Page 4 of 5 FirstFirst ... 2 3 4 5 LastLast
Results 61 to 80 of 100

Thread: Κείμενα Γιώργου Παρασκευά

  1. #61
    Εξαιρετικά κείμενα, ο άνθρωπος είχε δει και πει πράγματα που τώρα τα αντιλαμβανόμαστε. Τεράστια η απώλειά του. Ευχαριστώ όσους αναδημοσιεύουν τα κείμενά του.

  2. #62
    Για τα στοιχηματικά κείμενα θα συμφωνήσω καθώς και διάφορα ανάλαφρα τύπου Ικονοπέσκου.Τώρα αυτά περί Σουμερίων και 12ου πλανήτη είναι βλακείες και μπούρδες τύπου Λιακόπουλου, Κωνσταντινίδη και δε συμμαζεύεται...

  3. #63
    Xρημασπορ της Δευτέρας 3 ιουνίου 2002
    Δευτερα με τον Γιώργο Παρασκευά
    ο γκουρού του τζόγου σας συμβουλεύει

    Εις Οιωνος Αριστος: «οχι σημερα»!

    Είχαμε πει για δεκάλογο, αλλά ήμουν συντηρητικός! Εκατοντάλογος θα ήταν πιο σωστό! τέλος πάντων, άφησα έξω αρκετά και σημαντικά, για να αναφέρω δέκα βασικά πράγματα. ΄Επεται συνέχεια. του χρόνου!
    1 η γκανιότα είναι ο μεγαλύτερος σύμμαχος του μπούκ. Τρώει τον παίκτη, όπως το νερό τρώει την πέτρα! μπορεί μεν να ανατραπεί, κυρίως με πληροφορίες τελευταίας στιγμής, αλλά αυτό ισχύει ως επί το πλείστον για ενα παιχνίδι. όταν σου ζητάνε να παίξεις τρία και τέσσερα, κλάφ΄τα χαράλαμπε! στην ελλάδα, η γκανιότα είναι 36% σε τριάδες και πάνω από 52% σε πεντάδες. Κανενας παίκτης δεν μπορεί να ανατρέψει τέτοια γκανιότα συστηματικά. άλλο το να «κάτσουν τα ματσάκια» και άλλο η ανατροπή της γκανιότας!
    2 Δεν υπάρχουν άχαστα! ολο και κάτι σπάει που, σε συνδυασμό με την γκανιότα, εξασφαλίζει το βιός κάθε σοβαρού μπούκ. το «σοβαρού» είναι σκόπιμο, διότι υπάρχουν και οι ασόβαροι μπούκ που ρισκάρουν είτε για να εξασφαλίσουν πελατεία, είτε διότι είναι τζογαδόροι οι ίδιοι, είτε διότι θέλουν να τραβήξουν τζίρο και να κάνουν μια «δραπέτευση του μεσονυκτίου». επικίνδυνα πράγματα, κυρίως στο διαδίκτυο
    3΄Οσο πιο επιλεκτικά παίζεις, τόσο η τύχη σου αυξάνεται! μίνιμουμ επιλογές, όχι κάθε μέρα, μόνο πρωταθλήματα που «πας και σε πάνε», μόνο ύστερα από σοβαρή μελέτη. Αν δεν βρέξεις πόδια (ή κάτι τέτοιο!) δεν τρως ψάρια! σημαντικό μην παίζετε, λόγω ειδήσεων, ομάδες που είχατε απορρίψει λόγω φόρμας. πολλές «απουσίες» που δημοσιεύονται, είναι συχνά άνευ ουσίας, ενώ η πρώτη διαλογή σας είναι συνήθως η πιο σωστή! εμπιστευθείτε τη διαίσθηση σας, παρά την γνώμη κάποιου «ειδήμονα» που κατά κανόνα δεν σκαμπάζει γρι από στοίχημα. η πιάτσα έχει γεμίσει από δαύτους…
    4 Το στοίχημα είναι θέμα απόδοσης. τα στάνταρ είναι για το προ πο! το ζητούμενο δεν είναι να βρεις ομάδες που θα κερδίσουν, αλλά ομάδες των οποίων οι αποδόσεις είναι μεγαλύτερες από τις πραγματικές πιθανότητες τους. γενικά είναι προτιμότερο να παίζεις ομάδες με μέτριες πιθανότητες και δυσανάλογα ψηλές αποδόσεις, παρά ομάδες με πολύ καλές πιθανότητες και πετσοκομμένες αποδόσεις. το «ας κερδίσει και όσα όσα» είναι ο συντομότερος δρόμος προς τον παικτικό γεντικουλέ!
    5 Οποιος ανακατώνεται με τα πίτουρα, τον τρώνε οι κλώσσες! τα κουπόνια είναι γεμάτα από πρωταθλήματα της πλάκας. οι παίκτες θα τα σπρώξουν σε οτιδήποτε, με μόνο κριτήριο τη βαθμολογία. υπάρχουν ,βέβαια και οι πονηροί ή/και καλά πληροφορημένοι, αλλά αυτοί είναι αναγκαίο κακό! τους μπουκ ενδιαφέρει η μάζα, που θα παίξει…αβλεπί στο 1,50 την Καφέ όπερα κόντρα στην Ατβίνταμπεργκ, με βάση τη βαθμολογία! μην παίζετε πρωταθλήματα που δεν γνωρίζετε.
    6 Τα ειδικά στοιχήματα είναι η μαρμελάδα πάνω στο ψωμί με βούτυρο του μπουκ. η γκανιότα είναι αισθητά μεγαλύτερη απ΄ότι, στο 1Χ2, αλλά υπάρχουν και άλλοι λόγοι για την αποφυγή ειδικών στοιχημάτων. στο ημίχρονο-τελικό αποτέλεσμα, ο μπουκ ουσιαστικά ζητά από τον παίκτη να μαντέψει δυο αποτελέσματα, όταν φτύνει αίμα για να μαντέψει ένα!!! ΄ενας «σωστός» μπουκ ποτε δεν θα βάλει στο κουπόνι του κάτι που δεν τον συμφέρει!
    7 Το μυαλό δεν είναι φεράρι! ο μέσος παίκτης παίζει σήμερα αγγλία και κύπελλο uefa με διπλούς αγώνες, αύριο Β’Ιταλίας και Αυστρία, μεθαύριο λιγκ καπ Γαλλίας και 3η Σκοτίας! χάος, σύγχυση!!! τα διάφορα πρωταθλήματα έχουν τις δικές τους «στροφές», το μυαλό δεν μπορεί να προσαρμοστεί εύκολα. δεν μπορείς να παίξεις όλες τις διοργανώσεις, με το ίδιο σκεπτικό. η κάθε μια έχει τα «χούγια» της!
    8 Η ειδίκευση πληρώνει. ο σωστός παίκτης ειδικεύεται σε 2-3 «παρόμοια» πρωταθλήματα. τίποτε δεν αφήνει να του ξεφύγει. μπαίνει στο πετσί του κάθε πρωταθλήματος, διαβάζει τα ρεπορτάζ του κάθε αγώνα (τα ρεπορτάζ μετα τον αγώνα είναι εξίσου σημαντικά) και μαθαίνει να χορεύει στη συγκεκριμένη πίστα. πάντα όμως χωρίς εγγυήσεις!
    9 Το κυνήγι του ρεφαρίσματος είναι μάννα για τον μπουκ. κατά κανόνα, νοίκια, δόσεις, διακοπές και σούπερ μάρκετ δεν πληρώνονται με κέρδη από τον τζόγο. δύσκολα κερδίζει ο παίκτης που παίζει υπό οικονομική πίεση. το στοίχημα χρειάζεται καθαρό μυαλό, καλή διάθεση και θετική προσδοκία. αυτός που ψάχνει μόνο για λόγους που μια ομάδα μπορεί να κερδίσει, έχει καλύτερη τύχη από αυτόν που ψάχνει για λόγους που μπορεί να χάσει! η αυθυποβολή μετράει πολύ…
    10 Οι πιο σημαντικές λέξεις στο στοίχημα είναι ΄’οχι σημερα’!

    Προσωπικά δεν ασχολούμαι με κάτι Χαμ Καμ και Σίλβια, ούτε μπορώ να αξιολογήσω τις πιθανότητες της Κροατίας κόντρα στο Μεξικό. ξέρω που φτάνει το χέρι μου! πάω για διακοπές και ξαναρχίζω με Αγγλία και Γερμανία (και όχι από τις πρώτες αγωνιστικές!).
    Καλό καλοκαίρι!
    Last edited by matchnik; 10/10/2011 at 11:11.
    Δεν υπάρχουν λάθη στη ζωή, παρά μόνο μαθήματα...

  4. #64
    Καλημέρα, συνονόματε!!!

    Δεν τον είχα πετύχει ποτέ αυτόν το δεκάλογο στο Χρήμασπορ.

    Θενκς!!!
    It's a pleasure to meet someone who understands that to the true gambler, money is never an end in itself, it's simply a tool, as a language is to thought.

  5. #65
    Καλημέρα Νίκο!
    Όπως και συ δεν είχα την προνοητικότητα να κρατήσω πολλά απο τα κείμενα του που πέρασαν απο τα χέρια μου ή απο τα μάτια μου. Τα λίγα που έχω είναι απο το ΧΡΗΜΑΣΠΟΡ και αναγκαστικά πρέπει να τα ξαναγράφω σε word, για να τα περάσω εδώ. Με αυτόν τον τρόπο όμως αναγκαστικά τα ξαναδιαβάζω οπότε κάτι θα μου μείνει...

    Υ.Γ Σε ευχαριστώ για το mail σου. Αυτό περί στρατηγού και μάχης με ταρακούνησε, ώστέ να κατασταλάξω.
    Δεν υπάρχουν λάθη στη ζωή, παρά μόνο μαθήματα...

  6. #66
    Quote Originally Posted by matchnik View Post
    Καλημέρα Νίκο!
    Όπως και συ δεν είχα την προνοητικότητα να κρατήσω πολλά απο τα κείμενα του που πέρασαν απο τα χέρια μου ή απο τα μάτια μου. Τα λίγα που έχω είναι απο το ΧΡΗΜΑΣΠΟΡ και αναγκαστικά πρέπει να τα ξαναγράφω σε word, για να τα περάσω εδώ. Με αυτόν τον τρόπο όμως αναγκαστικά τα ξαναδιαβάζω οπότε κάτι θα μου μείνει...

    Υ.Γ Σε ευχαριστώ για το mail σου. Αυτό περί στρατηγού και μάχης με ταρακούνησε, ώστέ να κατασταλάξω.
    Και μου έκανε εντύπωση, λέω από το Χρήμασπορ, πρέπει να κάθεται να τα γράφει... Δυο φορές θενκς λοιπόν!!!!
    It's a pleasure to meet someone who understands that to the true gambler, money is never an end in itself, it's simply a tool, as a language is to thought.

  7. #67
    Quote Originally Posted by matchnik View Post
    Καλημέρα Νίκο!
    Όπως και συ δεν είχα την προνοητικότητα να κρατήσω πολλά απο τα κείμενα του που πέρασαν απο τα χέρια μου ή απο τα μάτια μου. Τα λίγα που έχω είναι απο το ΧΡΗΜΑΣΠΟΡ και αναγκαστικά πρέπει να τα ξαναγράφω σε word, για να τα περάσω εδώ. Με αυτόν τον τρόπο όμως αναγκαστικά τα ξαναδιαβάζω οπότε κάτι θα μου μείνει...

    Υ.Γ Σε ευχαριστώ για το mail σου. Αυτό περί στρατηγού και μάχης με ταρακούνησε, ώστέ να κατασταλάξω.
    Και εγώ σε ευχαριστώ πολύ ενδιαφέρον κομμάτι και έχει και πολύ ψωμί για σχολιασμό.

  8. #68
    Παρτε κι ενα αλαφρυ...


    Βαριά μαστούρα η πίπα της ειρήνης!

    Είμαι κάπως ανισόρροπος. Συχνά σκέφτομαι πράγματα που ένας ισορροπημένος άνθρωπος θα άφηνε απωθημένα στο υποσυνείδητο του. Έχω μάθει από μωρό ν΄ αδειάζω εντελώς το κεφάλι μου από σκέψεις και ξαφνικά «τσαφ…» κάτι μου κατεβαίνει στο μυαλό κι αρχίζω να ψάχνομαι!

    Άδειασα λοιπόν το κεφάλι μου το απόγευμα, όταν ξάπλωσα λιγάκι, και μου ήρθε η σκέψη δυο ερυθροδέρμων να κάθονται σταυροπόδι με γλαρωμένα μάτια, να παραμιλάνε και να πασέρνει ο ένας στον άλλο μια πίπα από τα Εξάρχεια μέχρι την Κουανταλαχάρα. Πιστεύω πως ΔΕΝ είναι καπνό που φουμέρνανε οι ερυθρόδερμοι, αλλά μαριχουάνα!

    Τί σενάριο θα είχαμε αν βάζανε σκέτο καπνό στις πίπες;
    «Κοπιάστε έντιμε φιλοξενούμενε, τραβήξτε μια τζούρα απ΄ αυτό το εκλεκτό χαρμάνι Βιργινίας».
    «Ευχαριστώ κύριε οικοδεσπότα μου αλλά το έχω κόψει, συμβουλή του μάγου μου».
    «Καλέ, τι ξέρουνε οι μάγοι; Μόνο να κάνουνε περιτομές με σκουριασμένα κονσερβόκουτα! Τραβήξτε μια τζούρα, μην με προσβάλετε».
    «Καλά… εντάξει… (άγριος βήχας) φτου σου ρε αράπη, σέρτικο καπνό φουμάρεις, γαμώ τις καπνοφυτείες σου, γαμώ. Με προσκαλείς να μιλήσουμε για γη και βούβαλους, να κάνουμε ειρήνη, και πας να με πνίξεις κερατόπλουμο»!
    «Ποιον λες αράπη, ρε; Αράπαχο του λόγου σου, που έρχεσαι στολισμένος με φτερά της γαλοπούλας σαν τσατσά του Ρίο Γκράντε για να με προσβάλεις μέσα στο τσαντίρι μου»!

    Πέφτουν φάπες και μπουνιές, γίνεται πόλεμος, σκοτώνονται μεταξύ τους και βρίσκουν ευκαιρία οι Αμερικάνοι να μπουκάρουν και να κτίσουν το Λας Βέγκας και το Λος Άντζελες!

    Τώρα το δεύτερο σενάριο:
    «Μμμμμμ…. Μμμμμ…».
    «Τι προσπαθείτε να πείτε κύριε οικοδεσπότα;».
    «Μμμ… μμμόνο μ΄ αυτή τη φούντα μπορείς να μαστουρώσεις τόσο γλυκά αγόρι μου».
    «Αχ καλέ, γουστάρω! Κάντε πάσα την πίπα γιατί δεν αντέχω άλλο… Φφφ… φφφ… φφφούντα το λέτε αυτό, ή σκέτο σερμπέτι κύριε φύλαρχε; Να κρατήσω την πίπα για λίγο ακόμα;».
    «Γιατί όχι; Υπογράψτε για τους τριάντα βούβαλους και κρατήστε την πίπα μέχρι τη γιορτή της νυμφομανούς πάπιας που πέφτει την μεθεπόμενη πανσέληνο».
    «Πολύ ωραία, μετά θα τη στοκάρω με το δικό μου καϊνάρι για να υπογράψετε κι εσείς, για τις δύο θυγατέρες σας που γουστάρω σφόδρα».
    «Και τις δυο; Είστε άπληστος μαστούρης, αλλά τέλος πάντων, πρέπει να πάμε... απάτσι. Γεμίστε την πίπα και βλέπουμε για τις παρθένες ψωλοτσακίστρες μου»!!!

    Στο τέλος γράφουν στα παπάρια τους γη, φυτείες, βούβαλους, γυναίκες και παιδιά και αποσύρονται στο ιερό βουνό για να μαστουρώσουν μέχρι το φεστιβάλ της γκαστρωμένης σαύρας που είναι σε έξι μήνες, μπουκάρουν οι Αμερικάνοι και κτίζουν το Λας Βέγκας και το Λος Άντζελες.

    Οι Αμερικάνοι θα κτίζανε έτσι κι αλλιώς, αλλά το δεύτερο σενάριο είναι λογικότερο και πιο ειρηνικό! Με φούντα κι όχι με καπνό στοκάρανε τις πίπες της ειρήνης...

  9. #69
    και ενα πιο σοβαρο...


    Καλημέρα και καλή βδομάδα. Η συνωμοσία του κανναβουριού! Μια και θα γράψουμε πολλά τέτοια, όταν δεν θα έχει αγώνες, θέλω να δηλώσω ευθύς εξαρχής:
    Αυτά δεν είναι δικά μου πράγματα. Τα διαβάζω, τα μεταφράζω και τα μεταφέρω. Μόνο το αλατοπίπερο, το μπλα-μπλα και οι μαλακίες είναι δικές μου.
    Οι δύο κύριες πηγές γι αυτά που θα γράψω στο προσεχές μέλλον είναι τα βιβλία «The 70 Greatest Conspiracies of all Time» των Jonathan Vankin
    και John Whalen και «Everything is Under Control» του Robert Anton Wilson.

    Λοιπόν, εγώ είχα γεννηθεί το 1944 στην Κύπρο, μια μικρή κοινωνία εμποτισμένη με τα ελληνοχριστιανικά ιδεώδη
    (τότε, όχι τώρα που είναι εμποτισμένη με λαμογιά, υλισμό και φαταουλισμό). Βέβαια, ο ορισμός είναι αντιφατικός,
    μια και τα ελληνικά ιδεώδη πόρρω απέχουν από τα χριστιανικά, για να μην πω ότι είναι εκ διαμέτρου αντίθετα, αλλά κουβέντα να γίνεται!

    Όταν ήμουνα μωρό, πολλοί φράχτες, κυρίως κέντρων διασκέδασης, ήταν από κανναβουριές. Θυμάμαι, κοντά στο σπίτι μου ήταν ένα καμπαρέ,
    το «Τσικίτο», που γύρω-γύρω είχε αρκετές κανναβουριές για να μαστουρώσει σύσσωμο το Ουζμπεκιστάν! Ο κόσμος, όμως, δεν φούμερνε φούντα.
    Ο «χασικλής» ήταν ένας πολύ υποτιμητικός όρος, που σχετιζόταν με πρόσωπο της τελευταίας υποστάθμης. Δεν είχα γνωρίσει έναν,
    μέχρι που είχα πλησιάσει τα 30 μου, στην Αγγλία. Θυμάμαι, όταν πήγα για μια χρονιά στο Παγκύπριο Γυμνάσιο της Λευκωσίας,
    στην κακόφημη περιοχή απ’ όπου περνούσαμε για να πάρουμε το λεωφορείο, υπήρχε ένας καφενές/ταβέρνα που ψιθυρίζονταν ότι τα βράδυα,
    όταν έκλειναν τα μπουρδέλα, πήγαιναν νταβατζήδες με τις πουτάνες τους για να φουμάρουν κανναβούρι. Δέος μας έπιανε όταν περνούσαμε απ’ έξω, τρέχαμε!

    Και πάντα με έτρωγε η σκέψη πώς άλλαξαν οι καιροί. Δηλαδή, πριν 50-60 χρόνια υπήρχαν περισσότερες κανναβουριές απ’ ότι τριανταφυλλιές
    και γεράνια και δεν φούμερνε κανένας, μόνο οι χαμένοι της ζωής, τα ρεμάλια, οι νταβατζήδες και οι πουτάνες, ενώ τώρα απαγορεύτηκε
    και καταντήσαμε ένα Έθνος μαστούρηδων, με μωρά να κάνουν τσιγαρλίκια λες και γλύφουν γλειφιτζούρια! Μάλιστα...

    Η αλήθεια είναι ότι το κανναβούρι ήταν από αρχαιοτάτων χρόνων μια αστείρευτη πηγή πρώτων υλών. Μόνο όποιος έχει δει τις ίνες της κανναβουριάς
    μπορεί να καταλάβει. Μα, από πού νομίζετε προέρχεται η λέξη «κανναβάτσο»; Από το κανναβούρι, βέβαια. Τα πανιά των πλοίων που όργωναν τους ωκεανούς,
    από τον 5ο αιώνα προ Χριστού, μέχρι τον Κολόμβο, τους Μιαούληδες και πάρα πέρα, ήταν από ρούχο που είχε φτιαχτεί από κανναβούρι!!!
    Και τα καραβόσχοινα ήταν από ίνες κανναβουριού. Η πρώτη σημαία των Ηνωμένων Πολιτειών είχε φτιαχτεί με ρούχο από κανναβούρι!
    The Declaration of Independence, δηλαδή η Ανεξαρτησία των Ηνωμένων Πολιτειών, είχε γραφτεί σε χαρτί από κανναβούρι!
    Το κανναβέλαιο, αν το λέω σωστά, είναι μια εξαιρετική πρώτη ύλη για ενέργεια. Αμάξια και αεροπλάνα θα μπορούσαν κάλλιστα να ταξιδεύουν με βενζίνη
    από κανναβέλαιο στα ρεζερβουάρ, χωρίς να καταστρέφεται το περιβάλλον, χωρίς να δίνουμε πέντε δράμια κανναβούρι για Σαντάμ Χουσέιν,
    για Σαουδική Αραβία και Μπους! Όσο για τα φάρμακα που παράγονται από το κανναβούρι, είναι πάρα πολλά.

    Ένα στρέμμα κανναβουριάς ισοδυναμεί με τέσσερα στρέμματα δάσους στην παραγωγή χάρτου. Η ποιότητα του κανναβουρόχαρτου είναι πολύ ανώτερη από του ξύλου
    και η επεξεργασία δεν παράγει τα τοξικά απόβλητα που παράγονται από την επεξεργασία του ξύλου. Ουσιαστικά μηδέν απόβλητα!
    Άσε που το κανναβούρι φυτεύεται και θεριεύει κάθε χρόνο, ενώ ένα δάσος χρειάζεται δεκάδες χρόνια για να μεγαλώσει.
    Ο Γεώργιος Ουάσινγκτον και ο Τόμας Τζέφερσον, πρόεδροι των Η.Π.Α. το ΚΑΛΛΙΕΡΓΟΥΣΑΝ ΣΤΑ ΚΤΗΜΑΤΑ ΤΟΥΣ!
    Ήταν ΝΟΜΟΣ οι Αμερικανοί αγρότες να φυτεύουν ένα ποσοστό κανναβουριού στα χωράφια τους, για πρώτες ύλες! Παλιά οι λάμπες καίγανε λάδι κανναβουριάς.
    Τι διάολο έγινε από τότε;

    Όλα είχαν γίνει τη δεκαετία του ’30. Στην Αμερική κατασκεύασαν μηχανήματα που θα έκαναν «μπαμ» στην παραγωγή χάρτου από κανναβούρι.
    Επίσης, σκαρφίστηκαν μηχανήματα για να παράγουν ρούχο που δεν θα είχε την σκληρότητα του κανναβάτσου, αλλά την απαλότητα του βαμβακερού.
    Μιλούσανε για ένα μπίζνες ενός δισεκατομμυρίου δολαρίων. Και τη δεκαετία του ’30, ένα δισεκατομμύριο δολάρια ήταν ΠΟΛΛΑ λεφτά.

    Λογαριάζανε, όμως, χωρίς τον ξενοδόχο, που ήταν η δυναστεία Τύπου των Hearst. Αυτοί είχανε τις περισσότερες μεγάλες εφημερίδες,
    ανεβάζανε και κατεβάζανε κυβερνήσεις με το έτσι θέλω. Επίσης, και πιο σημαντικό, είχαν υπό την ιδιοκτησία/αποκλειστική εκμετάλλευσή τους,
    τεράστιες δασικές εκτάσεις και, βέβαια, εργοστάσια παραγωγής χάρτου. Κανναβούρι; Τι λέτε, καλέ; Για μαλάκες μας πήρατε, ν’ αρπάξετε το ψωμί από το στόμα μας;
    Α και γαμηθείτε! Παράλληλα, ο βιομηχανικός γίγαντας DuPont, μόλις είχε εφεύρει την πολυστερίνη. Επανάσταση θα ήταν αυτή,
    ο κώλος της κάθε γκόμενας θα έμπαινε σε συνθετικό βρακί, τα πόδια της σε κάλτσες φτηνότερες από τις μεταξένιες και πολύ πιο καυλιάρες.
    Ποιο κανναβούρι, ρε; Να μας χαλάσει τη δουλειά;

    Και άρχισε ο διασυρμός. Μέσω των εφημερίδων των Hearst και, βέβαια, μέσω των λακέδων των βιομηχάνων και εκδοτών στο Κονγκρέσο και στη Γερουσία και,
    γιατί όχι, στον Λευκό Οίκο. Πρωταγωνιστής ήταν ένας πληρωμένος τέως μπάτσος, ονόματι Harry J. Anslinger. Οργάνωσε σταυροφορία εναντίον της μαριχουάνας
    και έγραψε πολεμικούς, πού αλλού, στις εφημερίδες των Hearst! Διαβάστε τίτλους: ΜΑΡΙΧΟΥΑΝΑ, Ο ΔΟΛΟΦΟΝΟΣ ΤΗΣ ΝΕΟΛΑΙΑΣ.
    Ένας καλύτερος: Η ΜΑΡΙΧΟΥΑΝΑ ΜΕΤΑΤΡΕΠΕΙ ΝΕΟΥΣ ΣΕ ΚΤΗΝΩΔΕΙΣ ΔΟΛΟΦΟΝΟΥΣ ΜΕΣΑ ΣΕ 30 ΜΕΡΕΣ: ΤΟ ΧΑΣΙΣ ΟΔΗΓΕΙ ΤΟΥΣ ΧΡΗΣΤΕΣ ΣΕ ΑΙΜΟΔΙΨΙΑ!!!
    Άσε που αργότερα αποδείχθηκε, και ο ίδιος παραδέχθηκε, ότι προμήθευε μορφίνη στον πρεζάκια γερουσιαστή Joseph McCarthy,
    αυτόν που είχε καταστρέψει τόσους ηθοποιούς και διανοούμενους, ψάχνοντας για κομμουνιστές κάτω από το στρώμα. Και ναι,
    ο ίδιος Anslinger είχε βοηθήσει την OSS, την «μαμά» της CIA, σε πειράματα για χρήση ενός υποπροϊόντος του χασίς ως ορρού αληθείας!
    Το ίδιο συνάφι που είχε τελειοποιήσει το LSD και έκανε πειράματα με ανύποπτους στρατιώτες και μαύρους κατάδικους ως πειραματόζωα!
    Αστροπελέκι, Θεούλη μου...

    Δεν άργησε να γίνει η δουλειά. Ο νόμος περί Φορολογίας της Μαριχουάνας του 1937 ουσιαστικά έκανε τη φούντα παράνομη, αλλά πιο σημαντικό,
    σκότωσε την κανναβουριά. Το φυτό που θα μπορούσε να ντύσει και να ταίσει όλο τον κόσμο, να σταματήσει τη ρύπανση της ατμόσφαιρας,
    να σώσει τα δάση και να γιατρέψει δεκάδες αρρώστιες. Αμέσως μετά τη ψήφιση του νόμου του 1937, η DuPont ανακοίνωσε
    την εφεύρεση του polyester (πολυστερίνης) και την αμέσως επόμενη χρονιά άρχισε η παραγωγή του nylon. Έκτοτε ο κόσμος φτύνει διοξίνη,
    ενώ αν ο Θεσσαλικός κάμπος ήταν φυτευμένος με κανναβουριές, θα λυόταν το οικονομικό πρόβλημα της Ελλάδος και κανένα Ελληνόπουλο δεν θα φούμερνε φούντα,
    όπως δεν φούμερνε κανένα Κυπραιόπουλο που τη δεκαετία του ’40 έπαιζε βώλους με τα φιλαράκια του και κυρίως γιατρούς και νοσοκόμες με τις γκομενίτσες,
    ανάμεσα σε κανναβουριές...

    Είδατε τι λαμόγια κυβερνάνε τον κόσμο;

  10. #70
    Να βάλω και εγώ παιδιά ένα κειμενάκι του γκουρού. Τον πράκτορα που λέει τον ξέρω και μου έχει διηγηθεί πολλές ιστορίες που έμαθε από τον Παρασκευά τηλεφωνικά.

    «Πλάκα-πλάκα, αλλά καμιά εγχείρηση δεν είναι αστεία υπόθεση. Πόσο μάλλον μια τεράωρη εγχείρηση που σου αφαιρούνε την καρδιά και την βάζουνε στον πάγο λες και ήτανε κόκα—κόλα, κάνουνε σταυροβελονιά με τις αρτηρίες σου και μετά σου βάζουνε πίσω την καρδιά ελπίζοντας πως θα ξαναχτυπήσει! Υπάρχουν πιθανότητες να κλατάρει το εργαλείο, να πας γενικό πάσο, να σπρώχνεις προς τα άνω γρασίδι και τουλίπες, να γίνεις ένας “πρώην”. Αν πεθάνω, θα ήθελα να γίνουν τα ακόλουθα:
    Θέλω να γράψει τον επικήδειο μου ένας τζογαδόρος. Δεν χρειάζεται να έχει ευφράδεια, μόνο να έχει καταλάβει πως το προκαθορισμένο στοίχημα δεν είναι θέμα στάνταρ, αλλά θέμα αποδόσεων. Ίσως ο επικήδειος γίνει η αφορμή να βάλουν μυαλό δυο-τρεις ξεροκέφαλοι.
    Για τις πρώτες έξι εβδομάδες θέλω να έρχεται στον τάφο μου ο ευγενέστατος πράκτορας του ΟΠΑΠ από το Αιγάλεω, ένας άνθρωπος που γνώρισα μόνο από τηλεφώνου, που επί τρία χρόνια μου τηλεφωνούσε ανελλιπώς κάθε Παρασκευή απόγευμα για νέα από Αγγλία και την γνώμη μου για το έκτακτο δελτίο. Θα είναι η σειρά του να με εξυπηρετήσει, ψιθυρίζοντας πάνω από το μνήμα μου τις ελλείψεις στην Αγγλία και Σκωτία, μπας κι εκεί που θα είμαι θα υπάρχουνε μπουκ για να κάνουμε κανένα τζογαδόρικο πραξικόπημα, να τα πάρουμε από τα χερουβείμ. Να έρθει κι ο Μελισσιώτης, αυτός ο απίστευτος που πέρσι μου τηλεφώνησε από το μαιευτήριο την ώρα που γεννιότανε ο γιός του, για να με ρωτήσει για δυο στάνταρ στο έκτακτο ΠΡΟ-ΠΟ. Ανεπανάληπτοι και οι δυο, χαίρουν της άκρας εκτίμησης μου...
    Στην ταφόπετρα μου θέλω να γραφτεί το εξής: “Ούτε το τσιγάρο τον έφαγε, ούτε η χοληστερόλη και τα τριγλυκερίδια. Η τσουλα η Κουήν οφ Σάουθ και η Νταμπάρτον στη Γ΄ Σκωτίας τον φάγανε”.
    Όταν νομιμοποιηθεί το στοίχημα στην Ελλάδα, θέλω να μαζευτούν τζογαδόροι στον τάφο μου. Ν΄ ακουμπήσουν τα δελτία στην ταφόπετρα μου και να γράψουν νόμιμα παρολί. Να ξέρουν όμως πως, αν στοιχηματίσουν σε περισσότερες από πέντε ομάδες, θα γίνει σεισμός, θ΄ ανοίξει ο τάφος μου και θα βγω για να τους κυνηγήσω φωνάζοντας: “Ρε καριόληδες, βρυκολάκιασα εξ αιτίας σας. Μια ζωή σας φώναζα να μην παίζετε πολλές ομάδες γιατί θα πάτε φυλακή, τώρα θα το φωνάζω και στον θάνατο”.
    Τέλος, θέλω να έρθει στον τάφο μου ο Σαλαλές. Ούτε γαρδένιες να φέρει, ούτε γαρύφαλλα. Μόνο ένα μάτσο χαμένα δελτία του προκαθορισμένου στοιχήματος του ΟΠΑΠ, να τους βάλει μπουρλότο πάνω στο μνήμα μου και να πει “αιωνία η μνήμη σου Παρασκευά, είχες δίκιο. Στο τέλος όλοι μπαίνουν στον κουβά εκτός από τον μπουκ”.
    Ακόμη και το πιο μεγάλο ταξίδι, αρχίζει με ένα απλό βήμα.

  11. #71
    Quote Originally Posted by GREG View Post
    ... Η τσουλα η Κουήν οφ Σάουθ...
    "Ο Κουνιστός του Νότου" !

  12. #72
    Καλά, πρέπει να είμαι πολύ άρρωστος! Σε εφημερίδα μεγάλης κυκλοφορίας γραφόντουσαν όλ' αυτά! Να ακόμα ένα "κρυπτογραφημένο" του Φιλάθλου της "προ-νομιμοποίησης εποχής". Και μη ξεχνάτε, αυτά είναι της δεκαετίας του '90 και όχι... αυριανά!


    ΒΑΣΙΛΗ ΠΑΠΑΘΕΟΔΩΡΟΥ από Γιώργο Παρασκευά
    (Για φύλλο ΣΑΒΒΑΤΟΥ).

    Ο δικαστής ήτανε μεγάλη μαζόχα!

    Ο χασάπης ή ο ζαχαροπλάστης ήτανε η αδερφή;

    Η συχωρεμένη η γιαγιά μου έλεγε «να ζήσεις γιόκα μου, είσαι γνήσιο βλαστάρι της οικογένειας. Είσαι ένας κοιλιόδουλος». Τυφλώθηκε από διαβήτη λόγω πολυφαγίας και το είχε καημό ότι ποτέ δεν με είδε. Της έλεγα ότι ήταν τυχερή, διότι όποια γυναίκα μ΄έβλεπε αηδίαζε και γινότανε λεσβία, αλλά πέθανε με τον καημό. Ήξερε από γεύση η γιαγιά. Αντί «Αθηνά» έπρεπε να την είχανε βαφτίσει «Πανδαισία».

    Μαγειρεύω καλά, όπως η γιαγιά μου. Η μαγειρική είναι το μεγαλύτερο χόμπι μου μετά την συλλογή των εφημερίδων που γράψανε τις κατά καιρούς δηλώσεις του Σαλαλέ για το στοίχημα! Σήμερα θα ετοιμάσω ένα ελαφρύ γεύμα για τους αναγνώστες της στήλης. Ξέρω πως δεν είναι πολλοί, αλλά ποτέ δεν μ΄ ενδιέφερε η ποσότητα, μόνο η ποιότητα (άντε μεγάλε, το άρπαξες το κομπλιμάν, τώρα διάβασε, φάε και σκάσε!).

    Αρχίζουμε με πράσινη σαλάτα που ονόμασα «λύκος» προς τιμήν μιας γκόμενας που είχα στο Γουλβερχάμπτον και τα έκανε σαλάτα γιατί έτρεμε τον βάρβαρο πατριό της που καταγόταν από το Ίπσουιτς. Με το δίκιο της τον έτρεμε, συχνά την έσπαγε στο ξύλο ο αλητάμπουρας. Η βάση είναι μαρούλι ποικιλίας «Έξετερ» που πρέπει να φάμε όπως η συχωρεμένη η Τζέην Μάνσφιλντ έτρωγε τους γκόμενους σαν μαρούλι. Βάζουμε αρκετό ξύδι κι αλάτι, εις ανάμνησιν της υπόθεσης «Οξάλας». Το 1952 πιάσανε ένα κύκλωμα νυμφομανών σαδιστριών στο Λίνκολν που μαστιγώνανε μαζοχιστές και μετά βάζανε ξύδι κι αλάτι στις πληγές τους. Ένας γέρος μαζοχιστής από το Ντόνκαστερ πέθανε από ανακοπή καρδίας. Ήτανε φιλάσθενος και καρδιακός, αλλά ρίξανε το φταίξιμο στο κύκλωμα. Γλυτώσανε τη φυλακή γιατί κι ο δικαστής ήτανε μεγάλη μαζόχα.

    Για κύριο πιάτο έχουμε coq au vin. Ποτέ μου δεν αγοράζω κοτόπουλο από σουπερμάρκετ. Το προτιμώ σφαγμένο φρέσκο, αν είναι δυνατόν από την περιοχή του Χάμιλτον στη Σκοτία. Ένας άσσος χασάπης κοτόπουλων ήτανε μια σκοτσέζα αδερφή από το Νταντί. Τα έπιανε ένα-ένα, στρίγκλιζε «αχ καλέ, δεν αντέχω, με κοιτάει λυπημένοοοο…» και τους έστριβε τον λαιμό κλείνοντας τα μάτια. Ούτε μαχαίρι, ούτε αίμα, ούτε τίποτα. «Τσακ» και αουφίντερζεν πουλάδα μου. Για επιδόρπιο έχουμε κρέπες «Έαρ». Ω γλυκύ μου έαρ που λένε. Ο χασάπης είχε γκόμενο ένα ζαχαροπλάστη από το Ρέιθ. Υπέροχος τεχνίτης. Έβαζε το μίγμα στο τηγάνι κι όταν οι κρέπες αρχίζανε να τσιρίζουνε τις τίναζε στον αέρα με τέτοιο μπρίο, με τόσο σκέρτσο, που διερωτόσουνα ποια ήτανε η αδερφή και ποιος ο κωλουμπαράς: χασάπης ή ζαχαροπλάστης; Τέλος, αν μας πιάσει δυσπεψία, πάμε ένα περίπατο στο Χέρεφορντ ή στο Κέττεριγκ για να χωνέψουμε. Παρεμπιπτόντως, αντίθετα απ' ότι λένε στην Κύπρο, π.χ. "του Εγγλέζου παρά να του ρευτείς, καλύτερα να του κλάσεις" τους εγγλέζους δεν τους νοιάζει το ρέψιμο! Μαλακίες των κουμπάρων είναι όλα αυτά.

    Γιαγιάκα μου, που να ΄ξερες ότι, όχι μόνο έχω κι εγώ διαβήτη, αλλά μόλις έκανα εγχείρηση καρδιάς! Όλα χαλάλι γιαγιά μου, χαλάλι οι θερμίδες κι η χοληστερόλη. Μα το Γουέστ Μπρόμιτς δεν κόβω τίποτε. Χτυπώ νεκροί κι ανοίξτε μου… (κι αν έχετε στομάχι, χωνέψτε το τελευταίο!!!).

  13. #73
    Συνεχιζουμε με Κοσμογονια...


    Της Σεβάς χανούμ, ή της Ρόζας Εσκενάζη... Μην ακούτε το μπόσικο κατεστημένο και τους μισθοφόρους τους, ΔΕΝ είστε πίθηκες! Σας θέλουν να αισθάνεστε πίθηκες, κρατώντας με το ένα χέρι μια μπανάνα που να βάζετε εναλλάξ στον ποπό και στο στόμα σας, και με το άλλο να βαράτε μαλακία κάτω από τα συγκαταβατικά βλέμματα της οικογένειας, αλλά μην τους ακούτε...

    Το 1979, ερευνητές ανακάλυψαν σε αποθέματα ηφαιστειογενούς στάχτης στο Λαετόλι της Τανζανίας αποτυπώματα ποδιών τα οποία ήταν πανομοιότυπα με τα αποτυπώματα του σημερινού ανθρώπου. Τίποτα το περίεργο, εκτός του ότι τα αποθέματα είχαν ηλικία 3,6 εκατομμύρια χρόνια! Οι συγκεκριμένοι ερευνητές, ανάμεσά τους η Μαίρη Λίκι (Mary Leaky) δεν ήταν ανθρωπολόγοι, αλλά αρχαιολόγοι/παλαιοντολόγοι και δεν μπορούσαν να αξιολογήσουν το εύρημα, εκτός του ότι κάποιος (πιθηκοειδής) πρόγονος του ανθρώπου είχε εκπληκτικά μοντέρνα πόδια. Ο ανθρωπολόγος του Πανεπιστημίου του Σικάγο Ρ.Χ. Τάτλ (R.H. Tuttle), όμως, μπορούσε να αξιολογήσει το εύρημα και απεφάνθη: τα απολιθωμένα κόκκαλα του μόνου γνωστού «προγόνου» του ανθρώπου εκείνη την εποχή, του αυστραλοπιθήκου, ΑΠΕΚΛΕΙΑΝ την πιθανότητα τα αποτυπώματα να ανήκαν σ’ αυτόν. Τα αποτυπώματα του αυστραλοπιθήκου οπωσδήποτε θα ήταν «πιθηκίσια» και όχι τόσο εκπληκτικά ανθρώπινα. Τα αποτυπώματα ΔΕΝ μπορούσαν να ανήκουν στον αυστραλοπίθηκο, ή οποιονδήποτε άλλο «πίθηκο», αλλά σε ένα ον το οποίο, τουλάχιστο στα πόδια, έμοιαζε πάρα πολύ με τον σύγχρονο άνθρωπο. Τον Μάρτη του 1990 ο καθηγητής Τατλ έγραψε για το θέμα στο πολύ έγκυρο και έγκριτο περιοδικό Natural History (Φυσική Ιστορία), καταλήγοντας: «Μείναμε με ένα μυστήριο»!

    Όταν αρχαιολόγοι, παλαιοντολόγοι και ανθρωπολόγοι ΔΕΝ μπόρεσαν να εξηγήσουν το εύρημα του Λαετόλι, τότε ΔΕΝ αποκλείεται η πιθανότητα να περπατούσαν στη Γη, πριν 3,6 εκατομμύρια χρόνια, ανατομικά σύγχρονα ανθρώπινα κορμιά που να ταίριαζαν με τα ανατομικά... υπερσύγχρονα πόδια που άφησαν τα αποτυπώματα που βρέθηκαν! Έγινε ποτέ ευρέως γνωστό αυτό; Όχι! Ο λόγος; Το κατεστημένο ξέρει καλύτερα. Και βέβαια το επιστημονικό κατεστημένο θα αρχίσει να ουρλιάζει με οποιαδήποτε προσπάθεια σύνδεσης των αποτυπωμάτων με την ύπαρξη «ανθρώπων» στη Γη πριν 3-4 εκατομμύρια χρόνια. Όλα όσα μας έχουν πει, όλες οι θεωρίες περί ανθρωπογονίας και εξέλιξης των ειδών τινάζονται στον αέρα. Και η μαρτυρία είναι εύθραυστη, κανένας επιστήμονας, όσο καλοπροαίρετος και να είναι, δεν μπορεί να διακινδυνεύσει το κύρος του βάσει κάποιων αποτυπωμάτων. Οπότε, πάμε παρακάτω:

    Τις τελευταίες δεκαετίες επιστήμονες έχουν βρει στην Αφρική απολιθωμένα κόκκαλα που είναι απίστευτα όμοια με τα σύγχρονα ανθρώπινα. Το 1965 οι Μπράιαν Πάτερσον (Bryan Paterson) και Γ. Γ. Χάουελς (W.W. Howells) βρήκαν στο Καναπόι στην Κένυα ένα κόκκαλο μπράτσου (humerus) το οποίο υπολογίστηκε να είναι ηλικίας... 4 εκατομμυρίων χρόνων. Οι Χένρι Μ. ΜακΧένρι (Henry M. McHenry) και Ρόμπερτ Σ. Κορουτσίνι (Robert S. Coruccini) του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας δήλωσαν ότι το κόκκαλο «είναι πολύ δύσκολο να το ξεχωρίσεις από το σύγχρονο ανθρώπινο». Παράλληλα, ο Ρίτσαρντ Λίκι (Richard Leakey) δήλωσε ότι το εύρημα αρ. ER 1481, ένα μηριαίο οστούν που βρέθηκε στη λίμνη Τουρκάνα στην Κένυα το 1972, ήταν «αδιαχώριστο από το σύγχρονο ανθρώπινο». Το συγκεκριμένο μηριαίο οστούν είχε βρεθεί μόνο του, οπότε οι «επιστήμονες» αποφάσισαν ότι είναι 2 εκατομμυρίων χρόνων και ανήκει στον προανθρώπινο Homo habilis. Πόσο ψάξανε, όμως, για να βρούνε το υπόλοιπο του σκελετού; Και αν τον βρίσκανε και όλο το «πακέτο» ήταν αυτό που ίσως φοβόντουσαν, δηλαδή «αδιαχώριστο από τον σύγχρονο ανθρώπινο σκελετό;». Κάποιο προϊστορικό αφρικάνικο κοπρόσκυλο ίσως είχε φάει τον υπόλοιπο σκελετό! Πάντως, το 1913, ο Γερμανός επιστήμονας Χανς Ρεκ (Hans Reck) είχε βρει στο φαράγγι Ολντουβάι, στην Τανζανία, σε στρώματα ηλικίας άνω του ενός εκατομμυρίου ετών, έναν πλήρη και ανατομικά σύγχρονο ανθρώπινο σκελετό. Οι επιστήμονες καυγάδιζαν άγρια επί δεκαετίες γι αυτό το εύρημα. Και τελικά «ξεχάστηκε» το θέμα.

    Και με φόντο όλα αυτά, ακόμα επικρατεί η θεωρία ότι ο άνθρωπος εξελίχθηκε από πιθηκοειδή, πριν περίπου 100,000 χρόνια! Βέβαια, το ερώτημα είναι πώς ένας «πίθηκας» μπορεί να γράψει «Περί Ψυχής», ή το «¶ξιον Εστί», ή ακόμα «Ριχάρδο τον Γ’», «¶μλετ» και «Θεία Κωμωδία», ή πώς να συνθέσει μια «9η Συμφωνία» ή μια «Ποιμενική». 100,000 χρόνια είναι μόνο «χθες»! Και δεν τους συμφέρει να ψάξουν πάρα πέρα, ή αν έψαξαν και βρήκαν κάτι, δεν το ανακοίνωσαν, διότι το κατεστημένο ΘΕΛΕΙ τον άνθρωπο να πιστεύει ότι είναι «πίθηκας». Όπως οι χείριστοι των Ελλήνων, οι μισθοφόροι του κατεστημένου, θέλουν τον μέσο Έλληνα να αισθάνεται «μπουνταλάς», διότι μόνο έτσι μπορούν να τον καβαλλήσουν τα αφεντικά τους. Το ζητούμενο δεν είναι αν ο Δαρβίνος ήταν μέλος της «φάρας», ή ένας βαλτός, μισθοφόρος του κατεστημένου, ή ένας επιστήμονας που έτσι είχε δει τα πράγματα και διατύπωσε τη θεωρία του με το χέρι στην καρδιά. Το θέμα είναι ότι υπάρχει αρκετή μαρτυρία για να είχε αρχίσει προ καιρού ένα γερό ψάξιμο για την καταγωγή του ανθρώπου. Η τεχνολογία υπάρχει, οι «καθαροί» επιστήμονες υπάρχουν. Δεν συμφέρει στο κατεστημένο, όμως, να ξαναγραφτούν τα βιβλία, κυρίως δεν τον συμφέρει να πει ο άνθρωπος «ΔΕΝ είμαι απόγονος πιθήκων, ρε λαμόγια, έχω μεγάλη ιστορία, είμαι σπέσιαλ, άντε πνιγείτε»...

    Εγώ λέω να το συνεχίσουμε και αύριο, διότι υπάρχουν ευρήματα που κάνουν τη θεωρία του Δαρβίνου μια υπόθεση πολύ της πλάκας. Θέλετε να διαβάσετε για παπούτσι... 5,000,000 χρόνων και για... υδρόγειο, κομπλέ με χαραγμένο τριπλό ισημερινό, ηλικίας 2,800,000 χρόνων; Εδώ θα είμαστε, για να δούμε πώς μας δουλεύουν όλοι ψιλό γαζί! Απίστευτο το τι μας έχει κρύψει το μπόσικο κατεστημένο...

    Υ.Γ. Το απόγευμα είχε ανοίξει η κόρη μου την τηλεόραση και άκουσα στα πεταχτά κάτι δώρα που είχε προσφέρει ο πρωθυπουργός της Ελλάδος στον Πρόεδρο των Η.Π.Α. Δεν έπιασα καλά το πρώτο, δεν ξέρω τι ήταν. Το δεύτερο, λέει ήταν μια ελληνική Βίβλος στολισμένη με ασήμι και χρυσό. Δεν είπαν αν περιείχε έργα του Ομήρου, του Πλάτωνα ή του Αριστοτέλη. Μπορεί να ήταν και του Πρόκλου, δεν ξέρω. Και τέλος του έδωσε ένα μπεγλέρι από κεχριμπάρι και ασήμι. Χάθηκε κάνα μπουζουκάκι ή μπαγλαμαδάκι στολισμένο με φλίντισι και κάνας παλιός δίσκος της Σεβάς χανούμ, άντε της Ρόζας Εσκενάζη;;; Λέω τώρα...

  14. #74
    Κούφιος είναι ο Φόβος;

    Όχι, δεν μπορώ να το αποφύγω! Όταν είδα πάλι το βίντεο που είχα αναφέρει χθες, κομπλέ με το λινκ, προς το τέλος είδα αυτή την κουβέντα με τον "Φόβο", τον φυσικό( δορυφόρο του ¶ρη και τον τεχνητό δορυφόρο "Φόβο 2" των Ρώσων. Ε, δε γίνεται να μη βάλουμε τα σχετικά κομμάτια του Φιλάθλου, που είχαν γραφτεί το 1998, πολύ πιο πριν εμφανιστούν κάτι σχετικά ντοκιμαντέρ στην τηλεόραση. "100 χρόνια μπροστά" που έλεγε και ο προπονητής Δανιήλ! Τέλος πάντων, αυτά ήταν τα πρώτα που είχα γράψει για πιθανή ύπαρξη εξωγήινων και είναι πολύ σπέσιαλ για μένα. Βάζω και τα τρία που έχω. Συνολικά ήταν τέσσερα τα κομμάτια, αλλά δεν βρίσκω το πρώτο. Όποιος θέλει να δει τον Φόβο του ¶ρη, μια καλή φωτογραφία βρίσκεται στο http://seds.lpl.arizona.edu/nineplan...ts/phobos.html
    Θα γράψουμε σύντομα για τα παλαιοντολογικά ευρήματα, δεν τα ξεχνάω...
    ************************************************** **********

    Κατερίνα Σιαφάκα από Παρασκευά
    Σελίδα 2, ΤΡΙΤΗ 1/12/1998

    Από μερίδες σπληνάντερο μέχρι το φεγγάρι
    όλα μεγάλα τα θέλουνε οι πλεονέκτες…

    Κούφια
    η πατάτα;

    Χαθήκανε δυο δίδυμοι ρωσικοί δορυφόροι, ο ένας το 1988 και ο άλλος το 1989. Και τι έγινε; Πού είναι το παράξενο; Μιλάμε για δυο μικρογραφίες καρυδότσουφλων της πλάκας, στην απεραντοσύνη του ωκεανού του διαστήματος, εκεί όπου πιθανό να λειτουργούν δυνάμεις για να φύγει το καφάσι του ίδιου του Θεού. Μαγνητισμός, ακτινοβολίες κι ας μη ξεχνάμε τα περιπλανώμενα μπάζα όπως οι μετεωρίτες. Και τι έγινε;

    Εδώ αγόρι μου χάθηκε κοτζάμ «αβύθιστος» Τιτανικός κάτω από τη μύτη μας, κι ακόμα δεν είμαστε απόλυτα βέβαιοι για την αιτία. Ολόκληρο επανδρωμένο διαστημόπλοιο εξερράγη και μισή ντουζίνα αστροναύτες κάηκαν μπροστά στα μάτια του μισού κόσμου. Τι κι αν χάθηκαν δυο ρωσικά παιχνιδάκια;

    Δεν είναι έτσι τα πράγματα, όμως. Ο πρώτος δίδυμος τεχνητός δορυφόρος, ο «Φόβος 1», χάθηκε δυο μήνες μετά την εκτόξευση του. Ξεκάθαρα πράγματα, ένας τηλεχειριστής τα έφτυσε, έδωσε λάθος εντολή, κι αντί να πάει στον ¶ρη, ο τεχνητός δορυφόρος έκανε στροφή κι έβαλε πλώρη για «πουθενά μεριά» (και ο τηλεχειριστής ίσως έβαλε πλώρη για Σιβηρία!). Ο δεύτερος όμως, ο «Φόβος 2», έφτασε στον προορισμό του, ένα εξάμηνο περίπου μετά την εκτόξευση.

    Όλα πηγαίνανε ρολόι. Μπήκε σε τροχιά γύρω από τον ¶ρη, έκανε τη δουλειά του μια χαρά και μια τρομάρα, και μετά πετάχτηκε ένα άλμα πιο πάνω, στην «πατάτα» που είναι ο φυσικός δορυφόρος του ¶ρη, ο Φόβος. Αυτός ήτανε και ο τελικός προορισμός του, ο δορυφόρος του ¶ρη που έχει σχήμα πατάτας. Δύο είναι οι φυσικοί δορυφόροι του «κόκκινου» πλανήτη, ο Φόβος και ο μικρότερος Δείμος.

    Τόσο ο ¶ρης όσο και οι φυσικοί δορυφόροι του είναι πολύ μυστήρια ουράνια σώματα. Κάποτε ήξερα μια γκόμενα με ένα πολύ μυστήριο σώμα. Δεν θέλω να συζητήσω το θέμα, με ενοχλεί, παρακαλώ μη με πιέζετε. Αρκεί να αναφέρω ένα πράγμα μόνο. Όχι, όχι, ούτε αυτό. Ξεχάστε το, είπα!

    Ο Φόβος είναι υπέρμετρα μυστήριος, γι αυτό και θελήσανε να τον εξερευνήσουν. Είναι ένας πολύ μικρός δορυφόρος. Η Σελήνη μας είναι τεράστια σε σύγκριση. Έτσι είμαστε εμείς τα μαλακισμένα ανθρωπάκια, πλεονέκτες. Όλα τα θέλουμε μεγάλα, από τις τσουτσούδες μας μέχρι τα βυζιά τους, και από μερίδες σπληνάντερο και αλανιάρες τσιπούρες μέχρι το φεγγάρι.

    Οι διαστάσεις του Φόβου είναι 12Χ14Χ17 μίλια. Θα μπορούσα, βέβαια να μετατρέψω τις διαστάσεις σε χιλιόμετρα, αλλά μόλις έχω κατέβει από το αεροπλάνο, πήγα κατ΄ ευθείαν στην τράπεζα για να βγάλω μια τραπεζική επιταγή για τον Φ.Π.Α. και ζαλίστηκα! Κάντε εσείς τον υπολογισμό, ένα μίλι είναι 1600 και κάτι μέτρα.

    Τι; Δεν μπορείτε να κάνετε τον υπολογισμό; Βέεεβαια. Αν ήτανε να υπολογίσετε ένα παρολί με δύο στάνταρ συν τρία, τέσσερα και πέντε από πέντε, και οι δεκάξι στήλες κερδισμένες, θα το κάνατε στο πι και φι χωρίς κομπιουτεράκι! Μόνο τις διαστάσεις του Φόβου δεν μπορείτε να υπολογίσετε ρε τεμπέληδες, αδιόρθωτοι κουμαρτζήδες! ¶ντε, περίπου 20Χ23Χ28 χιλιόμετρα!

    Πολύ μικρός, δηλαδή, ο Φόβος, και τον περιβάλλει πολύ μυστήριο. Τύφλα να ΄χουνε ο ¶λφρεντ Χίτσκοκ και η Αγάθα Κρίστι, Θεός συχωρέσει και τους δυο. Πρώτα απ΄ όλα, ο Φόβος περιστρέφεται γύρω από τον ¶ρη με μεγαλύτερη ταχύτητα από την ταχύτητα περιστροφής του ¶ρη γύρω από τον εαυτό του. Προσέξτε τι λέμε εδώ: Είναι σαν η Σελήνη να κάνει μια πλήρη περιστροφή γύρω από τη Γη, σε λιγότερο από 24 ώρες!

    Ένας-δυό σεβαστοί επιστήμονες έχουνε δηλώσει ότι ο τρόπος και η ταχύτητα κίνησης του Φόβου εισηγούνται πως ο δορυφόρος είναι κούφιος! Και πού είναι το περίεργο, θα μου πείτε. Η συντριπτική πλειοψηφία των ανθρώπων είναι κουφιοκέφαλοι, αλλά αυτό δεν έχει δημιουργήσει κάποιο εμφανές πρόβλημα στην ανθρωπότητα! Γιατί να υπάρχει πρόβλημα αν ένας δορυφόρος σε σχήμα πατάτας, στου διαόλου τη μάνα, είναι κούφιος;

    Πόσες φορές σπάμε ένα καρύδι και είναι κούφιο, ακούω να λέτε; Ο φλοιός της γης είναι πολύ λεπτός σε σύγκριση με τη διάμετρό της. Στο κέντρο υπάρχει μάγμα. Αν υπήρχε μια γιγαντιαία αντλία και αφαιρούσε το ρευστό υλικό από το κέντρο της γης, τότε και η Γη θα ήτανε κούφια.

    Οπότε σ΄ αυτό το σημείο λέω: Κοιτάξτε να δείτε, είστε πνεύματα της αντιλογίας. Ό,τι κι αν πω, ό,τι κι αν γράψω, θα το αντικρούσετε. Πάω για σιέστα, να ξεζαλιστώ από τον Φ.Π.Α., και συνεχίζουμε αύριο.

  15. #75
    Κατερίνα Σιαφάκα από Παρασκευά
    Σελίδα 2, ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 4/12/1998

    Πράσινος έφτιαξε το κούφιο φεγγαράκι
    με ρήτρα έγκαιρης παράδοσης σε πράσινους…

    Ποιανού ήτανε η σκιά;

    Είχανε στείλει, λοιπόν, οι Ρώσοι δυο τεχνητούς δορυφόρους για να εξερευνήσουν τον φυσικό δορυφόρο του ¶ρη, τον Φόβο. Γιατί ενδιαφέρθηκαν; Γιατί έτσι τους είχε καπνίσει! Πλανήτες και δορυφόρους εξερευνούν οι επιστήμονες του διαστήματος και όχι πουστάδικα στο Μεταξουργείο. Αυτά τα εξερευνούνε μόνο σε περιόδους ρεπό!

    Ο Φόβος είναι ένας πολύ μυστήριος φυσικός δορυφόρος. Εδώ που τα λέμε, κι ο μπαμπάς του ο ¶ρης είναι μυστήριος. Ανέκαθεν, όλοι οι περίεργοι από τον ¶ρη έχουν έρθει. Όλα τα πράσινα ανθρωπάκια που έχουνε εισβάλει στη Γη ήτανε Αρειανά. Αυτά μας λέγανε τα κόμικς που διαβάζαμε όταν είμασταν μωρά, επίσης τα επεισοδιακά φιλμ που βλέπαμε στους κινηματογράφους την Κυριακή το μεσημέρι και στο τέλος ουρλιάζαμε και χειροκροτούσαμε για την επικράτηση του καλού και τη σωτηρία της Γης! Τόσο μαλακισμένα ήμασταν!

    Ο Φόβος είναι πολύ μικρός. Η διάμετρός του είναι 0.006 της διαμέτρου της Σελήνης μας. Σε σύγκριση, δηλαδή, το φεγγαράκι μου λαμπρό είναι το μέγεθος της μπάλας με την οποία η Γαλατασαράι πήδηξε την Γιουβέντους και ο Φόβος είναι το δεξί αρχίδι μιας ατροφικής μύγας!

    Επίσης, σε όλο το ηλιακό σύστημα, δεν υπάρχει φυσικός δορυφόρος που η τροχιά του να βρίσκεται πιο κοντά στον πλανήτη του, από την τροχιά του Φόβου γύρω από τον ¶ρη. Ένα πολύ περίεργο φαινόμενο είναι ότι ο Φόβος περιστρέφεται γύρω από τον ¶ρη με μεγαλύτερη ταχύτητα από την ταχύτητα περιστροφής του ¶ρη γύρω από τον εαυτό του. Λες και ο Φόβος γνωρίζει από νόμους της φυσικής και κινείται με τέτοιο τρόπο που η φυγόκεντρος δύναμή του να εξουδετερώνει την έλξη του ¶ρη! Περίεργα πράγματα, κουφά…

    Ένας σοβαρός και σεβαστός επιστήμονας, ο καθηγητής Ιωσήφ Σκλόβσκι, μέλος της Ακαδημίας Επιστημών στης Σοβιετικής Ένωσης, είχε γράψει ότι με βάση τον υπολογισμό της πυκνότητας της ατμόσφαιρας του ¶ρη και τον περίεργο τρόπο περιστροφής του Φόβου γύρω από τον ¶ρη, ο Φόβος είναι κούφιος! Ο Σκλόβσκι είχε γράψει μαζί με τον Δρ. Καρλ Σαγκάν το περίφημο βιβλίο «Intelligent Life in the Universe» (Ευφυής Ζωή στο Σύμπαν).

    Ορισμένοι ρωτήσανε: Κούφιος φυσικός, ή κούφιος ΤΕΧΝΗΤΟΣ δορυφόρος; Δηλαδή ο Φόβος είναι ένα παράξενο φυσικό φαινόμενο, ή κάποιος εξωγήινος εργολάβος, πιθανό πράσινος, τον έχει φτιάξει κατά παραγγελίαν και με ρήτρα έγκαιρης παράδοσης σε πράσινους ιδιοκτήτες; Κανένας δεν ήξερε, ίσως αυτός ήτανε ένας από τους λόγους που στείλανε τους τεχνητούς δορυφόρους «Φόβος 1» και «Φόβος 2» για να ψάξουνε τη δουλειά.

    Οι Ρώσοι δεν ήτανε μόνοι τους στο κοσμοδρόμιο. Υπήρχανε επιστήμονες και παρατηρητές από 14 άλλες χώρες, μεταξύ των οποίων οι Η.Π.Α, η Γερμανία, η Σουηδία και η Ελβετία. Οι δορυφόροι εκτοξεύτηκαν τον Ιούλιο του 1988. Τον Σεπτέμβριο χάθηκε ο «Φόβος 1», από λάθος ενός τηλεχειριστή. Ο «Φόβος 2» έφτασε τον προορισμό του τον Γενάρη του 1989. Πρώτα μπήκε σε τροχιά γύρω από τον ¶ρη και μετά έφτασε τον τελικό προορισμό του, που ήτανε ο φυσικός δορυφόρος του ¶ρη, ο Φόβος.

    Να μην τα πολυλογούμε, σύντομα χάθηκε και ο «Φόβος 2». Πριν χαθεί, όμως, έστειλε στη Γη φωτογραφίες που ακόμα συζητούνται. Πριν μιλήσουμε για τις φωτογραφίες, όμως, πρέπει να πούμε ότι οι Ρώσοι αρχικά αρκέστηκαν στο να πουν ότι ήταν «άτυχος» και ο δεύτερος τεχνητός δορυφόρος, χωρίς πολλές λεπτομέρειες. Μετά από μεγάλη πίεση, όμως, δημοσίευσαν ορισμένες φωτογραφίες κι ένα βίντεο.

    Το πρώτο παράξενο, ήτανε μια σκιά στην επιφάνεια του ¶ρη. Μιλάμε για μια πολύ ελλιπτική οβάλ σκιά, πάνω από 20 χιλιόμετρα μήκος. Ποιανού αντικειμένου ήτανε η σκιά; Οπωσδήποτε όχι του πολύ μικρού και καθόλου οβάλ τεχνητού δορυφόρου. Ούτε η σκιά του φυσικού δορυφόρου του ¶ρη, του Φόβου, μπορούσε να ήταν. Το σχήμα του Φόβου είναι σαν πατάτα, όχι σφαιρικό μεν, αλλά όχι ελλιπτικό όπως η σκιά της φωτογραφίας.

    Λόγω των ανωμαλιών στην επιφάνεια του Φόβου, λοφίσκοι και τέτοια, η περίμετρος της σκιάς του έπρεπε να ήτανε λίγο «σπασμένη», ενώ η περίμετρος της σκιάς της φωτογραφίας ήτανε καθαρή και ευδιάκριτη. Τζάμι, που λένε. Εξ άλλου, υπήρχε φωτογραφία της σκιάς του Φόβου πάνω στην επιφάνεια του ¶ρη, αυτή που είχε στείλει ο αμερικανικός δορυφόρος «Μάρινερ 9» 18 χρόνια πιο πριν. Δεν υπήρχε η παραμικρή ομοιότητα.

    Αφού, λοιπόν, ο «Φόβος 2» δεν είχε φωτογραφίσει την δικιά του σκιά, ή την σκιά του Φόβου, ποια σκιά είχε φωτογραφίσει; Αποκλείεται να είχε φωτογραφίσει τη σκιά κάποιας ανωμαλίας στην επιφάνεια του ¶ρη, γιατί την ώρα της φωτογράφισης ο ήλιος μεσουρανούσε. Δεν υπήρχανε μεγάλες σκιές, κάτι που θα υπήρχε μόνο αν ο ήλιος ήτανε πολύ χαμηλά.

    Και κάτι άλλο: Η σκιά είχε φωτογραφηθεί με τρεις τρόπους. Από δυο διαφορετικές συμβατικές κάμερες, αλλά και με υπέρυθρες ακτίνες. Όλες οι φωτογραφίες δείχνανε το ίδιο πράγμα. Την σκιά ενός τεράστιου «πούρου».
    Είχε αρχίσει να πιάνει παράξενος βήχας τους επιστήμονες! Αύριο.

    ************************************************** **********

  16. #76
    Κατερίνα Σιαφάκα από Παρασκευά
    Σελίδα 2, ΣΑΒΒΑΤΟ 5/12/1998

    Απρεπείς χειρονομίες με το μεσαίο
    από τρία πράσινα δακτυλάκια…

    Η θερμότητα
    των ψύλλων…

    Υπέρυθρες ακτίνες! Οι συμβατικές κάμερες και τα φιλμ, εργάζονται με ακτίνες φωτός, για αυτό και λέμε ΦΩΤΟ-ΓΡΑΦΙΑ. Το αντικείμενο αντανακλά το φως, κι αυτό χτυπάει, ή «γράφει», πάνω στο φιλμ. Στην υπέρυθρη φωτογράφιση, και στην προκειμένη περίπτωση ο όρος «φωτογράφιση» είναι λανθασμένος αλλά τον χρησιμοποιούμε για ευκολία, η ΘΕΡΜΟΤΗΤΑ είναι που αποτυπώνεται στο φιλμ.

    Αν για παράδειγμα τραβήξεις με υπέρυθρο φιλμ ένα σεντόνι πάνω στο κρεβάτι, για να το ονομάσεις «νεκρή φύση» αν είσαι ένας μαλακισμένος κουλτουριάρης, όταν εμφανίσεις το φιλμ θα δεις αρκετές κουκίδες, κολλημένες ανά δύο. Θα είναι οι ψύλλοι που πηδιώνται πάνω στο στρώμα, κάτω από το σεντόνι. Ενώ με τη συμβατική κάμερα δεν θα μπορούσες να «τσακώσεις» το γαμήσι των ψύλλων, επειδή το σεντόνι θα μπλόκαρε τις φωτοακτίνες τους, θα μπορούσες να το κάνεις με υπέρυθρο φιλμ, γιατί η θερμότητα των ψύλλων περνάει μέσα από το σεντόνι.

    Μόνο ορισμένα πράγματα δεν μπορούν να αποτυπωθούν σε υπέρυθρο φιλμ: Οι γκόμενες που έχουνε περάσει από τα χέρια μου. Παγόβουνα ήτανε οι κουφάλες, μηδέν θερμότητα! Κάθε φορά που μου σηκωνότανε, ένοιωθα όπως ο Τιτανικός. Εκείνος τσάκισε την καρίνα του σε παγωμένο ωκεανό, εγώ τσάκισα την τσουτσού μου σε παγωμένους… κόλπους! Έχει γίνει αγνώριστη. Όταν κατουρώ, ποτέ δεν κοιτάω κάτω. Ντρέπομαι. Πάντα κοιτάζω το ταβάνι του καμπινέ, εκτός αν κατουρώ στην ύπαιθρο, οπότε κοιτάζω τον αστερισμό του Υδροχόου.

    Είμαι ο μόνος άνθρωπος στον κόσμο που η τσουτσού του έγινε ακορντεόν από το τσάκισμα. Είχε περάσει πολύς καιρός για να μπορέσω να εξηγήσω γιατί άκουα τον «Γαλάζιο Δούναβη» και κάτι τσιγγάνικες μελωδίες κάθε φορά που πήδαγα. Στο τέλος νοίκιαζα το πουλί μου σε εβραϊκούς γάμους στο Λονδίνο, για να παίζει το «χαβα ναγκίλα» και να βαράνε παλαμάκια κάτι περίεργοι με τραγιάσκες, μούσια και φαβορίτες σε πλεξούδες. Το πουλί μου είναι γνωστό ως «σαλόμ» στη συνοικία Γκόλντερς Γκριν του Λονδίνου!

    Αρχίσαμε με μια παρένθεση, αλλά δεν πειράζει. Και τον ¶ρη τραβήξανε με υπέρυθρη ακτινοβολία. Τα «ίματζ» δείχνουνε παράξενα πράγματα. Μιλάμε να υπάρχουν κάτω από την επιφάνεια του ¶ρη κάτι τετράγωνα, ορθογώνια και ευθείες, λές και είναι η φωτογραφία, από ψηλά, μιας γήινης πόλης. Κάποιος είπε: «Είναι σαν να βλέπεις ένα χάρτη του Λος ¶ντζελες». Και στην ΕΠΙΦΑΝΕΙΑ του ¶ρη υπάρχουνε πολλά παράξενα. Μιλάμε για σχήματα που ούτε μία στο δισεκατομμύριο δεν θα μπορούσανε να δημιουργηθούν τυχαία.

    Δεν είναι αυτό, όμως, το μόνο θέμα. Το άλλο, και μεγαλύτερο, είναι ΠΩΣ χάθηκε ο «Φόβος 2». Από ορισμένες φωτογραφίες που είχε στείλει, ήτανε ξεκάθαρο πως ο τεχνητός δορυφόρος στριφογύριζε σαν σβούρα λίγο πριν «ξεψυχήσει» τελείως. Καμιά τεχνική βλάβη δεν μπορούσε να έχει προκαλέσει αυτό το βίαιο στροβίλισμα.

    Το συμπέρασμα των «ψαγμένων» ήτανε σχεδόν ομόφωνο: Ο «Φόβος 2» είχε χτυπηθεί από κάτι που τον έπιασε «φάλτσα». ΤΙ όμως; Και κάτι άλλο, πολύ περίεργο. Όταν ο δορυφόρος σίγησε τελείως, οι Ρώσοι είπαν: «Πολύ φοβούμαστε ότι κατά 99% έχουμε χάσει τον Φόβο 2 δια παντός». Γιατί δεν είπανε: «Έχουμε χάσει ΕΠΑΦΗ»; ¶λλο να χαθεί ο δορυφόρος, κι άλλο να χαθεί η επαφή με τον δορυφόρο!

    Αμέσως μετά συνέβησαν κάτι άλλα περίεργα. Ο τότε πρόεδρος των Η.Π.Α. Ρήγκαν και ο Γκορμπατσόφ της Σοβιετικής Ένωσης βρεθήκανε για να τα πούνε. Σε κάποιο σημείο θελήσανε να συζητήσουν κάτι το πολύ σοβαρό και εμπιστευτικό ΜΟΝΟΙ τους. Διώξανε όλους τους άλλους από το δωμάτιο και τα είπανε τετ-α-τετ. Δεν ξέρουμε ΤΙ είπανε κατά μόνας, ξέρουμε όμως τι είπανε δημοσίως μέσα σε λίγες εβδομάδες.

    Ο μεν Ρήγκαν στα Ηνωμένα Έθνη, ο δε Γκορμπατσόφ σε συνέδριο στη Μόσχα, είπανε περίπου το ίδιο πράγμα: «Αν γινότανε επίθεση από εξωγήινους δεν θα ενώνονταν όλα τα έθνη για να την αντιμετωπίσουν; Γιατί να μην είμαστε μονιασμένοι έτσι κι αλλιώς;». Κάτσε, ρε, μιλάμε για τους προέδρους των δύο ισχυροτέρων δυνάμεων στον κόσμο. Δεν μιλάμε για τον Στήβεν Σπίλμπεργκ και κάποιον συγγραφέα επιστημονικής φαντασίας! Παρεμπιπτόντως, πάρτονα κάτω και τον τοίχο του Βερολίνου!

    Δυο ερωτήματα, όμως, παρέμεναν αναπάντητα: ΤΙ χτύπησε τον «Φόβο 2», και ποιανού αντικειμένου ήτανε η τεράστια σκιά στην επιφάνεια του ¶ρη; Τώρα που το σκέφτομαι, υπήρχε και τρίτο ερώτημα: Γιατί δεν δημοσιεύτηκαν οι τελευταίες φωτογραφίες που είχε στείλει στη Γη ο «Φόβος 2»;

    Η παρασημοφορημένη συνταγματάρχης ε.α. της Σοβιετικής Αεροπορίας και κοσμοναύτις Μαρίνα Πόποβιτς (τέως σύζυγος του θρυλικού κοσμοναύτη Πάβελ Πόποβιτς), απάντησε και στα τρία ερωτήματα. Όταν επισκέφτηκε τη Δύση μετά την διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης, έφερε μαζί της τις τελευταίες φωτογραφίες του «Φόβου 2». ΄Ολες, εκτός από το… τελείως τελευταίο καρέ! Πάντα αφήνουν κάτι έξω οι μπαγάσες!

    Η προτελευταία δείχνει ένα διαστημόπλοιο, 22 χιλιόμετρα μήκος επί 1,5 χιλιόμετρο διάμετρο, παρκαρισμένο δίπλα, ή κρεμασμένο από, τον φυσικό δορυφόρο του ¶ρη, τον Φόβο! Μάλιστα αποδείστηκε ότι η σκιά ήταν εντός αντικειμένου που εκινείτο. Κανένας δεν ξέρει τι δείχνει η τελευταία φωτογραφία. Ίσως μια γυάλινη μπουκαπόρτα, και από πίσω έναν εξωγήινο να κάνει απρεπείς χειρονομίες με το μεσαίο από τα τρία πράσινα δακτυλάκια του!

  17. #77
    Τραχανά της Αράχωβας...


    Πολλά τα μέιλ, φίλοι και φίλες! Αν υπάρχουν ή αν δεν υπάρχουν εξωγήινοι, αν έχουν καλές ή κακές διαθέσεις και προθέσεις, αν υπάρχει ή δεν υπάρχει συνωμοσία του κατεστημένου, κλπ. Προσωπικά δεν ξέρω τις απαντήσεις. Δεν έχω δει ποτέ μου εξωγήινο, αλλά επίσης δεν έχω δει πολλούς άλλους που με θέλουν να πιστεύω ότι υπήρξαν (νννιάου!). Επίσης, ποτέ δεν έχω δει τον αρχηγό κάποιου κράτους, ή μιας μυστικής υπηρεσίας, να παίζει μπιρίμπα ή να επιδίδεται σε στοματικό έρωτα με εξωγήινο και να μου πει «αν βγάλεις τσιμουδιά, είσαι τέως». Ό,τι και να πω εγώ, κουβέντες του αέρα θα είναι. Οπότε, ας αφήσουμε κάποιον πιο αρμόδιο να πει μια δυο κουβέντες, που είμαι σίγουρος θα απαντήσουν πολλά ερωτήματα, είτε που έχουν τεθεί σ’ εμένα (μπελά δεν είχα και μπελά γύρευα), είτε όχι. Ν’ αρχίσουμε με τα διαπιστευτήρια:

    Admiral of the Fleet
    The Lord Hill-Norton GCB
    Chief of the Defence Staff
    Chairman of the NATO Military Committee 1974-77

    Ας αφήσουμε την προεδρία της Στρατιωτικής Επιτροπής του ΝΑΤΟ, αυτό είναι πταίσμα! Ξέρετε, όμως, τι πάει να πει να είσαι Ναύαρχος του Βρετανικού Στόλου και αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Αμύνης της Μεγάλης Βρετανίας; Ξέρετε τι πάει να πει Βρετανικό Ναυαρχείο; Οι ποποί κάτι Κόλιν Πάουελ και κάτι Βούλφοβιτς κόβουν τραχανά της Αράχωβας όταν στέκονται μπροστά σ’ αυτούς τους ασπρουλιάρηδες. Για άλλη διάσταση μιλάμε, κωλόρατσα του κερατά, είναι να μη πάρουνε κάτι στραβά, να μη τσαντιστούνε οι Λόρδοι του Ναυαρχείου, διότι γίνεται της... Λαίδης! Όσο για το GCB, αυτό σημαίνει «Ιππότης της Τάξης του Μπαθ», μια πρωτοκλασάτη διάκριση για ανδρεία, που χρονολογείται από το 1725. Τα αμερικανάκια δεν έχουν κάτι αντίστοιχο, έχουν πολλά ψωμιά να φάνε ακόμα...

    Ο Ναύαρχος Χιλ-Νόρτον όχι μόνο μίλησε για το θέμα, αλλά έγραψε και τον πρόλογο για το βιβλίο του Timothy Good (Τίμοθι Γκουντ) «Beyond Top Secret» (Πέραν του ¶κρως Απορρήτου). Δύσκολο να βρεθεί το βιβλίο, έχει εξαντληθεί προ καιρού. Προσωπικά το είχα πάρει το 1996, μαζί με ένα άλλο ακόμα καλύτερο, το οποίο, όμως, δάνεισα ξεχνώντας σε ποιον, το έχασα και δεν το βρίσκω. Γι αυτό και δεν δανείζω πια βιβλία, εκτός από εξαιρετικές περιπτώσεις που συνοδεύονται από δάκρυα και λυγμούς (παρακαλώ τον «Ολλανδό» να επιστρέψει πάραυτα τον «12ο Πλανήτη» στα εγγλέζικα, διότι άρχισα να βγάζω σπυράκια!). Πιθανό το Beyond Top Secret να είναι διαθέσιμο δεύτερο χέρι, αλλά προσωπικά μόνο βιβλία του Immanuel Velikovsky έχω αγοράσει μεταχειρισμένα. Πάμε, λοιπόν, με τη μετάφραση των όσων έγραψε ο Ναύαρχος Χιλ-Νόρτον στο «Πέραν του ¶κρως Απορρήτου».

    (Στο σύνδεσμο http://www.mod.uk/aboutus/staff/f_cds.htm μπορείτε να δείτε τα ονόματα των Αρχηγών του Γενικού Επιτελείου Αμύνης της Μ.Β.)
    *****************************************

    Έχω ερωτηθεί συχνά γιατί ενδιαφέρομαι τόσο έντονα για τα UFO και υπάρχουν πολλοί εξαιρετικοί λόγοι. Ο πρώτος είναι ότι η μαρτυρία είναι πια τόσο συνεπής και κατακλυστική, που κανένας σχετικά νοήμων άνθρωπος δεν μπορεί να αρνηθεί ότι κάτι το ανεξήγητο συμβαίνει στην ατμόσφαιρα μας. Θα ήθελα να δω να καταβάλλεται μια σοβαρή προσπάθεια για την ανακάλυψη του τι πραγματικά είναι. Ανέκαθεν με εξέπληττε το γεγονός ότι άνθρωποι των οποίων ο λόγος για οποιοδήποτε θέμα γίνεται αποδεκτός χωρίς την παραμικρή αμφισβήτηση – ιερωμένοι, στρατιωτικοί, αστυνομικοί, αστροναύτες, πιλότοι – χλευάζονται όταν μιλήσουν για εμπειρίες που αφορούν UFO.

    Ο δεύτερος λόγος απορρέει από τον πρώτο. Έχω μπουχτίσει με τη σπασμωδική αντίδραση των ΜΜΕ μόλις αναφερθεί η λέξη UFO, αυτό που μπορούμε να ονομάσουμε ως «το σύνδρομο των πράσινων κοντοστούπηδων χα-χα-χα». Όπως είχε πει στον Τίμοθι Γκουντ ο Νικ Πόουπ, που χειριζόταν έρευνες για UFO στο βρετανικό υπουργείο ¶μυνας, «μια αναφορά σε UFO και οι άνθρωποι έκλειναν το διακόπτη τους». Αυτό δεν μου φαίνεται λογικό και συχνά διερωτήθηκα αν ο χλευασμός του θέματος από τις βρετανικές εφημερίδες – αλλά όχι, χαίρομαι να πω, από την τηλεόραση – είναι μια αντίδραση λόγω άγνοιας, ακόμα και φόβου για το άγνωστο, δημοσιογράφων τρίτης διαλογής, ή ακόμα πιο επικίνδυνο, είχε ως εμπνευστή μια ανώτερη αρχή.

    Από το τελευταίο προκύπτει το τρίτο παρακλάδι του ενδιαφέροντός μου, που είναι η ευρέως διαδεδομένη συγκάλυψη επισήμων κυβερνητικών ερευνών σε πολλές εξελιγμένες χώρες του κόσμου, στις Η.Π.Α. σε μαζική κλίμακα, στη Μεγάλη Βρετανία και σε πολλές άλλες χώρες.

    Πολλά έχουν αλλάξει στον κόσμο από το 1987, όταν είχα εισηγηθεί κάποιους λόγους γι αυτή τη συγκάλυψη. Ιδιαίτερα, ο τερματισμός του ψυχρού πολέμου άλλαξε ριζικά την αμοιβαία υποψία για πιθανό στρατιωτικό πλεονέκτημα, που έτρεφαν τόσο οι Η.Π.Α., όσο και η Σοβιετική Ένωση. Τώρα θα εισηγηθώ τέσσερεις λόγους που οδήγησαν κυβερνήσεις να φτάσουν στα άκρα για να αποκρύψουν τα αποτελέσματα των δικών τους επειγόντων και λεπτομερών ερευνών σε μια περίοδο τουλάχιστο 50 ετών.

    Ο πρώτος και πιο ευνόητος λόγος είναι το συντριπτικό αμυντικό/στρατωτικό πλεονέκτημα που θα είχε αμέσως η πρώτη χώρα που θα ανακάλυπτε τα μυστικά αυτών των σκαφών. Το δεύτερο είναι ο παράγων της στρατιωτικής/πολιτικής αμηχανίας που θα ακολουθούσε την παραδοχή από οποιαδήποτε κυβέρνηση ότι στην ατμόσφαιρά μας υπάρχουν μη ανθρώπινα κατασκευάσματα, τα οποία από τεχνική άποψη είναι συντριπτικά ανώτερα από ο,τιδήποτε μπορούμε να παρατάξουμε και εναντίον των οποίων, αν είναι εχθρικά, δεν θα μπορούσαμε να αμυνθούμε. Το τρίτο πηγάζει από το δεύτερο: οι κυβερνήσεις φοβούνται ότι το κοινό μπορεί να πανικοβληθεί. Φοβούνται την πιθανή κατάρρευση της δομής της ισχύος, του νομικού συστήματος και των θρησκευτικών δοξασιών, αν παραδέχονταν κάτι τέτοιο. Ακόμα, σε ορισμένες χώρες μπορεί να προκύψουν αντιρρήσεις ως προς το ποιος θα ασχοληθεί με το θέμα. Κατά κάποιο τρόπο μια ενδοκυβερνητική διαμάχη για εξουσία. Τα εμπορικά οφέλη που μπορεί να προκύψουν από τον πρώτο Οργανισμό που θα σπάσει αυτό το παζλ είναι τόσο τεράστια και η παγκόσμια κυριαρχία που θα ακολουθούσε τέτοια επιτυχία τόσο συντριπτική, που οι κυβερνήσεις πρέπει να φοβούνται την παρέμβαση ισχυρών εμπορικών και βιομηχανικών καρτέλ πάνω από τα κεφάλια τους.

    Κάθε μια από αυτές τις πιθανότητες είναι λογική, ίσως όλες μαζί να είναι, και γνωρίζω ένα πολύ ισχυρό αμερικανικό «μαγαζί» το οποίο δεν αμφιβάλλει ότι ο τελευταίος από τους ανωτέρω κινδύνους είναι πραγματικός. Προσωπικά δεν πιστεύω ότι οι πιθανότητες να πανικοβληθεί ο κόσμος είναι υπολογίσιμες. Είτε δεν θα το πιστέψουν, είτε απλά θα το θεωρήσουν ως ακόμη ένα κόλπο που σκαρφίστηκαν οι οικουμενικά μισητοί πολιτικοί αρχηγοί τους. Το πιο πιθανό είναι να σηκώσουν τους ώμους και να συνεχίσουν να ασχολούνται με το δύσκολο έργο της επιβίωσης, με το να κερδίσουν το Λόττο, με το αρνητικό ισοζύγιο τους, με τις διακοπές τους, ή και με τα τέσσερα μαζί!

    Όπως και να βλέπετε τα πιο πάνω, και σαφώς υπάρχουν κι άλλα, το κοινό έδαφος είναι ότι υπήρξαν χιλιάδες, πιθανότατα δεκάδες χιλιάδες εμφανίσεις και συναντήσεις, ακόμη και διασώσεις συντριμμένων σκαφών, για τις οποίες υπήρξαν λεπτομερείς αναφορές και κάποτε καταγραφές με φωτογραφικές μηχανές και άλλα όργανα, απ’ όλο τον κόσμο, και τις οποίες κανένας πια δεν μπορεί λογικά να αντικρούσει. Υπήρξαν μεγάλες έρευνες, ορισμένες από τις οποίες διήρκεσαν πενήντα χρόνια, σίγουρα από τις κυβερνήσεις των Η.Π.Α., Γαλλίας, Ρωσίας, Ιταλίας και Ισπανίας και πιθανότατα του Ηνωμένου Βασιλείου και άλλων χωρών. Στο τέλος του δρόμου, όμως, δεν έχουμε σκληρή, επίσημη πληροφόρηση για να ζυγίσουμε με τα εκατοντάδες βιβλία από ιδιώτες ή ομίλους και αρκετά πρόσφατα τηλεοπτικά προγράμματα. Δεν πιστεύω ότι μπορεί πια να υπάρξει πειστική διάψευση περί κυβερνητικής συγκάλυψης. Εκείνο που ομολογώ ότι με ζορίζει, είναι το να βρω μια λογική δικαιολογία (για τη συγκάλυψη).

    Υπογραφή:
    ΧΙΛ-ΝΟΡΤΟΝ
    ************************************************** ********

    Και για να μη μείνουμε στο ναυτικό, ας πάρουμε και λίγη... αεροπορία, τι είπε ο εφιάλτης του Γκέρινγκ (το 1954)

    Air Chief Marshall Lord Dowding
    Commander-in-Chief RAF Fighter Command
    during the Battle of Britain

    Αρχιπτέραρχος Λόρδος Ντάουντινγκ, Αρχηγός Διοίκησης καταδιωκτικών της RAF (Royal Air Force) στη μάχη της Βρετανίας (εναντίον της Λουφτβάφε).

    «Περισσότερες από 10,000 εμφανίσεις (UFO) έχουν αναφερθεί, η πλειοψηφία των οποίων δεν μπορεί να εξηγηθεί επιστημονικά... Είμαι πεπεισμένος ότι αυτά τα αντικείμενα υπάρχουν και ότι δεν έχουν κατασκευαστεί από οποιοδήποτε έθνος στη Γη».
    ************************************************** **********

    Σημ: Ό,τι θέλει πιστεύει ο καθένας, είναι θέμα αντίληψης και προδιάθεσης. Χαίρετε...

  18. #78
    βρηκα και αυτο... το βαζω εκτος σειρας γιατι ειναι ΠΟΛΥ επικαιρο...


    Κοπροχώρι - Σκατοχώρι 0:0 (0:0)

    Πριν πάμε στο σημερινό χαβαλέ, επιτρέψτε μου να απαντήσω σε μια διπλή ερώτηση που μου έγινε σ’ ένα εστιατόριο: τι ψηφίζω και πώς βλέπω τα πράγματα στις εκλογές (Θεέ μου!).

    Πρώτα απ’ όλα, ουδέποτε ψήφισα σε βουλευτικές εκλογές στη ζωή μου και δεν σκοπεύω ν’ αρχίσω τώρα. Αυτός είναι ένας από τους λόγους που διατηρώ τη βρετανική υπηκοότητά μου. Η πολιτική της Ελλάδος και της Κύπρου με ενδιαφέρει, όσο μ’ ενδιαφέρει το ελληνικό και κυπριακό ποδόσφαιρο. Μηδέν ενδιαφέρον, με μία γερή και υγιή δόση απέχθειας. Κατά τη γνώμη μου, ουδείς από τους υπάρχοντες πολιτικούς και τα υπάρχοντα πολιτικά κόμματα είναι ικανός ή άξιος να κυβερνήσει, είτε την Ελλάδα, είτε την Κύπρο. Ανθρωπάρια άνευ ουσίας, ανάξιοι, ανίκανοι, λειψοί, ποταποί, χαμερπείς, ξενόδουλοι με όλη τη σημασία των όρων. Πάμε παρακάτω...

    Δεν με ενδιαφέρει η πολιτική και οι πολιτικοί, οπότε κατ’ επέκτασιν δεν «βλέπω» και τίποτα. Στα αχαμνά μου! Υπάρχει, όμως, και ένας επιπρόσθετος λόγος που δεν ενδιαφέρομαι και επομένως... δεν βλέπω και τίποτα. Όχι-όχι, δεν έχει να κάνει τίποτα με κλισέ όπως «όποιος κλέψει λιγότερα» και «όποιος και να βγει, τα ίδια και χειρότερα θα κάνει». Δεν μου πολυαρέσουν τα κλισέ. Εξάλλου, για να λέμε τα πράγματα με τ’ όνομά τους, ο κάθε λαός έχει τους πολιτικούς που του αξίζουν, όπως και το ποδόσφαιρο που του αξίζει. Ναι, και το κουμάρι που του αξίζει! Είσαι ραγιάς; Πάρε τετράδες με 50% συντελεστή! Εμ, μαλακίες να λέμε τώρα; Ο πολιτικός θα δράσει μέσα στα πλαίσια που του ορίζει ο λαός. Αν υπήρχε ένας λαός που θα ήταν διατεθειμένος να κάνει πορεία στο Σύνταγμα με τις δεκάδες, εκατοντάδες χιλιάδες, με τις καραμπίνες στο χέρι και να στήσει καρμανιόλες στον ¶γνωστο Στρατιώτη, τότε οι πολιτικοί θα πρόσεχαν και θα υπηρετούσαν λαό και πατρίδα! Εφόσον ο λαός ανέχεται όσα ανέχεται και κάθε τέσσερα χρόνια τρέχει να ψηφίσει πράσινο, μπλε ή κόκκινο και ουρλιάζει συνθήματα κιόλας, ε, τι να κάνουμε, ας υποστεί τις συνέπειες. Τα τραβάει η ψυχούλα του, ο ραγιαδισμός του...

    Τώρα, ο επιπρόσθετος, που μάλλον όμως είναι ο βασικός, λόγος που δεν με ενδιαφέρει τι γίνεται εδώ: είναι ο ίδιος για τον οποίο δεν θα με ενδιέφερε ένας αγώνας Κοπροχώρι - Σκατοχώρι για το περιφερειακό πρωτάθλημα Αράχωβας, ανήμερα των προημιτελικών του Κυπέλλου Αγγλίας, ή του Τσάμπιονς Λιγκ. Δεν έχει σημασία τι γίνεται εδώ, όποιος και να είναι κυβέρνηση. Τα πλαίσια μέσα στα οποία θα κινηθεί είναι πιο στενά απ’ όσο ο κορσές μιας υπέρβαρης γκαρσόνας με έφεση στο σπαγέτι μπολονέζ, το μοσχάρι με χυλοπίτες και μπόλικο τυρί, το καταίφι και την πανακότα – όλα σε ένα καθισιό και να μη ξεχνάμε και τέσσερα τεταρτάκια κρασί!

    Οι λαοί, απανταχού της Γης και όχι μόνο στην Ελλάδα, δεν έχουν πάρει χαμπάρι ακόμα τι γίνεται, πώς τους έχουν στημένους, πόσο έχει πλησιάσει η ώρα της κρίσεως. Τους έχουν αφαιρέσει τα παραδοσιακά μέσα συναλλαγής και τα αντικατέστησαν με κωλόχαρτα των οποίων η γύμνια και η απαξία θα φανεί σύντομα. Όλα είναι μια φούσκα που περιμένει την καρφίτσα, που το ίδιο το κατεστημένο θα χρησιμοποιήσει, για να γίνει το «μπραφ»! Τους έχουν πηδήξει τις αξίες, οικονομικές και ηθικές, εκεί που δεν πάει άλλο. Πριν 50 χρόνια τα παιδιά περνούσαν τα βράδυα τους με βιβλία και ακούγοντας στη ζούλα μια Βέμπο, ή ένα Φώτη Πολυμέρη στο ΕΙΡ (Ελληνικόν Ίδρυμα Ραδιοφωνίας), ενώ τώρα βλέπουν πορνό και σαδομαζοχιστικές ταινίες, μετά που θα παίξουν στοίχημα. Ο μόνος τρόπος για να καταφέρει αυτό που θέλει το ανίερο κατεστημένο, είναι να ανεβάσει το όριο της ανεκτικότητας, να αμβλύνει τα ήθη, να πηδήξει συνειδήσεις. Και δεν μιλάει κανας σεμνότυφος τώρα, αλλά ένας γερόπορνος τζογαδόρος, που τα έκανε (και εξακολουθεί να τα κάνει) όλα στη ζωή του, εκτός από φόνο, πουστηλίκι και ηρωίνη. Όλα τ’ άλλα μέσα! Ποια η διαφορά; Ο γερόπορνος και η γενιά του είχαν από πίσω τους σεμνές, ολιγαρκείς οικογένειες, βαρβάτα σχολεία και άξιους δασκάλους, ήθη και έθιμα που όλα σε συνδυασμό σφυρηλάτησαν μέσα τους μια αίσθηση δεοντολογίας, τι είναι σωστό και τι λάθος και, γενικά, ό,τι και να έκαναν, πάντα υπήρχε το «κουδουνάκι» που έλεγε «ως εδώ και μη παρέκει». Τώρα δεν υπάρχουν κουδουνάκια πιά, τίποτα δεν υπάρχει εκτός από πούτσες μπλε και πράσινες που κουδουνίζουν σε ροζ βαζάκια...

    Ξέρετε, βρε, τι γίνεται γύρω σας; Έχετε πάρει χαμπάρι τι γίνεται στην Ιταλία, που στήθηκε ένα ολοκληρωτικό καθεστώς κάτω από το πανό της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας; Ξέρετε τι συμβαίνει σε όλο τον κόσμο; Που από μέρα σε μέρα οι Αμερικανοί θα ξυπνήσουν και θα καταλάβουν ότι τους πήρανε το American Dream και τους άφησαν ρέστους; Θα είναι όμως αργά για οποιαδήποτε αντίδραση, ή αντίσταση...

    Ποιος Παπανδρέου και ποιος Καραμανλής, ρε; Ποιο ΠΑΣΟΚ και ποια Νέα Δημοκρατία; Θα καταλάβετε τι τρέχει εδώ και πολύ καιρό, όταν μια μέρα ξυπνήσετε για να δείτε το Ευρώ σας να μην αξίζει τίποτε, όταν δείτε τα επιτόκια στο 25%, όταν δείτε τα χρηματιστήρια να μηδενίζονται, τις συντάξεις να αφανίζονται και τα ακίνητα να χάνουν το 75% της αξίας τους. Όταν στρίψουν τις στρόφιγγες του πετρελαίου προς το «0», όταν σας πουν: «Μηδέν ατομικές ελευθερίες για να φάτε εσείς και τα παιδιά σας ό,τι σας βάλουμε στο πιάτο». Και τότε θα φανεί τι πραγματικά είναι ο οποιοσδήποτε Γιωργάκης, Κωστάκης, Νικολάκης και Δημητράκης. Ζερό εις το πηλίκον, αυτό είναι όλοι. ¶νευ ουσίας, άνευ σημασίας, άνευ πραγματικής εξουσίας...

  19. #79
    Καλημέρα. 10 χρόνια πίσω...
    ΧΡΗΜΑΣΠΟΡ ΔΕΥΤΕΡΑ 15 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2001
    ΔΕΥΤΕΡΑ ΜΕ ΤΟΝ ΓΙΩΡΓΟ ΠΑΡΑΣΚΕΥΑ
    Ο «ΓΚΟΥΡΟΥ» ΤΟΥ ΤΖΟΓΟΥ ΣΑΣ ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΕΙ

    Ο ΣΩΣΤΟΣ ΜΠΟΥΚ ΔΕΝ …ΠΕΘΑΙΝΕΙ !

    Τι είχες Γιώργο, τι είχα πάντα! Πάλι Παρασκευή, γράφω, για τεχνικούς λόγους, και ούτε καν τι έκανε η Ντούισμπουργκ κόντρα στην Καρλσρούη ξέρω!
    ‘Εχοντας κοιτάξει τα μεσοβδόμαδα αποτελέσματα, για καθαρά επαγγελματικούς λόγους, διότι ποσώς με ενδιέφεραν προσωπικά, μάλλον θα είχαμε κηδείες, του…τρίτου είδους αυτή τη φορά. Δεν είδα κάτι σοβαρό να σπάει, κυρίως στο Τσάμπιονς Λιγκ, όπου η ισοφάριση της Μπάγερν θα ήταν το τελευταίο καρφί στο ξύλινο κουτί που συνοδεύει τον άνθρωπο εις τόπον χλοερόν.
    Βέβαια, οι μπουκ δεν πεθαίνουν εύκολα. Μάλλον ποτέ δεν πεθαίνουν , τουλάχιστον οι σωστοί! Τα φέρετρα τους είναι πολλαπλής χρήσεως και με αιώνια εγγύηση. Τι να το κάνεις το σκέτο ΄’εφ’όρου ζωής΄΄ , όταν δεν υπάρχει θάνατος; Κάθε φορά που μπαίνουν μέσα στο κουτί με σατέν ταπετσαρία και μαξιλάρια από πούπουλα χήνας για κάνα υπνάκο, χαλαρώνουν και μια βίδα ή ανοίγουν νέα τρύπα με χρυσό τρυπανάκι, όπως οι τρύπες που ανοίγαμε με τα σκουριασμένα τρυπάνια των παππούδων μας στις ξύλινες καμπίνες του ΄΄Φαλήρου΄΄ στην Αμμόχωστο, όπου έμπαιναν για να φορέσουν ή να βγάλουν, τα μπικίνι τους Ισπανίδες ΄΄καλλιτέχνιδες΄΄ (κοινώς αρτίστες σε καμπαρέ) και πάθαιναν την πλάκα τους, διότι νόμιζαν ότι ξεντύνονταν ανάμεσα σε τοίχους από ελβετικό τυρί έμενταλ (αυτό με τις τρύπες και την ψηλή χοληστερόλη)!
    Καταλάβαιναν αμέσως τι έτρεχε-περπατημένες ήντουσαν οι σενιόρες- έσπαγαν την πλάκα της ζωής τους με τα μαθητούδια κι άντε να βγείς την επαύριον στα λατινικά και να αρχίσεις τα dum spiro spero και τα Hannibal ante pugnam! Δεν υπάρχουν πια Ισπανίδες ΄΄καλλιτέχνιδες΄΄, αυτές μένουνε στην Ανδαλουσία και παντρεύονται, ενώ την θέση τους πήραν Σλοβάκες και Λιθουανές, που ανακάλυψαν ότι ο Μάρξ και ο Λένιν ήταν καλοί μέχρις ενός σημείου, αλλά έχουμε και δουλειά και θέλουμε και μπλουτζίν Armani. Και οι καμπίνες είναι από μπετόν που ούτε με τρυπάνι από παλλάδιο σε κομπρεσέρ δεν μασάνε! Γεράσαμε κιόλας. ΄Ασε…
    Οι μπούκ είναι τα μόνα όντα που έχουν κηδείες πεντέξι φορές τον χρόνο, αλλά όλες είναι πρόβες για τη μεγάλη και τελειωτική κηδεία που αναβάλλεται αβέρτα από την ημέρα που ο’Αβελ είχε βάλει στοίχημα με τον Κάιν ότι ο σουγιάς του δεν έκοβε (κι έχασε παταγωδώς!). ‘Οσο υπάρχουν θνητοί που τρέχουν για να προσφέρουν το αθώο αίμα τους στους κατ’εξοχήν βρικόλακες, αυτοί τον χαβά τους! Αγνό αίμα χωρίς παγάκια και με αρτηρίες για καλαμάκια!
    Τι βαμπίρ και τι Τρανσυλβάνιες μου τσαμπουνάτε…Τούτοι οι βρικόλακες είναι το κάτι άλλο. Ούτε σκόρδα τους πιάνουν, ούτε φως, ούτε νερό, ούτε παλούκι στην καρδιά. Αυτοί έχουν όλα τα σωστά παλούκια από βαμβάκι και τα σφυριά από μαλλί της γριάς (δώστου γέλιο ο Παρασκευούλης και τον κοιτάει ο υδραυλικός-που ήρθε να φτιάξει κάτι ή μάλλον να το χαλάσει κι άλλο-να γελάει μόνος του πάνω στο κομπιούτερ κι απομακρύνεται για καλό και για κακό!).
    Προχθές με είχε πιάσει άλλο άγριο γέλιο με ένα άρθρο που μου είχαν στείλει με φαξ. Ο γραφιάς είχε κάνει δριμύτατη επίθεση εναντίον του ΟΠΑΠ για γκανιότες και τέτοια. Είχε γράψει και ανακρίβειες, για παράδειγμα ότι ο ΟΠΑΠ παίζει με 50% γκανιότα. Στα τριπλά ο ΟΠΑΠ παίζει με 34%.,ενώ οι ξένοι με 30% Το 4% μας έφαγε; Αντί να κλατάρει ο παίκτης σε έναν χρόνο δηλαδή, θα κλατάρει σε έναν χρόνο και…14 ημέρες. Α, ναι! Οι ξένοι παίζουν και μονά. Το ξεχάσαμε αυτό! Το τι παίζεις δεν έχει και μεγάλη σημασία, αν ταυτόχρονα δεν παίρνεις βαρβάτο παιχνίδι. Τι να το κάνω το μονό, όταν δεν μπορώ να το παίξω χοντρά;
    Εκείνο που με έκανε να γελάσω, όμως, είναι ότι κανένας γραφιάς δεν έχει τα κότσια να πει στον μικρομεσαίο παίκτη : «Αγόρι μου, είσαι χαμένος από χέρι. Είτε με 30% γκανιότα παίξεις, είτε με 34% είτε με 50%, το κεφάλι σου είναι κομμένο. Ο χρόνος που θα χρειαστεί για να κλατάρεις διαφέρει αλλά το κλατάρισμα είναι στάνταρ! Αν παίζεις μικροποσά για να περνάς την ώρα σου, ούτε γάτα ούτε ζημιά. Αν, όμως παίζεις μεροκάματα, παράτα το κουμάρι και σπίτωσε καμιά ερωμένη, που μακροχρόνια θα είναι φτηνότερη υπόθεση. Τουλάχιστο θα σου μείνει και λίγη χειροπιαστή ευχαρίστηση΄΄! Αυτό κανένας ΄΄ειδήμονας΄΄ δεν το λέει…
    Δεν υπάρχουν λάθη στη ζωή, παρά μόνο μαθήματα...

  20. #80
    Καλημέρα. Το παρακάτω κομμάτι το θεωρώ ένα πιο τα πιο «διδακτικά» του μάστορα.
    ΧΡΗΜΑΣΠΟΡ Δευτέρα 24 Σεπτεμβρίου 2001

    «ΦΟΥΑ ΓΚΡΑ ΜΕ ΣΠΛΗΝΑΝΤΕΡΟ»

    Μία από τα ίδια, που λένε. Αυτή η εβδομάδα είναι πιστό αντίγραφο της προηγούμενης, με Αγγλία, Τσάμπιονς Λιγκ και βέβαια το επάρατο κύπελλο Ουέφα την Πέμπτη. Αυτό δεν το πάω με τίποτε και από ότι είδα την Πέμπτη πολύ καλά κάνω! Την ώρα που το γράφω αυτό (Παρασκευή πρωί), ούτε κατά διάνοια να κάτσω να δω έστω την Αγγλία την Τρίτη. Ολόκληρη αγωνιστική μεσολαβεί, να μην είμαστε και επιπόλαιοι. Οπότε μένει το μπλα-μπλά.
    Μου έχουν πει ότι φάσκω και αντιφάσκω σχετικά με το ποιόν συμφέρει το μεγάλο κουπόνι, διότι από τη μια λέω ότι συμφέρει τον μπουκ και από την άλλη τον παίκτη!
    Μια μικρή διευκρίνιση είναι απαραίτητη : με τη λέξη «παίκτης», εννοώ αυτόν που παίζει σοβαρά, που έχει κατασταλάξει κάπου, ξέρει τι τον πάει και τι όχι και αφιερώνει τον απαραίτητο χρόνο για μελέτη.
    Και μια παρένθεση : ο «επαγγελματίας παίκτης», ένας όρος που χρησιμοποιείται συχνά και επιπόλαια, δεν κάνει κάτι άλλο για τον επιούσιο. Όπως κάνει ο επαγγελματίας μουσικός με τη μουσική και ο ποδοσφαιριστής με την μπάλα, έτσι και ο επαγγελματίας παίκτης ασχολείται αποκλειστικά με το στοίχημα για τα προς το ζην. ‘Αμα δουλεύεις στη ΔΕΗ ή στο υπουργείο Συγκοινωνιών και ταυτόχρονα παίζεις στοίχημα, τότε, ανεξάρτητα από συχνότητα και από ποσά, δεν είσαι επαγγελματίας παίκτης. Είσαι ερασιτέχνης! Κλείνει η παρένθεση.
    Ο μπουκ και ο σοβαρός παίκτης, λοιπόν, δεν βρίσκονται αναγκαστικά σε αντίθετα στρατόπεδα. Μπα! Χέρι με χέρι πάνε. Και οι δύο εξαρτώνται από τον μέσο παίκτη, τη μάζα : ο μεν μπουκ, για να κερδίσει τα πολλά από τους ασόβαρους και να χάσει πολύ λίγα σε σύγκριση-αν τελικά χάσει- με τους σοβαρούς, παίκτες, που με τη σειρά τους θέλουν να «διατηρείται» ο μπουκ για να βγάζουν μεροκάματο.
    Το μικρό κουπόνι, λοιπόν, είναι κακό για μπουκ και σοβαρούς παίκτες. Αν υπάρχουν καμιά δεκαριά αγώνες, με 3 καλά φαβορί και κάτσουν όλα, ο μπουκ τα έχασε χοντρά, του τα πήρε ο κάθε τζογαδόρος και το σκυλί του. Τώρα θα μου πείτε ότι, αν από τα τρία καλά φαβορί σπάσουν ένα-δύο, ματσώθηκε ο μπουκ, ενώ αν σπάσουν και τα τρία έκανε τα παλούκια του χρυσά. Σωστό αυτό, αλλά εδώ πέφτουμε σε άλλη κατηγορία τζόγου, στο κορώνα-γράμματα.
    Ο μπουκ δεν τζογάρει. Ματσώνεται έτσι και αλλιώς, μακροχρόνια. Δεν χρειάζεται να σπάνε τρία φαβορί σε δέκα αγώνες και να ουρλιάζουν οι τζογαδόροι ότι τους τα στήσανε! Εξάλλου, στο μικρό κουπόνι ο τζίρος του θα είναι μικρός. Ο μπουκ προτιμά ένα μεγάλο κουπόνι, με το οποίο θα δημιουργηθεί μεγάλος τζίρος, γνωρίζοντας ότι ένα ποσοστό των πολλών φαβορί θα σπάσει. Safety in numbers το λένε οι Εγγλέζοι, δηλαδή ασφάλεια σε αριθμούς ή μεγέθη.
    Από την πλευρά του, ο σοβαρός παίκτης προτιμάει κι αυτός το μεγάλο κουπόνι, διότι του προσφέρει επιλογή. Άλλο να επιλέγεις από 10 αγώνες και άλλο από 50. Βέβαια, και ο ασόβαρος παίκτης προτιμά μεγάλα κουπόνια, αλλά για άλλο λόγο.
    Όπως ο λαίμαργος προτιμά τσιμπούσια με πιάτα από πατέ ντε φουά γκρά μέχρι σπληνάντερο και από τζατζίκι μέχρι φραγκόκοτα και ροφό πλακί, έτσι και ο τζογαδόρος γουστάρει μεγάλα κουπόνια, που περιέχουν από κύπελλο Θιβέτ μέχρι Τσάμπιονς Λιγκ και από 2η κατηγορία Βαζουτολάνδης και Σούπερ Καπ Μπαγκλαντές μέχρι Καμπιονάτο.
    ‘Εχετε παραβρεθεί καμιά φορά σε τσιμπούσι, όπου ο ένας σπρώχνει για να γεμίσει το πιάτο του λες και είναι τετραώροφη πολυκατοικία και κοιτάζει και τα πιάτα των άλλων για να βεβαιωθεί ότι δεν έχει αφήσει κάτι πίσω, ενώ κάποιος άλλος πλησιάζει διακριτικά το τραπέζι, βάζει στο πιάτο του δύο φέτες ζαμπόν και λίγη μουστάρδα και απομακρύνεται εξίσου διακριτικά; Ο πρώτος κάθεται με άλλους και τρώει, πίνει, λιγδώνει μουστάκι, γυαλιά, πουκάμισο και γραβάτα και σκασμό δεν βγάζει, ενώ ο δεύτερος κάθεται σε μια γωνιά, μόνος του, μασάει με κλειστό στόμα μη δίνοντας το πούπουλο μιας φραγκόκοτας ή το λέπι ενός ροφού και στο τέλος αφήνει και λίγο ζαμπόν στο πιάτο.
    Περίπου για το ίδιο πράγμα μιλάμε. Υπάρχει λαιμαργία και στο κουμάρι, αυτή που …παχαίνει τους μπουκ. Και ξέρετε, βέβαια, ποιόν πιάνουν αργότερα τα πεπτικά, τα ρεψίματα και τα κοψίματα και τα αχ-βαχ και ποιος κοιμάται τον ύπνο του δικαίου σαν αρνάκι άσπρο και παχύ, που δεν έχει γίνει σπληνάντερο.
    Δεν υπάρχουν λάθη στη ζωή, παρά μόνο μαθήματα...

Page 4 of 5 FirstFirst ... 2 3 4 5 LastLast

Posting Permissions

  • You may not post new threads
  • You may not post replies
  • You may not post attachments
  • You may not edit your posts
  •