα χέρια και κάνουμε επανάσταση; Όχι, αγόρι μου, μην είσαι αστείος. Πρώτα απ' όλα δεν έχεις κάποιον για να σε οδηγήσει, διότι όλοι εξαγοράστηκαν. Δεύτερον, δεν έχεις τα κότσια, τα έχεις χάσει στα μπαράκια, στις καφετέριες, στα μπουκάδικα, στα σκυλάδικα, τρώγοντας πίτσα κολλημένος στο γυαλί, στις ατέλειωτες ουρές στις οποίες στέκεσαι χωρίς παράπονο. Και σε κάθε σταυροδρόμι θα υπάρχουν χαφιέδες και εκτελεστές, μη ξεχνάς το πρόσφατο παρελθόν διότι θα το πληρώσεις πα-νά-κρι-βα. Νόμος! Ούτε Βελουχιώτες υπάρχουν πια, ούτε Αυξεντίου, ούτε Μάτσηδες. Και ούτε θα υπάρξουν νέοι. Το κατεστημένο το φρόντισε αυτό, αντικαθιστώντας τις παραδοσιακές αρχές και ιδανικά της οικογένειας και της νεολαίας του πάλαι ποτέ με Nike και Adidas, με Fame Story και με Big Brother, με το να επιτρέπει, αν όχι να προτρέπει, ανήλικα να εθίζονται στο τζόγο. Αυτό έκαναν οι εθνικοί μειοδότες, οι μισθοφόροι της Φάρας. Αυτοί οι δωσίλογοι που ψήφισαν την ουσιαστική κατάργηση της ιερής γλώσσας σου, που τιμούν ακόμα και οι Φράγκοι, οι δωσίλογοι που είπαν «ε, είπαμε ένα δωράκι αλλά όχι και μισό δις (μίζα)» για πρόεδρο ΔΕΚΟ, οι δωσίλογοι που είπαν για δωσίλογο πρωθυπουργό «ο πρωθυπουργός πάει σπίτι του, δεν πάει φυλακή», ενώ οι τουρκαλάδες απαγχόνισαν τον Αντνάν Μεντερές στο πι και φι, χωρίς χότζα. Οι ίδιοι δωσίλογοι που υπέστειλαν ελληνική σημαία επί ελληνικού εδάφους, οι ίδιοι δωσίλογοι που κατάκλεψαν τον ελληνικό λαό, οι ίδιοι δωσίλογοι που δεν έκαναν μια έρευνα στο σκάνδαλο του χρηματιστηρίου και στο ξεπούλημα της Κύπρου. Αυτοί οι δωσίλογοι, είτε ΠΑΣΟΚ λέγονται, είτε Νέα Δημοκρατία. Ούνα φάτσα, ούνα ράτσα. ΔΩ-ΣΙ-ΛΟ-ΓΟΙ! (Ήθελες ν' ακούσεις κι άκουσες, φίλε μου!).

    Α, να, ξέχασα! Τι μπορεί να κάνει κάποιος; Να σου πω τι μπορεί να κάνει, όχι όλος ο πληθυσμός, αλλά το εν τρίτον, αυτοί που πιθανόν δεν μασάνε με την πλαστή ευμάρεια, ή που βλέπουν τ' αχνάρια του φιδιού. Πρώτα, ας πάνε στις τράπεζες και ας ζητήσουν τα λεφτά τους, τις καταθέσεις τους. Σε μετρητά. Σε χαρτοσακούλα. Βρε, σε οποιαδήποτε τράπεζα. Θα τα πάρουν; Ρεπάνια θα πάρουν. Θα κατέβουν τα ρολά πριν πεις «Εθνική», ή «Πίστεως». Μα, νομίζετε ότι τα λεφτά που δανείζουν οι τράπεζες τα έχουν σε αποθεματικό, ή στην κάσα; Μπα! Νούμερα σε κομπιούτερ δανείζουν, ΑΝΥΠΑΡΚΤΑ λεφτά, κι εσείς πληρώνετε το αίμα σας σε τόκους για υπαρκτά, πραγματικά λεφτά. Ας πάει το εν τρίτον των καταθετών να σηκώσει τα λεφτά του! Κρρρραααχχχχχ...

    Είναι και το άλλο: θέλεις να ρίξεις μια κυβέρνηση, ας πούμε τη νυν, ή οποιαδήποτε; Να διαλύσεις ένα κατεστημένο; Ποια καριοφίλια και πράσινα άλογα; Παθητική αντίσταση: Είμαι αντιφρονών, δεν μου αρέσει το πώς ξοδεύονται τα λεφτά που πληρώνω σε φόρους, δεν μου αρέσουν οι πανάκριβες και ανεπαρκείς υπηρεσίες, δεν μου αρέσει να με πλακώνουν δέκα λαθρομετανάστες πλανόδιοι σε κάθε φως της τροχαίας και ο μπάτσος να μην εμφανίζεται, δεν μου αρέσει το αίσχος που είδα στο νοσοκομείο, με ανθρώπους να βογγούν σαν κτήνη στους διαδρόμους, δεν μου αρέσει να πηγαίνουν τα παιδιά μου στο σχολείο και μετά να πηγαίνουν σε φροντιστήριο διότι δεν μαθαίνουν εκεί που πρέπει να μάθουν και το πληρώνω με το αίμα μου, έχω απογοητευτεί αφάνταστα για την έστω μερική διάβρωση της Δικαιοσύνης που είναι το έσχατο αποκούμπι μου, διαφωνώ με το ότι δεν φορολογείται ο μεγαλύτερος οικονομικός κολοσσός της χώρας, η Εκκλησία, δεν μου αρέσει η γραφειοκρατία και οι ουρές, δεν μου αρέσει να μου συμπεριφέρονται στη Γη των ενδόξων προγόνων και δική μου λες και είμαι κάφρος ή υπάνθρωπος, δεν μου αρέσει αυτό, δεν μου αρέσει εκείνο. Δεν πληρώνω, κερατόπλουμα! Και το εν τρίτον του πληθυσμού, όχι οι βολεμένοι και οι κρυπτόρχεις βέβαια, διότι αυτοί ποτέ δεν θα το κάνουν, σταματάει τις πληρωμές. ΤΕΒΕ, ΙΚΑ, ΦΠΑ, Φόρο Εισοδήματος, ΔΕΗ, ΟΤΕ, ΕΥΔΑΠ, σταματάει να παίζει Στοίχημα, κάνει τεράστια οικονομία στη βενζίνη του, δεν πληρώνει στεγαστικά, δεν πληρώνει άλλα δάνεια, δεν αγοράζει με 60 άτοκες (άτοκος ο ποπός μου) δόσεις, δεν πληρώνει κάρτες και αγοράζει μόνο τα απολύτως, μα απολύτως αναγκαία. Τίποτε άλλο! Μηδέν! Πόσο λέτε ν' αντέξει το σύστημα, το κατεστημένο, το κράτος, εάν μόνο το εν τρίτον του πληθυσμού το κάνει αυτό; Να σας πω εγώ: ΟΥΤΕ ΜΗΝΑ, ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΠΩ ΟΥΤΕ ΔΕΚΑ ΜΕΡΕΣ!

    Αλλά, και τι έγινε τότε; Βγαίνει ο Κωστάκης και μπαίνει ο Γιωργάκης, ή η Ντόρα, ή ακόμα και η Παπαρρήγα. Σωθήκαμε, ζήτω το Έθνος, ζήτω το Γένος! Σκέτη απόγνωση, φίλοι και φίλες και, αν διαφωνείτε ριζικά, τότε πείτε με κι εμένα φαιδρό. Δεν θα είναι η πρώτη, ούτε η τελευταία φορά. Αλλά μια μέρα θα με θυμηθείτε και ίσως ανάψετε ένα κεράκι για τη δόλια τη ψυχή μου, διότι όντως είναι δόλια. Και να σας πω το λόγο: διότι, ενώ πιστεύω ότι καταλαβαίνω κάποια πράγματα, δεν έχει σχέση αν εσφαλμένα, διότι η αντίληψη είναι πραγματικότητα, δεν παίρνω την απόφαση να κάνω κάτι εποικοδομητικό, αλλά ασχολούμαι με το στοίχημα. Και με το να ασχολούμαι με τον τρόπο που ασχολούμαι, ουσιαστικά υποθάλπω εκείνους που σε πέντε και βάλε χρόνια δεν πήραν την απόφαση τουλάχιστο να προστατέψουν τη νεολαία από τον εθισμό του τζόγου, απεναντίας τη σπρώχνουν στο τζόγο! Και παίζουν με τρόπο που ουσιαστικά βάζουν ασύστολα το χέρι στην τσέπη του κόσμου, συμπεριλαμβανομένων μωρών που παίζουν με στερημένες τυρόπιττες και καραμέλες. Και δεν ηγέρθη το θέμα από ένα σύνδεσμο γονέων, ή διδασκάλων, διότι αυτός ο σκληρός, άκρως εθιστικός τζόγος, καμουφλαρίστηκε ως μια μορφή ανώδυνης ψυχαγωγίας! Κάνανε τον τζόγο αναπόσπαστο μέρος της ελληνικής κουλτούρας, με μπροστάρηδες τα ΜΜΕ, τα μισθοφορικά φερέφωνα του ανίερου κατεστημένου, τους βιαστές και εκβιαστές του Έθνους! Μια φορά αχρείοι εκείνοι, ΕΚΑΤΟ φορές εγώ. Με χέζω πατόκορφα και αστροπελέκι να με κάψει, αν δεν το εννοώ!

  20. #20
    Quote Originally Posted by Angelis View Post
    Αυτή είναι η άψογη ατάκα

    Σε κάποια φάση, επί προσωπικού, μου την είχε συμπληρώσει: Οταν κερδίζεις πάντα να της κάνεις ένα δώρο, πάντα, μικρό ή μεγάλο, οτιδήποτε, αλλά πάντα να της κάνεις ένα δώρο. Το τηρώ απαρέγκλιτα έκτοτε, σωτήριο...

    Εν τω μεταξύ, άσχετο αλλά τι σου είναι οι γυναίκες. Οταν ήμουν με τον Παρασκευά ήμουν παντρεμένος και η γυναίκα μου τον γούσταρε πολύ (κι εκείνος τη γούσταρε, είχαν την ίδια τρέλα με τους Ασσύριους και τη 2η σελίδα και τα βρίσκανε). Οταν λοιπόν γίνεται η φάση και εξαφανίζεται, αμέσως, αμέσως όμως, μου το λέει: Ξέχνα τον, δεν ξανάρχεται, την έκανε. Και κάτσε και πάρε από το betonet και κράτα copy paste όλα τα κείμενά του να τα έχεις, θα γίνει χαμός στο σάιτ και θα χαθούνε. Ναι, ναι, οκ, θα το κάνω. Παπαριές έκανα.... Εκείνη όμως, καπάκι, κάθεται δυο τρεις νύχτες και κράτησε ΟΛΑ τα κείμενα της 2ης σελίδας, πήγε και τα έδεσε κιόλας και ίσως να είναι ο μόνος άνθρωπος που έχει το απόλυτο αρχείο του. Αλλά μόνο τη 2η σελίδα....

    (Μάλλον πρέπει να τα μεταφέρουμε αυτά τα μηνύματα στο τόπικ του Παρασκευά, ε; )
    κι εγω την ιδια δοyλεια εκανα!
    τα εχω μαλιστα με τη σειρα...
    μπορω να επισυναψω αρχειο του Word ; ή πρεπει να κανω copy-paste??

Page 1 of 5 1 2 3 ... LastLast

Posting Permissions

  • You may not post new threads
  • You may not post replies
  • You may not post attachments
  • You may not edit your posts
  •