PDA

View Full Version : Κείμενα Γιώργου *αρασκευά



Mr Bet
06/09/2011, 16:38
Δεν ξ*ρω κατα πόσο είναι εφικτό αυτό που ζητάω, αλλά θα ήθελα όποιος *χει κείμενα του *αρασκευά (και θ*λει) να ανεβάσει αε αυτό το τόπικ. Άλλωστε πιστεύω πως η γνώση πρ*πει να μεταδίδεται... :)

plestis13
06/09/2011, 16:42
Συμφωνώ το πρώτο *χει ήδη αναίβει αλλού το κάνω copy-paste.

Ενα κείμενο του *αρασκευά από τον Γάτο του Beto, *αρασκευή 17 Ιανουαρίου 2003, εν όψει ενός ντ*ρμπι Σ*φιλντ Γιουν. - Σ*φιλντ Γου*ν. Κολλάει και με το όλο τόπικ.

Καλώστους! Ούτε παραγγελία να το είχα, για μια μικρή κουβ*ντα πριν μπούμε στην τελική ευθεία, όπου θα γίνει το σώσε.

*ερί του ντ*ρμπι του Σ*φιλντ ο λόγος, ιδιαίτερα αυτό το 1,90 στη Σ*φιλντ Γιουνάιτεντ που προσφ*ρουν οι Εβίτες. Τεράστια η απόδοση. 1,61 ο Χιλ και 4/6 (1,67) οι Λάντμπροουκς. Βρε, και σ'αυτή τη Betfair, όπου ουσιαστικά κάνει τον μπουκ χωρίς γκανιότα ο κάθε καμικάζι, η μεγαλύτερη προσφερόμενη απόδοση τη στιγμή που το γράφω αυτό, είναι 1,73! Απ' όπου και να το πιάσεις, η τιμή των Εβίτων είναι θεόρατη. *οιος ο λόγος; Δεν ξ*ρω. Απλά υποθ*τω ότι οι αποδόσεις των Εβίτων είχαν ετοιμαστεί πριν το ματς *όρτσμουθ - Σ*φιλντ Γιουνάιτεντ και, μετά από εκείνο το διπλό, δεν *τρεξαν να αλλάξουν τον αποψινό άσο. Κάποιος πρ*πει να είναι στραβός για να μη δει μια "απεγνωσμ*νη" προσπάθεια καλυτ*ρευσης των όρων από τις Εβίτες. Με τη μείωση της γκανιότας από 116,6% σε 115%, με κάτι δυάδες και μονά, είναι ολοφάνερο ότι το *άμε Στοίχημα κερδίζει πολλά λεφτά, ίσως περισότερα από τον προϋπολογισμό του. *άντως, *να είναι σίγουρο: οι Εβίτες ΔΕΝ γνωρίζουν κάτι γι αυτό το ματς, που να μη γνωρίζουν τα σαίνια οι ασπρόκωλοι. Όσο για κάτι "το κάνουν επίτηδες για να μας ρίξουν στον κουβά", αυτά είναι σχόλια που τα συναντάς σε κάθε ανώριμη τζογαδόρικη πιάτσα. *άμε παρακάτω...

Τι κάνει, λοιπόν, ο σοβαρός παίκτης σε μια τ*τοια περίπτωση; Μα, είναι αυτονόητο: αφού τσεκάρει τις ειδήσεις και δεν βλ*πει κάτι συνταρακτικό, τότε αμολάει *να πακ*το στον άσο, σύμφωνα β*βαια με τη δύναμη της τσ*πης και τις εν γ*νει παικτικ*ς συνήθει*ς του, και τελειώνει η υπόθεση. Δεν *χει καμία σημασία αν, υπό κανονικ*ς περιστάσεις, δεν θα πόνταρε σ' αυτό το παιχνίδι. Δεν *χει καμία σημασία αν συνήθως δεν παίζει Αγγλία. Δεν *χει καμία σημασία αν συνήθως δεν παίζει *αρασκευή. Δεν *χει καμία σημασία, αν το παιχνίδι είναι τοπικό ντ*ρμπι. Δεν *χει καμία σημασία, αν π*ρσι και πρόπερσι τα αντίστοιχα ματς είχαν μείνει στο "Χ". ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΚΑΜΙΑ ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΟ Α*ΟΤΕΛΕΣΜΑ! Ένα μόνο *χει σημασία: το ότι κάποιος μπουκ που πληρώνει, προσφ*ρει 1,90 σε *ναν άσο τον οποίο δύο σοβαροί επαγγελματίες, οι μεγαλύτεροι Εγγλ*ζοι στην πιάτσα, εκτιμούν στο 1,67 στην καλύτερη. Αυτό μόνο βλ*πει ο σοβαρός παίκτης.

Τώρα, όμως, αρχίζουν τα... "όμως" αδ*ρφια. Αυτή η τεράστα απόδοση ΔΕΝ είναι διαθ*σιμη σε μονό αποδεκτό, όπου ο σοβαρός παίκτης θα *σπρωχνε το πακ*το του. Αν είναι να συνδυαστεί με αυριανά, χρειάζονται τριάδες. Αν είναι να παιχτεί σε δυάδες, τότε υπάρχει μια περιορισμ*νη επιλογή. Βρες άλλο *να, ανάμεσα σε τρία, παίχτη μου. *οιο ματς, όμως; Το Μουσκρόν - Σταντάρ; Ας μην αρχίζουμε τις μαλακίες πρωί ξημ*ρωμα! Το Γκιμαράες - Λεϊρία; Δεν κατάλαβα! Εννοούμε τη φαβόρα, ή τη φιλοξενούμενη που *χει κερδίσει τη γηπεδούχο τα τελευταία τρία χρόνια; "Κάτσε ρεεεεεεεεεε..." φωνάζει ο άλλος. "Εδώ υπάρχει μια άλλη ευκαιρία, η Σαμπντόρια! Ο Χιλ τη δίνει στο 1,50, ενώ η SNAI, το ιταλικό κρατικό, μόνο στο 1,45! Μα, από την άποψη της συγκριτικής αξιολόγησης και ποσοστιαίας διαφοράς, η Σαμπ είναι μεγαλύτερη αξία από τη Σ*φιλντ Γιουνάιτεντ"!!! Και ομολογώ ότι είναι σωστός ο παίκτης...

Οπότε, φίλοι και φίλες, *χουμε δύο αξίες. Έχουμε όμως και... δυάδα. Και γνωρίζουμε ότι, όταν προσθ*τεις μια ομάδα στην "αξία" σου, είτε η Σ*φιλντ Γιουνάιτεντ είναι αυτή, είτε η Σαμπντόρια, τότε οι πιθανότητες να πάει στράφι το ποντάρισμα, αυξάνονται κατακόρυφα. "*αικτικ*ς αξίες" μεν και οι δύο, αλλά να πιάσεις *να είναι πολύ πιο εύκολο από το να πιάσεις δύο. Το πιάνετε το νόημά μου;

Οπότε, τι κάνει ο σοβαρός παίκτης; Ένα από δύο πράγματα: είτε παίζει και τα δύο με συντελεστή 3,13 (στον Γουίλιαμ Χιλ ο συντελεστής είναι 2,41), είτε δεν παίζει καν*να, διότι εμμ*νει στην αρχή του να μην παίζει "φαβορί αξίες" σε δυάδες, παρά μόνο σε μονά. Απλά τα πράγματα, θ*μα προσωπικής επιλογής...

Ας πούμε, λοιπόν, ότι παίζει τη δυάδα (και μιλάμε για τον σοβαρό παίκτη τώρα), η οποία δυάδα σπάει, για τον *να ή τον άλλο λόγο, ο κυριότερος των οποίων είναι το ότι δεν υπάρχουν άχαστα! Μήπως ο κουβάς θα αλλάξει τα δεδομ*να, ότι δηλαδή *παιξε στο 1,90 μια ομάδα την οποία οι Εγγλ*ζοι πρόσφεραν στο 1,67 στην καλύτερη, μάλιστα με αισθητά μικρότερη γκανιότα; Όχι β*βαια! Μήπως αν σπάσει η Σαμπντόρια, θα αλλάξει το δεδομ*νο ότι το κρατικό ιταλικό την είχε αξιολογήσει στο 1,45, ο Εγγλ*ζος στο 1,50, ενώ οι Εβίτες την είχαν σε κοτζάμ 1,65, μια ΤΕΡΑΣΤΙΑ διαφορά; Όχι, β*βαια. Μα, είναι όπως το χρηματιστήριο, ρε αδ*ρφια. Βάσει του τελευταίου ισολογισμού μια εταιρείας, και επίσης του βιβλίου παραγγελιών, η τιμή της μετοχής της εκτιμάται αντικειμενικά στα 10 ευρώ. Βρίσκεις, λοιπόν, *να πακ*το στα 7,50 Ευρώ. Το αγοράζεις; Και β*βαια το αγοράζεις. Την επαύριον, σκάει μια είδηση ότι χάθηκαν δύο μεγάλες παραγγελίες και ότι ο πρόεδρος κλήθηκε από τον εισαγγελ*α για προκαταρκτική εξ*ταση σχετικά με κάτι εκβιασμούς. Και η μετοχή πάει κατά διαόλου. Μήπως αλλάζει το γεγονός ότι, βάσει του ισολογισμού και του βιβλίου παραγγελιών, η αγορά σου στα 7,50 Ευρώ ήταν καλή ΤΗΝ ΩΡΑ *ΟΥ ΑΓΟΡΑΣΕΣ; Όχι, β*βαια...

Λεει, λοιπόν, κάποιος, είτε γάτος είναι αυτός, είτε σκύλος, είτε ποντίκι, είτε ψύλλος, κάποια πράγματα σχετικά με την αξία μιας ομάδας, είτε βασιζόμενος σε φόρμα, είτε σε ειδήσεις, είτε σε αποδόσεις. Ούτε "παίξετε" λ*ει, ούτε "απάνω τους" βρυχάται! Για δεδομ*να μιλάει. Για ατράνταχτα και πασιφανή δεδομ*να, σε *να προσωπικό εκφραστικό στυλ. Και η αξία σπάει, διότι ΔΕΝ υπάρχουν άχαστα! Και αφενός στεναχωρι*ται διότι κάποιος, κάπου, κάποτε, *χασε *να μεροκάματο με βάση τα λεγόμενα και τα γραφόμενά του και αφετ*ρου *χει τον κάθε ανώριμο κουμαρτζή, ή μαλάκα εκ γενετής, να τον βρίζει, να τον διασύρει, διότι πιστεύει ότι το στοίχημα είναι μαντεψιά για το ποια θα κερδίσει και ότι ο οποιοσδήποτε γάτος, σκύλος, ποντίκι και ψύλλος πρ*πει να *χει κάνει διατριβή στην αστρολογία και παραψυχολογία για να μπορεί να μαντ*ψει τι μπορεί να γίνει στο γήπεδο, μεταξύ 22 ανθρώπων που κυνηγάνε *να τόπι, υπό την εποπτεία τριών κοράκων, σε *να γήπεδο όπου όλα είναι δυνατά, είτε λόγω συγκυριών (καιρού, δοκαριών, καρτών, χαμ*νων π*ναλτι), είτε σκοπιμοτήτων, είτε φυσικής κατάστασης, είτε ψυχολογικής κατάστασης, είτε διότι δυο-τρεις από τους πρωταγωνιστ*ς τα είχαν πάρει, είτε είχαν παίξει κουμάρι οι ίδιοι (ποντάροντας τον αντίπαλο!) και *παιξαν την ανάλογη μπάλα. Συχνά, μόνο μια στραβοκλωτσιά χρειάζεται, ή *να... στιγμιαίο ανθρώπινο μπλακ άουτ για να κριθεί *να ματς!

Το πιάσατε το νόημα μου, αδ*ρφια; Αν δεν το πιάσατε, λάθος σελίδα διαβάζετε, σε λάθος ιστοσελίδα...

Και τώρα η ερώτηση των 10,000 Ευρώ, όπως λ*νε και στον "Εκατομμυριούχο": θα *παιζα εγώ Σ*φιλντ Γιουνάιτεντ στο 1,90; Θα απαντήσω υποκειμενικά τώρα και όχι αντικειμενικά, δηλαδή όχι με βάση την αξία σε σύγκριση με το μάξιμουμ 1,67 των Εγγλ*ζων, που είναι δεδομ*νη! Απαντώ: Όχι δεν θα την *παιζα, για τους πιο κάτω λόγους:

Είναι *να τεράστιο ντ*ρμπι, με την πρόσφατη παράδοση να είναι *να σκ*το "Χ". Επίσης, και οι δύο ομάδες το θ*λουν το παιχνίδι και ίσως να παίξουν νευρικά, τουλάχιστο η μία και δεν μπορώ να μαντ*ψω ποια. Η πίεση είναι πάνω στη γηπεδούχο Γιουνάιτεντ και όχι στη Γου*νσντεϊ.

Τα αγωνιστικά ν*α δεν είναι τόσο υπ*ρ της Γιουνάιτεντ. Μάλλον ελαφρά το αντίθετο θα *λεγα. Αν αφήσουμε τις μεταγραφ*ς στην άκρη, το θ*μα του τερματοφύλακα δεν είναι ξεκάθαρο σ' αυτό το στάδιο.

Η Γιουνάιτεντ παίζει με τη Λίβερπουλ την Τρίτη και δεν είναι ομάδα με τεράστιο βάθος. Είναι αδύνατο ο αγώνας της Τρίτης να μην είναι στο μυαλό του προποντή και των παικτών, όσο σημαντικό κι αν είναι το αποψινό ματς.

Η Γου*νσντεϊ κατεβαίνει με *να-δυο καλά αποτελ*σματα στην τσ*πη, που πρ*πει να ήταν θετικά για τη ψυχολογία της. Είτε με Άπσον, είτε χωρίς Άπσον, η Ρ*ντινγκ είναι η Ρ*ντινγκ και όταν η Γου*νσντεϊ γύρισε το σκορ από 0-2 σε 3-2, αυτό σημαίνει ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ότι δεν είναι για τα μπάζα, τουλάχιστον όχι πλ*ον. Τώρα θα μου πείτε πως μετράει και το γεγονός ότι, πριν το γυρίσει, η Γου*νσντεϊ *φτασε να χάνει 0-2 μ*σα στην *δρα της από τη Ρ*ντινγκ, χωρίς Άπσον και ξ*ρω 'γώ τι, αλλά το να βάλεις τρία γκολ όταν είσαι μείον δύο, δεν είναι εύκολο, όποιαν και να *χεις απ*ναντί σου.

Το κυριότερο: μιλάμε για 1,90. *ροσωπικά δεν τρελαίνομαι για κ*ρδος λιγότερο από τη μίζα. Και ναι μεν το 1,90 αποτελεί αδιαμφισβήτητη αντικειμενική αξία σε σχ*ση την απόδοση άλλων μπουκ, αλλά εγώ δεν παίζω ανάλογα με το τι δίνουν οι άλλοι μπουκ, αλλά ανάλογα με το πώς αξιολογώ ο ίδιος το ρίσκο μου. Με λίγα λόγια, εγώ δεν ρισκάρω τα λεφτά μου πάνω στη γνώμη του oddsmaker του Χιλ, ή της Λάντμπροουκς, αλλά πάνω στη δική μου αξιολόγηση και παικτικ*ς συνήθειες. Και οι δικ*ς μου παικτικ*ς συνήθεις ΔΕΝ είναι να παίζω στο 1,90, αλλά στο 3,00 και 3,25, όταν πιστεύω ότι η ομάδα *πρεπε να ήταν στο 2,50 και στα παπάρια μου η γνώμη των Εγγλ*ζων, των Κιν*ζων και των Εσκιμώων! Ένας αλάνθαστος γνώμονας: ΘΑ Ε*ΑΙΖΑ ΣΕΦΙΛΝΤ ΓΙΟΥΝΑΪΤΕΝΤ ΑΝ ΟΙ ΕΓΓΛΕΖΟΙ ΤΗΝ ΕΙΧΑΝ ΣΤΟ 1,90;;;; Εδώ σας θ*λω μάγκες μου...

Εν κατακλείδι: καλή τύχη στη Σ*φιλντ Γιουνάιτεντ και σε όσους την παίξουν. Το εννοώ αυτό, εξάλλου η ομάδα όντως *χει τύχη. *ροσωπικά, όμως, παραμ*νω πιστός στις παικτικ*ς συνήθειες μου και στο αξίωμα "ΕΝΑ ΑΟΥΤΣΑΪΝΤΕΡ *ΟΥ ΚΕΡΔΙΖΕΙ ΚΑ*ΟΥ-ΚΑ*ΟΥ, ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΚΟΝΟΜΑ Α*Ο ΕΝΑ ΦΑΒΟΡΙ *ΟΥ ΧΑΝΕΙ ΚΑ*ΟΥ-ΚΑ*ΟΥ". Τζάμπα το νιαουρίζω εδώ και τριάμισι χρόνια;

Αύριο η ανάλυση. Απόψε θα μελετάω, ταυτόχρονα βλ*ποντας τα σκορ του ντ*ρμπι του Σ*φιλντ και του Σαμπντόρια - Βεν*τσια. Μ*χρι τον Ιούνιο θα τους πάρουμε τα σώβρακα. Με 3,50 και 4,25, όμως, και όχι με 1,90 και 1,65... :-))))))

Angelis
06/09/2011, 16:42
Καλή ιδ*α. Εχω εγώ κάποια, αλλά πολύ αποσπασματικά και πολύ θα χαιρόμουν να εμφανίζονταν άλλα παιδιά πιο προνοητικά από μ*να.

Για αρχή, θα μαζ*ψω σε αυτό το τόπικ τα δυο τρία κείμενά του που *χουν ήδη μπει στο φόρουμ και κάποια στιγμή θα ξεψαχνίσω το αρχείο μου να δω τι αξίζει.

plestis13
06/09/2011, 16:44
Καλή ιδ*α. Εχω εγώ κάποια, αλλά πολύ αποσπασματικά και πολύ θα χαιρόμουν να εμφανίζονταν άλλα παιδιά πιο προνοητικά από μ*να.

Για αρχή, θα μαζ*ψω σε αυτό το τόπικ τα δυο τρία κείμενά του που *χουν ήδη μπει στο φόρουμ και κάποια στιγμή θα ξεψαχνίσω το αρχείο μου να δω τι αξίζει.

Νομίζω κατάλαβες τι ωραία φράση μου είπες ότι άλλο άσχετο με κάποιο τοπικ (που αξίζει) το πμ μου είναι ανοιχτό δάσκαλε (ο *αρασκευάς μάστορας εσύ δάσκαλος!! for me τουλάχιστον)!!

Angelis
06/09/2011, 16:46
Το καλύτερό του κείμενο για μ*να. Του *αρασκευά τού σηκωνόταν η τρίχα με τη θύμηση του Ενεχυροδανειστή, εμ*να κάθε φορά που ξαναπ*φτω πάνω σε αυτό το κείμενο. Στο Φίλαθλο είχε πρωτοδημοσιευτεί και το είχαμε βάλει στο τόπικ για τον επαγγελματία παίκτη. Το ξαναβάζω κι εδώ.

Από το βορρά ήτανε, *τσι *δειχνε η προφορά του, ίσως από Δράμα. Τηλεφώνησε και ρώτησε ''πώς μπορώ να γίνω επαγγελματίας παίκτης στοιχημάτων;''! Ηταν σοβαρός και ευγεν*στατος, μάλλον νεαρός, και θα απευθυνθώ προσωπικά σε αυτόν.

Αγόρι μου, ποτ* δεν θα συμβούλευα καν*ναν να γίνει παίκτης. *άρα πολλοί καταστράφηκαν, ενώ ελάχιστοι π*τυχαν. Ο τζόγος είναι το παιδί της απληστίας και ο πατ*ρας της δυστυχίας. Θα σου πω τι είναι ο επαγγελματίας παίκτης.

Μου *ρχεται στο μυαλό ο Pod Steiger, στην υπ*ροχη ταινία ''Ο Ενεχυροδανειστής''. Ο *ορτορικανός βοηθός του Εβραίου ενεχυροδανειστή τον ρώτησε ''Τι είναι Εβραίος;'' κι αυτός απάντησε ''Εβραίος είναι να αγοράζεις *να κομμάτι ύφασμα για μια δεκάρα, να το μοιράζεις στα δύο και να πουλάς το κάθε κομμάτι για μια δεκάρα. Με τις δύο δεκάρες να αγοράζεις δύο κομμάτια ρούχα, να τα μοιράζεις στα δύο και να πουλάς τ*σσερα κομμάτια για μια δεκάρα το καθ*να. Να αγοράζεις τ*σσερα, να πουλάς οκτώ και συν*χεια να διπλασιάζεις, και στην πορεία να μη σκ*φτεσαι πως τα παιδιά σου θ*λουνε παιχνίδια και η γυναίκα σου φουστάνι, τίποτε άλλο να μη σε απασχολεί, ούτε οι πιο βασικ*ς ανάγκες, και να πληρώνεις το τίμημα του φθόνου των άλλων που σε φωνάζουν βδ*λυγμα και σε κυνηγάνε''. *ριν από τριάντα χρόνια είχε σηκωθεί η τρίχα μου και ακόμα είναι σηκωμ*νη!

Επαγγελματίας στοιχηματζής είναι να παρατήσεις οτιδήποτε άλλο και να αφοσιωθείς στο στοίχημα. Από αυτό να ζεις. Να μη μάθεις από βιβλία ή από συμβούλους ερασιτεχνών και άσχετων, αλλά από τις δικ*ς σου εμπειρίες. Να περπατάς χιλιόμετρα όταν *χεις χάσει τα ναύλα, να αναλύεις τους λόγους και ποτ* να μη φταίει τίποτε άλλο εκτός από τη λανθασμ*νη σου κρίση. Ούτε διαιτησίες να σου φταίνε ούτε δοκάρια ούτε στησίματα. Μόνο η κρίση σου να είναι η διαφορά μεταξύ φτώχειας και πλούτου.

Να μην παίζεις για διασκ*δαση, αλλά για κ*ρδος. Να είσαι συντηρητικός, μόνο να τριπλασιάζεις αυτά που μπορείς να χάσεις σε *να χρόνο, γιατί καμία τράπεζα δεν σου δίνει 300% τόκο. Να είσαι πάντα ο ίδιος και ποτ* σου να μην καυχι*σαι για κ*ρδη, κυρίως μπροστά σε χαμ*νους, ούτε να ζηλεύεις κερδισμ*νους αν εσύ τα *χεις χάσει.

Όταν σε ρωτάνε ποιο είναι το επάγγελμά σου να μη λες ''εισοδηματίας'' ή ''επενδυτής'' από ντροπή, αλλά να ομολογείς ''ΣΤΟΙΧΗΜΑΤΖΗΣ'', κι όταν σε κοιτάνε παράξενα να ΜΗΝ ανάβεις *να ακριβό πούρο Αβάνας με βαρύ χρυσό αναπτήρα ή να ξύνεις το πιγούνι σου με το δάκτυλο που φοράει δακτυλίδι με μισό κιλό διαμάντι, γιατί ''επαγγελματίας στοιχηματζής'' πάνω από όλα σημαίνει ''χαρακτήρας'', δηλαδή ψυχάρα κι αρχίδια. Αυτά!

plestis13
06/09/2011, 16:50
Από τα καλύτερα κείμενα που *χω διαβάσει από κάποιον στοιχηματογραφιά!!

Angelis
06/09/2011, 16:52
Και το «ευαγγ*λιο». Και αυτό υπάρχει στο φόρουμ...

Αυτοί οι κανόνες ισχύουν τόσο για άλογα όσο και για ποδόσφαιρο και αυτοί που δεν τους ακολουθούν ΘΑ ΧΑΣΟΥΝ ΜΑΚΡΟΧΡΟΝΙΑ. Δεν *χω γνωρίσει ΚΑΝΕΝΑΝ επιτυχημ*νο τζογαδόρο που *χει σπάσει επανειλημμ*να *ναν ή περισσότερους από αυτούς τους κανόνες, τους άσπαστους ΝΟΜΟΥΣ του τζόγου.

1. *ΟΤΕ μην προσπαθείτε να κερδίσετε πίσω αυτά που *χετε χάσει. Θεωρήστε τη χασούρα σας *να τελειωμ*νο κεφάλαιο, ξεχάστε την, πείτε "χαλάλι" και αρχίστε από την αρχή. Η ιδ*α ότι "δεν μπορούν να χάσουν όλα" είναι ο συντομότερος δρόμος για τον οικονομικό γεντικουλ*.

2. *ΟΤΕ μην ποντάρετε *να άλογο ή μια ποδοσφαιρική ομάδα μόνο και μόνο επειδή είχε χάσει την τελευταία φορά που την ποντάρατε και σας "χρωστάει". Το πιο πιθανό είναι να ξαναχάσει και να σας "χρωστάει" περισσότερα - ή, μάλλον, να χρωστάτε εσείς αρκετά.

3. ΜΗΝ παίζετε σε κάθε κούρσα ή σε κάθε αγωνιστική ποδοσφαίρου. Θα σας φάει η γκανιότα, ενώ εσείς δεν θα φάτε τίποτα. Απεναντίας, θα πεινάσετε.

4. *ΟΤΕ μην παίζετε περισσότερα από όσα μπορείτε να χάσετε χωρίς να υποφ*ρει η οικογ*νειά σας, γιατί στο τ*λος ΘΑ χάσετε. Είναι ο απαράβατος νόμος της γκανιότας. Οταν ο Ο*Α* κρατάει 60% του τζίρου, όταν ο ΟΔΙΕ κρατάει 20% σε κάθε στοίχημα, όταν οι μπουκ παίζουν με 13% και βάλε σε κάθε αγώνα, όταν η ρουλ*τα *χει σχεδόν 3% υπ*ρ της σε κάθε βόλτα που κάνει το μπαλάκι, δεν υπάρχει περίπτωση να κερδίσετε μακροχρόνια. Εάν πιστεύετε ότι οι άλλοι που χάνουν είναι μαλάκες, ενώ εσείς είστε οι εκλεκτοί της θεάς τύχης, οι μακροχρόνια κερδισμ*νοι μάγκες, τότε όχι μόνο θα πεινάσετε, αλλά επίσης θα πεθάνετε στην ψάθα! Το να κοροϊδεύετε τους άλλους είναι τεράστιο πρόβλημα. Το να κοροϊδεύετε τους εαυτούς σας είναι θανάσιμο!

5. *ΑΝΤΟΤΕ να ψάχνετε για την ευκαιρία. *ολύ συχνά, *να αουτσάιντερ προσφ*ρει καλύτερη "παικτική" ευκαιρία από *να καυτό φαβορί. Μάθετε να στ*κεστε καραούλι και να περιμ*νετε την ευκαιρία. Μάθετε να υπολογίζετε πιθανότητες και να σκ*φτεστε "λεφτά" αντί άλογα και ομάδες. Και β*βαια *να κερδισμ*νο φαβορί είναι καλύτερο από *να χαμ*νο αουτσάιντερ, αλλά, μακροχρόνια, είναι με τα αουτσάιντερ που "ουρλιάζουν", είναι με τις παικτικ*ς ευκαιρίες που κερδίζονται τα σοβαρά φράγκα, και όχι με τα καυτά φαβορί.

6. *ΑΝΤΟΤΕ να θυμάστε ότι η πρόσφατη φόρμα ενός αλόγου ή μιας ομάδας είναι απείρως καλύτερος οδηγός από την προϊστορία, την ανάγκη μιας ομάδας για βαθμούς ή την υποτιθ*μενη πονηριά και υστεροβουλία ενός αλογομούρη ιδιοκτήτη.

Θ*λετε να ακούσετε; Καλώς! Δεν θ*λετε να ακούσετε; *άλι καλώς! Σάμπως εγώ είμαι που θα πεινάσω; Ο τζόγος είναι σκληρό παιχνίδι, παιδιά. Ο καθ*νας για το τομάρι του!

ATLETICO
08/09/2011, 21:24
ΜΕΡΙΚΕΣ Α*Ο ΤΙΣ ΑΤΑΚΕΣ ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ *ΑΡΑΣΚΕΥΑ


*αίζουμε όσα αντ*χει η τσ*πη μας. Δεν παίζουμε με δανεικά ή με λεφτά που χρειαζόμαστε για να καλύψουμε κάποιες ανάγκες. Το καλύτερο είναι να *χουμε προκαθορισμ*νη κάβα από την αρχή της χρονιάς ως το τ*λος.

Δεν παίζουμε ομάδες και πρωταθλήματα που δεν γνωρίζουμε.*ροσπαθούμε να εξειδικευτούμε περισσότερο σε κάποια πρωταθλήματα, γιατί δεν είναι δυνατό να παρακολουθούμε τα πάντα.

*αίζουμε με βάση την φόρμα των ομάδων και λαμβάνουμε περισσότερο υπόψη μας τους τελευταίους 6 αγώνες. Οι απουσίες των ομάδων μετράνε κι αυτ*ς, αλλά από μόνες τους δεν μπορούν να στηρίξουν *να δυνατό προγνωστικό. Η προϊστορία *χει κάποια σημασία υπό προϋποθ*σεις(ανάλογα με το πρωτάθλημα και τις ιδιαιτερότητες των ομάδων).

Τα παιχνίδια των πρωταθλημάτων είναι προτιμότερο για στοιχηματισμό από αυτά των κυπ*λλων και των διεθνών διοργανώσεων. Άλλο τα πρωταθλήματα και άλλο τα κύπελλα. Σημασία *χει το κίνητρο για την κάθε ομάδα και μπορεί στην κάθε περίπτωση να είναι διαφορετικό.

*εριμ*νουμε κάποιες αγωνιστικ*ς από την *ναρξη των πρωταθλημάτων για να διαπιστώσουμε την κατάσταση που βρίσκονται οι ομάδες. Τουλάχιστον 5-7 αγωνιστικ*ς. Ενδιάμεσα μπορούμε να παίξουμε κάποια παιχνίδια ποντάροντας μικρότερα ποσά αν κρίνουμε ότι μας δίνεται κάποια ευκαιρία.

*αίζουμε μια ομάδα στην απόδοση που θ*λουμε και κρίνουμε ότι της αξίζει. Δεν την παίζουμε όταν η απόδοση της πετσοκόβεται από τον μπουκ, μόνο και μόνο επειδή πιστεύουμε ότι θα επαληθευτούμε.

Δεν υπάρχουν «άχαστα». Η μπάλα είναι στρογγυλή και όλα μπορούν να σπάσουν. Το ποδόσφαιρο είναι το άθλημα των φτωχών και λατρεύεται όσο καν*να άλλο στον κόσμο για *να και μοναδικό λόγο : ο φτωχός μπορεί να κερδίσει τον πλούσιο αν του το επιτρ*ψουν οι συγκυρίες και αυτό γίνεται με μεγαλύτερη συχνότητα από οποιοδήποτε άλλο άθλημα στον κόσμο.

Αποφεύγουμε το ποντάρισμα σε αμφίρροπα παιχνίδια και κυρίως στα τοπικά ντ*ρμπι των ομάδων. Είναι προτιμότερο να ψάχνουμε στο κάθε κουπόνι τους άσσους και τα διπλά. Η ισοπαλία είναι *να αποτ*λεσμα το οποίο μπορεί να σπάσει ανά πάσα στιγμή και από τις δυο πλευρ*ς.

*αίζουμε το μικρότερο αποδεκτό στοίχημα σε αριθμό αγώνων που μας προσφ*ρει ο μπουκ. Αποφεύγουμε τα μεγάλα στοιχήματα όπως και το άπλωμα του παιχνιδιού μας σε πάρα πολλούς αγώνες, ακόμη και αν αυτοί παίζονται σε μικρούς συνδυασμούς.

Ο σωστός παίκτης ξ*ρει να κρατάει «πισινή» μετά από μια μεγάλη νίκη, αλλά και να απ*χει για *να διάστημα μετά από μια μεγάλη ήττα. Βάζουμε στόχους με την *ναρξη της κάθε σαιζόν και κάνουμε ταμείο στο τ*λος της χρονιάς. Βλ*πουμε το στοίχημα ως επ*νδυση και όχι ως «αρπαχτή». *αίζουμε για να κερδίσουμε και γιατί γουστάρουμε το άθλημα. Δεν παίζουμε αρρωστημ*να και δεν είμαστε ηττοπαθείς.

Είμαστε νοικοκύρηδες όσον αφορά την διαχείριση των χρημάτων μας καιγνωρίζουμε από πριν πως θα διαθ*σουμε την κάβα των χρημάτων μας. Κρατάμε λεπτομερή στοιχεία για το που βρισκόμαστε οικονομικά.

Δεν κατηγορούμε τρίτους όταν χάνουμε. *ρ*πει να κάνουμε την αυτοκριτική μας για να βρούμε τι *φταιξε και να το διορθώσουμε.

*αίζουμε επιλεκτικά και όχι κάθε μ*ρα. Το καθημερινό παιχνίδι είναι ασύμφορο λόγω της γκανιότας και εκτός αυτού μας παρασύρει σε ανεξ*λεγκτες καταστάσεις.
Θυμηθείτε: όσο σημαντική είναι η επιλογή ενός αγώνα άλλο τόσο σημαντική είναι η απόρριψη κάποιου άλλου.

Το στοίχημα είναι δύσκολο «σπορ». *ολύ δύσκολο «σπορ», με προεκτάσεις στα μαθηματικά, την λογιστική και ειδικά στην θεωρία των πιθανοτήτων.
Μην κάνετε τους ξερόλες και τους μάγκες. Δεν τα ξ*ρετε όλα. Καν*νας δεν τα ξ*ρει όλα.
Και θυμηθείτε: αυτοί που ξ*ρουν τα περισσότερα δεν τα μοιράζονται εύκολα. Μην πιάνεστε κορόϊδα από τους ειδικούς.

Στημ*να παιχνίδια υπάρχουν. Εδώ υπάρχουν στημ*νες εκλογ*ς, δεν θα υπάρχουν στημ*νοι ποδοσφαιρικοί αγώνες; Όμως μην νομίζετε ότι κάθε στανταράκι που σας στ*λνει αδιάβαστους το στησε ο book για να σας τα πάρει. Αν δεν υπήρχαν εκπλήξεις, δεν θα υπήρχε ούτε στοίχημα, ούτε τίποτα.
Όλοι γίνονται μετά Χριστόν προφήτες με μια εξυπνάδα για να πουλήσουν μούρη και να δικαιολογηθούν.

Να μη μαλώνετε με τις γυναίκες σας για το στοίχημα. Αν δεν τους αρ*σει να παίζετε φροντίστε να κερδίζετε γιατί *τσι δεν μπορούν να σας πουν τίποτα χώρια που θα τους αρ*σει να βγάζετε λεφτάκια. Το πολύ πολύ παίξτε και λίγο στη ζούλα αλλά είπαμε όχι πολλά και με σύνεση.

Και αύριο μ*ρα είναι. Το στοίχημα δεν τελειώνει ποτ*. Μην παίζετε τα ρ*στα σας σε *να δελτίο για να πατσίσετε.

Ένα αουτσάιντερ που κερδίζει κάπου-κάπου είναι προτιμότερο από *να καυτό φαβορί που χάνει κάπου κάπου.


Η μεγαλύτερη ίσως ατάκα του ήταν το « στάνταρ είναι μόνο ο θάνατος και οι φόροι» , *κανε μεγάλο αγώνα για τη νομιμοποίηση του στοιχήματος στην Ελλάδα. Έλεγε ότι «θα κονομήσω αν γίνει νόμιμο το στοίχημα».

giodour
08/09/2011, 21:51
Νομίζω το ζουμί στην αντίληψή και στην ψυχοσύνθεσή μας, πρ*πει να'ναι αυτή του η ατάκα!




Δεν κατηγορούμε τρίτους όταν χάνουμε. *ρ*πει να κάνουμε την αυτοκριτική μας για να βρούμε τι *φταιξε και να το διορθώσουμε.

Angelis
09/09/2011, 08:35
Να μη μαλώνετε με τις γυναίκες σας για το στοίχημα. Αν δεν τους αρ*σει να παίζετε φροντίστε να κερδίζετε γιατί *τσι δεν μπορούν να σας πουν τίποτα χώρια που θα τους αρ*σει να βγάζετε λεφτάκια. Το πολύ πολύ παίξτε και λίγο στη ζούλα αλλά είπαμε όχι πολλά και με σύνεση.


Αυτή είναι η άψογη ατάκα :)

Σε κάποια φάση, επί προσωπικού, μου την είχε συμπληρώσει: Οταν κερδίζεις πάντα να της κάνεις *να δώρο, πάντα, μικρό ή μεγάλο, οτιδήποτε, αλλά πάντα να της κάνεις *να δώρο. Το τηρώ απαρ*γκλιτα *κτοτε, σωτήριο... :)

Εν τω μεταξύ, άσχετο αλλά τι σου είναι οι γυναίκες. Οταν ήμουν με τον *αρασκευά ήμουν παντρεμ*νος και η γυναίκα μου τον γούσταρε πολύ (κι εκείνος τη γούσταρε, είχαν την ίδια τρ*λα με τους Ασσύριους και τη 2η σελίδα και τα βρίσκανε). Οταν λοιπόν γίνεται η φάση και εξαφανίζεται, αμ*σως, αμ*σως όμως, μου το λ*ει: Ξ*χνα τον, δεν ξανάρχεται, την *κανε. Και κάτσε και πάρε από το betonet και κράτα copy paste όλα τα κείμενά του να τα *χεις, θα γίνει χαμός στο σάιτ και θα χαθούνε. Ναι, ναι, οκ, θα το κάνω. *απαρι*ς *κανα.... Εκείνη όμως, καπάκι, κάθεται δυο τρεις νύχτες και κράτησε ΟΛΑ τα κείμενα της 2ης σελίδας, πήγε και τα *δεσε κιόλας και ίσως να είναι ο μόνος άνθρωπος που *χει το απόλυτο αρχείο του. Αλλά μόνο τη 2η σελίδα....

(Μάλλον πρ*πει να τα μεταφ*ρουμε αυτά τα μηνύματα στο τόπικ του *αρασκευά, ε; )

ΕΠΙΟΡΚΟΣ
09/09/2011, 10:15
Γνωρισα τον μαστορα σχετικα αργα. Ηταν Ιανουαριος του 2005, οταν χρειαστηκε καποιον συνεργατη για την γραφη ειδησεων Ιταλιας Α και Β στο betonet, επειδη ο τοτε συνεργατης επρεπε να σταματησει για καποιο χρονικο διαστημα.

Μεχρι τοτε ημουν ενας απλος αναγνωστης των κειμενων του, τοσο απο τον Φιλαθλο απο το 1995 (νομιζω), οσο και αργοτερα στο beto και betonet. Αρχικα, με ξενιζαν τα κειμενα που αφορουσαν το στοιχημα στον Φιλαθλο, διοτι ασχολουνταν ολο με κατι περιεργες Καρλαιλ, Μπερι και Στοκπορτ, και η συνολικη μου αντιμετωπιση ηταν κατι σαν "Χεσε μας, ρε θειο, τι ειναι τουτα ναουμε; Και τελος παντων ποιον ενδιαφερουν και μπαινουν εδω;". Διαβαζα, ομως, με πολυ μεγαλη ευχαριστηση τοσο τα κειμενα του για περι στοιχηματικης θεωριας, φιλοσοφιας και αλλων...εδωδιμων αποικιακων, οσο και ο,τι ειχε να κανει με την περιφημη 2η σελιδα: κειμενα για τη ζωη, διηγησεις προσωπικων εμπειριων, θεωριες περι συμπαντος, Ασσυριων, μυρμηγκιων, πλανητων, τελους κοσμου, μη υπαρχοντος χρονου, αστρικης ενορασης, κλπ. Καποια δεν μπορεσα να τα καταλαβω, καποια τα εφτασα ως το τελος και γελαγα μεχρι δακρυων, καποια με βρηκαν συμφωνο, καποια αλλα τα εβαλα στο ντουλαπι ενοψει μελλοντος (και δυστυχως ανοιγω τωρα το ντουλαπι και τα βλεπω μπροστα μου, ειναι αυτα περι διεθνους κεφαλαιου, καπιταλισμου του αερατου τζογου και παγκοσμιοποιησης).

Αν πρεπει να απομονωσω ΕΝΑ πραγμα που πηρα απο αυτον και με ωφελησε στοιχηματικως, ειναι τουτο: η πληρης συνειδητοποιηση πως το στοιχημα ειναι ενα πραγμα ΔΥ-ΣΚΟ-ΛΟ. Αυτο ηταν οδηγος μου:

- Στο ξεκινημα του στοιχηματος στην Ελλαδα τον Ιανουαριο του 2000. Οταν, δηλαδη, επικρατουσε η αντιληψη πως ηρθαν καποιοι να μοιρασουν λεφτα στον κοσμο, διοτι "ελα ρε μαλακα, δεν μπορουμε να βρουμε τεσσερις ομαδες που κερδιζουν σε 250 παιχνιδια;" ή οταν ο Γιωργος Γεωργιου ελεγε την περιφημη φραση "Τοσα χρονια τα διναμε στη μπαλα, τωρα ηρθε η ωρα να μας τα δωσει αυτη". Η προγενεστερη "διδασκαλια" του *αρασκευα μου εδωσε τη δυνατοτητα να μην πεσω σε τετοιες λουμπες και να ξεκινησω οχι απο το 0 (ή απο το... -3, που ξεκινησαν καποιοι παιζοντας οπως επαιζαν...), αλλα εστω απο το 2.

- Στις στιγμες των μεγαλων νικων. Κρατησε τα μυαλα μου στη θεση τους και δεν επετρεψε ποτε στη χαρα να γινει επαρση, στην ικανοποιηση να γινει αλαζονεια και στην προσηλωση στη μελετη να αντικατασταθει απο την ελαφροτητα του "ελα, μωρε, για πλακα τους εχω τους καριοληδες".

- Σε μια στιγμη μεγαλης κατηφορας. Σε συνδυασμο με την εμφυτη ταση μου να παταω γρηγορα το φρενο οταν αντιλαμβανομαι πως με παιρνει ο κατηφορος, με βοηθησε στον επαναπροσδιορισμο πραγματων και την δυσκολη διαδικασια της ανασυγκροτησης.

- Και, βεβαια, στη σταδιακη μου βελτιωση ως παικτη με επικεντρο την θεσπιση οριων στο παιχνιδι μου και την αυστηροτητα στις παικτικες μου επιλογες. Δεν θα υπηρχε κανενας λογος να λειτουργω ετσι, αν δεν ειχα εμπεδωσει πως το παιχνιδι ειναι ΔΥ-ΣΚΟ-ΛΟ (και εκτοτε εχει γινει απειρως δυσκολοτερο).


Οταν τον γνωρισα προσωπικα, μου εδωσε την εντυπωση οτι δεν ενδιαφεροταν πια και πολυ για το στοιχημα και τουτο ενδεχομενως να επιβεβαιωθηκε με την εξαφανιση του εξι μηνες αργοτερα. Συναντηθηκα συνολικα τεσσερις φορες μαζι του και, με εξαιρεση την πρωτη, που μοιραια καταναλωθηκε σε μεγαλο ποσοστο στα στοιχηματικα και στο τι ηθελε απο μενα ή τι εγω μπορουσα να δωσω κλπ., ολες τις αλλες η συζητηση ειχε να κανει με θεματα 2ης σελιδας και διαφορες διηγησεις, που ομολογω πως μου φαινονταν πολυ περιεργες. Το εβλεπε αυτο ο μαστορας στην εκφραση μου και καποια στιγμη μου ειπε: "Εσυ που με κοιταζεις ετσι, ξερεις ποσες δυνατοτητες εχεις, αντι να ασχολεισαι με τη Μοντενα, τη Μπαρι και τις μαλακιες;". Ηταν εμφανες πως δεν τον απασχολουσαν πια τα τετριμμενα, τα επιγεια, τα "αγοραια", οτι η σκεψη του ειχε φυγει σε αλλο επιπεδο.

Δεν ανηκα ποτε στους στενοτερους συνεργατες του, και βεβαια ουτε στους παλαιοτερους. Οπως προειπα, μονο στα τελειωματα συνεργαστηκαμε και μαλλον συμπτωματικα. Και αν εγω εχω να θυμαμαι π.χ. 5 πραγματα απο αυτον, σιγουρα ο Αγγελης ή ο Αρμαδωρος ή αλλα παιδια που ηταν τοτε στο τημ που ξεκινησε το beto-betonews και δεν αποτελουν μελη του παροντος φορουμ, εχουν να θυμουνται 50 και 100.

Ωστοσο, καιτοι ξερω πως δεν ειναι πια εφικτο, θα ηθελα να τον ειχα μπροστα μου με το απαραιτητο ουισκακι και τσιγαρακι, να αραζει πισω στην πολυθροναρα και να ξεκινα να σολαρει με τις απιστευτες διηγησεις του. Ηταν ασταματητος, ασυγκριτος, μια πραγματικη πηγη εμπνευσης για οποιον τον ακουγε. Ναι, τελικα αυτα μου ελειψαν απειρως περισσοτερο απο καθε στοιχηματικη θεωρια περι Ροτσντειλ, Ομπερχαουζεν και Κροτονε....


(Ηρθα, ειδα, εγραψα και επιστρεφω στη σπηλια μου)

Angelis
09/09/2011, 10:40
Αλλο *να μαγικό του μάστορα.... :) :)

Ασε τις σπηλι*ς στην ησυχία τους κι *λα εδώ!!!

plestis13
09/09/2011, 10:42
Για να καταλάβω κάτι είχε *να στοιχηματικό άρθρο και *να γενικό (αυτό της 2ης σελίδας που λ*τε)??

Tsoutis
09/09/2011, 11:03
Caveman βγες όξω μωρ*:):)

Angelis
09/09/2011, 11:12
Οταν τον γνωρισα προσωπικα, μου εδωσε την εντυπωση οτι δεν ενδιαφεροταν πια και πολυ για το στοιχημα και τουτο ενδεχομενως να επιβεβαιωθηκε με την εξαφανιση του εξι μηνες αργοτερα. Συναντηθηκα συνολικα τεσσερις φορες μαζι του και, με εξαιρεση την πρωτη, που μοιραια καταναλωθηκε σε μεγαλο ποσοστο στα στοιχηματικα και στο τι ηθελε απο μενα ή τι εγω μπορουσα να δωσω κλπ., ολες τις αλλες η συζητηση ειχε να κανει με θεματα 2ης σελιδας και διαφορες διηγησεις, που ομολογω πως μου φαινονταν πολυ περιεργες. Το εβλεπε αυτο ο μαστορας στην εκφραση μου και καποια στιγμη μου ειπε: "Εσυ που με κοιταζεις ετσι, ξερεις ποσες δυνατοτητες εχεις, αντι να ασχολεισαι με τη Μοντενα, τη Μπαρι και τις μαλακιες;". Ηταν εμφανες πως δεν τον απασχολουσαν πια τα τετριμμενα, τα επιγεια, τα "αγοραια", οτι η σκεψη του ειχε φυγει σε αλλο επιπεδο.


Απλά να προσυπογράψω κι εγώ σε αυτό. Ξεκάθαρο. Τουλάχιστον 2 χρόνια προτού την εξαφάνισή του, το στοίχημα είγε γίνει από τις τελευταίες προτεραιότητες της ζωής του.

antonis7apoel
09/09/2011, 14:07
Στα τημ των beto&betonet ποιοι ηταν μαζι του?Οσους εν πασει περιπτωσει θυμαστε!

Για ποιο λογο "εξαφανιστηκε"?

atlas
09/09/2011, 16:31
Αυτή είναι η άψογη ατάκα :)

Σε κάποια φάση, επί προσωπικού, μου την είχε συμπληρώσει: Οταν κερδίζεις πάντα να της κάνεις *να δώρο, πάντα, μικρό ή μεγάλο, οτιδήποτε, αλλά πάντα να της κάνεις *να δώρο. Το τηρώ απαρ*γκλιτα *κτοτε, σωτήριο... :)

Εν τω μεταξύ, άσχετο αλλά τι σου είναι οι γυναίκες. Οταν ήμουν με τον *αρασκευά ήμουν παντρεμ*νος και η γυναίκα μου τον γούσταρε πολύ (κι εκείνος τη γούσταρε, είχαν την ίδια τρ*λα με τους Ασσύριους και τη 2η σελίδα και τα βρίσκανε). Οταν λοιπόν γίνεται η φάση και εξαφανίζεται, αμ*σως, αμ*σως όμως, μου το λ*ει: Ξ*χνα τον, δεν ξανάρχεται, την *κανε. Και κάτσε και πάρε από το betonet και κράτα copy paste όλα τα κείμενά του να τα *χεις, θα γίνει χαμός στο σάιτ και θα χαθούνε. Ναι, ναι, οκ, θα το κάνω. *απαρι*ς *κανα.... Εκείνη όμως, καπάκι, κάθεται δυο τρεις νύχτες και κράτησε ΟΛΑ τα κείμενα της 2ης σελίδας, πήγε και τα *δεσε κιόλας και ίσως να είναι ο μόνος άνθρωπος που *χει το απόλυτο αρχείο του. Αλλά μόνο τη 2η σελίδα....

(Μάλλον πρ*πει να τα μεταφ*ρουμε αυτά τα μηνύματα στο τόπικ του *αρασκευά, ε; )

φανατικος της 2ης σελιδας!Βεβαια , εμοιαζε σαν ενα τρομερο παραμυθι ,αλλα μου ειχε κανει εντυπωση ποσο πολυ το ειχε ψαξει.Βεβαια ,εχει δικιο ο Επιορκος.Οσο περνα ο καιρος ,τοσο λιγοτερο παραμυθι μοιαζει...


(Μάλλον πρ*πει να τα μεταφ*ρουμε αυτά τα μηνύματα στο τόπικ του *αρασκευά, ε; )...Ο*ΩΣΔΗ*ΟΤΕ!!!

ATLETICO
10/09/2011, 00:04
ΝΟΜΙΖΩ ΕΙΧΕ ΓΙΝΕΙ ΕΝΑ ΨΙΛΟΜ*ΑΧΑΛΟ ΜΕ ΤΑ ΣΚΟ*ΙΑ *ΡΙΝ ΜΕΡΙΚΕΣ ΜΕΡΕΣ ΚΑΙ ΘΥΜΗΘΙΚΑ ΕΝΑ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΟΥ *ΑΡΑΣΚΕΥΑ
ΓΙΑ ΤΟ ΘΕΜΑ ΚΑΙ ΤΟ *ΑΡΑΘΕΤΩ


Της πουτάνας γίνεται με τα Σκόπια, ε; Εξαιρετικότατα! Οι Εγγλ*ζοι *χουν *να απόφθεγμα: Shutting the stable door, after the horse had bolted, δηλαδή κλείσιμο της πόρτας του σταύλου, όταν το άλογο *χει σαλτάρει...

Δε μου λ*τε, ρε, γιατί τους αφήνετε να σας κοροϊδεύουν; Μα, τόσο αφελής είναι ο κόσμος; Τόσο αποχαυνωμ*νος πια; Διότι περί αποχαύνωσης πρόκειται. Και δώστου σόου τα κανάλια, και δώστου ο κάθε αρχιδάμπουρας και η κάθε καριόλα σε παράθυρα, για να πουν το μακρύ και το κοντό τους σε κομματικ*ς αντιπαραθ*σεις. Διότι περί μικροκομματικών αντιπαραθ*σεων πρόκειται, ποτ* περί ουσίας...

Εγώ είμαι απλός άνθρωπος. Όχι απλοϊκός, αλλά απλός. Κύριε, το όνομα *ρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας (*ΓΔΜ ή FYROM), περι*χει, ή δεν περι*χει το όνομα ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ; Δεν μιλάει, ρε, για ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ;;; Δηλαδή, το «*ρώην Γιουγκοσλαβική» κάνει τη διαφορά; Μα, είμαστε σοβαροί; Είναι σα να λες «η τ*ως παρθ*να τώρα τον παίρνει αβ*ρτα». *οιο *χει σημασία; Ότι το κορίτσι διετ*λεσε παρθ*να, ή ότι τώρα τον παίρνει αβ*ρτα και πιθανότατα κάνει και θεϊκή πίπα;

Και... δε μου λ*τε, ρε σύντεκνοι, ποιος είχε πει «*λα, μωρ*, *να όνομα είναι, θα ξεχαστεί σε δ*κα χρόνια;». Ο Μπους, ή ο *άουελ; Ουδείς εξ αυτών! Ξ*ρετε πολύ καλά ποιος το είπε. Και ξ*ρετε πολύ καλά ποια ήταν η θ*ση του, ποια είναι η επιρροή του και ποια η θ*ση και οι δυνατότητες της κόρης του... Και ξ*ρετε ποια ήταν η θ*ση όλων στο θ*μα του σχεδίου Ανάν... Ρε, ασιχτίρ από 'δώ!

Ο *νας υποστ*λλει την ελληνική σημαία επί ελληνικού εδάφους, μικρολεπτομ*ρειες, πάμε γι άλλα. Ανοίγει τα σύνορα και γίνεται της πουτάνας, ε, τι να κάνουμε, να ζήσουν κι άλλοι, είμαστε Ευρωπαίοι κι ανθρωπιστ*ς. Ο άλλος, όντας υπουργός Αθλητισμού της Ελλάδος, χορεύει σαν μαλάκας σε διαδρόμους και μετά ξυρίζει το μουστάκι του, διότι... το είχε τάμα να πει *νας Σπανιόλος αθάνατος σκατάς «Greece» (λες και ο μουστάκιας δεν ήξερε τι θα *λεγε το ραμόλι!) και κατεβάζει κοτζάμ Ολυμπιάδα στο επίπεδο του μουστακιού του. Και δεν βρίσκεται ΕΝΑΣ εκδότης ή δημοσιογράφος να θίξει το θ*μα. Διότι τα ΜΜΕ ασχολήθηκαν με το ποιο επιχειρηματικό συγκρότημα θα *παιρνε τι πακ*το και ποια η επίπτωση στη μετοχή του. Ο άλλος χορεύει ζεϊμπεκι*ς για τον Τούρκο...

Ο άλλος πουλάει την Κύπρο με τις συμφωνίες Ζυρίχης και Λονδίνου και μετά, πάλι επί των ημερών του (ΟΧΙ επί της χούντας), γίνεται ο Αττίλας ΙΙ και χάνεται η μισή Κύπρος. Και τον λ*νε Εθνάρχη! Ο άλλος ε-ε-*ρχεται ως σοσιαλιστής σωτήρας και καταλήγει σε δικαστήρια για οικονομικ*ς ατασθαλίες, τη γλυτώνει στο τσακ για ν' απολαύσει αργότερα τη ροζ βίλλα του και ο προηγούμενος λ*ει ότι τον πρωθυπουργό δεν τον στ*λνεις φυλακή, τον στ*λνεις σπίτι του! Ρε, δε γαμιόμαστε, λ*ω 'γώ...

ΕΝΑ είναι το παράπονό μου, μόνο *να. Εγώ δεν είμαι μαλάκας, γνωρίζω ότι δεν μπορείς ν' αντισταθείς στη Φάρα, εκτός αν είσαι διατεθειμ*νος να τα τινάξεις όλα στον α*ρα και να χάσεις με δόξα και τιμή. Δεν είναι εύκολη επιλογή. Το παράπονό μου είναι ότι, από τον καιρό που γεννοπλάστηκα, δεν είδα *ναν πρωθυπουργό να πει σε διάγγελμα: «Μας ζητάνε να κάνουμε, να υποστούμε το και το. Η αλήθεια είναι ότι οι επιλογ*ς μας δεν είναι πολλ*ς. Από την άλλη, όμως, είμαι Έλλην και αρνούμαι να βάλω την υπογραφή μου σε τ*τοιο *γγραφο, να συμφωνήσω σε τ*τοιο εθνικό ξεπούλημα. Σας ευχαριστώ που με τιμήσατε με την ψήφο σας, αλλά με είχατε ψηφίσει ως πρωθυπουργό της Ελλάδος και όχι ως εντολοδόχο οποιονδήποτε ξ*νων δυνάμεων». ΕΝΑΣ, ρε γαμώτο, να κάνει το Γ*νος να αισθανθεί περήφανο!

Γι αυτό λ*ω ότι ο πλ*ον αξιόλογος Έλλην του 20ού αιώνα, ήταν ο ?ρης Βελουχιώτης. Και κομμουνιστής δεν είμαι. Γι αυτό και όσο αυτοί οι παλιομαλάκες *χουν τρύπες στους κώλους τους, δεν θα είναι ικανοί ή άξιοι να φιλήσουν τα μπαλωμ*να παπούτσια του Γεωργίου *απαδοπούλου, που προτίμησε να πεθάνει στη φυλακή, παρά ν' αρνηθεί τα πιστεύω του, όποια και να ήταν. Και δεξιός δεν είμαι!

Κρυπτόρχεις, μιζαδόροι, απάτριδες, πουλημ*νοι ΟΛΟΙ! Και ο λαός βολεμ*νος! Ελλάδα μου, τα πάθη σου...

ATLETICO
10/09/2011, 00:32
ΚΑΙ ΕΝΑ Ε*ΙΚΑΙΡΟ
10 ΜΑΙΟΥ 2005


Εκείνο που θ*λω να πω, όμως, με τον μικρόκοσμο και τον μακρόκοσμο, είναι πως, ό,τι *χει κάνει η Φάρα σε *αναμά και Εκουαδόρ και σε κάθε υποανάπτυκτη χώρα, και σε μια-δυο... ανεπτυγμ*νες, στον μακρόκοσμο δηλαδή, ΕΤΣΙ ΑΚΡΙΒΩΣ ΚΑΝΕΙ ΚΑΙ ΤΟ ΕΔΩ ΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΟ Σ' ΕΣΕΝΑ, ΒΡΕ, στον μικρόκοσμο, πιθανότατα κατ' εντολήν της Φάρας την οποία προσκυνά και στην οποία υπάγεται. Και θα το εξηγήσω λιγάκι:

Διαβάζουμε, ακούμε, βλ*πουμε, ότι το ελληνικό νοικοκυριό είναι βουτηγμ*νο στα χρ*η. Σωστά; *ώς και γιατί; Διότι το κατεστημ*νο εισήγαγε την πλαστή καλοπ*ραση, τον τζόγο, την απληστία, ή απλά την ανάγκη, αν προτιμάτε. Καλλι*ργησε την αστυφιλία για να τραβήξει τον κόσμο μακριά από τη γη, για να μην είναι αυτάρκης πλ*ον. Αν*βασε κατά πολύ το βιοτικό επίπεδο, αλλά αυτό ήταν *να δίκοπο μαχαίρι. Διότι είναι στη φύση του ανθρώπου να τα θ*λει όλα, χρήσιμα και άχρηστα. Οπότε *ριξε στο κόλπο το βερεσ*. Σωστά; Στεγαστικά για διαμερίσματα και εξοχικά που δεν αξίζουν ούτε το εν δ*κατον του όσο πουλιούνται, προσωπικά δάνεια, κάρτες, διακοποδάνεια, δάνεια *άσχα, δάνεια Χριστουγ*ννων, δάνεια γ*ννας, δάνεια κηδείας. Όλος ο κόσμος είναι χρεωμ*νος, άλλος λίγο, άλλος πολύ. Όπως ο *αναμάς και το Εκουαδόρ, αλλά σε μικρότερη, σε ατομική κλίμακα. Τηρουμ*νων των αναλογιών, όμως, ίσως πολύ χειρότερα...

Ξαφνικά μια μ*ρα, μετά από *να τεχνητό «κραχ», διότι όλα τα κραχ είναι τεχνητά, πάρτε τα επιτόκια στο 18, στο 20, στο 25 τοις εκατό. Το είχα ζήσει αυτό, στην Αγγλία. Οπότε τι γίνεται, δικοί μου; Αφενός τα χρ*η δεν μπορούν να αποπληρωθούν και αφετ*ρου πατι*ται το φρ*νο της οικονομίας και κλείνουν εργοστάσια, εταιρίες, πάσης φύσεως εργοδότες. Ακόμα και το Δημόσιο κάνει περικοπ*ς, διότι χρωστάει κι αυτό! Έγινε και παλιά, βρεεε... αλλά δεν σας το λ*νε στα σχολεία της Φάρας. Από τη μια απίστευτα αυξημ*νες δόσεις, από την άλλη μείωση στο εισόδημα, ή ακόμα και εξαφάνισή του. Τότε τι γίνεται; Να σας πω εγώ τι γίνεται: το κατεστημ*νο ζητάει ανταλλάγματα για να σε αφήσει να ζήσεις στη γαϊδουροκυλίστρα που *χεις για διαμ*ρισμα, για να ταίσεις τα παιδιά σου: Ψήφισε αυτό στο δημοψήφισμα, βγάλε αυτούς κυβ*ρνηση, μην αντισταθείς στην αφαίρεση των ατομικών ελευθεριών σου (σ.σ.: α*ρα κοπανιστό *χεις, παρά ατομικ*ς ελευθερίες, αλλά κουβ*ντα να γίνεται!). Ο*ΩΣ ΕΓΙΝΕ ΜΕ ΤΟΝ *ΑΝΑΜΑ ΚΑΙ ΤΟ ΕΚΟΥΑΔΟΡ (μακρόκοσμος) ΕΤΣΙ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΚΑΙ ΜΕ ΣΕΝΑ, ΜΕΓΑΛΕ (μικρόκοσμος). Τύπωσ* το και κάδρωσ* το...

Οπότε τώρα θα μου πει ο φίλος: Και τι κάνουμε; *αίρνουμε τα καριοφίλια στα χ*ρια και κάνουμε επανάσταση; Όχι, αγόρι μου, μην είσαι αστείος. *ρώτα απ' όλα δεν *χεις κάποιον για να σε οδηγήσει, διότι όλοι εξαγοράστηκαν. Δεύτερον, δεν *χεις τα κότσια, τα *χεις χάσει στα μπαράκια, στις καφετ*ριες, στα μπουκάδικα, στα σκυλάδικα, τρώγοντας πίτσα κολλημ*νος στο γυαλί, στις ατ*λειωτες ουρ*ς στις οποίες στ*κεσαι χωρίς παράπονο. Και σε κάθε σταυροδρόμι θα υπάρχουν χαφι*δες και εκτελεστ*ς, μη ξεχνάς το πρόσφατο παρελθόν διότι θα το πληρώσεις πα-νά-κρι-βα. Νόμος! Ούτε Βελουχιώτες υπάρχουν πια, ούτε Αυξεντίου, ούτε Μάτσηδες. Και ούτε θα υπάρξουν ν*οι. Το κατεστημ*νο το φρόντισε αυτό, αντικαθιστώντας τις παραδοσιακ*ς αρχ*ς και ιδανικά της οικογ*νειας και της νεολαίας του πάλαι ποτ* με Nike και Adidas, με Fame Story και με Big Brother, με το να επιτρ*πει, αν όχι να προτρ*πει, ανήλικα να εθίζονται στο τζόγο. Αυτό *καναν οι εθνικοί μειοδότες, οι μισθοφόροι της Φάρας. Αυτοί οι δωσίλογοι που ψήφισαν την ουσιαστική κατάργηση της ιερής γλώσσας σου, που τιμούν ακόμα και οι Φράγκοι, οι δωσίλογοι που είπαν «ε, είπαμε *να δωράκι αλλά όχι και μισό δις (μίζα)» για πρόεδρο ΔΕΚΟ, οι δωσίλογοι που είπαν για δωσίλογο πρωθυπουργό «ο πρωθυπουργός πάει σπίτι του, δεν πάει φυλακή», ενώ οι τουρκαλάδες απαγχόνισαν τον Αντνάν Μεντερ*ς στο πι και φι, χωρίς χότζα. Οι ίδιοι δωσίλογοι που υπ*στειλαν ελληνική σημαία επί ελληνικού εδάφους, οι ίδιοι δωσίλογοι που κατάκλεψαν τον ελληνικό λαό, οι ίδιοι δωσίλογοι που δεν *καναν μια *ρευνα στο σκάνδαλο του χρηματιστηρίου και στο ξεπούλημα της Κύπρου. Αυτοί οι δωσίλογοι, είτε *ΑΣΟΚ λ*γονται, είτε Ν*α Δημοκρατία. Ούνα φάτσα, ούνα ράτσα. ΔΩ-ΣΙ-ΛΟ-ΓΟΙ! (Ήθελες ν' ακούσεις κι άκουσες, φίλε μου!).

Α, να, ξ*χασα! Τι μπορεί να κάνει κάποιος; Να σου πω τι μπορεί να κάνει, όχι όλος ο πληθυσμός, αλλά το εν τρίτον, αυτοί που πιθανόν δεν μασάνε με την πλαστή ευμάρεια, ή που βλ*πουν τ' αχνάρια του φιδιού. *ρώτα, ας πάνε στις τράπεζες και ας ζητήσουν τα λεφτά τους, τις καταθ*σεις τους. Σε μετρητά. Σε χαρτοσακούλα. Βρε, σε οποιαδήποτε τράπεζα. Θα τα πάρουν; Ρεπάνια θα πάρουν. Θα κατ*βουν τα ρολά πριν πεις «Εθνική», ή «*ίστεως». Μα, νομίζετε ότι τα λεφτά που δανείζουν οι τράπεζες τα *χουν σε αποθεματικό, ή στην κάσα; Μπα! Νούμερα σε κομπιούτερ δανείζουν, ΑΝΥ*ΑΡΚΤΑ λεφτά, κι εσείς πληρώνετε το αίμα σας σε τόκους για υπαρκτά, πραγματικά λεφτά. Ας πάει το εν τρίτον των καταθετών να σηκώσει τα λεφτά του! Κρρρραααχχχχχ...

Είναι και το άλλο: θ*λεις να ρίξεις μια κυβ*ρνηση, ας πούμε τη νυν, ή οποιαδήποτε; Να διαλύσεις *να κατεστημ*νο; *οια καριοφίλια και πράσινα άλογα; *αθητική αντίσταση: Είμαι αντιφρονών, δεν μου αρ*σει το πώς ξοδεύονται τα λεφτά που πληρώνω σε φόρους, δεν μου αρ*σουν οι πανάκριβες και ανεπαρκείς υπηρεσίες, δεν μου αρ*σει να με πλακώνουν δ*κα λαθρομετανάστες πλανόδιοι σε κάθε φως της τροχαίας και ο μπάτσος να μην εμφανίζεται, δεν μου αρ*σει το αίσχος που είδα στο νοσοκομείο, με ανθρώπους να βογγούν σαν κτήνη στους διαδρόμους, δεν μου αρ*σει να πηγαίνουν τα παιδιά μου στο σχολείο και μετά να πηγαίνουν σε φροντιστήριο διότι δεν μαθαίνουν εκεί που πρ*πει να μάθουν και το πληρώνω με το αίμα μου, *χω απογοητευτεί αφάνταστα για την *στω μερική διάβρωση της Δικαιοσύνης που είναι το *σχατο αποκούμπι μου, διαφωνώ με το ότι δεν φορολογείται ο μεγαλύτερος οικονομικός κολοσσός της χώρας, η Εκκλησία, δεν μου αρ*σει η γραφειοκρατία και οι ουρ*ς, δεν μου αρ*σει να μου συμπεριφ*ρονται στη Γη των ενδόξων προγόνων και δική μου λες και είμαι κάφρος ή υπάνθρωπος, δεν μου αρ*σει αυτό, δεν μου αρ*σει εκείνο. Δεν πληρώνω, κερατόπλουμα! Και το εν τρίτον του πληθυσμού, όχι οι βολεμ*νοι και οι κρυπτόρχεις β*βαια, διότι αυτοί ποτ* δεν θα το κάνουν, σταματάει τις πληρωμ*ς. ΤΕΒΕ, ΙΚΑ, Φ*Α, Φόρο Εισοδήματος, ΔΕΗ, ΟΤΕ, ΕΥΔΑ*, σταματάει να παίζει Στοίχημα, κάνει τεράστια οικονομία στη βενζίνη του, δεν πληρώνει στεγαστικά, δεν πληρώνει άλλα δάνεια, δεν αγοράζει με 60 άτοκες (άτοκος ο ποπός μου) δόσεις, δεν πληρώνει κάρτες και αγοράζει μόνο τα απολύτως, μα απολύτως αναγκαία. Τίποτε άλλο! Μηδ*ν! *όσο λ*τε ν' αντ*ξει το σύστημα, το κατεστημ*νο, το κράτος, εάν μόνο το εν τρίτον του πληθυσμού το κάνει αυτό; Να σας πω εγώ: ΟΥΤΕ ΜΗΝΑ, ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ *Ω ΟΥΤΕ ΔΕΚΑ ΜΕΡΕΣ!

Αλλά, και τι *γινε τότε; Βγαίνει ο Κωστάκης και μπαίνει ο Γιωργάκης, ή η Ντόρα, ή ακόμα και η *απαρρήγα. Σωθήκαμε, ζήτω το Έθνος, ζήτω το Γ*νος! Σκ*τη απόγνωση, φίλοι και φίλες και, αν διαφωνείτε ριζικά, τότε πείτε με κι εμ*να φαιδρό. Δεν θα είναι η πρώτη, ούτε η τελευταία φορά. Αλλά μια μ*ρα θα με θυμηθείτε και ίσως ανάψετε *να κεράκι για τη δόλια τη ψυχή μου, διότι όντως είναι δόλια. Και να σας πω το λόγο: διότι, ενώ πιστεύω ότι καταλαβαίνω κάποια πράγματα, δεν *χει σχ*ση αν εσφαλμ*να, διότι η αντίληψη είναι πραγματικότητα, δεν παίρνω την απόφαση να κάνω κάτι εποικοδομητικό, αλλά ασχολούμαι με το στοίχημα. Και με το να ασχολούμαι με τον τρόπο που ασχολούμαι, ουσιαστικά υποθάλπω εκείνους που σε π*ντε και βάλε χρόνια δεν πήραν την απόφαση τουλάχιστο να προστατ*ψουν τη νεολαία από τον εθισμό του τζόγου, απεναντίας τη σπρώχνουν στο τζόγο! Και παίζουν με τρόπο που ουσιαστικά βάζουν ασύστολα το χ*ρι στην τσ*πη του κόσμου, συμπεριλαμβανομ*νων μωρών που παίζουν με στερημ*νες τυρόπιττες και καραμ*λες. Και δεν ηγ*ρθη το θ*μα από *να σύνδεσμο γον*ων, ή διδασκάλων, διότι αυτός ο σκληρός, άκρως εθιστικός τζόγος, καμουφλαρίστηκε ως μια μορφή ανώδυνης ψυχαγωγίας! Κάνανε τον τζόγο αναπόσπαστο μ*ρος της ελληνικής κουλτούρας, με μπροστάρηδες τα ΜΜΕ, τα μισθοφορικά φερ*φωνα του ανίερου κατεστημ*νου, τους βιαστ*ς και εκβιαστ*ς του Έθνους! Μια φορά αχρείοι εκείνοι, ΕΚΑΤΟ φορ*ς εγώ. Με χ*ζω πατόκορφα και αστροπελ*κι να με κάψει, αν δεν το εννοώ!

ggeorge1
19/09/2011, 19:22
Αυτή είναι η άψογη ατάκα :)

Σε κάποια φάση, επί προσωπικού, μου την είχε συμπληρώσει: Οταν κερδίζεις πάντα να της κάνεις *να δώρο, πάντα, μικρό ή μεγάλο, οτιδήποτε, αλλά πάντα να της κάνεις *να δώρο. Το τηρώ απαρ*γκλιτα *κτοτε, σωτήριο... :)

Εν τω μεταξύ, άσχετο αλλά τι σου είναι οι γυναίκες. Οταν ήμουν με τον *αρασκευά ήμουν παντρεμ*νος και η γυναίκα μου τον γούσταρε πολύ (κι εκείνος τη γούσταρε, είχαν την ίδια τρ*λα με τους Ασσύριους και τη 2η σελίδα και τα βρίσκανε). Οταν λοιπόν γίνεται η φάση και εξαφανίζεται, αμ*σως, αμ*σως όμως, μου το λ*ει: Ξ*χνα τον, δεν ξανάρχεται, την *κανε. Και κάτσε και πάρε από το betonet και κράτα copy paste όλα τα κείμενά του να τα *χεις, θα γίνει χαμός στο σάιτ και θα χαθούνε. Ναι, ναι, οκ, θα το κάνω. *απαρι*ς *κανα.... Εκείνη όμως, καπάκι, κάθεται δυο τρεις νύχτες και κράτησε ΟΛΑ τα κείμενα της 2ης σελίδας, πήγε και τα *δεσε κιόλας και ίσως να είναι ο μόνος άνθρωπος που *χει το απόλυτο αρχείο του. Αλλά μόνο τη 2η σελίδα....

(Μάλλον πρ*πει να τα μεταφ*ρουμε αυτά τα μηνύματα στο τόπικ του *αρασκευά, ε; )

κι εγω την ιδια δοyλεια εκανα!
τα εχω μαλιστα με τη σειρα...
μπορω να επισυναψω αρχειο του Word ; ή πρεπει να κανω copy-paste??

ggeorge1
20/09/2011, 02:09
κανω copy-paste το πρωτο...
*************************************


Η σοβαρότητα είναι υποκειμενική...

************************************************** **********

*αρασκευάς, Σελίδα 2, *ΑΡΑΣΚΕΥΗ 7/5/1999

Αυτή η κουβ*ντα με τους Σουμ*ριους είναι πολύ πιο σοβαρή απ΄ ότι δείχνει. Θα γράψουμε αρκετά, ίσως το τραβήξουμε κορδόνι για δυο-τρεις εβδομάδες (πεντ*ξι χρόνια αν υπολογίσουμε και τις παρενθ*σεις!).

Τώρα, μπορείτε να μου πείτε: «Δεν μας ενδιαφ*ρει το θ*μα»! Εν τοιαύτη περιπτώσει, *χουμε πρόβλημα. Ή μάλλον ΕΧΕΤΕ πρόβλημα, διότι εγώ θα γράψω ό,τι γουστάρω *τσι κι αλλιώς.

Κοιτάξτε να δείτε, δεν ζήτησα να γράψω για τον ΦΙΛΑΘΛΟ. Η ιστορία, ή μάλλον ο εφιάλτης, είχε αρχίσει όταν, μια αποφράδα μ*ρα, είχαμε συναντηθεί τυχαία με τον Νίκο τον Καραγιαννίδη στη Λευκωσία. Η μ*ρα ήταν αποφράδα, διότι *να γκολ που δεν είχε βάλει η Ληντς, στην τελευταία αγωνιστική του αγγλικού πρωταθλήματος πριν 3-4 χρόνια, μου στοίχισε πάρα πολλά. Θα *σπαζα κοντ*ρ, σας λ*ω. Όχι με *ναν μπουκ, αλλά με δύο!

Τι να κάνουμε, η Ληντς *χανε 0-3 στο ημίχρονο, το σκορ *γινε 3-3 και στα τελευταία στάδια του αγώνα ο τερματοφύλακας της Κόβεντρυ *πιασε τα κ*ρατά του κι εγώ *πιασα μόνο κάτι ψιλά, από τα τρία το μεγαλύτερο δηλαδή. Δόξα τω Θεώ, όμως, τα δ*χομαι όλα στη ζωή μου, ΟΛΑ εκτός από φόνο, ηρωίνη και πουστηλίκι. Όχι πως δεν τα πάω καλά με τους γκ*ι, απεναντίας. Απλά δεν γουστάρω σεξ με αρσενικό.

Τώρα, κάποιος γκ*ι θα μου πει: «Μην το κατακρίνεις, αν δεν το δοκιμάσεις». Τι να σου πω, κούκλο, *να από τα πιο σπάνια και σπ*σιαλ φαγιά στον κόσμο είναι η κιν*ζικη σούπα από βρασμ*νη χελιδονοφωλιά. Δεν χρειάζεται να πιω ζουμί από κλαδιά, σάπια φύλλα, πούπουλα, ψείρες, τσόφλια, κλούβια αυγά και χελιδονόσκατα για να πω πως δεν γουστάρω το συγκεκριμ*νο πιάτο!

Ρε, στ΄ αρχίδια μου αν αυτό είναι αυτοκρατορικό φαί. Να πα να γαμηθούν οι κιτρινιάρηδες αυτοκράτορες. Εγώ προτιμώ το μπριάμ και μπριάμ θ*λω να τρώω. Δεν γουστάρω βρασμ*νη φωλιά, όπως δεν γουστάρω σεξ με αρσενικό. Τελεία και παύλα! (Όχι, ρε μαλάκα, τι γράφεις πάλι; Μαστούρης δεν είσαι - γιά να σκεφτώ… ΟΧΙ! - μεθυσμ*νος δεν είσαι, ΤΙ γράφεις πάλι;).

Τι λ*γαμε; Α, ναι. Ο Καραγιαννίδης. Βρεθήκαμε, λοιπόν, κι αρχίσαμε να μιλάμε. Μ*σα σε λίγα λεπτά άρχισε να με κοιτάζει περίεργα και απομάκρυνε λίγο την καρ*κλα του από τη δικιά μου. Με ρώτησε: «Έχεις γράψει ποτ* σου;». Του απάντησα: «Ναι, γράφω από πολύ μικρός για να εκτονώνομαι».

«Θ*λεις να γράψεις για τον ΦΙΛΑΘΛΟ;» με ρώτησε. Ήταν η σειρά μου να τον κοιτάξω περίεργα και ν΄ απομακρύνω λίγο την καρ*κλα μου από την δικιά του. Μ*χρι να τελειώσουμε την κουβ*ντα, η δικιά του καρ*κλα ήταν μ*σα στην κουζίνα της καφετ*ριας και η δικιά μου στο απ*ναντι πεζοδρόμιο!

«Κοίταξε να δεις», ούρλιαξα από το απ*ναντι πεζοδρόμιο, «εγώ γράφω άγρια και περίεργα πράγματα, όπως η σχεδόν ανύπαρκτη πιθανότητα να είχε κάνει η προγιαγιά μου τσιμπούκι στον προπάππο μου. Επίσης, ότι από μωρό ήθελα να πλακώσω τις δυο πρώτες ξαδ*λφες μου μαζί, κι ακόμα γουστάρω»!

Εν τω μεταξύ, ο μάγειρας απείλησε να δείρει τον Καραγιαννίδη, που αναγκάστηκε να βγει στο πεζοδρόμιο της καφετ*ριας! Έκανε χωνί με τα χ*ρια του και μου φώναξε, ενώ είχε αρχίσει να μαζεύεται κόσμος: «Έχεις σταθεί καμιά φορά δίπλα σε περίπτερο για να δεις ποιοι αγοράζουν ΦΙΛΑΘΛΟ, ρε; Όταν κάποιος ζητήσει ΦΙΛΑΘΛΟ, ο περιπτεριούχος κάνει βουτιά, καλεί το 100 και καπάκι το 166»!

Επειδή ο Καραγιαννίδης είχε πλησιάσει απειλητικά, μόνο *νας πλατύς δρόμος γεμάτος αμάξια και παπάκια μας χώριζε, μπήκα σ΄ *να κτίριο, αν*βηκα με το ασανσ*ρ στην ταράτσα, αγκάλιασα σφικτά το περβάζι μπας κι *πεφτα και γινόμουνα χαλκομανία στο καλντερίμι και φώναξα: «Μα, στον ΦΙΛΑΘΛΟ γράφουν σοβαροί άνθρωποι. Ο Ηλίας ο Μπαζίνας, ο Μανουσ*λης, ο Μαζαράκης, εσύ, μιλάμε για πολύ σοβαρή σοβαρότητα». (Τότε δεν είχε αρχίσει το «Καφενείο» ο Γεωργίου!).

Ο Καραγιαννίδης αν*βηκε στην ταράτσα της καφετ*ριας, κι επειδή ο θόρυβος από τη τροχαία κάλυπτε τα ουρλιαχτά του, άρχισε να βαράει το ντεπόζιτο του νερού με το κεφάλι του. «Τρελός είναι ο άνθρωπος» σκ*φτηκα, «τελικά ίσως θα *πρεπε να γράψω για τον ΦΙΛΑΘΛΟ»! *ρόσεξα, όμως, ότι βάραγε το ντεπόζιτο ρυθμικά. Κοίταξα καλά, ακροάστηκα, και κατάλαβα πως χρησιμοποιούσε κώδικα μορς. «Τακ-τακ, τααακ, τακ, τακ-τακ-τακ…».

Ήταν η πρώτη φορά που είχα δικαιολογήσει τα τόσα Σαββατιάτικα απογεύματα που είχα χαραμίσει στο προσκοπείο σαν λυκόπουλο. Όταν πολλοί φίλοι μου βαράγανε μαλακία μ*χρι εξάντλησης, εγώ λόγω επιμονής της μάνας μου ήμουνα ντυμ*νος σαν οικολογική καταστροφή, *βαζα δυο δάκτυλα στον κρόταφο και ούρλιαζα «*σο *τοιμος», χωρίς να ξ*ρω τη διαφορά μεταξύ του «*σο» και του «*σω». Και όλα αυτά γιατί κάποιος ασπρουλιάρης ονόματι Μπάντεν *άουελ είχε κ*φια, γαμώ την ηθική διαπαιδαγώγησή μου, γαμώ!

Εν πάση περιπτώσει, Το μήνυμα του Καραγιαννίδη *λεγε: «Η ΣΟΒΑΡΟΤΗΤΑ ΕΙΝΑΙ Υ*ΟΚΕΙΜΕΝΙΚΗ»! Έτσι, συμφωνήσαμε να γράψω για τον ΦΙΛΑΘΛΟ.

Τώρα δικαιούστε να μου πείτε: «Μαλάκα, αυτή η στήλη είναι γύρω στις 800 λ*ξεις. Μ*χρι την επόμενη τελεία θα *χεις απαταλήσει 770. (Μετρήστε τις, χωρίς τον τίτλο!). Τι θα μπορ*σεις να γράψεις για Σουμ*ριους με 30 λ*ξεις;

Η αλήθεια είναι ότι η σημερινή στήλη ήταν *να τρικ! Αύριο Σάββατο γράφω για τους αλογομούρηδες, Κυριακή και Δευτ*ρα είναι ημ*ρες λούφας, δεν γουστάρω μια τόσο μεγάλη διακοπή σε τ*τοιο θ*μα. Θα τα πούμε ΟΛΑ, λοιπόν, την ερχόμενη εβδομάδα.

Είναι και το άλλο: Αυτό το γράφω στην Αθήνα, όπου δεν *χω τα σχετικά βιβλία μου, κυρίως την Εγκυκλοπαίδεια «Britannica» που μου δίνει *να αίσθημα ασφάλειας ότι δεν θα τα κάνω θάλασσα!. Μ*χρι την Τρίτη θα είμαι στη Κύπρο και τότε *χει ο Θεός! (Ουφφφ… *άει κι αυτό!).
************************************************** **********

Απίστευτα πράγματα είχαν γραφτεί σε καθημερινή αθλητική εφημερίδα...

Angelis
20/09/2011, 07:07
κι εγω την ιδια δοyλεια εκανα!
τα εχω μαλιστα με τη σειρα...
μπορω να επισυναψω αρχειο του Word ; ή πρεπει να κανω copy-paste??

Μπράβο ρε θηρίο....

Καλημ*ρες!

ggeorge1
20/09/2011, 11:23
καλημερα σε ολους, ενταξει, μη βαρατε, ξυπναω αργουτσικα...
τι να κανω τωρα με τα κειμενα?? να βαλω Νουμπιρου και Σουμεριους, Φαρα ή μονο αυτα που εχουν σχεση με κουμαρι??

Angelis
20/09/2011, 11:41
καλημερα σε ολους, ενταξει, μη βαρατε, ξυπναω αργουτσικα...
τι να κανω τωρα με τα κειμενα?? να βαλω Νουμπιρου και Σουμεριους, Φαρα ή μονο αυτα που εχουν σχεση με κουμαρι??

Ο,τι γουστάρεις καταρχήν εσύ και κατά δεύτερον ο λαός του φόρουμ :)

Εγώ ψηφίζω κουμάρι πάντως, αυτά με τους Σουμ*ριους δεν ήταν ποτ* το φόρτε μου.

ggeorge1
20/09/2011, 11:44
ok, θα κανω επιλογη...
ετσι κι αλλιως θελω να τα ξαναδιαβασω ολα και λογω επικαιροτητας...
να θυμησω οτι ο Μαστορας ηταν απο τους πρωτους που υποστηριζε οτι η Νομισματικη Ενοποιηση εχει κοντινη ημερομηνια ληξης!

ALL YOU NEED IS AZ
20/09/2011, 12:13
Ο λαός απαιτεί να τα διαβάσει όλα :p

**ρα από την πλάκα, όσα περισσότερα, τόσο το καλύτερο :)

Angelis
20/09/2011, 14:15
Μπήκα κι εγώ στην πρίζα... Από τη 2η σελίδα εγώ *χω κρατήσει αποσπασματικά κάποια κείμενα που μιλάνε γενικά για μπουκ και κουμάρι. Είναι τ*σσερα π*ντε συνολικά, θα τα βάλω όλα.

Μια κυβ*ρνηση, *νας στρατός, *νας... μπουκ!

*ριν συνεχίσουμε με τον Ντ*ιβιντ Άικ αύριο, να σας δώσω *να παράδειγμα μιας πυραμίδας. Θα πάρω την εταιρία Λάντμπροουκς.

Ιδρυτής της ήταν ο μπουκ του ιπποδρόμου Μαξ *άρκερ, του οποίου ο Σίριλ Στάιν, η μελλοντική δύναμη πίσω από την εταιρία, ήταν ανεψιός. Έχω γνωρίσει ανθρώπους που ήξεραν τον Σίριλ Στάιν όταν ήταν *νας «τίποτας» και κλαιγόταν όταν τα *χανε σε μικρή πόκα!

Τ*λος πάντων, ο Μαξ *άρκερ αγόρασε *να πολύ παραδοσιακό, μικρό γραφείο στοιχημάτων που ονομαζόταν Λάντμπροουκς. Τόσο παραδοσιακό, που είχε καλλιγράφο για να γράφει τους λογαριασμούς των πελατών με το χ*ρι. Δεν μιλάμε για στοίχημα τοις μετρητοίς στον ιππόδρομο, αλλά για γραφείο όπου το ιπποδρομιακό στοίχημα παιζόταν με τηλ*φωνο κ.τ.λ. και όπου η προσωπική παρουσία του παίχτη απαγορευόταν. Ακόμα δεν επιτρεπόταν το προσωπικό στοίχημα σε μπουκάδικα, με μετρητά.

Όταν άλλαξε ο νόμος και επιτράπηκαν τα πρακτορεία στοιχημάτων, όπου ο καθ*νας μπορούσε να μπει και να παίξει τοις μετρητοίς, η Λάντμπροουκς άρχισε να στήνει μαγαζιά και λίγο αργότερα ν’ αγοράζει μεμονωμ*να πρακτορεία, όπως και μικρομεσαίες αλυσίδες. Ταυτόχρονα άνοιξε και καζίνα, διότι με εκείνο το νόμο, το Gaming Law, επιτράπηκαν κι αυτά. Κάποια μ*ρα θα πούμε την ιστορία του κλεισίματος των καζίνων της Λάντμπροουκς (αφαίρεση αδείας) μετά από *να στήσιμο του μεγάλου ανταγωνιστή στο Μ*ιφεαρ, του Playboy Club, και την εκδίκηση του Σίριλ Στάιν, που με τη σειρά του *στησε το Playboy κι *κλεισε κι αυτό! Ακόμα *χω τα αποκόμματα των εφημερίδων και τα σχετικά τεύχη του σκανδαλοθηρικού περιοδικού Private Eye! Ιστορίες για αγρίους...
Τ*λος πάντων η Λάντμπροουκς, κάτω από την ηγεσία του τετραπ*ρατου Σίριλ Στάιν, διαόλου κάλτσα ο άνθρωπος, δεν υπάρχει αμφιβολία, εκτός αν είχε «βοήθεια», μπήκε και στη ξενοδοχειακή βιομηχανία. Τόσο χοντρά, που πήρε και την αλυσίδα Χίλτον! Και καν*νας δεν ξ*ρει πού αλλού *χει μπει η Λάντμπροουκς, που ήταν και πιστεύω ακόμα είναι μια Financial Times Top 100 εταιρία, δηλαδή μια από τις 100 μεγαλύτερες στο αγγλικό χρηματιστήριο. Ας δούμε τώρα την πυραμίδα, μόνο στις τρεις πτυχ*ς της δραστηριότητάς της:

Betting (Στοίχημα). Υποδιαίρεση σε τρία τμήματα: 1. Cash Betting, δηλαδή τα πρακτορεία στοιχημάτων, 2. Trade & Credit Betting, δηλαδή το στοίχημα των άλλων μπουκ που ήταν πελάτες της Λάντμπροουκς για καλύψεις κ.τ.λ. και των πελατών που *παιζαν βερεσ*, ή με κατάθεση, με τηλ*φωνο και 3. Racecourse Betting, δηλαδή η εκπροσώπηση της εταιρίας στους ιπποδρόμους, όπου δεχόταν στοίχημα και - κυρίως - χειραγωγούσε τις αποδόσεις για προστασία των πρακτορείων. Μάλιστα, η εκπροσώπηση στον ιππόδρομο δεν αναμενόταν να ήταν φοβερά επικερδής, υπήρχε προϋπολογισμός για χασούρα λόγω της ανάγκης χειραγώγησης των αποδόσεων για τα πρακτορεία (θα εξηγήσουμε τη λογική και το μηχανισμό άλλη φορά). Στα πρακτορεία παιζόταν το πολύ χρήμα, η Λάντμπροουκς είχε πάνω από δύο χιλιάδες τ*τοια. *αρεμπιπτόντως, τώρα πρ*πει να προστεθεί και *να τ*ταρτο τμήμα, που είναι το ίντερνετ. Από εκεί και π*ρα, β*βαια, υπάρχουν υποκατηγορίες. Για παράδειγμα τα πρακτορεία μοιρασμ*να σε περιφ*ρειες κ.ο.κ. Τώρα, *νας διευθυντής πρακτορείου δεν είχε να κάνει τίποτε με *ναν υπάλληλο του Trade & Credit. Διαφορετικά καπ*λα. Επίσης, ούτε με *ναν εκπρόσωπο στον ιππόδρομο. Το κάθε τμήμα είχε το δικό του προϋπολογισμό, τη δική του κερδοφορία, τη δική του διεύθυνση στα κεντρικά της εταιρίας. Μόνο οι πολύ ψηλά ιστάμενοι, στην κορυφή της πυραμίδας, είχαν να κάνουν με όλα.

Hotels (Ξενοδοχεία): Υποθ*τω ότι ο μεγαλύτερος διαχωρισμός είναι στα εντός και εκτός Βρετανίας. Από εκεί και π*ρα περιφ*ρειες κλπ. Επίσης, διαχωρισμός όσον αφορά στη διαμονή και στο φαί. Το κάθε ξενοδοχείο *χει τη γενική δι*υθυνση, τη διεύθυνση διαμονής (δωματίων), τη δεύθυνση φαγητού και ποτού και αυτή με τη σειρά της τη διεύθυνση φαγητού, τη διεύθυνση ποτού και από εκεί και π*ρα τη διεύθυνση εστιατορίων, διεύθυνση υπηρεσίας δωματίου και διεύθυνση μπαρ. Μια πυραμίδα κι αυτά.

Casinos (καζίνα): Αυτά ήταν σχετικά λίγα, οι υποδιαρ*σεις μάλλον μικρ*ς, για παράδειγμα στα εντός και εκτός Αγγλίας και από εκεί και π*ρα σε περιφ*ρειες (Ευρώπη, Αφρική κ.τ.λ.). Και στα καζίνα, όμως υπάρχει η πυραμίδα. Η διεύθυνση ρουλ*τας, η διεύθυνση μπλακ-τζακ, η διεύθυνση κουλοχ*ρηδων κ.τ.λ. Επίσης, στα καζίνα υπάρχουν εστιατόρια και μπαρ.

Έχουμε, λοιπόν, αυτή την τεράστια πυραμίδα που αποτελείται από πολλ*ς αυτοτελείς πυραμίδες. Η κορυφαία διεύθυνση της εταιρίας ασχολείται με όλη την ατζ*ντα. Ξ*ρει πού πάει το συγκρότημα και πώς θα φτάσει εκεί. Μια καμαρι*ρα, όμως, ας πούμε στο Χίλτον του Καίρου, δεν ξ*ρει τι κάνει *νας υπάλληλος ενός πρακτορείου στοιχημάτων στο Χάκνεϊ του Λονδίνου, ή *νας κρουπι*ρης σε *να καζίνο στην ανατολική ακτή των Η.*.Α.. Ο καθ*νας στο κουτάκι του και, όπως ανεβαίνουμε τα σκαλιά της πυραμίδας, τόσο λιγοστεύουν οι άνθρωποι και τόσο περισσότερα ξ*ρουν. Καταλάβατε; Στην κορυφή δίνουν εντολ*ς για όλα, τους ενδιαφ*ρουν όλα, τα ελ*γχουν όλα...
Να πάμε, όμως, *να βήμα παραπ*ρα! *υραμίδα είναι και ο Γουίλιαμ Χιλ, που κάποτε ανήκε σε συγκρότημα που ήταν ο μεγαλύτερος υποδηματοποιός της Αγγλίας, αν όχι της Ευρώπης και των Η.*.Α. (Sears Holdings). Επίσης η Κόραλ (που αγόρασε τη Γιούρομπετ) και άλλες εταιρίες. Τώρα, το ερώτημα είναι αν όλες αυτ*ς οι αυτοτελείς πυραμίδες ανήκουν σε μια άλλη, μεγαλύτερη πυραμίδα, αυτή που ελ*γχει το στοίχημα! Αυτό δεν το γνωρίζω, είμαι β*βαιος, όμως, για *να πράγμα: ότι σύντομα θα *χουμε εξαγορ*ς και συμμαχίες. Όπως είχε γίνει στην Αγγλία τη δεκαετία του ’60 με την εξαγορά πρακτορείων και αλυσίδων, *τσι θα γίνει και τώρα. Και είμαι διατεθειμ*νος να ποντάρω χοντρά ότι μ*χρι τα Χριστούγεννα θα *χουμε *νωση δύο μεγάλων μπουκ του διαδικτύου (ενός Άγγλου και ενός Ευρωπαίου) με πιθανή ταυτόχρονη εξαγορά ενός-δυο μικρομεσαίων. Ίδωμεν.

Να, όμως, και *να άλλο πολύ πιο απτό παράδειγμα πυραμίδας. Η Ελλάς! *όσα βασίλεια και πόλεις υπήρχαν στην αρχαία Ελλάδα; Αρκετά. Αθήνα, Σπάρτη, Θήβα, Μακεδονία κ.ο.κ. Τι συν*βη με την πάροδο των αιώνων και χιλιετιών; Τώρα υπάρχει μια μεγάλη πυραμίδα, με νομούς, οι οποίοι είναι κι αυτοί πυραμίδες, με τον Έλληνα να *χει να διαλ*ξει μεταξύ Κωστάκη και Γιωργάκη! Αυτό κι αν είναι εξ*λιξη και πρόοδος! Η πυραμίδα, όμως, αν και φαινομενικά αυτοτελής, δεν σταματάει εδώ. Η Ελλάς είναι μ*ρος μιας άλλης, μεγαλύτερης πυραμίδας, της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Και επίσης *χουμε την πυραμίδα των Ηνωμ*νων Εθνών και σιγά τον προκαθήμενο τον Κόφι Ανάν! Καταλάβατε τι *χει γίνει; Τα παλιά τα χρόνια υπήρχαν αμ*τρητα αυτοτελή κρατίδια, φυλ*ς, κ.τ.λ., όπου ο καθ*νας *κανε του κεφαλιού του. Τώρα τους συγκ*ντρωσαν όλους σε πεντ*ξι μεγάλες πυραμίδες, όπως οι Η.*.Α., η Ε.Ε., ο Αραβικός Σύνδεσμος, οι οποίες σχηματίζουν μια μεγάλη πυραμίδα που θα φανεί σε όλο της το μεγαλείο με την ολοκλήρωση της παγκοσμιοποίησης. Μια κυβ*ρνηση, *νας στρατός, μια οικονομία και... *νας μπουκ! Σκεφτείτε με τι γκανιότα θα παίζει το λαμόγιο...
29/5/2005 01:44

Angelis
20/09/2011, 14:19
Του *φυγε ο δίσκος απ' τα χ*ρια...

Φαγωθήκατε να μάθετε τι είχε γίνει στην Αγγλία με τα βγαλσίματα ματιών στα καζίνα! Εντάξει, να το γράψουμε, αλλά όχι μόνο για να δείτε πώς... κόρακας κοράκου μάτι βγάζει, αλλά και πώς σιγά σιγά δημιουργήθηκαν οι πυραμίδες, αρχικά στον αγγλικό τζόγο και μετά παντού. Είναι δυνατόν να ήταν όλα προσχεδιασμ*να; Δεν αποκλείεται. Διότι μόνο με νόμιμη πυραμίδα μπορεί να ελεγθεί και να επεκταθεί ο τζόγος, καν*νας δεν μπορεί να ελ*γξει *να συρφετό παράνομων. Και να μη ξεχνάτε το απόφθεγμα «Ο νόμιμος τζόγος είναι η φορολόγηση του φτωχού και του βλάκα»! Να το εξηγήσω λίγο αυτό. *άρτε την Ελλάδα. *όσοι άνθρωποι που δεν φορολογούνται άμεσα, παίζουν Στοίχημα, Λόττο, Τζόκερ και Κίνο; *όσοι ιππόδρομο; *όσοι αγοράζουν λαχεία; *όσοι που δεν κερδίζουν αρκετά για να πληρώσουν φόρο εισοδήματος, πόσοι ανάπηροι, πόσοι άνεργοι, πόσοι φοροφυγάδες; Αμ*τρητοι! Έχει το κράτος το μερτικό του; Βεβαίως! Να λοιπόν η *μμεση φορολόγηση αυτού που πληρώνει λίγο, ή καθόλου φόρο εισοδήματος! Μα, ο Φ*Α τι είναι ακριβώς; *ληρώνει *μμεσους φόρους αυτός που δεν πληρώνει άμεσο φόρο εισοδήματος, απλά πράγματα! Δεν είναι μόνο γι αυτό που εισήχθη ο Φ*Α β*βαια, αλλά παίζει πολύ κι αυτό. Καταλάβατε;

*άμε τώρα στην Αγγλία. Μ*χρι το 1963 δεν υπήρχαν πρακτορεία στοιχημάτων. Και μιλάμε για άλογα και σκυλιά, διότι όλα τ’ άλλα ήταν αμελητ*α, εκτός από τις γενικ*ς (βουλευτικ*ς) εκλογ*ς κάθε λίγα χρόνια. Ο μόνος τρόπος για να παίξεις με ζεστά λεφτά, ήταν να πας στον ιππόδρομο, ή σκυλόδρομο. Υπήρχαν γραφεία στοιχημάτων, αλλά απαγορευόταν η προσωπική παρουσία του παίκτη. Το παιχνίδι γινόταν μ*σω τηλεφώνου, τηλεγραφήματος ή επιστολής, βερεσ* ή με κατάθεση εκ των προτ*ρων. Αυτό για την προστασία του παίκτη, διότι κατά τον αγγλικό νόμο το χρ*ος από τζόγο δεν αναγνωριζόταν νομικά, εκτός αν ακολουθούσε επίσημη αποδοχή του χρ*ους και υπογραφή σχετικού εγγράφου. Όποιος, όμως, χρωστούσε στον μπουκ, μπορούσε να βαρ*σει κανόνι χωρίς καμιά νομική επίπτωση. Η μόνη επίπτωση ήταν ότι το όνομά του *μπαινε σε μια μαύρη λίστα του κυκλώματος και δεν ξανάπαιζε βερεσ* πουθενά.

Β*βαια υπήρχε το παράνομο, του οποίου η *κταση ήταν τεράστια. Οι μπουκ είχαν ο καθ*νας την περιοχή του, την οποία οι άλλοι σεβόντουσαν, και μια συγκεκριμ*νη ώρα εμφανιζόταν ο runner (βαποράκι) στη γωνία κι *παιρνε στοιχήματα γραμμ*να σε χαρτάκια, μαζί και τα λεφτά. Μάλιστα, όταν οι μπάτσοι θα *καναν *φοδο, οι μπουκ προειδοποιούνταν *γκαιρα κι *στελναν επ’ αμοιβή κάποιον για να σταθεί και να συλληφθεί, αντί να συλληφθεί ο ίδιος ο μπουκ, ή οι στενοί συνεργάτες του. Κάτι σαν «τσαγκάρη Μπιλ, πάρε π*ντε λίρες μεροκάματο και πήγαινε στάσου στη γωνία Βικτορίας και Αλφρ*δου στις 13.30’ με αυτά τα χαρτάκια και αυτά τα ψιλά. Θα σε μπουζουριάσουν, αλλά θα πληρώσω εγώ το πρόστιμο». Έτσι ήταν για δεκαετίες και διαφήμιση για το στοίχημα μηδ*ν! Απαγορευόταν ρητά.

Το 1963 τα πράγματα άλλαξαν. Νομιμοποιήθηκε το στοίχημα τοις μετρητοίς και, όποιος παράνομος μπουκ (ή και οποιοσδήποτε άλλος) ήθελε, μπορούσε να πάρει άδεια, με μόνο όρο να είχε λευκό ποινικό μητρώο. Υπήρχαν, όμως, περιορισμοί. Για παράδειγμα, η κατανάλωση ποτού (είτε αλκοολικού, είτε αναψυκτικού ή ζεστού ροφήματος) απαγορευόταν επί δεκαετίες. Το ίδιο ίσχυε και για φαί, *στω *να σάντουιτς. Και συν*χισε η απαγόρευση της διαφήμισης. Η ιδ*α ήταν τα πρακτορεία να μην είναι άνετα, για να μη κατασταλάζει εκεί ο κόσμος. Νομιμοποιήθηκαν και τα καζίνα. Όποιος είχε παράνομη λ*σχη, από τις οποίες ήταν γεμάτος ο τόπος, πρώτοι και καλύτεροι οι «Κοινωνικοί Σύλλογοι» (τα καφενεία) των Κυπρίων στο βόρειο Λονδίνο, μπορούσε να πάρει άδεια καζίνου, με τον όρο να είχε λευκό ποινικό μητρώο και την απαραίτητη κάβα και εγγυήσεις. Κάποτε θα πούμε την ιστορία του Φρίξου Δημητρίου, που από μια παράνομη υπόγα στο Μπ*ιζγουοτερ κατάληξε να *χει το θρυλικό Ολίμπικ Καζίνο στην ίδια περιοχή και πώς βρήκε το θάνατό του σε αυτοκινητικό «δυστύχημα» επί Χούντας, κατεβαίνοντας από την *άρνηθα όπου είχε την εκμετάλλευση του ομώνυμου καζίνου. Λ*νε ότι ξαφνικά βγήκε μπροστά από τη λιμουζίνα του *να... στρατιωτικό καμιόνι. Και ελ*γχονταν αυστηρά οι ξ*νοι, διότι οι Άγγλοι ήθελαν να κρατήσουν *ξω ανεπιθύμητα στοιχεία, δηλαδή τη μαφία. Ένας που του είχε απαγορευτεί η είσοδος ήταν ο ηθοποιός Τζορτζ Ραφτ, που είχε στεν*ς διασυνδ*σεις με το αμερικανικό συνδικάτο και το Λας Β*γκας.

Τώρα, πριν προχωρήσουμε στα καζίνα, σκεφτείτε το εξής: *ώς ήταν τα πράγματα πριν το 1963, πώς ήταν για δυο-τρεις δεκαετίες μετά το 1963 και πώς είναι σήμερα, τόσο στην Αγγλία, όσο και παγκοσμίως!!! Τυχαίο ήταν; Μπορεί, αλλά δεν νομίζω... Υπήρξε καιρός που οι Άγγλοι μπουκ παίζανε το δικό τους ποδόσφαιρο μόνο. *οια Μπούντεσλίγκα και ποιο καμπιονάτο; Εγγλ*ζικο και σκωτσ*ζικο μόνο και... λίγα πράγματα. *εντάδες αν υπήρχε άσος στο παρολί, τριάδες για διπλά και ισοπαλίες. Και αργότερα τα πολύ προχωρημ*να στάδια Κυπ*λλου *ρωταθλητριών και Κυπελλούχων. Μονά αποδεκτά; Βεβαίως! Ο τελικός Κυπ*λλου Αγγλίας και αργότερα Κυπ*λλου *ρωταθλητριών και Κυπελλούχων. Αυτό ήταν και πάπαλα! Σιγά να μην *παιζαν Ελβετία και Αυστρία και, χα-χα-χα να γελάσω, *ολωνία, Τσεχία και Ρωσία. Όσο για σκανδιναβικά, ουουου... αμ*σως! Και σιγά μην εμπιστευόταν ο κόσμος, μπουκ που δεν ήταν Εγγλ*ζος! Σκεφτείτε την κατάσταση που επικρατούσε πριν τ*σσερις και τρεις δεκαετίες και την κατάσταση που επικρατεί σήμερα. Τυχαίο, ή βάσει κάποιου μακροχρόνιου σχεδίου; Όπως τα βλ*πει τα πράγματα ο καθ*νας...

*άμε τώρα στο... κόρακας κοράκου μάτι βγάζει! Με τη νομιμοποίηση των καζίνων στην Αγγλία, *γινε το *λα να δεις. Γεμάτος ο τόπος «καζίνα» της πλάκας, «τρύπες» με *να τραπ*ζι ρουλ*τας κι *να μπλακ-τζακ, άντε και μια πόκα. Υπήρχαν, όμως, και τα μεγάλα, τα πολύ κυριλ*. Στο Μ*ιφεαρ ήταν κυρίως, με αρχηγούς το Playboy Club και το Ladbroke Club. Επίσης το Cockfords, το Aspinall’s, το Clermont, κ.τ.λ. *ολύ κυριλ* ιδρύματα στα οποία άρχισαν να συρρ*ουν, εκτός των πλούσιων Άγγλων, και ξ*νοι, κυρίως Άραβες αλλά και Αμερικανοί χοντροπαίκτες. Ναύλωναν αεροπλάνα και πήγαιναν στο Λονδίνο για να παίξουν σε σωστή ατμόσφαιρα, όχι όπως τη ξεφτίλα του Λας Β*γκας και το χασμουρητό του Μόντε Κάρλο. Το τι λεφτά παίζονταν, δεν λ*γεται. Και β*βαια υπήρχε μεγάλος ανταγωνισμός, κυρίως μεταξύ Λάντμπροουκς και Playboy.

Angelis
20/09/2011, 14:21
(Ιδιο άρθρο με το προηγούμενο ποστ, απλά είναι μεγάλο και δεν μου το πήρε σε *να μήνυμα και βάζω τη συν*χεια σε δεύτερο)

Η Λάντμπροουκς, λοιπόν, είχε κατασκόπους μ*σα στο Playboy, που παρουσιάζονταν σαν παίχτες. Η δουλειά τους, όμως, ήταν να παρακολουθούν τους άλλους παίχτες, κυρίως τα «φρ*σκα φρούτα». Όταν επισήμαιναν κάποιο νεοφερμ*νο χοντρό τζογαδόρο, τον ακολουθούσαν όταν *φευγε από το καζίνο και *παιρναν τον αριθμό της λιμουζίνας που τον περίμενε. Οι προϊστάμενοι της ασφάλειας (όλοι πρώην μπάτσοι) *στελναν τον αριθμό της λιμουζίνας στο τμήμα αδειών και τελών κυκλοφορίας στο Σουόνσι της Ουαλίας, όπου κάποιοι υπάλληλοι τους *διναν τα στοιχεία του ιδιοκτήτη, επί πληρωμή. Μάλιστα πολύ μικρή πληρωμή ανά πινακίδα. Τότε η ασφάλεια της Λάντμπροουκς *ψαχνε και εντόπιζε τον επιβάτη, που δεν ήταν πάντα ο ιδιοκτήτης της λιμουζίνας, η οποία συχνά ήταν νοικιασμ*νη σε ξ*νο, κομπλ* με σωφ*ρ. Όταν εντοπιζόταν ο παίχτης, τότε του *στελναν *να γουστόζικο δώρο, κυρίως αν είχε γυναίκα μαζί του, και μια πρόσκληση για τα καζίνα της Λάντμπροουκς! Η διεύθυνση του Playboy *μαθε τη λαμογιά, κατήγγειλε τον ανταγωνιστή και υπ*βαλε *νσταση εναντίον της άδειας παιγνίου της Λάντμπροουκς με δικαιολογία την «εξασφάλιση απορρήτων στοιχείων από όργανα της εκτελεστικής εξουσίας με αθ*μιτα μ*σα». Μάλιστα η κατηγορία ήταν ότι η Λάντμπροουκς ήταν «unfit and improper persons to hold a gaming licence» (ανάξια και ακατάλληλα άτομα για να κατ*χουν άδεια παιγνίου). Και η *νσταση π*τυχε με την ομολογία των υπαλλήλων του τμήματος αδειών στο Σουόνσι, το αρμόδιο σώμα αφαίρεσε την άδεια της Λάντμπροουκς και *βαλε αμ*σως λουκ*το σε όλα τα καζίνα της το 1979!!! Μάλιστα, *νας ανώτατος δικαστής αποκάλεσε τη Λάντμπροουκς ως «επαίσχυντη» εταιρία! Το χτύπημα ήταν πολύ βαρύ, διότι τα καζίνα ήταν τα νομισματοκοπεία της εταιρίας, αλλά ο Σίριλ Στάιν πήρε ψήφο εμπιστοσύνης στην *κτακτη συν*λευση των μετόχων. Και η Λάντμπροουκς ξεπ*ρασε την κρίση...

Ο «Σίριλ» δεν θα καθόταν με χ*ρια σταυρωμ*να, δεν θ’ άφηνε τον μεγάλο εχθρό του, τον Βίκτορ Λάουνς του Playboy (ξακουστό για τα πάρτι στο αρχοντικό του στην εξοχή, όπου η κόκα πήγαινε σύνεφο!) να γελάει στην πλάτη του. Οπότε κυκλοφόρησε *νας *ντονος ψίθυρος στην πιάτσα: «Ο Σίριλ Στάιν πληρώνει καλά λεφτά για πληροφορία που θα κετ*ληγε σε απόσυρση της άδειας του Playboy». Τώρα, κάποια πράγματα που γράφω τα γνωρίζω πρώτο χ*ρι από *να χαμηλόβαθμο μ*λος του σεκιούριτι της Λάντμπροουκς που, παρόλο που δεν είχε λάβει μ*ρος ο ίδιος στη δουλειά, ήταν *μπιστος αυτού που την οργάνωσε. *άνε πάνω από δύο δεκαετίες από τότε, δεν είναι και τόσο εμπιστευτικά αυτά τα πράγματα πια. *ολλοί τα ξ*ρουν.

Το ποσό που ήταν διαθ*σιμο για τη «σκοτώστρα» πληροφορία ήταν εκατό χιλιάδες λίρες, αλλά αυτό δεν είχε διευκρινιστεί. Απλά κυκλοφόρησε το «καλά λεφτά». Μια μ*ρα η ασφάλεια της εταιρίας πήρε *να μήνυμα ότι δύο υπάλληλοι του Playboy ήταν *τοιμοι να μιλήσουν. Έγινε η συνάντηση και πρώτα συζητήθηκαν τα λεφτά. «*όσα αξίζει η πληροφορία σας;» ρωτήθηκαν. «**ντε χιλιάδες λίρες» απάντησαν!!! Ο άνθρωπος της Λάντμπροουκς *παθε την πλάκα του, γνωρίζοντας ότι υπήρχαν εκατό χιλιάδες διαθ*σιμες! Για να δείξει την... ευγνωμοσύνη του, τους π*ταξε *να «π*ντε χιλιάδες ο καθ*νας εννοείτε, σωστά;». «Ναι-ναι σωστά, ο καθ*νας» είπαν οι βλάκες, τρίβοντας τα χ*ρια τους, διότι περίμεναν π*ντε χιλιάδες σύνολο! Και αμόλησαν το... κουνελάκι του Playboy. Για να καταλάβετε καλύτερα τη δουλειά, όμως, πρώτα πρ*πει να εξηγήσω κάτι:

Τότε (ίσως και τώρα) το βερεσ* απαγορευόταν στα βρετανικά καζίνα. Αυτό για την προστασία του παίχτη. Εάν δινόταν επιταγή, αυτή *πρεπε να κατατεθεί εντός δύο εργασίμων ημερών. Και δεκαπλάσια να κ*ρδιζες, ΔΕΝ μπορούσες να την πάρεις πίσω ως μ*ρος της πληρωμής των κερδών σου. Ο νόμος *λεγε ότι, εφόσον μια επιταγή δινόταν σε καζίνο, *πρεπε να κατατεθεί σχεδόν αμ*σως, δεν μπορούσε να επιστραφεί στον παίχτη. Ο λόγος; Μα, για να ξ*ρει η τράπεζά σου και η οικογ*νειά σου, αν *βλεπε τις ενημερώσεις κίνησης λογαριασμού, ότι *παιζες σε καζίνο και να πράξουν όλοι ανάλογα. Εάν, λοιπόν, μια επιταγή δινόταν Δευτ*ρα, μ*χρι την Τετάρτη *πρεπε να κατατεθεί, ειδάλλως εθεωρείτο ως παράνομο βερεσ*. Τ*τοια μ*τρα υπήρχαν τότε για την προστασία του παίχτη...

Οι υπάλληλοι του Playboy, λοιπόν, είπαν ότι το συγκεκριμ*νο καζίνο *δινε μεγάλο βερεσ* σε επιλεγμ*νους παίχτες με το εξής κόλπο: Οι παίχτες *διναν επιταγ*ς που ΔΕΝ ήταν χρονολογημ*νες. Το ποσό, η υπογραφή, τα πάντα ήταν στη θ*ση τους, εκτός από την ημερομηνία. Οι ταμίες τις είχαν σε συγκεκριμ*νο μ*ρος. Αν ξαφνικά ερχόταν *λεγχος, τότε θα *βαζαν την τρ*χουσα ημερομηνία (είχαν και το στιλό με το οποίο γράφονταν οι επιταγ*ς!) και ούτε γάτα ούτε ζημιά. «Σήμερα τις πήραμε, κύριε αρμόδιε, *χουμε ακόμα δυο μ*ρες για να τις καταθ*σουμε». Καθ’ όλα νόμιμοι...

Μιαν καλήν πρωίαν, γύρω στις 5-6 που *κλεινε το Playboy Club, ΕΦΟΔΟΣ! Μπούκαρε μια ομάδα λαγωνικών της Επιτροπής Ελ*γχου *αιγνίου, μαζί με μπάτσους, και... ακίνητοι, όλα τα χ*ρια στους πάγκους να τα βλ*πουμε! Βρήκαν τις επιταγ*ς χωρίς ημερομηνία, ομολόγησε ο ταμίας και... λουκ*το το Playboy, το 1981 και μετά από 15 χρόνια απίστευτα κερδοφόρου λειτουργίας. Και αυτό ήταν *να τεράστιο χτύπημα για την κλονιζόμενη αυτοκρατορία των «κουνελιών» του Χιου Χ*φνερ, της οποίας ο κύριος χρηματοδότης ήταν το νομισματοκοπείο του Λονδίνου, το πρώτο καζίνο του συγκροτήματος.

Τώρα, δ*στε τις ζώνες ασφαλείας!

Το επίσημο όνομα της Λάντμπροουκς ήταν The Ladbroke Group PLC (Όμιλος Λάντμπροουκς Δημόσια Ε.*.Ε.). Έτσι ήταν για χρόνια και είχε δύο κύριους βραχίονες: Τη Λάντμπροουκς και τη Χίλτον Ιντερνάσιοναλ, δηλαδή τα ξενοδοχεία Χίλτον εκτός Η.*.Α. Στις 14 Μαίου του 1999, μετά από συναίνεση των μετόχων στην ετήσια γενική συν*λευση, το όνομα άλλαξε σε Hilton Group PLC (Όμιλος Χίλτον Δημόσια Ε.*.Ε.). Μάλλον τίποτε άλλο δεν άλλαξε. Εξακολουθούν να υφίστανται οι δύο βραχίονες, η Λάντμπροουκς και η Χίλτον Ιντερνάσιοναλ, δηλαδή τα ξενοδοχεία Χίλτον εκτός Η.*.Α. Γιατί ν’ αλλάξει το όνομα από Λάντμπροουκς σε Χίλτον, λοιπόν; Μια χαρά όνομα ήταν, *νας θρύλος. Έτσι τους κάπνισε φαίνεται, γούσταραν μια αλλαγή...

Υ.Γ. 25 χρόνια μετά την αφαίρεση της άδειας παιγνίου της Λάντμπροουκς, ο Όμιλος Χίλτον, που είναι το ν*ο όνομα της εταιρίας, θεωρήθηκε «άξια και κατάλληλα πρόσωπα για να κατ*χουν άδεια παιγνίου» και πήρε άδεια παιγνίου από τις αρμόδιες βρετανικ*ς αρχ*ς. Μεταξύ άλλων καζίνων σχεδιάζει το πρώτο υπερ-καζίνο (κόστος 200 εκατομμύρια λίρες) στο Μπλάκπουλ.

Και το Playboy; Μα, κι αυτό επιστρ*φει στη βρετανική σκηνή, μετά από απουσία μιας εικοσαετίας: Ο ΟΜΙΛΟΣ ΧΙΛΤΟΝ, Ο*ΩΣ ΟΝΟΜΑΖΕΤΑΙ ΤΩΡΑ Η... ΜΗΤΡΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ ΤΗΣ Ο*ΟΙΑΣ... ΘΥΓΑΤΡΙΚΗ ΕΙΝΑΙ Η ΛΑΝΤΜ*ΡΟΟΥΚΣ, ΣΧΕΔΙΑΖΕΙ Ν’ ΑΝΟΙΞΕΙ ΚΑΖΙΝΟ ΣΤΟ ΛΟΝΔΙΝΟ ΣΕ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΜΕ ΤΟ PLAYBOY!!! Οι δύο όμιλοι, που *βγαλαν τα μάτια ο *νας του άλλου, επιστρ*φουν στη σκηνή ως μία δύναμη, ΜΙΑ *ΥΡΑΜΙΔΑ και τώρα ψάχνουν για κατάλληλο οίκημα στο Μ*ιφεαρ! Καταλαβαίνετε τι *χει γίνει, ή μήπως *χω γίνει υπ*ρμετρα φαιδρός και περίεργος;

Εν τω μεταξύ, Η Γουίλιαμ Χιλ μόλις συμφώνησε ν’ αγοράσει τα 624 πρακτορεία στοιχημάτων της Στάνλεϊ (της εταιρίας στην υπόθεση Γκαμπ*λι και όχι μόνον!) για 504 εκ. λίρες, εφόσον δεν απορρίψει την πρόταση η Επιτροπή Μονοπωλίων, για να γίνει μεγαλύτερη της Λάντμπροουκς στον τομ*α των πρακτορείων. Αυτή είναι η δεύτερη μεγάλη συγχώνευση της εταιρίας Γουίλιαμ Χιλ, η οποία το Δεκ*μβριο του 1988 είχε «απορροφηθεί» από τη Grand Metropolitan PLC, του Μαξ Τζόζεφ, η οποία είχε τα πρακτορεία στοιχημάτων «Mecca», αλλά *μεινε το όνομα Γουίλιαμ Χιλ, που ήταν πιο «βαρβάτο» στο χώρο. Οι πυραμίδες καλά κρατούν και μεγαλώνουν. Όταν η Λάντμπροουκς εισήχθη στο Χρηματιστήριο του Λονδίνου το 1967, η αξία της ήταν κάτω του ενός εκατομμυρίου λιρών. Σήμερα η αξία του Ομίλου είναι *ΑΝΩ Α*Ο *ΕΝΤΕ ΔΙΣΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΛΙΡΕΣ, δηλαδή π*ντε χιλιάδες φορ*ς πάνω!

Ο Σίριλ Στάιν δεν είναι πια επικεφαλής του Ομίλου. Δούλεψε σκληρά και πάντα ήθελε να ζήσει στο Ισραήλ μετά την αφυπηρ*τησή του. Θερμός υποστηρικτής του Ισραήλ, το 1985 *στησε και προικοδότησε το φιλανθρωπικό ίδρυμα Stein (Cyril & Betty) Charitable Trust στο Λονδίνο, με σκοπό την υποστήριξη εβραϊκών οργανισμών σε όλο τον κόσμο. Από το 1976 διατηρεί σπίτι στον εβραϊκό τομ*α της Ιερουσαλήμ, σχεδιασμ*νο από τον περίφημο Εβραιοκαναδό αρχιτ*κτονα Μοσ* Σάφντι. Είναι, μαζί με τη Στεγαστική Τράπεζα Τεχαφότ, την Τράπεζα Ισραήλ Βορείου Αμερικής, την Ενωμ*νη Τράπεζα Μιζράχι και άλλους, *νας από τους φημολογούμενους χρηματοδότες του σχεδίου για την εξαγορά για λογαριασμό του Ισραήλ όλης της γης της Ιερουσαλήμ (καμιά σχ*ση ο Ειρηναίος, σας παρακαλώ πολύ). Υπάρχει *να αν*κδοτο σχετικά με τον *όλεμο του Γιομ Κιπούρ το 1973. Στις Συναγωγ*ς του Λονδίνου *καναν εράνους για το Ισραήλ. Στη Συναγωγή του Σίριλ Στάιν ξαφνικά *πεσε στο δίσκο μια επιταγή τ*τοιου αστρονομικού ποσού, που *φυγε ο δίσκος από τα χ*ρια αυτού που τον κρατούσε!

Και κάτσε δικ* μου να τραβάς τα μαλλιά σου που η Ουντιν*ζε δεν κ*ρδισε τη Μίλαν, ούτε η Ίντερ τη Ρετζίνα για να τους ξεσκίσεις...
30/5/2005 00:19

Angelis
20/09/2011, 14:22
Στο κάγκελο...

Δεν απόρησα που είχα αρκετά μ*ιλ σχετικά με το Σίριλ Στάιν και γενικά το κουμάρι τον παλιό καλό καιρό στην Αγγλία. Μάλιστα, δυο τρεις μου ζήτησαν καμιά ζουμερή ιστοριούλα. Οπότε θ’ αφήσουμε γι απόψε και αύριο τη Φάρα για να ικανοποιήσουμε τους κουμαρτζήδες! Όλ’ αυτά είναι ενδιαφ*ροντα και ευχάριστα πράγματα για όλους όμως, τουλάχιστον αυτό πιστεύω.

Σήμερα θα τιμήσουμε *ναν θρύλο που π*θανε σχετικά πρόσφατα, τον Σκωτσ*ζο μπουκμ*ικερ Τζον Μπανκς, που όμοιό του δεν είδε η οικουμ*νη. Από αυτούς που *φτιαξε ο Θεός, ή ο Διάβολος, κι *σπασε και π*ταξε το καλούπι. Ήταν ο προαιώνιος «εχθρός» του Σίριλ Στάιν της Λάντμπροουκς, αλλά δεν θα με εξ*πληττε αν μάθαινα ότι ο «Σίριλ» *στειλε μεγάλο στεφάνι στην κηδεία, ανώνυμα.

Ο Μπανκς ήταν *νας «χαρακτήρας». Β*βαια δεν είχε τη σοβαρότητα και τον επαγγελματισμό του Γουίλιαμ Χιλ, ενός χαμηλών τόνων ανθρώπου που διάβαζε φόρμα και γενεαλογία οκτώ ώρες την ημ*ρα, κάθε μ*ρα, και ήταν διατεθειμ*νος να ρισκάρει τα πάντα στη γνώμη του. Ούτε είχε, πιστεύω, το επιχειρηματικό δαιμόνιο του Στάιν, ο οποίος είχε καλούς και ακριβοπληρωμ*νους συνεργάτες, ήξερε να τους διαλ*γει. Δεν δι*πρεψε ως μπουκ του «κάγκελου» (δείτε πιο κάτω) ο Στάιν, άλλη ήταν η δουλειά του - να χτίζει αυτοκρατορίες. Εντάξει, κάποτε πήγαινε στον ιππόδρομο, μια-δυο φορ*ς το χρόνο, για να δείξει το πρόσωπό του και να κοντράρει *να άλογο που δεν *βλεπε, κυρίως στο Βασιλικό Άσκοτ, ή στη Συνάντηση Ιουλίου στο Νιουμάρκετ. Βασικά, όμως, ήταν *νας δαιμόνιος επιχερηματίας, όχι μπουκ με τη στενή *ννοια του όρου. Απλά πήγαινε αραιά στον ιππόδρομο για δείξει ότι ήταν ακόμα «ο γενικός κουμανταδόρος» και να πάρει στοίχημα προσωπικά από τους χονροπαίκτες πελάτες του, Άγγλους και μη. Δημόσιες σχ*σεις ήταν κάτι τ*τοια, καρφί δεν του καιγόταν αν *χανε, ή αν κ*ρδιζε...

Αυτός που ήταν μπουκ ήταν, β*βαια, ο Γουίλιαμ Χιλ, αλλά και ο «επιδειξίας» Τζον Μπανκς που, ανάλογα με την απόσταση, πήγαινε στον ιππόδρομο με μια κίτρινη Ρολς Ρόις, *να σπορ Τζάγκουαρ E-Type, ή *να μικρό αεροπλάνο. Ήταν *νας άφοβος μπουκ, ο οποίος φαίνεται ότι εύρισκε περισσότερη ευχαρίστηση στο να στήνει τους άλλους μπουκ, να τους τσαντίζει, κυρίως το Σίριλ Στάιν και την εταιρία του τη Λάντμπροουκς, από το απλά να κερδίζει λεφτά. Ήταν, όμως, πολύ «αντιστασιακός» και για *να διάστημα τάραξε πολύ τα νερά, σε σημείο που οι άλλοι μεγάλοι συμμάχησαν εναντίον του.

Ήταν περίφημος για τις SP Jobs (δουλει*ς) του, αλλά για να καταλάβετε το τι *κανε, πρ*πει να εξηγήσουμε κάποια πράγματα. Μιλάμε για τον καιρό που τα *βλεπα, δεν ξ*ρω αν *χουν αλλάξει τα πράγματα, αν και δεν νομίζω ότι άλλαξαν ριζικά.

Στους ιπποδρόμους υπήρχαν δύο κατηγορίες μπουκμ*ικερ: αυτοί του «κάγκελου», δηλαδή οι μεγάλοι, τα ονόματα, και οι κοινοί. Το «κάγκελο» χωρίζει σε όλους τους αγγλικούς ιπποδρόμους τους χώρους των κοινών αλογομούρηδων, του «λαού», και των μελών της συγκεκριμ*νης ιπποδρομιακής λ*σχης και αυτών που πλήρωναν ακριβό εισιτήριο, ή είχαν πρόσκληση. Λαός και Κολωνάκι. Σκορπισμ*νοι στην «λαϊκή περίφραξη» ήταν οι κοινοί μπουκμ*ικερ, με τους πίνακ*ς τους (μαυροπίνακες τον παλιό καιρό, μ*χρι που άρχισαν να τυπώνονται λίστες για κάθε κούρσα, οπότε η κιμωλία αντικαταστάθηκε από μαρκαδόρο).

Στο κάγκελο στ*κονταν οι «μπουκμ*ικερ του κάγκελου» (Rails Bookmakers), που *παιρναν στοίχημα και από τις δύο πλευρ*ς... του φράχτη – και από λαό και από Κολωνάκι. Αυτοί, όμως, δεν είχαν πίνακες, ή λίστες. Κάνανε δουλειά μόνο με το στόμα. Φώναζαν την απόδοση που πρόσφεραν για *να συγκεκριμ*νο άλογο, κυρίως το φαβορί, και απαντούσαν σε ερωτήσεις παικτών για την απόδοση οπουδήποτε αλόγου. Στ*κονταν στη σειρά, σαν στρατιωτάκια και μάλιστα ιεραρχικά, κυρίως ανάλογα με το πότε είχαν εξασφαλίσει τη θ*ση στο κάγκελο. Όταν κάποιος π*θαινε, οι υπόλοιποι μετακινούνταν μια θ*ση πιο κοντά στο στίβο και *νας ν*ος *παιρνε την τελευταία θ*ση.

Αυτοί οι μεγάλοι μπουκμ*ικερ ήταν που καθόριζαν τις αποδόσεις, οι οποίες μεταδίδονταν ζωντανά στα πρακτορεία. Εκπρόσωποι του Press Association/Sporting Life παρακολουθούσαν τις διακυμάνσεις και τις μετ*διδαν στα πρακτορεία. Εκεί, στα πρακτορεία, ο παίχτης μπορούσε να παίξει με δύο τρόπους: είτε με την τρ*χουσα απόδοση, που υπόκειτο σε διακυμάνσεις, είτε με το SP (Starting Price) δηλαδή την τελική απόδοση. Η τελική απόδοση, στην οποία παιζόταν η πλειοψηφία των στοιχημάτων στα πρακτορεία, κυρίως τα παρολί και τα «πρωινά στοιχήματα», αποφασιζόταν ως εξής: ο εκπρόσωπος της Sporting Life πήγαινε σε κάθε μπουκ του κάγκελου και ρωτούσε σε ποια απόδοση είχε δεχτεί το τελευταίο στοίχημα 25 λιρών και άνω. Και βρισκόταν ο μ*σος όρος.

Εκείνο που *κανε ο Μπανκς για *να μεγάλο διάστημα, ήταν να κρατάει την απόδοση ενός αλόγου ψηλά στον ιππόδρομο, *χοντας γεμίσει το πρωί τα πρακτορεία των αντιπάλων του με στοιχήματα στην τελική απόδοση. Για παράδειγμα: Ας υποθ*σουμε ότι *βλεπε το άλογο Α (ήταν και ιδιοκτήτης). Έστελνε ανθρώπους του στα πρακτορεία, που του τοποθετούσαν, ας πούμε 50.000 λίρες (100 εδώ, 200 εκεί) στην τελική απόδοση. Στον ιππόδρομο, όταν οι άλλοι μπουκ του «κάγκελου» φώναζαν «δύο στο *να», δηλαδή 3,00, αυτός φώναζε «δυόμισι στο *να», δηλαδή 3,50. Όλοι οι τζογαδόροι, β*βαια, *παιζαν με αυτόν το φαβορί. Οι άλλοι μπουκ είχαν αναδουλει*ς, διότι πάντα στο φαβορί γίνεται το μεγάλο παιχνίδι, οπότε αναγκάζονταν ν’ ακολουθήσουν την απόδοση του Μπανκς. Τότε αυτός την αν*βαζε κι άλλο, φώναζε «τρία στο *να», δηλαδή 4,00. Και οι μπουκ, τουλάχιστο όσοι ήθελαν κίνηση στο φαβορί, ακολουθούσαν. Η τελική απόδοση ήταν αυτή που είχε επιβάλει ο Μπανκς. Και ας πούμε ότι στο κάγκελο *χανε 40.000 λίρες πάνω στο φαβορί, αν αυτό κ*ρδιζε. Μα, κ*ρδιζε πολύ περισσότερα *ξω, με τα δικά του στοιχήματα στα πρακτορεία, στην απόδοση που είχε χειραγωγήσει. Έπαιζε πολύ περισσότερα *ξω, απ’ ότι θα *παιρνε ο ίδιος στον ιππόδρομο.

Το *κανε για πολύ καιρό αυτό και οι μπουκ που είχαν πρακτορεία (είχε κι αυτός 32, τα οποία πούλησε στη «Μ*κκα» για *να εκατομμύριο λίρες) άφριζαν κυριολεκτικά, κυρίως ο Σίριλ Στάιν που είχε 2,000! Στο τ*λος οι μεγάλοι συμμάχησαν εναντίον του για να τον βγάλουν από τη μ*ση. Όχι μόνο δεν ακολουθούσαν τις αποδόσεις του, αλλά τον *παιζαν χοντρά οι ίδιοι. Ο Μπανκς, όμως, ήταν απτόητος. Τουλάχιστο στον ιππόδρομο ήταν πάντα *να βήμα μπροστά από το Σίριλ Στάιν. Μ*χρι που τον στήσανε διαφορετικά, κάτι που θα δούμε αύριο, και ο «Μπάνκσι» *μεινε εκτός ιπποδρόμου για τρία ολόκληρα χρόνια.

Αυτό εννοούσα προχθ*ς, όταν *γραψα ότι το Τμήμα Ιπποδρόμου της Λάντμπρουκς δεν αναμενόταν να *χει μεγάλη κερδοφορία, μάλιστα υπήρχε προϋπολογισμός για χασούρα. Λόγω της ανάγκης για χειραγώγηση των αποδόσεων. Να το εξηγήσω λίγο: η Λάντμπρουκς είχε 2,000 πρακτορεία. Ας πούμε ότι, κατά μ*σον όρο, αυτά παίρνανε 500 λίρες την κούρσα. Αυτό σημαίνει 1,000,000 λίρες την κούρσα. Μα, σε *ναν μικρομεσαίο ιππόδρομο, παίζονταν λιγότερα, *ΑΡΑ πολύ λιγότερα λεφτά στο «κάγκελο». Και όμως, αυτά τα σχετικά λίγα λεφτά καθόριζαν την τύχη των πολλών λεφτών στα πρακτορεία, διότι με τις αποδόσεις του ιπποδρόμου εργάζονταν τα πρακτορεία. Στη Λάντμπροουκς ήξεραν τι παιζόταν στα πρακτορεία. Ορισμ*να από αυτά, σε διάφορα σημεία της χώρας, σημείωναν το κάθε στοίχημα με σύστημα «πόντους κατ’ άλογο» και *διναν αναφορά το μεσημ*ρι τι ακριβώς παιζόταν το πρωί, από τον κοσμάκη. Ήταν ο καλύτερος οδηγός και στην εταιρία ήξεραν ποιο άλογο θα στοίχιζε πολλά στα πρακτορεία αν κ*ρδιζε, κυρίως αν 2-3 από τα άλλα «δημοφιλή» κ*ρδιζαν σε προηγούμενες κούρσες. Οπότε δινόταν η εντολή από τα κεντρικά, στους εκπροσώπους στον ιππόδρομο: «ρίξτε την απόδοση αυτού του φαβορί από 3 στο 1 (4,00) στα 9 στα 4 (3,25)». Και πώς *πεφτε η απόδοση; Με τους εκπροσώπους της εταιρίας στον ιππόδρομο να ποντάρουν με τους άλλους μπουκμ*ικερ και να τους αναγκάζουν να ρίχνουν τις αποδόσεις τους και, φυσικά, να π*φτει το Starting Price! Μια τ*τοια πτώση γλύτωνε πολλά λεφτά στην εταιρία, απίστευτα λεφτά σε μ*ρα που είχαν ρ*ντα τα φαβορί. Τώρα, αν δεν κ*ρδιζε το συγκεκριμ*νο άλογο, χαλάλι!

Αυτό ήταν που συχνά χαλούσε ο Μπανκς κι *μπαινε στα ρουθούνια του Στάιν! Υπήρχαν κι άλλα, όμως, συνεχίζουμε απόψε με τα ευτράπελα μιας αξ*χαστης εποχής. *αρεμπιπτόντως, στον Τζον Μπανκς άρεσε τόσο να τσαντίζει το Σίριλ Στάιν, που στα σύνθετα ονόματα αρκετών από τα άλογά του υπήρχε το «Σίριλ»!!! *ιο γνωστό το Adorable Cyril (Αντόραμπλ Σίριλ, δηλαδή... Αξιαγάπητος Σίριλ). Ελαφρύ να ‘ναι το χώμα που σκεπάζει τον Σκωτσ*ζο, ήταν μοναδικός, τόσο ως μπουκ, όσο και ως επιδειξίας και... αντιστασιακός. Συνεχίζουμε απόψε...

31/5/2005 00:25

Angelis
20/09/2011, 14:24
*άντα γινόταν το δικό του...

Ο Τζον Μπανκς, λοιπόν, που π*θανε από την επάρατο τον Αύγουστο του 2003 σε ηλικία 68 ετών. Ένας γίγας...

Είχε αρχίσει την καρι*ρα του στο κυνοδρόμιο του Μάουντ Β*ρνον στη Γλασκόβη της Σκωτίας, της οποίας ήταν γ*ννημα και θρ*μμα. Η άνοδος του ήταν ραγδαία διότι είχε μυαλό, αλλά και άντερα και, σύντομα, τη δεκαετία του ’60 και σε πολύ νεαρή ηλικία, καθιερώθηκε ως *νας από τους «μεγάλους» της γενιάς του. Αν*καθεν ήταν *νας «φανταχτερός» άνθρωπος, ενώ γι αυτούς που δεν τον γούσταραν (για παράδειγμα ο Σίριλ Στάιν και η Λάντμπροουκς) ήταν απλά *νας επιδειξίας. Το σ*βας όμως που *τρεφαν γι αυτόν, τόσο η πλειοψηφία των μπουκ, όσο και οι παίχτες, ήταν πολύ μεγάλο, τεράστιο. *άντα ήταν διατεθειμ*νος να δεχτεί θεόρατα στοιχήματα, κυρίως αν ο ίδιος δεν «*βλεπε» το άλογο.

Το 1970 είχε χάσει 60,000 λίρες όταν το θρυλικό άλογο **ρσιαν Γουόρ (*ερσικός *όλεμος) κ*ρδισε το Τσάμπιον Χερντλ, τη δεύτερη μεγαλύτερη κούρσα στο φεστιβάλ μετ’ εμποδίων του Τσ*λτεναμ («χερντλ» hurdle = χαμηλά εμπόδια, σε αντίθεση με το «τσ*ις» chase που είναι τα ψηλά). Ο λόγος ήταν ότι σε μια προκαταρκτική για το Τσάμπιον Χερντλ κούρσα στο Νότιγχαμ, ο **ρσιαν Γουόρ είχε τρ*ξει μαζί με το δικό του άλογο, τον Όριεντ Γουόρ. Ο Τζόκεϊ του αλόγου του Μπανκς τού είπε ότι στην ευθεία, και ενώ τα δύο άλογα πήγαιναν μαζί, είχε ακούσει τον **ρσιαν Γουόρ να «γουργουρίζει» ύποπτα. Με αυτή την αναφορά ο Μπανκς πείστηκε ότι άξιζε το ρίσκο να κοντράρει τον **ρσιαν Γουόρ στη μεγάλη συνάντηση και τα *χασε χοντρά, διότι το άλογο κ*ρδισε με το *τσι θ*λω. Ο Μπανκς, όμως, ήταν μεγαλόψυχος, πολύ κύριος στην ήττα. Το ίδιο βράδυ, όταν *κατσε να φάει στο ξενοδοχείο Κουίνς στο Τσ*λτεναμ, είδε τον ιδιοκτήτη του **ρσιαν Γουόρ να τρώει με φίλους σ’ *να άλλο τραπ*ζι. Τους *στειλε την ακριβότερη σαμπάνια του κελαριού...

Τον ίδιο μήνα κόντεψε να χάσει σχεδόν τα τριπλάσια, όταν δ*χτηκε στοιχήματα που θα του στοίχιζαν 156,000 λίρες πάνω στο άλογο του θρυλικού τζόκεϊ Λ*στερ *ίγκοτ. Ήταν στον ισοζυγισμό Λίνκολν στο Ντόνκαστερ, μια κούρσα ενός μιλίου (1600+ μ*τρων), η πρώτη μεγάλη τζογαδόρικη κούρσα της σεζόν του «flat» (χωρίς εμπόδια). To άλογο ήταν ο «*ρίγκηπας των Γάλλων» (Prince de Galles), με αναβάτη όπως είπαμε τον επί σειράν ετών τσάμπιον τζόκεϊ Λ*στερ *ίγκοτ (ίσως ο μεγαλύτερος αναβάτης που *ζησε ποτ*) και ήταν ο μεγάλος «ψίθυρος». *αίχτηκε πολλά λεφτά, κυρίως τις μ*ρες πριν την κούρσα και β*βαια την ημ*ρα της κούρσας. Η απόδοση του *πεφτε σταθερά παντού, αλλά ο Μπανκς «δεν τον πίστευε» και κράτησε τη δική του απόδοση του σχετικά ψηλά. Ένας από τους «*νθερμους υποστηρικτ*ς» του αλόγου στο στοίχημα ήταν ο Σίριλ Στάιν και η εταιρία του, η Λάντμπρουκς. Ο «*ρίγκηπας» κι ο *ίγκοτ απ*τυχαν για *να λαιμό (αν θυμάμαι καλά ο *ίγκοτ ουδ*ποτε κ*ρδισε το Λίνκολν) και ο «Μπάνκσι» *στειλε φιλάκια στον προαιώνιο εχθρό του, το Στάιν και τη Λάντμπροουκς του.

Είχε και πρακτορεία ο Μπανκς, 34 τον αριθμό (λάθος το χθεσινό 32) τα οποία πούλησε στη «Μ*κκα» το 1972 για *να εκατομμύριο λίρες. Τρομακτικά λεφτά για εκείνη την εποχή. Το γραφείο του ήταν στη Γλασκόβη φυσικά, στην οδό Σοκιεχόλ, και ήταν *νας σκαπαν*ας του στοιχήματος. Αυτός είχε εφεύρει το χάντικαπ στο ποδοσφαιρικό στοίχημα, αυτό που παίζουν σήμερα οι Κιν*ζοι και το κάθε καρυδιάς καρύδι. Έπαιζε ο,τιδήποτε του γυάλιζε στο μάτι. Οι Βρετανοί λατρεύουν το χορό τους και στο ΜπιΜπιΣι υπήρχε *να εβδομαδιαίο πρόγραμμα διαγωνισμού χορού, το περίφημο Come Dancing (Ελάτε να Χορ*ψουμε), όπου ομάδες ερασιτεχνών χορευτών διαγωνίζονταν σε διάφορες αίθουσες χορού σε όλη τη χώρα. Ο Μπανκς το *παιζε! Στοίχημα για ταγκό, στοίχημα για βαλς, στοίχημα για σάμπα, για πόλκα και για ρούμπα και στοίχημα για το κορυφαίο ζευγάρι και ομάδα της βραδυάς! Επίσης, ήταν ο πρώτος που *παιξε «λάιβ» στοίχημα στη Βρετανία. Το γραφείο του είχε μείνει ανοιχτό όλο το βράδυ για τον αγώνα μποξ μεταξύ Μουχαμάντ (ή Μοχάμεντ) Αλί και Σόνι Λίστον. Το 1965, *νας αετός, ο Γκόλντι, είχε δραπετεύσει από το ζωολογικό κήπο του Λονδίνου. Ο Μπανκς *παιρνε στοιχήματα για το πόσες ώρες ή μ*ρες θα περνούσαν πριν πιάσουνε το πουλί!!!

Τις δεκαετίες του ’60 και ’70 ο Μπανκς ήταν ο «αρχηγός» στα ιπποδρομιακά κάγκελα και αυτό δεν άρεσε πολύ στο Στάιν και τη Λάντμπροουκς. Η αυτοδιαφήμιση του Μπανκς ήταν μοναδική. Στους ιπποδρόμους *δινε ροζ*τες στους αλογομούρηδες που στοιχημάτιζαν μαζί του, κίτρινες ροζ*τες που *λεγαν «Ο Τζον Μπανκς είναι ο μπούκης μου»!!! Το κίτρινο ήταν το αγαπημ*νο του χρώμα, γι αυτό και η Ρολς Ρόις του ήταν κίτρινη! Και όπως είπαμε χθες, ανάλογα με την απόσταση ταξίδευε στους ιπποδρόμους είτε με την κίτρινη Ρολς Ρόις, είτε με μια σπορ Τζάγκουαρ E-Type, είτε με ιδιωτικό αεροπλάνο. Γι αυτό και του κόλλησαν το παρατσούκλι «Ο Ιπτάμενος Σκωτσ*ζος» (*αρωδία του μύθου και της όπερας του Ριχάρδου Βάγκνερ «Ο Ιπτάμενος Ολλανδός»). Ο Σίριλ Στάιν και η Λάντμπρουκς, μαζί και άλλοι μεγάλοι μπουκ, προσπαθούσαν για χρόνια να τον «βάλουν στη θ*ση του», αλλά απ*τυχαν παταγωδώς. Μ*χρι που στήθηκε ο άνθρωπος και αποκλείστηκε από τους ιπποδρόμους για τρία χρόνια (1978-1981) με την κατηγορία ότι πλήρωνε το τσάμπιον τζόκεϊ (στα μετ’ εμποδίων) Τζον Φράνκομ για πληροφορίες. Λες και οι άλλοι μπουκ δεν το *καναν...

Η ιστορία που ακολουθεί δείχνει το πώς ο Μπανκς τους *παιζε όλους στα δάχτυλά του, κυρίως τον Σίριλ Στάιν και τη Λάντμπροουκς: ο Μπανκς πήρε χαμπάρι ότι, εκτός από τους δικούς τους ανθρώπους, που τους ξ*ρανε όλοι, η Λάντμπροουκς του Σίριλ Στάιν χρησιμοποιούσε *ναν άλλο, ανεξάρτητο μπουκ, για να ποντάρει ούτως ώστε να χειραγωγηθεί μια απόδοση στον ιππόδρομο, προς όφελος των πρακτορείων (διαβάστε το χθεσινό, όσοι δεν το κάνατε ήδη). Τίποτα δεν ξ*φευγε του Μπάνκς, ο οποίος αποφάσισε να «τεστάρει» τη συμμαχία. Σε μια συνάντηση στον ιππόδρομο του Νιουκάστλ, *τρεχε *να άλογο του Μπανκς, ο «Θίκα». Το προηγούμενο βράδυ ο Μπανκς είπε σ’ *να από τα πρωτοπαλλήκαρά του, ονόματι ΜακΆλιστερ, που όλοι ξ*ρανε ότι εργαζόταν γι αυτόν, να ποντάρει 100 λίρες πάνω στο «Θίκα» πολύ νωρίς το πρωί, στον μπουκ που υποψιαζόταν ότι *κανε δουλει*ς στα μουλωχτά για το Στάιν. Και ο ΜακΆλιστερ όντως *παιξε το άλογο πρωί-πρωί, τηλεφωνόντας στον ύποπτο μπουκ. Ήταν σωστός ο γίγας, το τρικ π*τυχε.

Μόλις άνοιξε η αγορά στον ιππόδρομο, οι εκπρόσωποι της Λάντμπροουκς *τρεχαν δεξιά αριστερά και φόρτωναν τον «Θίκα» με στοιχήματα. Ένας από αυτούς πήγε στο Μπανκς που φώναζε απόδοση 7/2 (4,50). «Θ*λω εφτά χιλιάδες στις δύο χιλιάδες λίρες» *** είπε στο «Μπάνκσι» ο άνθρωπος της Λάντμπροουκς. «*ολλά είναι» είπε ο κατά τα άλλα άφοβος Μπανκς, που δ*χτηκε μόνο... 50 λίρες και αμ*σως φώναξε μειωμ*νη απόδοση 3/1 (4,00). Ο άνθρωπος της Λάντμπροουκς, πεπεισμ*νος ότι ο Μπανκς ήξερε ότι θα κ*ρδιζε το άλογό του, του είπε: «Εντάξει, τώρα θ*λω *ξι χιλιάδες στις δύο χιλιάδες λίρες», δηλαδή 2,000 στη μειωμ*νη απόδοση του 3/1. «Μπα», είπε ο Μπανκς, «πολλά είναι, παίρνω μόνο πενήντα λίρες». Τις πήρε κι αυτ*ς και φώναξε ν*α απόδοση 5/2 (3,50). Ο άνθρωπος του Στάιν επ*μεινε: «**ντε χιλιάδες στις δύο χιλιάδες λίρες» είπε. «ΕΧΕΙΣ ΣΤΟΙΧΗΜΑ, ΔΙΚΕ ΜΟΥ» είπε ο Μπανκς και το πήρε όλο. Και ο άνθρωπος της Λάντμπροουκς πήγε πίσω στη θ*ση του στο κάγκελο, περιμ*νοντας ν*ες οδηγίες από τα κεντρικά.

Εν τω μεταξύ, η αναμπουμπούλα στα γραφεία της Λάντμπροουκς στο Χάροου ήταν πολύ μεγάλη, διότι όλοι είχαν πεισθεί ότι ο Μπανκς ετοίμαζε μπόσικη δουλειά με το άλογό του. Οπότε στείλανε μήνυμα στον εκπρόσωπό τους να παίξει το άλογο κι άλλα λεφτά, να ξεφτιλίσει την απόδοση. *ήγε, λοιπόν, ο άνθρωπος στον Μπάνκς και τον ρώτησε: «*όσο τον *χεις τον Θίκα τώρα;», περιμ*νοντας ν’ ακούσει 2/1 (3,00). «Για σ*να 3/1 (4,00)» είπε ο Μπανκς, γυρίζοντας την πλάτη του στον εκπρόσωπο της Λάντμπροουκς!!! Και σε λίγο άρχισε να φωνάζει αυξημ*νες αποδόσεις! Από 3/1 (4,00) στο 7/2 (4,50), στο 4/1 (5,00) και τ*λος 5/1 (6,00), όταν αρχικά είχε απορρίψει μεγάλα στοιχήματα στο 7/2 και 3/1!!! Τρελάθηκε ο άνθρωπος και τηλεφώνησε στ’ αφεντικά του: «Το άλογο “πάει περίπατο” στην αγορά, τι κάνουμε τώρα;» (*άει περίπατο στην αγορά σημαίνει ότι η απόδοση του αλόγου αυξάνεται). Οπότε στη Λάντμπροουκς πίστεψαν ότι ο Μπανκς το είχε παίξει στα πρακτορεία στην τελική τιμή και αν*βαζε την απόδοση σκόπιμα για να πληρωθεί περισσότερα. Μια από τις συνηθισμ*νες SP δουλει*ς του! Και δόθηκε η εντολή: «Φορτώστε το άλογο, σκοτώστε το βρωμοσκωτσ*ζο, το *χει παίξει *ξω στα πρακτορεία μας και πάει για δολοφονία». Και το τι λεφτά π*σανε πάνω στον Θίκα δεν λ*γεται. Επίλογος: ο Θίκα τερμάτισε τρίτος ή τ*ταρτος από το τ*λος και ο Μπανκς δεν τον είχε παίξει ούτε μια λίρα! Απλά *στησε τη Λάντμπροουκς του Σίριλ Στάιν, *χοντας σκαρφιστεί τη συμμαχία τους με τον άλλο μπουκ για χειραγώγηση αποδόσεων!

Angelis
20/09/2011, 14:24
(και αυτό ήταν μεγάλο και μπαίνει σε συν*χεια)


Δεν ήταν μόνο το Σίριλ Στάιν και τη Λάντμπροουκς που «πείραζε» ο Μπανκς. Σχεδόν όλοι οι μεγάλοι είχαν φτύσει αίμα μαζί του. Ο πιλότος του ιδιωτικού αεροπλάνου του, ήταν *νας πρώην πιλότος της αυστραλιακής αεροπορικής εταιρίας Qantas. Τζον Γκρίντον ήταν τ’ όνομά του και πάντα φορούσε στολή πιλότου. Σιγά σιγά τον *μαθαν όλοι, διότι όταν κατ*βαζε τον Μπανκς σε ιππόδρομο, περνούσε εκεί την ώρα του και τον βλ*πανε μαζί με τον Σκωτσ*ζο. Δεν ήταν παίκτης, όμως. Μια μ*ρα, λοιπόν, στο ιπποδρόμιο του Θερσκ, ο Μπανκς είπε στον Γκρίντον: «Ξ*ρεις τον μπουκμ*ικερ τον κύριο Τζόις; Ήτανε στο αεροπλάνο μας πριν λίγες μ*ρες. *άρε αυτό το πεντόλιρο και πήγαινε βρες τον και παίξε μαζί του το άλογό μου το Στάρντεϊλ». (Ο κύριος Τζόις ήταν ο Τζον Τζόις, από τα μεγάλα ονόματα μπουκ της κεντρικής και βόρειας Αγγλίας). *ήγε λοιπόν ο πιλότος και *παιξε το άλογο του Μπανκς με τον Τζόις, ο οποίος μυρίστηκε «σίγουρο», διότι αφενός ο Γκρίντον ήταν ο πιλότος του Μπανκς και αφετ*ρου δεν ήταν αλογομούρης. Γιατί *παιξε τον Στάρντεϊλ, λοιπόν; Οπότε *στειλε τους ανθρώπους του κι *παιξαν τον Στάρντεϊλ χοντρά λεφτά σε όλους τους άλλους μπουκ. Ο Στάρντεϊλ *τρεξε σαν μουλάρι κι *χασε. Οπότε ο Γκρίντον παραπον*θηκε στον Μπανκς, λ*γοντας: «*ίστευα ότι ήξερες κάτι παραπάνω γι αυτό το άθλημα, μόλις *χασα π*ντε λίρες στο τετράποδό σου». «Μα, το δικό μου πεντόλιρο *χασες, πιλότε», είπε γελώντας ο Μπανκς, ο οποίος είχε παίξει χοντρά λεφτά το νικητή της κούρσας!!! Γιατί το *κανε; Μα, με τον Τζον Τζόις να φορτώνει τον Στάρντεϊλ και να ρίχνει την απόδοσή του, η απόδοση του αλόγου που *παιξε ο Μπανκς, αν*βηκε ανάλογα! Και ο Τζόις, όχι μόνο δεν *κλαιγε για τα λεφτά που *χασε στον Στάρντεϊλ, αλλά και για εκείνα που πλήρωσε πάνω στον υπερτιμημ*νο νικητή της κούρσας...

Για τα μπουκάδικα, τα πρακτορεία στοιχημάτων, ο Μπανκς ήταν που πρωτοείπε «σκ*τες άδειες για εκτύπωση λεφτών», μάλιστα όταν ακόμα είχε τα δικά του. Δεν ντρεπόταν να πει την αλήθεια. Λ*γεται ότι αυτό ήταν που προκάλεσε το αρχικό ενδιαφ*ρον της κυβ*ρνησης για τη φορολόγηση του στοιχήματος στη Βρετανία...
Όταν του επετράπη πάλι η είσοδος στους ιπποδρόμους, ο Τζον Μπανκς δεν ήταν το ίδιο άτομο. Ναι μεν συν*χισε να είναι *νας εξαιρετικός, άφοβος μπουκ, αλλά *χασε πολύ από το «λούστρο» του, δεν ήταν πια ο παλιός «επιδειξίας». Στα τρία χρόνια της αποπομπής του, «ανακάλυψε τη ζωή». Απ*κτησε *να ν*ο χόμπι, το γκολφ, και *ζησε την οικογενειακή ζωή που πριν τον αποκλεισμό του δεν ήξερε πολύ καλά. Με λίγα λόγια ανακάλυψε ότι υπάρχουν κι άλλα, απείρως πιο ενδιαφ*ροντα και αξιόλογα πράγματα από το τζόγο.

Όταν *μαθε ότι είχε προχωρημ*νο καρκίνο στο λάρυγγα, *διωξε τις νοσοκόμες. Άφοβος και στο θάνατο, επ*μεινε να τον φροντίζουν μόνο η γυναίκα του και οι κόρες του και καμιά νοσοκόμα δεν τον πλησίασε μ*χρι που *σβησε. Στην κηδεία του, η κόρη του Τζοάνα είπε γι αυτό: «Μάλλον ήταν συνηθισμ*νος να γίνεται πάντα το δικό του». Ο γιος του, Τζ*φ Μπανκς, είναι ο ίδιος μπουκ του κάγκελου, κάτω από «δικό του ατμό» ως Τζ*φρι Μπανκς και όχι ως «γιος του Τζον». Ο Σίριλ Στάιν αφυπηρ*τησε και ζει κυρίως στο Ισραήλ, ενώ ο γιος του, Τζόναθαν Στάιν, δεν ασχολήθηκε με το μπουκιλίκι, διότι δεν είχε την κλίση ή τη διάθεση. Άντεξαν περισσότερο οι Μπανκς...

*** Το στοίχημα στον αγγλικό ιππόδρομο παραδοσιακά παίζεται money to money, δηλαδή λεφτά για λεφτά. Όταν η απόδοση είνα 11/8, είναι σύνηθες κάποιος να παίξει «*ντεκα λίρες στις οκτώ», «εκατόν δ*κα στις ογδόντα», «πενήντα π*ντε στις σαράντα», ή «χίλιες εκατό στις οκτακόσιες». Ο σωστός ο παίκτης δεν λ*ει «πενήντα λίρες στο 11/8», αλλά μιλάει για λεφτά που ταιριάζουν σε λεφτά, για το ποσό που θα κερδίσει σύμφωνα με το ποσό που παίζει. Στο 9/4 λες «ενενήντα λίρες στις σαράντα», στο 7/4 λες «εφτακόσιες λίρες στις τετρακόσιες», ή «τριακόσιες πενήντα στις διακόσιες» κ.ο.κ. Και όποιος πεθάνει, και όλοι θα πεθάνουμε μια μ*ρα, αν συναντήσει τον Τζον Μπανκς στο υπερπ*ραν να μη τολμήσει να του πει ότι *παιξε ποτ* τετράδες με 50% γκανιότα σε συνεργάτη της Λάντμπροουκς του Σίριλ Στάιν στην Ελλάδα, διότι θα γίνει της πουτάνας στην κόλαση..

1/6/2005 00:03

Angelis
20/09/2011, 14:25
Τ' όνομά του στο πουλί του...

*άρτε τ*σσερα αν*κδοτα για στοίχημα και τζογαδόρους για ν' ανοίξει η όρεξή σας...
Ένα ζευγάρι γραφικότατων Άγγλων αλογομούρηδων ήταν οι μεγάλοι ηθοποιοί και φιλαράκια, Ρόμπερτ Μόρλεϊ (1908-1992) και Γουίλφριντ Χάιντ-Γουάιτ (1903-1991). Ο πρώτος ήταν ο εύσωμος με τα προγούλια και την αριστοκρατική προφορά που βλ*παμε συχνά σε ταινίες μυθιστορημάτων της Άγκαθα Κρίστι. Ήταν, όμως, και περίφημος πρωταγωνιστής θεάτρου τον καιρό του. Οι παρουσιαστ*ς «τσατ σόου» τον λάτρευαν, όπως και ο κόσμος, διότι το χιούμορ ήταν απίστευτο. Ο δεύτερος, ο Χάιντ-Γουάιτ, ήταν ο φαλακρός ασπρομάλλης που *παιξε και σε μια-δυο ταινίες του Τζ*ιμς Μποντ. Ο πιο σημαντικός κινηματογραφικός ρόλος του ήταν ως Συνταγματάρχης *ίκερινγκ στο My Fair Lady. Συνήθως *παιζε το «βρετανικό κατεστημ*νο», όπως και ο Μόρλεϊ, αλλά κι αυτός είχε αφήσει εποχή ως ηθοποιός θεάτρου, μάλιστα *χοντας παίξει με το Λόρενς Ολιβι* επί ίσοις όροις. Τ*λος πάντων, και οι δύο ήταν «μπον βιβ*ρ» (καλοπερασάκηδες), με χρυσ*ς αλυσίδες και ρολόγια στα γιλ*κα, με το καλύτερο γαλλικό κρασί και φαί, μ*λη αριστοκρατικών λεσχών και όλα τα συναφή. Εγγλ*ζοι σε όλα τους...

Ο Ρόμπερτ Μόρλεϊ ήταν αλογομούρης από αρκετά νωρίς στη ζωή του. Στο τ*λος παρ*συρε και τον Χάιντ-Γουάιτ. Τον *παιρνε από τις πρόβες και τα καμαρίνια και τον πήγαινε στον ιππόδρομο, όπου για μια ζωή τα *χαναν στωικά, α λα μπρατσ*τα. Και οι δύο είχαν άλογα, ο Χάιντ-Γουάιτ περισσότερα και καλύτερα. Στο τ*λος, όμως, κήρυξε προσωπική πτώχευση. Αυτά *χει η πολύ καλή ζωή σε συνδυασμό με αλογοϊδιοκτησία και κυρίως κουμάρι. Όπως είπε ο ίδιος σχετικά με τη πτώχευσή του «Στη ζωή μου είχα δώδεκα άλογα, εφτά Ρολς Ρόις και ερωμ*νες σε Λονδίνο, *αρίσι και Ν*α Υόρκη. Δεν με *καναν ευτυχισμ*νο, όμως...»

Κατά τη διάρκεια της ακρόασης για τη πτώχευσή του, μ*ρα όπου η αφρόκρεμα της Αγγλίας είχε μαζευτεί στο Άσκοτ για την τριήμερη βασιλική συνάντηση (Royal Ascot), ο επίτροπος πτωχεύσεων *χασε την υπομονή του, διότι ο Χάιντ-Γουάιτ ήταν κάπως αόριστος, το μυαλό του ήταν αλλού. «Κύριε Χάιντ-Γουάιτ» είπε σε μια στιγμή ο επίτροπος (ισότιμος με δικαστή), «αφού δεν μπορείτε να μας πείτε πώς ξοδ*ψατε *να τόσο μεγάλο ποσό σε *να τόσο μικρό χρονικό διάστημα, μήπως θα μπορούσατε να πας πείτε ποιο άλογο θα κερδίσει το Χρυσό Κύπελλο του Άσκοτ (Ascot Gold Cup) το απόγευμα, μιας και μου φαίνεται ότι θα προτιμούσατε να είστε καθ’ οδόν προς το ιπποδρόμιο αντί εδώ;». Ο Χάιντ Γουάιτ απάντησε: «Βεβαιότατα, αγαπητ*» και του είπε με χαμηλή φωνή το όνομα ενός αλόγου. Και συν*χισε πιο δυνατά: «Μικρό στοίχημα, όμως, *τσι; Δεν θα θ*λαμε ν’ αλλάξουμε θ*σεις εμείς οι δύο...»!!! Το άλογο που του είπε ήταν το δικό του και κ*ρδισε...

Ο Τζον Κάλβιν Κούλιτζ (1872-1933) ήταν *νας Ρεπουμπλικάνος πολιτικός και για μια εξαετία (1923-1929) *ρόεδρος των Η.*.Α., ο 30ός στη σειρά. Ήταν τόσο λιγομίλητος, που του κόλλησαν το παρατσούκλι «Σιωπηλός Καλ». Μάλιστα, τα μ*λη της οικογ*νειάς του συχνά συνεννοούνταν μεταξύ τους με γλώσσα νευμάτων, όταν δεν ήθελαν να τους ακούσουν άλλοι. Ο Κούλιτζ, όμως, απλά δεν μιλούσε, ίσως δεν του άρεσε η φωνή του! Και δεν ήταν ούτε και πρόσχαρος χαρακτήρας. Ο Σ*ργουιν Λ. Κουκ είπε κάποτε γι αυτόν: «Η μόνιμη *κφρασή του, είναι λες και μυρίζεται κάτι που κάηκε στην κουζίνα».
Ο Κούλιτζ είναι γνωστός για την υποστήριξή του για το μπίζνες και την ενθάρρυνση της κερδοσκοπίας στο χρηματιστήριο. Αυτός είχε βάλει φωτιά στα μπατζάκια των κερδοσκόπων, με αποτ*λεσμα να εκτοξευθούν τα αμερικανικά χρηματιστήρια τη δεκαετία του ’20 και, β*βαια, ν’ ακολουθήσει το μεγάλο κραχ του 1929.

Σ’ *να δείπνο, λοιπόν, μια από τους συνδαιτήμονες προσπάθησε να τον πιάσει στην κουβ*ντα και του είπε: «Κύριε Κούλιτζ, *βαλα *να μεγάλο στοίχημα ότι μπορώ να βγάλω περισσότερες από δύο λ*ξεις από το στόμα σας απόψε». Εκείνος την κεραυνοβόλησε με το βλ*μα του και απάντησε: «Τα χάσατε»!!! Και όντως τα *χασε η κυρία, αφού μόνο δυο λ*ξεις κατάφερε να βγάλει από το στόμα του σιωπηλού. Ούτε μία παραπάνω όλο το βράδυ...

Ο Γουίλιαμ Κρόκφορντ (1775-1844) ήταν *νας *μπορος ψαριών και μ*γας τζογαδόρος. Αυτός ήταν που ίδρυσε την περίφημη ομώνυμη χαρτοπαικτική λ*σχη (Crockford’s), η οποία μετά από 150 χρόνια ήταν *να από τα πιο λαμπρά ονόματα μεταξύ των αριστοκρατικών καζίνων του Μ*ιφεαρ στο Λοδίνο.

Ο Κρόκφορντ ήταν και ιδιοκτήτης καθαρόαιμων, μεταξύ των καλύτερων στους αγγλικούς ιπποδρόμους. Φαβορί για το ντ*ρμπι του 1844 ήταν το άλογό του, ο τριετής Ράταν, ο οποίος είχε παιχτεί πάρα πολλά λεφτά και, μετά τις προκαταρκτικ*ς κούρσες, φάνηκε ότι δεν υπήρχε άλογο στον ορίζοντα για να τον κερδίσει. Οι μπουκ θα παθαίνανε καταστροφή αν κ*ρδιζε και φρόντισαν να μην κερδίσει, δηλητηριάζοντάς το.
Όταν ο Κρόκφορντ πληροφορήθηκε το θάνατο του Ράταν, λίγες μ*ρες πριν το ντ*ρμπι, *παθε αποπληξία και π*θανε επί τόπου. Είχε, όμως, και μια «κρακ» φοράδα, που ήταν δηλωμ*νη για την κούρσα των «Όουκς» (Βαλανιδι*ς). Να το εξηγήσουμε λίγο: παραδοσιακά, το ντ*ρμπι διεξαγόταν την πρώτη Τετάρτη του Ιουνίου. Η απόσταση ήταν 1600 μ*τρα και συμμετείχαν τριετή, ίπποι και φορβάδες οι οποίες σπάνια κ*ρδιζαν τα αρσενικά. Η κούρσα των «Όουκς» ήταν αποκλειστικά για τριετείς φορβάδες και διεξαγόταν το Σάββατο μετά το ντ*ρμπι, στον ίδιο στίβο και στην ίδια απόσταση. Ας πούμε ότι ήταν «το ντ*ρμπι των φορβάδων».

Οι τζογαδόροι φίλοι του Κρόκφορντ είχαν παίξει τη φοράδα, που ήταν *νας *ντονος «ψίθυρος» μεταξύ των «ημετ*ρων». Υπήρχε, όμως, *να πρόβλημα: αν ανακοινωνόταν ο θάνατος του ιδιοκτήτη, η φοράδα θα *πρεπε να αποσυρθεί από την κούρσα. Αυτό *λεγε ο κανονισμός του Τζόκεϊ Κλαμπ. Επίσης, ο κανονισμός των μπουκ *λεγε (και λ*ει), ότι τα ante post (πρωθύστερα) στοιχήματα, δηλαδή στοιχήματα πριν την ημ*ρα της ιπποδρομίας, χάνονται αν τελικά το άλογο δεν τρ*ξει για οποιοδήποτε λόγο. Μόνο σε στοιχήματα της ίδιας ημ*ρας επιστρ*φονται τα λεφτά. Οπότε οι τζογαδόροι κολλητοί του μακαρίτη Κρόκφορντ, όχι μόνο θα *χαναν τα πιθανά κ*ρδη, αλλά και τη μίζα τους, αν αποσυρόταν η φοράδα.

Αποφάσισαν, λοιπόν, να κρατήσουν το θάνατο του ιχθυοπώλη τζογαδόρου μυστικό και όχι μόνον. Έστησαν το πτώμα πίσω από *να μπροστινό παράθυρο του σπιτιού του, που *βλεπε την είσοδο του ιπποδρόμου. Όλοι που περνούσαν τον *βλεπαν στο παράθυρο και β*βαια πίστευαν ότι ήταν ζωντανός. Ίσως και κάποιος να κουνούσε το χ*ρι του νεκρού σε χαιρετισμό, αλλά αυτό δεν είναι ξεκάθαρο. Όταν π*ρασε η διορία απόσυρσης και άρχισαν οι ιπποδρομίες, οι φίλοι του σήκωσαν το πτώμα από το παράθυρο, διότι φυσικά ο Κρόκφορντ *πρεπε να ήταν στον ιππόδρομο. Δεν τον είδε καν*νας εκεί, αλλά δεν είχε σημασία. Η φοράδα του κ*ρδισε και οι κολλητοί πληρώθηκαν πριν υποψιαστούν οι μπουκ το στρατήγημα...

Ένας ανώτατος ιατροδικαστής της Ν*ας Υόρκης, ο Μάικλ Μπάντεν (τον αναφ*ραμε τις προάλλες στο κομμάτι για τους Δίδυμους *ύργους) είχε διεξάγει πάνω από 20,000 νεκροψίες στην καρι*ρα του και, β*βαια, είχε δει πολύ περίεργα πράγματα πάνω σε πτώματα. Ο Κόναν Ο’Μπράιεν, βραβευμ*νος παρουσαστής του τηλεοπτικού σόου Late Night With Conan O’Brien του NBC, τον ρώτησε κάποτε ποιο ήταν το πιο περίεργο τατουάζ που είχε δει πάνω σε π*ος! Ο Μπάντεν είπε «Το όνομά σου». Ο Ο’Μπράιεν ρώτησε πάλι: «Είδες το όνομα Κόναν πάνω σε π*ος»; Ο Μπάντεν εξήγησε: «Όχι-όχι, το τατουάζ απλά *λεγε “Το Όνομα Σου”. Αυτός που το είχε ήταν *νας μεθύστακας, που πήγαινε από μπαρ σε μπαρ και στοιχημάτιζε μπίρες και ουίσκια με άγνωστους, ανθρώπους που δεν τον είχαν δει ποτ* στη ζωή τους, λ*γοντας “Βάζω στοίχημα δυο μπίρες ότι πάνω στο πουλί μου *χω γραμμ*νο το όνομά σου”. Και πάντα κ*ρδιζε, διότι πάνω στο πουλί του όντως ήταν γραμμ*νο “ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΣΟΥ”»!!!!

Αυτά, συνεχίζεται ο χαβάς απόψε, υπάρχουν εκατοντάδες τ*τοια...

2/6/2005 00:33
Επιστροφή

Angelis
20/09/2011, 14:27
Αυτά. Καλή ανάγνωση!

και περιμ*νουμε τον ggeorge1 για τη συν*χεια :)

plestis13
20/09/2011, 14:28
Καλά μου *χετε ανάψει φωτι*ς και θ*λω τα να ρουφήξω όλα τώρα αλλά δεν μπορώ αλλά μετά της 8 θα τα πιω στο ποτήρι καλησπ*ρες!!!Συνεχίστε!!!

TheJournalist
20/09/2011, 14:31
Καλησπερες!*ωπω με μπριζοσατε και εμενα τωρα!Θα εχω δουλεια μετα το μεσημεριανο μου καφεδακι!
*εριμενουμε και αλλα με αγωνια :)

plestis13
20/09/2011, 19:26
Απλά κορυφαία τα κειμενά του, όλα *να και να!!!

Angelis
21/09/2011, 09:38
Και *να από τα πλ*ον κλάσικ θ*ματα του μάστορα. Μαντάμ Ικονοπ*σκου σε π*ντε συν*χειες και ακατάλληλο δι΄ ανηλίκους :)

Μαντάμ Ικονοπ*σκου (1 από 5)
Αποστολ*ας *ΑΡΑΣΚΕΥΑΣ
ημερομηνία 3/8/2000
*ΑΡΑΣΚΕΥΑΣ. Σελίδα 2 Τρίτη 1/9/1998

Κούκλες με ζαρτι*ρες Νίνα Ρίτσι
μοσχοβολούσανε Σαν*λ Νο 5…

Άλλη τ*τοια τσατσά
δεν υπήρξε ποτ*…

Αντιμετωπίζω *να πρόβλημα: Με ποιο θ*μα ν΄ αρχίσω φ*τος; *ολύ λίγα θ*ματα αξίζουνε την πρωτιά, όπως ο Χριστός, οι Εσσαίοι, η Σφίγγα, η Ατλαντίς, η μετενσάρκωση, ο δωδ*κατος πλανήτης, το επικείμενο κοσμικό μπάχαλο, οι διεθνείς συνομωσίες σιωπής, τα πούρα Αβάνας, οι ξύπνιοι μπουκ, οι άσχετοι μπουκ, οι λαμπάδες που ανάβει το σινάφι μου στους άσχετους μπουκ, ο Σαλαλ*ς που ίσως γίνει πρωθυπουργός πριν τον αξιώσει ο Θεός να γίνει μπουκ! Τα θ*ματα είναι μετρημ*να στα δάχτυλα ενός χεριού. Μην αρχίσετε το μ*τρημα! Αν είχατε νταλαβ*ρια με κάποιους μπουκ που ξ*ρω, θα μαθαίνατε πως *να χ*ρι μπορεί να *χει διακόσια π*ντε δάχτυλα!

Μετά από πολλή σκ*ψη κατ*ληξα σε *να προσφιλ*ς θ*μα: Μπουρδ*λα! Μιλάμε για μπουρδ*λα του πάλαι ποτ*, γιατί τώρα τα μπουρδ*λα *χουνε ξεφτιλιστεί σε μια κοινωνία όπου οι γκόμενες ανοίγουνε τα σκ*λια για *να πεϊνιρλί! Δεν υπάρχει πια αξιοπρ*πεια. Σου συστήνουνε μια δήθεν κυρία, και με το «χαίρω πολύ», αντί να σου δώσει το χ*ρι για να το φιλήσεις, ή *στω για χειραψία, σου ανοίγει το φερμουάρ και γονατίζει! Το ουίσκυ μου…Τα πούρα μου… Ακόμα και τον άσχετο μπουκ μου, ρε, για μια ναζιάρα γκόμενα που κρατά τα προσχήματα…

Μπουρδ*λα, λοιπόν! Ένα από τα κορυφαία, ήτανε η πανσιόν της μαντάμ Ικονοπ*σκου, στο Λονδίνο τη δεκαετία του ΄50. Ίσως να μην ήτανε Ρουμάνα η μαντάμ, ίσως ήτανε Εγγλ*ζα. Μόνο που ονόματα όπως «πανσιόν της Μάργκαρετ Σμιθ» ή «μαιζόν της Κάθρην Τζόουνς» δεν πουλάνε. Βαρβάτο όνομα το «μαντάμ Ικονοπ*σκου» και, λόγω του ψυχρού πολ*μου που τότε ήτανε στα χάι του, σκορπούσε ρίγη συγκινήσεως ισάξια εκείνων που σκορπούσανε οι γκόμενες, οι γκόμενοι, τα λυκόσκυλα για κυνοβασία, οι αλυσίδες και τα μαστίγια για σαδομαζοχισμό και… ΤΟ *ΤΩΜΑ!

Δεν αστειεύομαι! Εδώ μιλάμε για μυθικ*ς τσατσάδες που ικανοποιούσανε κάθε βίτσιο και όχι για νταβατζήδες της πλάκας όπως ο κάπελας ενός μπαρ σε μια στοά στην *ανεπιστημίου, όπου καταλήγανε λεφτάδες Κύπριοι, μεσήλικες και άνω, που γουστάρανε μικρ*ς. Οι ξεμωραμ*νοι πληρώνανε χοντρά φράγκα για «φρ*σκο πράγμα». Ο νταβατζής μάζευε πεντ*ξι κουφάλες με 12 γ*ννες και σαράντα εκτρώσεις στο ενεργητικό τους και τις πλάσαρε στα ραμολιμ*ντα, αφού πρώτα τις *ντυνε με στολ*ς γυμνασίου! Οι κουμπάροι επιστρ*φανε στο νησί περήφανοι που είχανε πλακώσει «παρθ*νες μαθήτριες του Αρσακείου», γαμώ την εθνική ματαιοδοξία μας!

Δεν μιλάμε για τ*τοια κωλοχανεία, μιλάμε για μαντάμ Ικονοπ*σκου, για *να μπουρδ*λο όπου ο κάθε όροφος προσ*φερε διαφορετικ*ς συγκινήσεις. Όσο πιο ψηλά αν*βαινες, τόσο πιο άτακτος γινόσουνα! Το αποκορύφωμα, το inner sanctum της ανωμαλίας, ήτανε το ρετιρ*: Στο κ*ντρο ενός δωματίου καλυμμ*νου με μαύρο βελούδο, όπου αντιλαλούσε π*νθιμη μουσική αρμονίου, βρισκότανε *να ανοιχτό φ*ρετρο και μ*σα *να ταριχευμ*νο πτώμα για νεκρόφιλους!!!

Για τ*τοια κόλπα μιλάμε, για τ*τοιες διαστροφ*ς! Να υπάρχουνε πόρνες από Βερολίνο και Βι*ννη για μνημειώδες σεξ, πουτάνες από Μιλάνο και Μασσαλία για το ξύλο της αρκούδας ή για λίγη κοπρολαγνεία στη χειρότερη, κούκλες με ζαρτι*ρες Νίνα Ρίτσι που μοσχοβολούσανε Σαν*λ Νο 5, και ο ταξίαρχος εν αποστρατεία να κάθεται σταυροπόδι τσίτσιδος μ*σα στη μπόχα του λιβανιού και της φαινόλης, δίπλα από *να πτώμα κλεμμ*νο από το νεκροτομείο του Τσ*λση και ντυμ*νο με μεταξωτά σάβανα!

Να διαβάζει στο λείψανο τη Χιονάτη και τους εφτά νάνους, κάτω από *να μπρούντζινο μανουάλι στολισμ*νο με μαύρες κορδ*λες και αγγελούδια, και μετά να αυνανίζεται ψηλαφώντας μια τούφα από τα μαλλιά της αυστηρής γκουβερνάντας του που είχε αποδημήσει προς Κύριον προ πεντηκονταετίας, ψ*λνοντας «μετά πνευμάτων δικαίων τετελειωμ*νων, ανάπαυσον ο Θεός την δούλην σου»! Έλεος, σερ…

Μαντάμ Ικονοπ*σκου…Λ*νε πως άλλη τ*τοια τσατσά, ούτε υπήρξε ούτε θα υπάρξει ποτ*! Και όμως υπάρχει! Μια τσατσά Κολωνού μεριά, που για πάρτη της κόλλησε σύφιλη η μισή Ελλάδα. Τουμόρροου, ντάρλιγκς…


Μαντάμ Ικονοπ*σκου (2 από 5)
Αποστολ*ας *ΑΡΑΣΚΕΥΑΣ
ημερομηνία 3/8/2000
*ΑΡΑΣΚΕΥΑΣ. Σελίδα 2 Τετάρτη 2/9/1998



Μόνο οι πληβείοι στα ρουθούνια
βάζουν κόκα αγορασμ*νη σε σκόνη…

Ιεροφάντισσα είναι
μια γνήσια πόρνη…


Δεν εξετάζω ούτε μ΄ ενδιαφ*ρει αν τα μπουρδ*λα είναι κ*ντρα αμαρτίας ή κοινωνικής προσφοράς. Και οι τράπεζες είναι αντίθετες προς την Χριστιανική διδασκαλία, η οποία πόρρω απ*χει από το θρησκευτικό δόγμα. Άλλο τι δίδαξε ο Αρχηγός, άλλο τι πλασάρει το παπαδαριό…

Τα μπουρδ*λα αντικατοπτρίζουν τις χώρες στις οποίες λειτουργούν. Στην Ανατολή, στην οποία από άποψη νοοτροπίας συμπεριλαμβάνω και την Κύπρο (αγνοώ τις συνομιλίες για *νταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση, γιατί σε λίγα χρόνια και το Βελουχιστάν θα είναι μ*λος!), τα μπουρδ*λα είχανε καθιστικά όπου καθόντουσαν οι πελάτες περιμ*νοντας τη σειρά τους. Εκατοντάδες χρόνια εθνικής υποδούλωσης άφησαν τη μάρκα τους στα μπουρδ*λα, όπως την άφησαν στους αντίστοιχους λαούς.

Στην Αγγλία, όμως, λειτουργούσαν μπουρδ*λα τύπου «πανσιόν της μαντάμ Ικονοπ*σκου», μπουρδ*λα τα οποία προσ*φεραν τα πάντα. Σιγά που θα καθότανε σε ψάθινη καρ*κλα ο κουρσάρος, ο αποικιοκράτης Εγγλ*ζος, ν΄ ακούει *να κρεβάτι να τρίζει περιμ*νοντας τη σειρά του, και να ρωτήσει αυτόν που μόλις τ*λειωσε «είναι στενή, φιλαράκο;»! Δεν μιλάμε για καρχαν*δες, αλλά για οίκους με μαρκ ντεποζ*.

Δεν είχα την τύχη να επισκεφθώ το άνευ ορίων μπουρδ*λο της μυστηριώδους μαντάμ, είχα αργήσει κατά μια εικοσαετία περίπου! Όταν το τμήμα ηθών της μητροπολιτικής αστυνομίας του Λονδίνου *κανε *φοδο στην θρυλική πανσιόν της Ικονοπ*σκου, κι οι μπάτσοι ξεράσανε τις σπλήνες τους πάνω στα μεταξωτά σάβανα, *χοντας ανακαλύψει το ταριχευμ*νο πτώμα για νεκρόφιλους στο ρετιρ*, εγώ ήμουνα παιδάκι. Απ΄ ότι άκουσα και διάβασα, όμως, *χω σχηματίσει μια καλή ιδ*α.

Ω, ρε μανούλα μου… Έμπαινες στο σαλόνι, σε πλεύριζε εκ δεξιών ο αράπης με τα πασουμάκια και τον αργιλ*, κι εξ ευωνύμων ο κιν*ζος με την κοτσίδα και το όπιο, κι όταν αρνιόσουνα σε πλησίαζε μια ψηλόλιγνη *ερουβιανή, με πόδια που λες κι αρχίζανε από τον λαιμό της! Καθότανε διακριτικά δίπλα σου και με μια μεγαλοπρεπή κίνηση *ριχνε *ναν άσπρο κρύσταλλο εκατό δράμια και βάλε πάνω στο γυάλινο τραπεζάκι. Σε κοίταζε επίμονα στα μάτια, κι όταν τα *κλεινες σ΄ *να σιωπηλό «γιες πληζ» τραβούσε από τη ζαρτι*ρα ή το στηθόδεσμό της *να χρυσό σουγιά, λες και ήτανε ο Κλιντ Ήστγουντ και τραβούσε σαρανταπεντάρι κολτ!
*ρος στιγμή χεζόσουνα κι *πιανες αυθόρμητα τα γεννητικά σου όργανα, αλλά δεν υπήρχε λόγος! Η κυρία δεν ήθελε να σου κάνει ζημιά με το σουγιά, ετοιμαζότανε να κόψει κοκαίνη. Μόνο οι πληβείοι βάζουνε στα ρουθούνια τους κόκα αγορασμ*νη σε σκόνη. Για νοθευμ*νο πράγμα μιλάμε, που περι*χει κάθε είδους σκατά, από τριμμ*νη κιμωλία και ασπιρίνη, μ*χρι αμφεταμίνες. Οι εκλεκτικοί πρεζάρουνε μόνο ανόθευτο κρύσταλλο, που κόβεται κατά παραγγελίαν.

Η *ερουβιανή βρισκότανε στο στοιχείο της. Έκοβε την κόκα με το ίδιο σκ*ρτσο και αφοσίωση που θα *δειχνε στο κρεββάτι *ρώτα την *κοβε χοντρά-χοντρά, κι όσο π*ρναγε η ώρα, τόσο το αλαβάστρινο χ*ρι της και ο σουγιάς γίνοντουσαν *να: Τακ-τακ-τακ, σαν *να αγγελικό κομπρεσ*ρ!

Η κόκα κοβόταν όλο και πιο λεπτή, και η αντάξια απόγονος των Ίνκας *σερνε τον σουγιά δεξιά κι αριστερά, απλώνοντας την άχνη, κάνοντας σχ*δια πάνω στο γυαλί για να ελ*γξει αν η κόκα ήτανε κομμ*νη ομοιόμορφα. Δεν μιλάμε για ακρίβεια και επιμ*λεια, μιλάμε για τελετουργία. Ιεροφάντισσα είναι μια γνήσια πόρνη (άλλο πράγμα η πουτάνα), κι όταν λάχει να είναι ψηλόλιγνη *ερουβιανή και κόβει ανόθευτη κόκα, γάμησε τις θεότητες του Ίντι και του Βιρακόχα, μαζί και το πνεύμα της μεγάλης άρκτου!

Αυτά γινόντουσαν πριν πενήντα χρόνια. Μ*χρι να γράψω για τη ντόπια τσατσά, που από την πάρτη της κόλλησε σύφιλη η μισή Ελλάδα, κινδυνεύω να φάω τριάντα χρόνια φυλακή αλλά χαλάλι! Έχω μπουχτίσει από μετριότητα, από μ*τριες πουτάνες, μ*τριους μπουκ, μ*τριους πολιτικούς, σαχλούς κωμικούς, ξετσίπωτους πούστηδες, τσιγάρα χωρίς πίσσα, νερωμ*νο ουίσκυ, άπαχο τυρί, μ*τρια χοληστερόλη και μ*τρια στηθάγχη. Χ*στα… Τουμόρροου.

Angelis
21/09/2011, 09:39
Μαντάμ Ικονοπ*σκου (3 από 5)
Αποστολ*ας *ΑΡΑΣΚΕΥΑΣ
ημερομηνία 3/8/2000
*ΑΡΑΣΚΕΥΑΣ. Σελίδα 2 **μπτη 3/9/1998

Με καλάμι στο ρουθούνι επιμνημόσυνη
δ*ηση για τις ψυχ*ς των Ίνκας..

Κόκα στις Άνδεις
αντί για παντζάρια!


Την δεκαετία του ’50 στο Λονδίνο, στην πανσιόν της μαντάμ Ικονοπ*σκου όπου όλα ήσαν επιτρεπτά, μια *ερουβιανή *φτιαχνε για ορεκτικό βουναλάκια από κόκα που καθόντουσαν πάνω στο γυαλί σαν κοραλλιογενή νησάκια στο π*λαγος. Άνοιγε τα χ*ρια, λες και ήτανε η μαντόνα στον καθεδρικό ναό της Λίμας. «Χαρά στα ρουθούνια σου, σενιόρ» *λεγε η στάση της! Δεν την πλήρωνες, αφού η κόκα θα χρεωνότανε στο λογαριασμό σου. Ούτε της *δινες φιλοδώρημα, γιατί μόνο οι νεόπλουτοι δίνουνε πουρμπουάρ δημόσια σε μια κυρία.

Έκανες κάτι που *δειχνε την καταγωγή σου: Έλεγες «απρ* βου σιλ βου πλε, μαντάμ»! Όχι «άφτερ γιου», όχι «πρώτα εσείς», αλλά «απρ* βου». Βαρβάτη γλώσσα η γαλλική! Ορισμ*νες γαλλικ*ς φράσεις δεν μπορούν να αντικατασταθούν, κυρίως στο φαί, στα μπουρδ*λα και στον τζόγο!

Στο σεμ*ν ντε φερ, όταν η μπάνκα *χει πετύχει *να καλό σερί, κι οι άλλοι σπάσανε τα μούτρα τους ενώ εσύ περίμενες υπομονετικά, όταν η τράπουλα «μιλήσει» και διαισθανθείς ότι θα γυρίσει φυσικό εννιάρι κόντρα στη μπάνκα, λες «σουιβί». Όλα ή τίποτα, αντιμετωπίζεις το πεπρωμ*νο μόνος σου!

Αν *παιζες ζάρια στο Αιγάλεω, θα μπορούσες να πεις «σε τραβάω μόνος μου, σαββατογεννημ*νε», αλλά όχι στο σεμ*ν. Λες «σουιβί» και δεν σκοτίζεσαι αν θα σου γυρίσει φυσικό εννιάρι για να πηδήξεις την μπάνκα, ή δυο ντάμες για μηδ*ν κι *νας ρήγας για να πας αδιάβαστος μετ΄ εμποδίων! Δεν είναι το κ*ρδος που μετράει, αλλά η μαγκιά του «σουιβί»!

Στη ρουλ*τα, όταν ελαττωθεί η ταχύτητα περιστροφής της μπίλιας κι αρχίσει η καθοδική πορεία της προς τον τροχό, με την μεγαλοπρ*πεια και τα καρδιοχτύπια του «Κολούμπια» όταν επιστρ*φει στη γη, σ΄ *να αξιοπρεπ*ς καζίνο ο κρουπι*ρης λ*ει «ρι*ν νε βα πλου» σαν εντολή για να σταματήσουν τα στοιχήματα. Στα μπανάλ αμερικάνικα καζίνα, πολύχρωμοι κρουπι*ρηδες ουρλιάζουν «νο μορ μπετς» σε πελάτες που φοράνε βερμούδες και εμπριμ* πουκάμισα. Σιγά τους πλανητάρχες…

Στις εξαιρετικά σπάνιες περιπτώσεις που παίζω ρουλ*τα για να εκτονωθώ, απαιτώ κρουπι*ρη που να φοράει σμόκιν και παπιγιόν. Το μόνο που θ*λω ν΄ ακούω είναι η μπίλια κι *να διακριτικό «ρι*ν νε βα πλου», γιατί βρίσκομαι σε άλλη διάσταση, σε μια διάσταση όπου οι S-300 και οι απειλ*ς του Καρανταγή, ο λεκ*ς στο βρακί της Μόνικα Λεβίνσκι, το ρούβλι κι η αποκατάσταση των Ρομανώφ είναι θ*ματα άνευ σημασίας!
Όταν λάχει να φορτώσω το 32 με περισσότερες μάρκες απ΄ όσες θα τσάκιζαν την καμπούρα μιας γκαμήλας, και η μπίλια π*σει στο διπλανό ζερό, πάλι αδιαφορώ! Μόνο ο ήχος της μπίλιας και το «ρι*ν νε βα πλου» *χουν σημασία, ποτ* το πρόσκαιρο κ*ρδος. Λ*νε πως είμαι ρoμαντικός... Καλά κάνω, ρε! Χαλάλι σας ο μοντερνισμός, ο εκσυγχρονισμός, η τεχνοκρατία, η καθημερινότητα, η χυδαιότητα και η ανία!

Με το «απρ* βου, μαντάμ», η *ερουβιανή τραβούσε από τον κόρφο της *να ολόχρυσο καλαμάκι. (Οι νεόπλουτοι αμερικάνοι τυλίγουνε επιδεικτικά *να χαρτονόμισμα, συνήθως των 50 ή 100 δολαρίων, και το χώνουν στη μύτη για να ρουφήξουν κόκα, αλλά ποιος τους ρωτάει, τους άξεστους!). Η απόγονος των Ίνκας *βαζε το καλαμάκι στο *να ρουθούνι, *κλεινε το άλλο μ΄ *να νύχι που ήταν σκ*τη γλυπτική και ζωγραφιά, και… «σνιφ» εξαφανιζότανε *να βουναλάκι, όπως θα εξαφανιζότανε ο Λυκαβηττός σ΄ *να κοσμογονικό μπάχαλο!

Η *ερουβιανή *κλεινε τα μάτια της, ίσως σε μια νοητική ευχαριστία κι επιμνημόσυνη δ*ηση για τις ψυχ*ς των προγόνων της, που είχανε σκαρφιστεί να φυτ*ψουνε κόκα στις Άνδεις αντί για κάπαρη ή παντζάρια, κι επ*στρεφε το καλαμάκι στον κόρφο της. *οτ* δεν το δάνειζε, όπως μια αξιοπρεπής γυναίκα ποτ* δεν δανείζει τον δονητή της. Υποκλινότανε ελαφρά κι αποχωρούσε, αφήνοντάς σε με τα υπόλοιπα άσπρα βουναλάκια. «Και γαμώ τις ορειβασίες, σενιόρ!» υπονοούσε το απλαν*ς βλ*μμα της! Μανιάνα…

Μαντάμ Ικονοπ*σκου (4 από 5)
Αποστολ*ας *ΑΡΑΣΚΕΥΑΣ
ημερομηνία 3/8/2000
*ΑΡΑΣΚΕΥΑΣ. Σελίδα 2 *αρασκευή 4/9/1998


«Χάιλ, Χίτλερ» ούρλιαζε ο Εβραίος
τραπεζίτης βλ*ποντας το λυκόσκυλο…

…και τη ξανθιά
Βερολιν*ζα…

Όταν οι φιλοξενούμενοι (ποτ* «πελάτες»! ) στο μυθικό μπουρδ*λο της μαντάμ Ικονοπ*σκου στο Λονδίνο ήταν φτιαγμ*νοι κι *τοιμοι, *κανε την μεγαλοπρεπή είσοδό της η μαντάμ. Μ΄ *να ποτήρι σαμπάνια «Ντομ *ερινιόν» στο δεξί χ*ρι, κι *να μαύρο τσιγάρο «Σομπρανί» στο αριστερό, ήτανε η σημαιοφόρος, η εμπροσθοφυλακή της λαγνείας!

Το σαλόνι στο ισόγειο γ*μιζε από κορίτσια (τα αγόρια ήσαν στον πρώτο όροφο!). Κορίτσια άσπρα, κίτρινα, καφ*. Μιγάδες ναι, αλλά μαύρες όχι. Τα πράγματα *χουν αλλάξει, αλλά τότε η μαύρη σάρκα δεν ήτανε αποδεκτή στους Εγγλ*ζους, παρ΄ όλη την αλαβάστρινη ομορφιά των γυναικών της Σομαλίας και των π*ριξ. Οι αποικιοκράτες Εγγλ*ζοι ξεκωλιάσανε την Αφρική, αλλά δεν πλακώνανε Αφρικάνες!

Ανάμεσα στους αγγ*λους του παραδείσου της μαντάμ Ικονοπ*σκου *λαμπε *νας αρχάγγελος: Μια μυστήρια, παν*μορφη μικρή, που *κανε μια βόλτα στο σαλόνι κι αποχωρούσε αμ*σως. *ροφανώς η μικρή ήτανε «αγκαζ*», και οι επιπόλαιοι κατ*ληγαν αμ*σως σε συμπεράσματα: «Η μυστήρια είναι η γκόμενα της μαντάμ, που είναι λεσβία ολκής». Τόσα ξ*ρανε οι άσχετοι…

Δηλώνω υπεύθυνα ότι η μαντάμ Ικονοπ*σκου ΔΕΝ ήτανε λεσβία. Στην καρι*ρα της *τυχε να βρεθεί σε αρκετά κρεβάτια με άλλες γυναίκες, αλλά μόνο για όργια. Η μαντάμ είχε παίξει τον ρόλο της λοκομοτίβ σε αμ*τρητα «τραινάκια», ήτανε γερός κρίκος σε πολλ*ς αλυσίδες, αλλά δεν ήτανε λεσβία! Από την Αλάσκα στην Ανταρκτική και από την Καλκούτα στο Λος Άντζελες, ποτ* δεν υπήρξε μεγαλύτερη φαλλαποθήκη από την μαντάμ Ικονοπ*σκου. Αν *νωνες όσες είχε φάει, *δενες διπλό κόμπο γύρω από τον Ισημερινό, *ριχνες λάσο στο φεγγάρι, και όχι μόνο: Τις απήλαυσε ΟΛΕΣ!!!

Η μαντάμ είχε περάσει τα πενήντα. Διατηρούσε μεν την γοητεία και την κλάση της, αλλά δεν ήτανε η φαλκον*ρα του πάλαι ποτ*. Είχανε π*σει τα βυζιά της, κατ*βασε προγούλι. Δεν μπορούσε να συναγωνιστεί τα νιάτα που την περικυκλώνανε. Εξακολουθούσε όμως να γουστάρει σεξ με Εγγλ*ζο τζ*ντλεμαν. Δώσε της Ικονοπ*σκου στιλάτο Εγγλ*ζο με επιμελημ*νο μουστάκι, μπλε σακάκι και γκρίζο παντελόνι ραμμ*να στο Σάβιλ Ρόου, πουκάμισο ριγ* ποπλίνα και γραβάτα της Οξφόρδης, παπούτσι Λομπ και κολώνια Άτκινσον, κι αρχίζανε οι πολλαπλοί οργασμοί της με το «ανσαντ*, μαντάμ»!
Η μικρή ήτανε το αντάλλαγμα της Ικονοπ*σκου για σεξ με άντρα που γούσταρε. Όχι, η νεανίς δεν ήτανε «κράχτης»! Δεν υπήρχε χώρος για τ*τοιες βάρβαρες ιδ*ες και εκφράσεις στην πανσιόν της μαντάμ. Άλλο τι γινότανε κεκλεισμ*νων των θυρών. Άλλο τι *κανε ο ταξίαρχος εν αποστρατεία με το πτώμα στο ρετιρ*, ή αν στον τρίτο όροφο ο Εβραίος τραπεζίτης ήθελε να βλ*πει το λυκόσκυλο να πηδάει την ξανθιά Βερολιν*ζα και να ουρλιάζει «χάιλ, Χίτλερ».

Άλλο αν άρεσε στον δικαστή του ανωτάτου δικαστηρίου να τον κρεμάνε με αλυσίδες από τους αστραγάλους τσίτσιδο και να του πετάει ζεστούς λουκουμάδες στο πουλί του η Τουρκάλα με τον φερετζ*. Αυτά γινόντουσαν πριβ*. Στους δημόσιους χώρους επικρατούσε τακτ, το απαιτούσε η μαντάμ. Ο αράπης κι ο κιν*ζος, που παρεμπιπτόντως ήτανε αδελφ*ς, επ*βαλλαν διακριτικά την τάξη αν κάποιος πληβείος παρεκτρ*πετο.

Η μυστήρια μικρή ήτανε η προσφορά της μαντάμ Ικονοπ*σκου στον άντρα που θα την ικανοποιούσε. Κλεινόντουσαν και οι τρεις στο μπουντουάρ της και μετά από τρεις ώρες *βγαινε εξουθενωμ*νος ο επιβήτορας, παραπατώντας σαν *νας μαστούρης, μεθυσμ*νος Ντόναλντ Ντακ, ενώ η μαντάμ και η μικρή πηγαίνανε για αφρόλουτρο Μπαλμάν!

Αυτά περί μαντάμ Ικονοπ*σκου, που όταν κάποτε της ζήτησαν να σχολιάσει το κίνημα του φεμινισμού, ψιθύρισε λακωνικά και σε άπταιστη αγγλική: «A load of bollocks» (εϊ λόουντ οφ μπόλοκς, δηλαδή μια μάντρα αρχίδια!). Όπως *χω πει, υπάρχει μια ντόπια τσατσά που μπροστά της ωχριούν όλες οι τσατσάδες της οικουμ*νης, που στην πλειοψηφία τους είναι υπεύθυνες. Η τσατσά Κολωνού μεριά, όμως, είναι ανεύθυνη, γιατί από την πάρτη της *χει κολλήσει σύφιλη η μισή Ελλάδα. Διαβάστε και θα δείτε…

Angelis
21/09/2011, 09:39
Μαντάμ Ικονοπ*σκου (5 από 5)
Αποστολ*ας *ΑΡΑΣΚΕΥΑΣ
ημερομηνία 3/8/2000
*ΑΡΑΣΚΕΥΑΣ. Σελίδα 2 Σάββατο 5/9/1998



Στις αδελφ*ς του Ναυαρχείου παίδαρους
*ριχναν οι γορίλλες της κα-γκε-μπε…

Ομοφυλοφιλία και
κατασκοπεία…


Επιβάλλεται να κάνω μια παρ*νθεση πριν αρχίσω με την τσατσά Κολωνού μεριά. Αιτία είναι *να τηλεφώνημα διαμαρτυρίας, σχετικά με την προχθεσινή αναφορά μου σε «ξετσίπωτους πούστηδες». *ροφανώς ο ευγεν*στατος κύριος είναι ομοφυλόφιλος κιι αισθάνθηκε προσβεβλημ*νος.

Δεν *χω καν*να πρόβλημα με τους ομοφυλόφιλους. Οι λίγοι που *χω γνωρίσει από κοντά, αν και ποτ* σεξουαλικά, ήταν εξαιρετικοί άνθρωποι, πνευματώδεις, ευγενείς και καλοπροαίρετοι. Αναφ*ρομαι ιδιαίτερα σε δυο γείτον*ς μου στο Λονδίνο, που ποτ* δεν θα ξεχάσω, που μου λείπουνε πολύ. Λατρεύανε τις κόρες μου, τις διδάξανε κ*ντημα και πλ*ξιμο, τους χτίσανε το καλύτερο κουκλόσπιτο που *χουνε δει τα μάτια μου, όταν λείπαμε αναλάμβαναν το πότισμα του κήπου και το τάισμα των κατοικίδιών μας, ανταλλάζαμε λιχουδι*ς (τους άρεσε πολύ ο μπαστουρμάς και το τζατζίκι), κάθε σούρουπο κουβεντιάζαμε και γελούσαμε πάνω από τον φράχτη και τους σκ*φτομαι συχνά, πάντα με αγάπη. Καλή τους ώρα!

Η ομοφυλοφιλία, όμως, είναι *να από τα τρία πράγματα που ούτε δοκίμασα ούτε σκοπεύω να δοκιμάσω. Τ΄ άλλα δυο είναι ο φόνος και η ηρωίνη. Όλα τ΄ άλλα «παίζονται». Τώρα, β*βαια, ΛΕΩ πως δεν σκοπεύω να δοκιμάσω την ομοφυλοφιλία, αλλά δεν ξ*ρω τι επιφυλάσσει το μ*λλον. Με τόσες ανιαρ*ς και σκάρτες γυναίκες μπορεί ν΄ αλλάξω χαβά, να καταλήξω μια ξεκουτιάρισσα αδελφή και να κατεβαίνω στην πλατεία Κολωνακίου για καπουτσίνο, φορώντας σφικτό δερμάτινο παντελόνι και δαντελ*νια μπλούζα, πιπιλώντας προκλητικά το πούρο μου και στριγκλίζοντας «αχ, καλ*, τι κούκλος γκολτζής είναι αυτός ο Μπ*καμ! Σκοτώστε τον με ροδοπ*ταλα…»! *οιος ξ*ρει…

Εν πάση περιπτώσει, άλλο ο ομοφυλόφιλος κι άλλο ο πούστης! *άω φιρί-φιρί για μπελάδες, αλλά πουθενά στην Ευρώπη, ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ στην Αγγλία, δεν *χω δει πιο ξετσίπωτους πούστηδες από τους Έλληνες πούστηδες. *ουθενά αλλού δεν *χω δει το αίσχος της ανδρικής πορνείας που είδα στους δρόμους της Αθήνας. *ουθενά αλλού δεν *χω δει τόσο λαϊκό ενδιαφ*ρον για το πουστριλίκι, όσο στην Ελλάδα! Αυτή η υπόθεση με τον δικαστικό και την Χειλουδάκη ποτ* δεν θα δημιουργούσε τόσο ενδιαφ*ρον στην Αγγλία. Το πουστριλίκι ελκύει τον Έλληνα όπως τα σκατά την μύγα, τον θ*λγει!

Σε μια τηλεοπτική εκπομπή που είδα πριν χρόνια, ο παρουσιαστής με τα μπαλάκια είχε φιλοξενούμενους τρεις ξεδιάντροπους και προκλητικούς τραβεστί που μιλούσανε για το που, πότε, πόσους και πόσα, κι *νας απ΄ αυτούς *λεγε συν*χεια «εγώ είμαι *κφυληηη…». Δεν υπάρχουν όρια στις αηδίες που σερβίρονται καθημερινά στα κανάλια, στο όνομα του ρεπορτάζ και της επικαιρότητας!

Μια κι αγγίξαμε το θ*μα, ας σχολιάσουμε *να μύθο γύρο από το «πουστηλίκι των Εγγλ*ζων». Η Αγγλία δεν είναι το κ*ντρο του διεθνούς αδελφάτου, όπως την θ*λουνε πολλοί. Απεναντίας, οι Εγγλ*ζοι είναι μεγαλύτεροι «γαμιάδες» από πολλούς θερμόαιμους μεσογειακούς, οι οποίοι κατά γενικό κανόνα είναι κομπλεξικοί εραστ*ς, ναρκισσιστ*ς του κερατά με «ντουφ*κια» περιορισμ*νου βεληνεκούς. (Αυτό μου το *χουνε πει γκόμενες που πηδιόντουσαν μια ζωή για την πλάκα τους, συγκρίνοντας επιβήτορες από τον Βόσπορο μ*χρι τον Ατλαντικό, και οι οποίες θεωρούν τους Ιρλανδούς ως τους κορυφαίους!).

Ο μύθος των «πούστηδων Εγγλ*ζων» δημιουργήθηκε τον καιρό του ψυχρού πολ*μου, όταν η ομοφυλοφιλία και ο εκβιασμός βρίσκονταν στο επίκεντρο σχεδόν όλων των μεγάλων σκανδάλων κατασκοπείας. Τότε η ομοφυλοφιλία αποτελούσε σοβαρό ποινικό αδίκημα στην Βρετανία, με βαρύτατες ποιν*ς. Οι γορίλλες της κα-γκε-μπε εκμεταλλευόντουσαν την κατάσταση, ψάχνανε για ομοφυλόφιλους σε νευραλγικά πόστα, κυρίως στο Ναυαρχείο, τους ρίχνανε παίδαρους, τους φωτογραφίζανε πάνω στη δουλειά και τους εκβιάζανε.

Το Βρετανικό κοινοβούλιο ψήφισε τότε *να πρωτοποριακό και γενναίο νόμο: «Η ομοφυλοφιλία μεταξύ συναινούντων ενηλίκων δεν αποτελεί ποινικό αδίκημα»! Κάλλιο ακίνδυνες αδελφ*ς παρά επικίνδυνους κατασκόπους, αποφάσισαν οι λογικοί, φλεγματικοί Εγγλ*ζοι, και οι μεσογειακοί «γαμιάδες» αμ*σως απεφάνθησαν: «Οι Εγγλ*ζοι νομιμοποίησαν το πουστηλίκι γιατί όλοι τον παίρνουν από κούνια»! Κούνια που μας κούναγε, ρεεε…

plestis13
21/09/2011, 13:50
*ω τι *γραφε ο άνθρωπος τι??οι γνώσεις του μόνο και μόνο σε ωραία πικάντικα θ*ματα ήταν τεράστιες!!!Ο κόσμος απαιτεί περισσότερο *αρασκευά και για τ*τοια ωραία θ*ματα αλλά και για τους μπουκ και για το στοίχημα και για ότι *χει γράψει!!

norwichfan
22/09/2011, 10:50
...

ggeorge1
06/10/2011, 03:08
αυτα που εβαλε ο Αγγελης ειναι τα πικαντικα, σιγουρα πολυ ενδιαφεροντα...
βαζω κι εγω Σουμμεριους, αλλα αν δεν υπαρχει ενδιαφερον, να το πειτε να σταματησω...

Φτύσαμε αίμα για να... προλάβουμε τους αρχαίους;

Αρχίζουμε, λοιπόν, με εκείνα που είχα γράψει για τους Σουμ*ριους το 1999 στον Φίλαθλο. Ο λόγος; Απλά διότι, τότε, ήταν η πρώτη φορά που τα διάβαζα και μου είχαν κάνει τρομερή εντύπωση. Έκτοτε *χω διαβάσει αρκετά και, όπως λ*με στην Κύπρο, *χει σπάσει το "φολικάδι" μου, δεν θα μπορ*σω να αποδώσω τον ενθουσιασμό του 1999. Όταν τελειώσει η σειρά του Φιλάθλου, 8-9 κομμάτια, τότε θα μπούμε σε άλλες παραμ*τρους, μία από τις οποίες είναι η πιθανότητα η ίδια "φάρα" να ζει κα να βασιλεύει μ*χρι σήμερα. Και επίσης σε ν*α πράγματα που γράφτηκαν.
************************************************** **********

*αρασκευάς, Σελίδα 2, *ΑΡΑΣΚΕΥΗ 30/4/1999

Αν η λατινική γλώσσα είναι νεκρή, τότε η σουμεριακή βρίσκεται στο στάδιο της μετενσάρκωσης! Μιλάμε για μια πολύ παλιά γλώσα, ενός παμπάλαιου πολιτισμού. Κατα τα φαινόμενα, ενός πολύ μαγκιόρου πολιτισμού, που άνθισε στην περιοχή που σήμερα ονομάζεται νότιος Μεσοποταμία, το Ιράκ.

Η γραφή των Σουμερίων, είναι η πιο παλιά που γνωρίζουμε και είχε σφηνοειδή μορφή. Οι σοβαρότατοι Σουμ*ριοι μιλούσαν και γράφανε στη γλώσσα τους την τρίτη χιλιετία π.Χ. και οι γλωσσολόγοι δεν κατάφεραν να αποδείξουν κάποια σχ*ση της σουμεριακής με οποιαδήποτε άλλη γλώσσα (σημ 2003: Τώρα συγκρίνουν τη γραφή με την πολύ αρχαία κιν*ζικη).

Β*βαια, οι γλωσσολόγοι που *χουν ακούσει τη γυναίκα μου να μιλάει άπταιστα στην κυπροαγγλική και αγγλοκυπριακή *χουνε πάθει κι αυτοί την πλάκα τους, αλλά αυτό είναι άλλο καπ*λο!

Η γλώσσα των Σουμερίων *χει κι αυτή τις αποχρώσεις της και χωρίζεται σε τ*σσερις περιόδους / μορφ*ς: Στην αρχαϊκή, στην παλαιά ή κλασσική, στη ν*α και στην μετά – σουμεριακή. Η περίοδος της αρχαϊκής αρχίζει γύρω στο 3,100 και τελειώνει γύρω στο 2,500 π.Χ. και αντιπροσωπεύεται από εμπορικά, διοικητικά, καθώς και από… σχολικά κείμενα. Μάλιστα, κύριε, αν εμείς είχαμε ιδρώσει μ*χρι να μάθουμε το «φεγγαράκι μου λαμπρό», σκεφτείτε τι είχανε τραβήξει οι *ρμοι οι Σουμ*ριοι μπόμπιρες με τη σφηνοειδή λίνγκο!

Η συγκεκριμ*νη μορφή της σουμεριακής είναι φοβερά δύσκολη και πολλοί γλωσσολόγοι είχαν πάει πάσο και ασχολήθηκαν με «παιχνιδάκια» όπως τα αιγυπτιακά ιερογλυφικά. Μια παρ*νθεση: Υπάρχει μια κυπριακή λ*ξη για την οποία οι Κύπριοι πρ*πει να είναι ιδιαίτερα υπερήφανοι: «Συνοπαρτζιά», που σημαίνει «με παρ*α». Το «Συν απαρτία» του Ομήρου! Κλείνει η παρ*νθεση.

Λίγοι είναι αυτοί που μελ*τησαν επίπονα κι επισταμ*να και τελικά κατάλαβαν την σουμεριακή γραφή. Ένας απ΄ αυτούς είναι ο Ζαχαρίας Σίτσιν, *νας Εβραίος λόγιος και μ*γας μελετητής της *αλαιάς Διαθήκης παιδιόθεν.

Ο Σίτσιν δεν είχε κάνει το λάθος που *καναν και κάνουν πολλοί, δηλαδή να μελετούν κείμενα από μεταφράσεις. Ούτε η σύγχρονη εβραϊκή μετάφραση ήταν αρκετή για τον Σίτσιν. Έμαθε την αρχαία εβραϊκή και διάβασε τα πρωτότυπα. Είχε τρελαθεί με την Γ*νεση, η οποία του «άνοιξε δρόμους».

Μια άλλη μικρή παρ*νθεση: ΚΑΜΙΑ μετάφραση δεν μπορεί να αποδώσει πλήρως το νόημα του πρωτότυπου. Λόγω *λλειψης μιας συγκεκριμ*νης λ*ξης που αποδίδει ακριβώς *να συγκεκριμ*νο νόημα στην γλώσσα στην οποία μεταφράζεται *να κείμενο, συχνά χρησιμοποιείται μια «παραπλήσια» λ*ξη, ή μια λ*ξη που, κατά τον μεταφραστή, αποδίδει το επιθυμητό νόημα.
Και τότε γίνεται μπάχαλο, για να μην πούμε βιασμός και σφαγή του νοήματος.

Αυτό το πρόβλημα είναι ιδιαίτερα *ντονο στην μετάφραση και την ερμηνεία των διαφόρων αραμαϊκών χριστιανικών κειμ*νων και της *αλαιάς Διαθήκης.
Όταν δε «λάχει» να εξαφανιστεί το αραμαϊκό πρωτότυπο, τότε τρ*χα γύρευε! Έχουμε, όμως, ασχοληθεί αρκετά με το συγκεκριμ*νο θ*μα προς το παρόν!

Ο Ζαχαρίας Σίτσιν, λοιπόν, σαν σωστός άνθρωπος που είναι, *κατσε κι *μαθε τις γλώσσες στις οποίες είχαν γραφτεί τα κείμενα που τον ενδι*φεραν. Είχε πει πολλά πράγματα για διάφορα κείμενα και ευρήματα, αλλά, παρόλο που δεν χαρακτηρίστηκε ως γραφικός, πολλοί δεν *δωσαν σημασία στα λεγόμενά του, κυρίως όσον αφορούσε το μυστήριο των Σουμερίων.

Αξίζει να μεταφράσουμε μια ερώτηση που υπ*βαλε στο βιβλίο του «Genesis Revisited»: «Είναι πιθανό ότι η ανθρωπότητα ξεπ*ρασε τα Σκοτεινά Χρόνια και τον Μεσαίωνα, *φτασε στην Αναγ*ννηση, βίωσε την Βιομηχανική Επανάσταση, μπήκε στην εποχή της Υψηλής Τεχνολογίας, της Γενετικής Μηχανικής και του Διαστημικού Ταξιδιού, απλά και μόνο για να προλάβει την αρχαία Γνώση;».

Η δικαίωση του Σίτσιν ήρθε με την διαστημική πτήση του «Voyager 2». Ας το δούμε κι αυτό εν συντομία. Ο «Voyager 2» εκτοξεύθηκε από την NASA στις 20 Αυγούστου 1977, 16 μ*ρες πριν την εκτόξευση του «Voyager 1». Αρχικός προορισμός του ήταν ο Κρόνος, αλλά λόγω μιας σπάνιας διάταξης των πλανητών, οι Αμερικανοί αποφάσισαν να τον στείλουν και «πάρα π*ρα».

Η *λξη των σωστά τοποθετημ*νων Δία και Κρόνου θα μπορούσε, μετά από τις αναγκαίες περιστροφ*ς, να «πετάξει» τον «Voyager 2» στον πολύ μακρινό Ουρανό κι από κει στον μυστήριο *οσειδώνα. Γι αυτό και ο «Voyager 2» εκτοξεύθηκε δυο εβδομάδες πριν τον «Voyager 1»: Για να προλάβει την σωστή διάταξη των πλανητών!

Οι πλανήτες Ουρανός και *οσειδώνας είναι *ΑΡΑ πολύ μακρυά, οι επιστήμονες μπορούσαν μόνο να Υ*ΟΘΕΣΟΥΝ ορισμ*να πράγματα, όπως η σύστασή τους, το χρώμα, οι δακτύλιοι, οι δορυφόροι, κλπ.

Ο Σίτσιν, όμως, δεν δίστασε να γράψει περί των δύο πλανητών με πολλ*ς λεπτομ*ρειες και, λίγο πριν την εκτόξευση, να βγει στην τηλεόραση και να πει: «Θα δείτε αυτό κι εκείνο, σ΄ αυτό είστε λανθασμ*νοι διότι θα βρείτε από κείνο αντί από τούτο» κλπ.

Ο «Voyager 2» π*ρασε από το Δία τον Ιούλιο του ’79, δυο χρόνια μετά την εκτόξευσή του, και μ*σα σε άλλα δυο χρόνια είπε «χαλόου» στον Κρόνο. Ο Κρόνος του είπε «καλοτάξιδος, αγορίνα μου» και τον «π*ταξε» στον Ουρανό, όπου *φτασε τον Γενάρη του 1986, κι από κει *βαλε πλώρη για τον *οσειδώνα όπου θα βάραγε καμπανάκι για «τ*ρμα τα δίφραγκα» το 1989, δώδεκα χρόνια μετά την εκτόξευσή του!

Όταν ο «Voyager 2» άρχισε να στ*λνει φωτογραφίες του Ουρανού στη Γη, απαξάπαντες *πεσαν ξεροί: Ό,τι τους είχε πει ο Σίτσιν βγήκε αληθινό! Όταν τον ρώτησαν *ΟΥ τα ήξερε, εκείνος απάντησε με μετριοφροσύνη (και στο περίπου): «Καλά, πλάκα μου κάνετε; Οι Σουμ*ριοι τα είχανε γραψει ΟΛΑ»!

Έχουμε και λ*με: Αύριο δεν κυκλοφορούν οι εφημερίδες, την Κυριακή απαντώ στον φίλο μου τον κύριο Ράπτη (ωχχχ!), οπότε τα λ*με την Τρίτη. Τρελά πράγματα, ψώνιο σας λ*ω!

norwichfan
06/10/2011, 09:34
[/color]
αυτα που εβαλε ο αγγελης ειναι τα πικαντικα, σιγουρα πολυ ενδιαφεροντα...
βαζω κι εγω σουμμεριους, αλλα αν δεν υπαρχει ενδιαφερον, να το πειτε να σταματησω...



παντα υπαρχει ενδιαφερον για κειμενα του παρασκευα... ;)

matchnik
06/10/2011, 11:28
Mόλις ανακάλυψα τα κείμενα και *χω πάθει πλάκα. Συγχαρητήρια για την ιδ*α και για όσους *καναν κόπο να τα ανεβάσουν. *ροσωπικά *χω αρκετά κ*ιμενα του απο το ΧΡΗΜΑΣ*ΟΡ και θα προσπαθήσω να ανεβάσω σύντομα κάποια απο αυτά. *ιο πολύ β*βαια *παθα πλάκα με αυτό που *παθε ο Νικόλας. Γιαυτό ο σοφός λαός λ*ει ...κάτι που μπορείς να το κάνεις σήμερα μην το αφήσεις για αύριο...:o

plestis13
06/10/2011, 13:19
[/color]

παντα υπαρχει ενδιαφερον για κειμενα του παρασκευα... ;)

++++

ggeorge1
06/10/2011, 23:13
*αρτε λιγο ακομα...


Σαν λαμπρό άστρο φαίνεται ο Ήλιος από τον *λούτωνα...

Καλημ*ρα, καλή βδομάδα και είθε να *χουμε όλοι την επιφοίτηση του Αγίου *νεύματος και όχι αναγκαστικά για κουμάρι! *άμε με τη δεύτερη δόση περί Σουμερίων, που δημοσιεύθηκε στη 2η σελίδα του Φιλάθλου το 1999, όταν το θ*μα χτύπησε τον γράφοντα... ανάμεσα στα φρύδια. Επαναλαμβάνουμε ότι ΤΡΙΑ βιβλία του Σίτσιν *χουν μεταφραστεί από τότε στα ελληνικά: ο "12ος *λανήτης", η "Σκάλα στον Ουρανό" και το "Χαμ*νο Βιβλίο του Ενκί". Τα πρώτα δύο από την εκδοτική εταιρεία "Αρχ*τυπο" " και το τρίτο από την "Έσοπτρον"
************************************************** **********

*αρασκευάς, Σελίδα 2, ΤΡΙΤΗ 4/5/1999

«Θε* μου, ακριβώς όπως τον είχαν περιγράψει οι Σουμ*ριοι!».

Αυτό φώναξε ο Ζαχαρίας Σίτσιν, βλ*ποντας τις φωτογραφίες του πλανήτη Ουρανού που ο «Voyager 2» άρχισε να στ*λνει στη Γη το 1986, εννιά χρόνια μετά την εκτόξευσή του από την «NASA». Το γαλαζοπράσινο χρώμα του συμφωνούσε με την περιγραφή στα κείμενα των Σουμερίων, ο πολιτισμός των οποίων άνθισε την τρίτη χιλιετία προ Χριστού, στη Μεσοποταμία, στη «γειτονιά» του Βιβλικού κήπου της Εδ*μ.

Και δεν ήταν μόνο το χρώμα του πλανήτη, αλλά και πολλά άλλα πράγματα, κυρίως η σύστασή του. Οι επιστήμονες αν*μεναν να βρουν α*ριο, αλλά οι Σουμ*ριοι είχαν γράψει ΝΕΡΟ και ήταν απόλυτα σωστοί! Γαλαζοπράσινο νερό με κάτι βαθύχρωμες κηλίδες, όπως οι κηλίδες που δημιουργούν τα σκούρα φύκια κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας. Μια εμφάνιση ολότελα διαφορετική από όλους τους άλλους πλανήτες!

Κάτσετε *να λεπτό, ρε! Ο πλανήτης Ουρανός απ*χει γύρω στα δύο δισεκατομμύρια μίλια από τη Γη. ΔΕΝ είναι ορατός με γυμνό μάτι. Οι αστρονόμοι δεν γνώριζαν περί της ύπαρξής του πριν το 1781, όταν ο μουσικός και ερασιτ*χνης αστρονόμος Φρειδερίκος Χ*ρσελ τον ανακάλυψε με το πιο τ*λειο τηλεσκόπιο της εποχής του.

*ΩΣ οι Σουμ*ριοι ήξεραν τόσες λεπτομ*ρειες για τον συγκεκριμ*νο πλανήτη, σε μια εποχή που «δεν εδικαιούντο» να ξ*ρουν; Οι αρχαίοι ήξεραν για Ήλιο, Σελήνη, Ερμή, Αφροδίτη, ¶ρη, Δία, Κρόνο και πάπαλα! Από πού κι ως πού οι Σουμ*ριοι να γνωρίζουν για *να πλανήτη που είναι τόσο μακριά, που το φως του χρειάζεται τ*σσερις ώρες για να ταξιδ*ψει μ*χρι τα στραβά μας;

Και τι είναι αυτ*ς οι βλακώδεις εισηγήσεις ότι οι Σουμ*ριοι όχι μόνον ήξεραν για τον Ουρανό, αλλά και για τους πιο μακρυνούς *οσειδώνα και *λούτωνα; Για τον μικρό και ασήμαντο *λούτωνα που είναι τόσο μακρυά, που από την κρύα σαν τεζαρισμ*νη γάτα επιφάνειά του, ο Ήλιος φαίνεται σαν *να λαμπρό άστρο;

Και όμως ήξεραν! Και ο Ζαχαρίας Σίτσιν δεν περίμενε τις διάφορες διαστημικ*ς εξερευνήσεις και ανακαλύψεις για να το πει, αλλά *βαλε το κεφάλι του στην καρμανιόλα, γράφοντας το βιβλίο «12ος *λανήτης» το 1976, τρία χρόνια πριν την εκτόξευση του «Voyager 2» και ΔΕΚΑ ολόκληρα χρόνια πριν το διαστημόπλοιο φωτογραφίσει τον πλανήτη Ουρανό.

*αρεμπιπτόντως, δεν κάνω αχρείαστη διαφήμιση στον Σίτσιν, αλλά το συγκεκριμ*νο βιβλίο του είναι φοβερά ενδιαφ*ρον, όπως και τα άλλα βιβλία της σειράς «The Earth Chronicles» (Τα Χρονικά της Γης). Δεν γνωρίζω αν είναι μεταφρασμ*να στα Ελληνικά. Αν δεν είναι, τότε ελπίζω ότι ο Ζαχαρίας Σίτσιν δεν θα *χει πρόβλημα με το υλικό που χρησιμοποιώ από τα βιβλία του, τα οποία βρήκα εξαιρετικά ενδιαφ*ροντα, για να μην πω συνταρακτικά!

Β*βαια, οι πλανήτες Ουρανός και *οσειδώνας είναι περιστασιακοί, διότι αλλού καταλήγει ο Σίτσιν. Εκείνο που μας ενδιαφ*ρει πρωτίστως, όμως, είναι το εξής ερώτημα: *ΩΣ *νας αρχαίος πολιτισμός γνώριζε, πριν από π*ντε χιλιάδες χρόνια και βάλε, πράγματα για το διάστημα που η μοντ*ρνα επιστήμη μόλις τώρα ανακαλύπτει;

Αυτό το ερώτημα πάει πακ*το με το ερώτημα που αφορά μια πρωτόγονη φυλή στο Μάλι, τους Ντόγκονς, η παράδοση των οποίων αναφ*ρει τον Σείριο και τον άγνωστο μ*χρι το 1862 (και αόρατο με γυμνό μάτι, ή με *να απλό τηλεσκόπιο) σύντροφό του, τον «λευκό νάνο» Σείριο Β. Μιλάμε για ανατριχιαστικ*ς λεπτομ*ρειες.

Και στις δυο περιπτώσεις, η «φαβορί» εκδοχή, τουλάχιστο για τους ακραίους, είναι ότι εξωγήινοι είχαν επισκεφθεί κάποτε την Γη και δίδαξαν αυτά τα πράγματα στον πολιτισμό που, τη συγκεκριμ*νη εποχή, *κανε κουμάντο. Με την πάροδο των χρόνων, λ*νε, όλα κατ*ληξαν σε μύθους και παραδόσεις.

Ο ερχομός των εξωγήινων δεν είναι πια ταμπού. Έχουν γραφτεί αμ*τρητα βιβλία που υποστηρίζουν ότι, όχι μόνο είχαν *ρθει κάποτε, όχι μόνο *ρχονται και φεύγουν συνεχώς, αλλά και ότι *καναν «επίσημη» επαφή του ενός είδους ή του άλλου, πράγμα που οι πλανητάρχες κρατούν μυστικό για λόγους που ξ*ρουν εκείνοι καλά κι εμείς καλύτερα!

Στην περίπτωση των εξωγήινων των Σουμερίων, όμως, δεν μιλάμε απλά για «καλώστους» και «καλοτάξιδοι», αλλά για ανθρωπογονία, για επικείμενη συντ*λεια του κόσμου και «φτου κι απ΄ την αρχή». Μιλάμε για την ύπαρξη ενός άγνωστου πλανήτη στο ηλιακό σύστημα, ενός πλανήτη που δεν περιστρ*φεται γύρω από τον Ήλιο όπως όλοι οι άλλοι, αλλά πολύ «λοξά», με μια ελλειπτική τροχιά που τον φ*ρνει στα λημ*ρια μας κάθε 3,600 χρόνια, όπου γίνεται της κοσμικής πουτάνας. Για *ναν πλανήτη που συμπεριφ*ρεται, που κινείται, σαν ΚΟΜΗΤΗΣ.

Μα, γι αυτό *γινε το μεγάλο μπάχαλο πρόσφατα, όταν ανεκαλύφθη ο κομήτης Χ*ιλ Μπομπ. Είχε γίνει μεγάλο σούσουρο, διότι πολλοί από αυτούς που είναι πεπεισμ*νοι για την ύπαρξη ενός άλλου πλανήτη, νόμισαν ότι αυτός ήταν ο Χ*ηλ Μπομπ. Ο Σίτσιν, όμως, τους είπε (στο περίπου!): «Μπα! Αυτός είναι *νας προάγγελος. Ο αληθινός μάγκας της παρ*ας, ο και γαμώ τα ουράνια σώματα, ακολουθεί σύντομα»!

Η ύπαρξη ενός άλλου πλανήτη ΔΕΝ είναι εικασία. Η ανακάλυψή του αναμ*νεται, όπως αναμενόταν και η ανακάλυψη του πλανήτη που ονομάστηκε *λούτων, όταν αυτός τελικά «βρ*θηκε» το 1930. Μόνο που ο *λούτωνας δεν πληρεί τις προδιαγραφ*ς. Είναι πολύ μικρός για να προκαλ*σει τις ανωμαλίες που παρατητούνται στις τροχι*ς του Ουρανού και κυρίως του *οσειδώνα.

Κάτι άλλο υπάρχει «εκεί *ξω», κάτι που δεν γνωρίζουμε, ίσως λόγω μιας περίεργης, ελλειπτικής τροχιάς. Αργά ή γρήγορα, όμως, λ*ει ο Σίτσιν, θα το γνωρίσουμε! Ίσως τότε να μην υπάρχει αρκετό χαρτί τουαλ*τας για να ανταποκριθεί στην ζήτηση! Τότε είναι που ορισμ*να «σοβαρά και σεβαστά» βιβλία θα σκιστούν και θα χρησιμοποιηθούν για κωλόχαρτο: Όταν θα χεστούν οι πάντες! Αύριο.

ggeorge1
06/10/2011, 23:23
Όχι *νας δυο κουβάδες party ice... Ιδού και η τρίτη δόση περί Σουμερίων στον Φίλαθλο. Ξ*χασα να σας πω ότι μου παίρνει περίπου χίλιες λ*ξεις για να γράψω ό,τι χωράει σε μια λακωνική παράγραφο. *αρασύρομαι εύκολα, το χάσιμο του ειρμού *χει χάσει το νόημά του. Α, ναι: σε κάποια κείμενα υπάρχουν τίτλοι, σε άλλα όχι. Αυτό διότι ο Καραγιαννίδης επ*μενε ότι δεν ήξερα να βγάζω τίτλους και τους *βγαζε ο ίδιος, ή η Κατερίνα, η επιμελήτρια της 2ης σελίδας. Η μικρή είχε αποκτήσει νευρικά τικ και πήγαινε δυο φορ*ς το χρόνο σε ψυχαναλυτή, μ*χρι που μετακόμισε μόνιμα στην ευρύτερη περιοχή του Δαφνίου. Καλό κορίτσι, όμως...
************************************************** **********

*αρασκευάς, Σελίδα 2, ΤΕΤΑΡΤΗ 5/5/1999

Αντιλαμβάνομαι ότι για πολλούς είμαι κάπως περίεργος. Το ξ*ρω, *χω τα χούγια, τις προτιμήσεις και τα πιστεύω μου, καθώς και τον δικό μου κώδικα συμπεριφοράς. Δεν λ*ω ότι είμαι πάντα σωστός, ή πάντα λάθος, απλά ότι είμαι αντικειμενικά συχνά περίεργος και υποκειμενικά σχεδόν πάντα σωστός!

Κοιτάξτε να δείτε, πολύ λίγα πράγματα στον κόσμο είναι αντικειμενικά σωστά. Οι υποκειμενικ*ς αξιολογήσεις «παίζονται». Για παράδειγμα, το λιβάνι είναι σωστό για τον Γιαχβ*, αλλά είναι ανάθεμα για τον Βελζεβούλη, που στο τ*λος πάντα πληρώνει τη νύφη για τις αδυναμίες και τα τερτίπια του κάθε κερατά.

Τα σκόρδα είναι άρωμα για μ*να, δεν χάνω ευκαιρία να μασουλήσω κάνα κεφάλι ωμό, αλλά είναι μπόχα για τη γυναίκα μου. Σας μιλάω ειλικρινά, είναι άξιον απορίας πώς καταφ*ραμε ν΄αποκτήσουμε δυο παιδιά. Α, ναι… Θυμάμαι πώς *τυχε με την μεγάλη, παρόλο που είμασταν κι οι δυο φ*σι! Για την μικρή δεν θυμάμαι τίποτα, θα είχανε βάλει κάποια περίεργη ουσία στα ουίσκια μας ! Τι λ*γαμε; Α, ναι: *ολύ λίγα πράγματα είναι σωστά για όλους.

*ροσωπικά, *χω ορισμ*νες πολύ περίεργες συνήθειες. Μια είναι να διαβάζω *να βιβλίο ανάποδα! Μάλιστα κύριε, αρχίζω πάντα από τον επίλογο, από το ζουμί. Αν μου αρ*σει, αν είναι χαβαλετζίδικο, τότε αποφασίζω να διαβάσω το βιβλίο και, όταν το κάνω, δεν το κάνω με λογική σειρά. Ακριβώς όπως το σεξ: Αρχίζω με την εκσπερμάτωση και τελειώνω με τα προκαταρκτικά!

Όσον αφορά τα βιβλία, συνήθως αρχίζω από το τρίτο κεφάλαιο! *ριν το τελειώσω πετάγομαι στο *νατο, μετά πάω πίσω στο δεύτερο κ.ο.κ. Με λίγα λόγια, είμαι ανεμογάμης στο διάβασμά μου, γι αυτό εξ άλλου είμαι και ανεμογάμης στο γράψιμό μου!

*ολύ σπάνια θα διαβάσω *να βιβλίο από εξώφυλλο σε εξώφυλλο. Το ενδιαφ*ρον μου σπάνια διατηρείται στο απαιτούμενο επίπεδο. Διαβάζω από μηδ*ν μ*χρι το *ν τρίτον του κάθε βιβλίου που π*φτει στα χ*ρια μου, άντε το μισό αν είναι αρκετά ενδιαφ*ρον!

Γιατί όλη αυτή η εισαγωγή, ρωτάτε; Θα σας πω: Σήμερα ξύπνησα στις 6.30΄ διότι είχα κάτι δουλει*ς. Δική μου δουλειά τί δουλει*ς είχα! Όταν δεν κοιμηθώ καλά, το μυαλό μου δεν δουλεύει κανονικά (παρακαλώ να σκάσουν οι είρωνες, ας πουν κάτι πρωτότυπο!), οπότε χρειάζομαι μια προθ*ρμανση.

Σύμφωνα με τα χούγια μου, όμως, και όσον αφορά τους Σουμ*ριους, θ΄ αρχίσουμε από το ζουμί. Από το τ*λος! Τώρα θα μου πείτε ότι, αν κάποιου δεν αρ*σει το ζουμί, δεν θα διαβάσει το αυριανό και μεθαυριανό κομμάτι. Ξ*ρετε, *χω μεγάλο μαράζι και καημό αν κάποιος διαβάσει ή όχι τις μαλακίες που γράφω. Έχω περάσει άγρυπνες νύχτες γύρω από το θ*μα, ουουουου….

Το ζουμί, λοιπόν! Κατά τους Σουμ*ριους, ή τουλάχιστον κατά την ερμηνεία των κειμ*νων τους από τον Ζαχαρία Σίτσιν και άλλους, η (σχετική) συντ*λεια του κόσμου δεν θα είναι αποτ*λεσμα της οργής κάποιου Γιαχβ*, που δεν *χει καλύτερη δουλειά να κάνει από το να φτιάχνει και να καταστρ*φει κόσμους και να ανοιγοκλείνει μήτρες (κατά τον επιστολογράφο της Κυριακής από Γερμανία), αλλά θα είναι αποτ*λεσμα της προσ*γγισης ενός άγνωστου πλανήτη που κινείται πολύ περίεργα και που περνάει από τούτα τα ταράφια κάθε 3,600 χρόνια.

Το ότι οι Σουμ*ριοι το λ*νε καθαρότατα, αν η μετάφραση της εξαιρετικά δύσκολης γραφής τους είναι σωστή, δεν υπάρχει αμφιβολία. Έχουν γράψει ολόκληρο *πος γύρω από τον «κατακλυσμό του Νώε». Β*βαια αυτοί δεν τον λ*γανε Νώε, τον είχανε βαφτίσει διαφορετικά, αλλά τόσο ο ήρωας όσο και το συμβάν δεν διαφ*ρουν κατά πολύ από τον Βιβλικό κατακλυσμό.

Εκείνο που διαφ*ρει είναι οι περιστάσεις. Η επιστημονική αξιολόγηση των κειμ*νων των Σουμερίων εισηγείται ότι, όταν ο «12ος *λανήτης» πλησίασε την Γη, περνώντας ανάμεσα στις τροχι*ς του ¶ρη και του Δία, δημιούργησε τ*τοιο μπάχαλο, τ*τοιο τρ*μουλο, που οι πάγοι της Ανταρκτικής «γλύστρισαν» και *πεσαν στον ωκεανό.

Αφ΄ ενός το τεράστιο παλιρροιακό κύμα που δημιουργήθηκε και αφ΄ ετ*ρου η θεόρατη άνοδος της στάθμης των θαλασσών που ακολούθησε το λιώσιμο των πάγων, προκάλεσε αυτό που στην *αλαιά Διαθήκη αναφ*ρεται ως «Κατακλυσμός του Νώε».

Η Ανταρκτική, β*βαια, ξαναπάγωσε και ο όγκος και το βάρος του πάγου της αυξάνονται σημαντικά, με κάθε χρόνο που περνάει. Υπολογίζεται ότι κάθε χρόνο προστίθεται στην Ανταρκτική πάγος ισοδύναμος σε όγκο με την λίμνη Οντάριο. Μιλάμε για θεόρατες ποσότητες και όχι για *ναν-δυο κουβάδες «Party Ice»!

Το τεράστιο βάρος του πάγου πρ*πει να *χει «διαλύσει» την επιφάνεια του φλοιού της Γης, πάνω στον οποίο «κάθεται». *ρ*πει να υπάρχει μεγάλη αστάθεια. Με *να μεγάλο τράνταγμα, πάρτον κάτω τον πάγο, ή μάλλον πάρτον μ*σα στον ωκεανό, και τότε ούτε μαγιό, ούτε ναυαγοσωστικ*ς, ούτε σωσίβια θα βοηθήσουν!

*ότε αναμ*νεται να ξαναπεράσει ο «Κλίντον μεταξύ των πλανητών»; Γύρω στο 2012, λ*νε (χ*σιμο προαιρετικό και ελεύθερο!). Αυτό, όμως, δεν είναι το κύριο θ*μα των κειμ*νων των Σουμερίων. Το «και γαμώ τα θ*ματα» είναι η καταγωγή του ανθρώπου, ή μάλλον η δημιουργία του από τους Νεφιλίμ, τα εξωγήινα λαμόγια που ζούνε πάνω στον αλήτη πλανήτη.

Λαμόγια διότι, σύμφωνα με τους Σουμ*ριους, οι Νεφιλίμ ΗΞΕΡΑΝ για τον κατακλυσμό που ερχόταν, είχαν υπολογίσει τις επιπτώσεις της *λξης του πλανήτη τους «Νιμπίρου» (του «Μαρντούκ» των Βαβυλονίων) και, όταν τα ζάρια *πεσαν στην κουβ*ρτα, ή μάλλον τα παγάκια στο νερό, άφησαν τα δημιουργήματα και «σκλαβάκια» τους να πνιγούνε σαν ποντίκια. Ολους, εκτός από ΕΝΑΝ και την φάρα του: Τον ΟΥΤΝΑ*ΙΣΤΙΜ που είναι ο ίδιος με τον ΝΩΕ των Εβραίων. Λα μεμ σοζ, που λ*νε οι Γαλλόφωνοι εξωγήινοι! Αύριο.

Σημ. 2003: Ο ¶ινσταϊν είχε πει ότι η επιφάνεια της Γης, εκεί που κάθονται οι πάγοι, πρ*πει να *χει τη σύσταση περίπου της οδοντόπαστας. Όταν ήταν εν ζωή, μια δυο *ρευνες τον *βγαλαν λάθος. Μεταγεν*στερες *ρευνες, όμως, δεκαετίαες μετά το θάνατό του, απ*δειξαν ότι ήταν σωστός. Οι πάγοι της Ανταρκτικής κυριολεκτικά κάθονται πάνω σε "οδοντόπαστα".

ggeorge1
06/10/2011, 23:49
κι ενα πιο ελαφρυ... η προσωπικη αποψη του Μαστορα για τους *ρωτοπλαστους!


Κι εγώ πιστεύω στον Αδάμ και την Εύα...

Είπαμε: είναι να μην παρεκκλίνεις από το θ*μα! Αυτό είχε και τίτλους, μάλλον διότι η κοπελιά που είχε την επιμ*λεια της 2ης σελίδας στον Φίλαθλο είχε σηκώσει τα χ*ρια ψηλά... Α, ναι! *ροσ*ξτε την αναφορά στον Σαλαλ*! Όλα τα κομμάτια είχαν γραφτεί πριν τη νομιμοποίηση του στοιχήματος στην Ελλάδα! Το κράξιμο που είχε π*σει, ουουουου...

************************************************** **********
*αρασκευάς, Σελίδα 2, *ΕΜ*ΤΗ 6/5/1999

Για κατιφ*δες όλος ο καυγάς στο φυτώριο γωνία «Η Εδ*μ»

Της *όπης με την ψώρα…

Οι μάγκες Σουμ*ριοι πίστευαν ότι οι εξωγήινοι Νεφιλίμ από τον πλανήτη Νιμπίρου *φτιαξαν τον άνθρωπο, για να δουλεύει στα ορυχεία χρυσού της Γης, που ο Νιμπίρου «επισκ*πτεται» κάθε 3.600 χρόνια. Οι Νεφιλίμ σκόρπιζαν μόρια χρυσού στην στρατόσφαιρα του Νιμπίρου, για να αντανακλάται *να ποσοστό από τις ακτίνες του Ηλίου, που κάνανε ζημιά στο οικολογικό σύστημά τους. Εκείνοι κι αν είχανε πρόβλημα «θερμοκηπίου»!

*αρεμπιπτόντως, ο Σταυρός ήταν *να σημαντικότατο σύμβολο των Σουμερίων, τρεις χιλιάδες χρόνια προ Χριστού! Συμβόλιζε «το σημείο της διασταύρωσης», δηλαδή το σημείο που o Νιμπίρου διασταυρώνει τo το ηλιακό σύστημα κάπου μεταξύ ¶ρη και Δία! Ακόμα πιο παλιά, οι πανάρχαιοι Ινδοί επίσης είχαν τον Σταυρό ως *να από τα σύμβολά τους. Αυτά είναι πλήρως τεκμηριωμ*να! Αμ οι Έλληνες; Είδατε καμιά φορά τον σταυρό σε συνάφεια με το Διόνυσο; Εμμμ...

Τώρα κάποιος θα μου πει, και με το δίκιο του: «Καλά, ρε, είμαι υποχρεωμ*νος να πιστ*ψω στην κοσμογονία του κάθε περίεργου πολιτισμού ή, ακόμα χειρότερα, στην ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ και στην ΕΡΜΗΝΕΙΑ που *χει δώσει ο κάθε περίεργος λόγιος στα κείμενα του κάθε περίεργου πολιτισμού;».

Όχι β*βαια, και απαντώ με την μεγαλύτερη ειλικρίνεια που μπορώ να μαζ*ψω από τα τρίσβαθα της ταλαιπωρημ*νης από το τσιγάρο και τη μαλακία καρδιάς μου: Κοίταξε να δεις, αγόρι μου, κατά βάθος κι εγώ πιστεύω στον Αδάμ και στην Εύα. Σοβαρά μιλάω, διάβασε να δεις:

*ρώτα απ΄ όλα, ο Γιαχβ* ήτανε πτυχιούχος γεωπόνος. Δεν ξ*ρω αν πήγε και για μεταπτυχιακά, αλλά ήταν αριστούχος. Είχε καλλιεργήσει την Εδ*μ για να εξυπηρετεί άλλους Γιαχβ*δες, από γειτονικά σύμπαντα. Φυτώριο γωνία ήταν η Εδ*μ. Για μεγάλη κονόμα, κυρίως σε μαύρα, μιλάμε. Το ακόλουθο περιστατικό καταγράφτηκε σε *να χρονικό της εποχής που *χω διαβάσει:

«Έχουμε τίποτα κατιφ*δες;» ρώτησε *νας περαστικός Γιαχβ* τον βιβλικό γεωπόνο, «η ψώρα *χει κάνει τον μπαξ* μου μπουρδ*λο». Ο Γιαχβ* απάντησε: «Και β*βαια *χω κατιφ*δες, αλλά και ωραία γεράνια, πετούνιες και πανσ*δες. Όσο για τη ψώρα, με το παρντόν Γιαχβ* μου, αλλά εσύ φταις που την *πλασες. Τον μπελά σου γύρευες. Βάλε της καμιά κατάρα για να την αφανίσεις. Αυτή εξ άλλου είναι και η οικολογική λύση. Με περίεργη προφορά μιλάς, σύντεκνε. Από πιο σύμπαν η αφεντιά σου; Για την παράδοση κατ΄ οίκον ρωτάω»!

Ο περαστικός Γιαχβ* απάντησε: «Όταν φύγεις από το δικό σου σύμπαν, με δυτικοανατολική κατεύθυνση, μετά από ενάμισυ τρισεκατομμύρια *τη φωτός κάνε αριστεροδεξιά στο σύμπαν με τα κατεβασμ*να ρολά, πήγαινε όλο ευθεία και θα με βρεις στα δεξιοαριστερά σου, πίσω από μια μαύρη τρύπα».

«Αααα…» *κανε ο γεωπόνος, «το σύμπαν με τα κατεβασμ*να ρολά, εκεί που συχνάζει ο Γιαχβ* ο Σαλαλ*ς! Δεν νοικιάστηκε ακόμα το ρημάδι;». Ο άλλος απάντησε: «Αμ*! Νοικιάστηκε, αλλά το φτιάχνουνε. Θα γίνει μπουκάδικο»!

«Νόμιμο πανσυμπαντικό μπουκάδικο;» *σκουξε ο δικός μας ο Γιαχβ* και συν*χισε «τότε πρ*πει να ελπίζουμε πως ίσως παίξουμε νόμιμο στοίχημα σε κάνα τρισεκατομμύριο χρόνια, εκτός αν τύχει κάτι απρόοπτο πάλι. Δυο πλανήτες κι *να φεγγάρι κάνουν οι κατιφ*δες, αν τα θ*λεις χωρίς απόδειξη»!

Μετά από αυτή τη συζήτηση, ο Γιαχβ* σκ*φτηκε: «Και γιατί να πλάσω την κουφάλα την ψώρα; Για να μου διαλύσει το μαγαζί; Θα πλάσω τον άνθρωπο, που είναι ακίνδυνος». Ο Γιαχβ* ήτανε κουλτουριάρης. Όταν τον *πιανε ο οίστρος, φορούσε *να μπερ*, άφηνε αλογοουρά και μούσι, φούμερνε φούντα και το *παιζε καλλιτ*χνης. Την πήγαινε την κεραμική, αλλά ήταν άσχετος στη ζωγραφική. Όχι, δεν είχε πάει σε σχολή Καλών Τεχνών, αυτοδίδακτος ήτανε!

Έπλασε, λοιπόν, πρώτα τον Αδάμ και μετά την Εύα. Αυτά είναι γνωστά, τα *χουμε ξαναγράψει. Δεν μου αρ*σουν οι επαναλήψεις. Η μόνη επανάληψη που γουστάρω στη ζωή μου, είναι ο πολλαπλός οργασμός! Τ*τοιο είχε και η Εύα, όποτε το *κανε με τον Αδάμ. Όχι, ψ*ματα λ*ω. Όταν *μεινε *γκυος με τον Κάιν, δεν είχε πολλαπλό οργασμό η Εύα. Μονό είχε, αλλά ΒΑΡΒΑΤΟ!

Ομολογώ ότι ποτ* δεν *χω γράψει όλη την ιστορία. Υπήρξαν σκοπιμότητες, αλλά τώρα *χω αποφασίσει να μιλήσω με ανοικτά χαρτιά κι ας με φάνε!

*οιο δ*ντρο της γνώσης και ποιος όφις, μωρ*; Όλος ο καυγάς *γινε για ΚΑΤΙΦΕΔΕΣ! *ροσ*ξτε: Η Εύα ήτανε πολυ*ξοδη και ο Αδάμ χρειαζόταν δεύτερο εισόδημα. Σκαρφίστηκε, λοιπόν, να φυτ*ψει μισό στρ*μμα κατιφ*δες, για να πουλάει σε περαστικούς Γιαχβ*δες. Δεν είχε σπόρους, όμως.

*ήγε στον Γιαχβ* και του είπε: «Αφεντικό, μπορώ να κόψω δυο-τρεις κατιφ*δες, να τους βάλω κάτω από το μαξιλάρι μου για να κοιμάμαι με το άρωμά τους;». Του Γιαχβ* του μπήκανε ψύλλοι στ΄ αφτιά: «*λάκα μου κάνεις, ρε;» αναφώνησε. «*οιο άρωμα; Οι κατιφ*δες βρωμάνε χειρότερα κι από την ανάσα μια γκαμήλας με πεπτικά προβλήματα και τερηδόνα»!

«Γιαχβ*» επ*μενε ο Αδάμ, «ακόμα και η αγκινάρα είναι αρωματική σε σύγκριση με τις τριχωτ*ς μασχάλες της Εύας. Δώσε μου λίγους κατιφ*δες να βρουν την υγειά τους τα ρουθούνια μου. Έλα, Γιαχβούλη μου…». Ο Γιαχβ* του *δωσε, ο Αδάμ φύλαξε τα σπόρια και φύτεψε κατιφ*δες στη ζούλα.

Όταν ο Γιαχβ* πήρε χαμπάρι τη λαδιά, *γινε σαματάς. Φώναξε τον Αδάμ και του είπε: «Ρε αχάριστε, σε *πλασα, σου *πλασα και μια γκόμενα για να εκτονώνεσαι τζάμπα, σε τάισα, σε πότισα, κι εσύ καταδ*χτηκες να πάρεις το ψωμάκι από το στόμα μου; Τώρα θα δεις τι πάει να πει Γιαχβ*, ρε κωλόπαιδο, γαμώ τη ζωτική πνοή μου»! Και είπε: «Γεννηθήτω ΨΩΡΑΑΑ!» και εγ*νετο ψώρα!

Έγινε της *όπης με την ψώρα στην φυτεία του Αδάμ, που μπατίρησε και ξενητεύτηκε, με την Εύα στην καμπούρα χωρίς προίκα. ΑΥΤΟ είχε γίνει! Το είπα και ξαλάφρωσα!. Αύριο κι άλλες μαλακίες των Σουμερίων. (Τεκμηριωμ*νες!).

ggeorge1
06/10/2011, 23:51
Κάτι μεγάλο είχε περάσει...


Συνεχίζουμε με τα κομάτια του Φιλάθλου. Σύντομα θ' αλλάξει ο χαβάς, διότι κεντρικό θ*μα δεν είναι πλ*ον η καταγωγή του ανθρώπου, ή η επικείμενη "συντ*λεια", αλλά το κατά πόσον απομεινάρια της μπόσικης "φάρας", είναι ανάμεσά μας, άριστα οργανωμ*νοι και κομπλ* με "ατζ*ντα".
************************************************** **********

*αρασκευάς, Σελίδα 2, ΤΡΙΤΗ 1/5/1999


Ανακεφαλαιώνω, για να μη χανόμαστε: Συζητάμε για την πιθανή «συντ*λεια» του κόσμου που, κατά τους πανάρχαιους Σουμ*ριους *χει συμβεί αρκετ*ς φορ*ς στο παρελθόν, (η τελευταία φορά ήταν ο βιβλικός «Κατακλυσμός του Νώε»), και που οφείλεται στην ύπαρξη ενός προς το παρόν άγνωστου σε μας πλανήτη, με φοβερά ελλειπτική τροχιά, που περνάει από τα κοσμικά λημ*ρια μας κάθε 3.600 χρόνια. Κατά τους Σουμεριολόγους, κυρίως κατά τον Ζαχαρία Σίτσιν, η επόμενη επίσκεψη αναμ*νεται γύρω στο 2012!

Δεν υπάρχει η παραμικρή αμφιβολία. Ούτε για να το συζητάμε, δηλαδή. Κάποτε, κάτι ΜΕΓΑΛΟ *χει περάσει μ*σα από το Ηλιακό μας σύστημα και δημιούργησε μπάχαλο. Τώρα, αν αυτό το «κάτι» π*ρασε μια φορά και μετά εξαφανίστηκε στα βάθη του διαστήματος, ή διαλύθηκε, ή περνάει κάθε τόσο, αυτό δεν το ξ*ρουμε. Οι Σουμ*ριοι επ*μεναν πως ήξεραν, αλλά εμείς δεν ξ*ρουμε. Ίσως μάθουμε μια κι *ξω σε καμιά δεκαπενταετία το πολύ!

Ας δούμε αποδείξεις, ή τουλάχιστο σοβαρ*ς ενδείξεις, για την «εισβολή» αυτού του πολύ μυστήριου σώματος. Β*βαια, ενδείξεις υπάρχουν πολλ*ς, αλλά εμείς θα δούμε δυο-τρία από τα φαβορί, που αφορούν τους γιγαντιαίους πλανήτες Ουρανό και *οσειδώνα και τους φυσικούς δορυφόρους τους.

Αρχίζουμε με τον *οσειδώνα. Μ*χρι πρόσφατα, οι αστρονόμοι γνώριζαν μόνο δύο φυσικούς δορυφόρους του «υδάτινου» πλανήτη: τον Τρίτωνα και την Νηρηίδα. Η Νηρηίδα *χει *να πολύ παράξενο σχήμα. Είναι σαν *νας λουκουμάς με δυσκοιλιότητα, καθισμ*νος σε χαμηλή λεκάνη!

Σύμφωνα με τους νόμους της δημιουργίας και εξ*λιξης των πλανητών, τους νόμους της δυναμικής, η Νηρηίδα *πρεπε να είχε ΣΦΑΙΡΙΚΟ σχήμα, όπως το φεγγάρι μας και όλοι οι πλανήτες. Δεν *χει, όμως. Είναι παραμορφωμ*νη. Τώρα, *νας δύσπιστος μπορεί να πει: «Και τι *γινε; Ο φυσικός δορυφόρος του ¶ρη ο Φόβος *χει σχήμα πατάτας. Γιατί η Νηρηίδα να μην είναι λουκουμάς;».

*ονηρή ερώτηση, αλλά και πολύ λανθασμ*νη! Είναι θ*μα ΜΕΓΕΘΟΥΣ. Ο Φόβος είναι «ανύπαρκτος» σε σύγκριση με την Νηρηίδα, «χωράει» χιλιάδες φορ*ς στον όγκο της Νηρηίδας. Δεν μιλάμε για το ίδιο πράγμα. Βάσει των φυσικών νόμων η Νηρηίδα Ε*ΡΕ*Ε να ήταν σφαιρική και το θ*μα δεν σηκώνει κουβ*ντα. Οπότε ο δύσπιστος μπορεί να πει: «Έτσι *τυχε». Καλά…

Είναι, όμως, και η γωνία περιστροφής της Νηρηίδας γύρω από τον «μπαμπά» της τον *οσειδώνα. Δεν μιλάμε για «κάτι ψιλά», αλλά για μια απόκλιση μ*χρι 28 μοίρες, αν πάρουμε σαν βάση τον ισημερινό του *οσειδώνα. «Έτσι *τυχε» επιμ*νει ο δύσπιστος. Ουφφφ…

Να πάρουμε την τροχιά της Νηρηίδας; Γιατί να μην την πάρουμε; Αργόσχολοι είμαστε, τώρα που λήγει και το Αγγλικό πρωτάθλημα, ό,τι θ*λουμε παίρνουμε! *ολύ περίεργη η τροχιά της, που φ*ρνει και παίρνει την «μπ*μπα» από ΕΝΑ εκατομμύριο σε ΕΞΑΚΟΣΙΑ εκατομμύρια μίλια απόσταση από τον *οσειδώνα!

Ξ*ρετε για τι πράγμα μιλάμε; Ας υποθ*σουμε ότι ο *οσειδώνας είναι η Ομόνοια. Ένας Σκοπιανός παπατζής κάνει νταραβ*ρι το πολύ μ*χρι το Σύνταγμα και από κει πάει στα Σκόπια και επιστρ*φει αμ*σως στην Ομόνοια, πάει πάλι μ*χρι το Σύνταγμα και πάλι φεύγει για τα Σκόπια. Δεν ξ*ρω τι πάει να κάνει ο παπατζής στα Σκόπια, μωρ*, *να παράδειγμα χρησιμοποίησα. Σκοπιανός είναι, στα Σκόπια πάει. *ού να πήγαινε ο άνθρωπος, στην Βι*ννη, γαμώ τους ψύλλους στ΄ άχυρά σας, γαμώ!; Εν πάση περιπτώσει, αυτή περίπου είναι η αναλογία.

Με λίγα λόγια, συμπεριφ*ρεται *ΟΛΥ περίεργα ο φυσικός δορυφόρος ενός πλανήτη με ΘΕΟΡΑΤΟ μαγνητικό πεδίο, για το οποίο θα μιλήσουμε αργότερα. Κάποιος θα αν*μενε την Νηρηίδα να περιστρ*φεται ΚΥΚΛΙΚΑ γύρω από τον *οσειδώνα και όχι να *χει μια ΤΟΣΟ ελλειπτική τροχιά. Δεν νομίζετε πως είναι λογική η εξήγηση μιας «διαστημικής καραμπόλας»; Ότι κάτι κτύπησε την Νηρηίδα, στ*λνοντάς την στου διαόλου τη μάνα, αλλά πριν «φύγει η μπίλια από το μπιλιάρδο» την συγκράτησε η *λξη του *οσειδώνα που, σε συνδυασμό με την βίαια καραμπόλα, την καθήλωσαν σε μια ΤΟΣΟ ελλειπτική τροχιά; Μπα, λ*ει ο δύσπιστος, *τσι *τυχε!

Να πούμε και το αλλο, τότε, κύριε δύσπιστε: Στη μια πλευρά της η Νηρηίδα είναι άσπρη και λαμπρή, αλλά στην άλλη είναι κατάμαυρη και ΟΧΙ λόγω σκότους. Λες και είναι ντυμ*νη σαν αρλεκίνος τις απόκριες, η μικρή. Ξ*ρεις τι σημαίνει αυτό, κύριε δύσπιστε; Ότι όταν κτυπήθηκε από το άγνωστο «κάτι», είτε «ξυρίστηκε» η μισή επιφάνειά της, αποκαλύπτωντας υπ*δαφος σκούρου χρώματος, ή, με την σύγκρουση, το άλλο σώμα άφησε πάνω στην Νηρηίδα αρκετή δικιά του ύλη, που είχε σκούρο χρώμα. Ακριβώς όπως γίνεται σε συγκρούσεις αυτοκινήτων. Μπα, *τσι *τυχε, επιμ*νει ο δύσπιστος!

¶κου να δεις, αγόρι μου, αν μείνει *γκυος η γυναίκα σου και γεννήσει *να ΑΡΑ*ΑΚΙ, ελπίζω να μη την σπάσεις στο ξύλο πριν βγει από το μαιευτήριο, να μη την χωρίσεις, να βαφτίσεις το αραπάκι Χαράλαμπο ή *αναγιώτη, αντί Ν*λσον ή Γουίλσον, και όταν το παίρνεις για παγωτό να μην λες ότι είναι της υπηρ*τριας, ή ότι το υιοθ*τησες, αλλά ότι είναι δικό σου κι «ΕΤΣΙ ΕΤΥΧΕ»!

Ένας σκ*τος μετεωρίτης δεν μπορούσε να προκαλ*σει τ*τοιο μπάχαλο. Μιλάμε για κάτι ΜΕΓΑΛΟ και τρανό, κάτι που δ*ν «*πεσε» πάνω στην Νηρηίδα και στη συν*χεια διαλύθηκε, αλλά για κάτι που, λόγω όγκου, ίσως παρ*μεινε άθικτο και εξακολουθεί να υπάρχει ΚΑ*ΟΥ. Δεν αποκλείεται να μιλάμε για τον «Νιμπίρου» των Σουμερίων, τον «12ο *λανήτη»!

Με βάση τα κείμενα των Σουμερίων, και πάντα κατά την ερμηνεία τους από τον Σίτσιν, για χάρη του «Νιμπίρου» μ*σα σε 15 χρόνια θ’αν*βουμε στις βουνοκορφ*ς ουρλιάζοντας χεσμ*νοι «Ε-ε-*ρχεται!» και δεν θα δίνουμε το δεξί αρχίδι ενός ευνουχισμ*νου ψύλλου στ΄ άχυρα για ΟΝΕ, για Κόσοβο και για ΝΑΤΟ! Αμήν, Θε* μου

plestis13
07/10/2011, 15:09
Σήμερα στην κατεύθηνση είχα μάθημα Αρχ*ς Φιλοσοφίες και πιάσαμε κουβ*ντα με τον καθηγητή για γλώσσες και τ*τοια και κάποια στιγμή λ*ει κάτι για σφηνοειδή και ινδοευρωπαική και λ*ω εγώ η γλώσσα των Σουμ*ριων μία τ*οια είναι??Και μου λ*ει Ναι που το ξ*ρεις??Και του λ*ω εε είδατε τι κάνει ο *αρασκευάς!!Δυστηχώς ο καθηγήτης δεν κατάλαβε τι του *λεγα και μου λ*ει όποιος και να ναι αυτός μπράβο του που σου μαθαίνει για τους Σουμ*ριους και την γλωσσα τους και αρχίζω εγώ να του λ*ω για τα Voyatzer και όλα αυτά και *μεινε και λ*ει μπράβο αγόρι μου.
Μεγάλε *αρασκευά!!

Kostas Ketseris
07/10/2011, 17:10
Φοιτητης εισαι Κωσταρα?Α ρε νιατο,αυτα ειναι,καλα εσυ στα σαραντα θα πιανεις διπλο των Σικαγο Φαιαρ μεσα στο φεγγαρι εναντιον των Μουν Ροβερς για το διαπλανητικο!!

plestis13
07/10/2011, 18:07
Φοιτητης εισαι Κωσταρα?Α ρε νιατο,αυτα ειναι,καλα εσυ στα σαραντα θα πιανεις διπλο των Σικαγο Φαιαρ μεσα στο φεγγαρι εναντιον των Μουν Ροβερς για το διαπλανητικο!!

Για χαμήλωσε!!!Χαχαχα και το διπλό της Μπαρνετ, Βεϊλ κτλ μου φτάνουν!!

Kostas Ketseris
07/10/2011, 18:13
χαχα,μπα,δεν ψωνισεις Λευτον στο 5,00?Ολοι θα το παρουμε απο οτι φαινεται,εγω μαζι με την Βειλ,την Μπαρνετ δεν ξερω....

plestis13
07/10/2011, 18:16
χαχα,μπα,δεν ψωνισεις Λευτον στο 5,00?Ολοι θα το παρουμε απο οτι φαινεται,εγω μαζι με την Βειλ,την Μπαρνετ δεν ξερω....

Την Μπαρνετ θεωρητικα την ειπα *τσι μου 'ρθε για αύριο *χω Μπρεντφορντ, Λειτον, ΒεΪλ, *λιμουθ, ίσως Ρεξαμ.Β' Λυκείου παω Κώστα.

ggeorge1
09/10/2011, 01:00
λιγο Σουμμεριους ακομα...
θα ακολουθησει ευχαριστο διαλειμμα...


Υιοθετημ*νο παιδί ο Τρίτωνας;

*λήρης ασυναρτησία! *αρεμπιπτόντως, αυτά είχαν γραφτεί και δημοσιευτεί πριν τη νομιμοποίηση του στοιχήματος στην Ελλάδα, εξ ου και κάτι ακαταλαβίστηκες "μπηχτ*ς". *άντως, με *πιασε το νευρικό γ*λιο σήμερα. Ο λόγος είναι ότι τρία άτομα μου είπαν: "Έλα, ρε , τα διαβάσαμε αυτά, μπες στο ζουμι". Νομίζουν ότι το ζουμί είναι μια παράγραφος! Κούνια που τους κούναγε! Μπορούμε να γράφουμε για το ζουμί - που μπορεί να αποδειχθεί είτε "γιαμ-γιαμ" μαγειρίτσα, είτε βραστό νερό με γιοκ ουσία - για χρόνια. Και θα δείτε στο ζουμί τι πράγματα σας κρύβουν, για να σας δείχνουν το νυφικό της Βανδή, τη Χειλουδάκη και την ¶σπα...
************************************************** **********
*αρασκευάς, Σελίδα 2, *ΕΜ*ΤΗ 13/9/1999

Ομολογώ ότι *χω γράψει μια... πατάτα για *να λουκουμά! Για την Νηρηίδα, τον φυσικό δορυφόρο του πλανήτη *οσειδώνα μιλάω, για την οποία είχα γράψει προχθ*ς ότι, λόγω της ελλειπτικής τροχιάς της, η απόστασή της από τον «μπαμπά» της κυμαίνεται από *να μ*χρι εξακόσια εκατομμύρια μίλια! *ατάτα, όπως είπα. Έπρεπε να είχα γράψει από *να μ*χρι ΕΞΙ εκατομμύρια μίλια.

Ένας δικός μου το είχε προσ*ξει και μου τηλεφώνησε για να διαπιστώσει αν την ώρα που *γραφα ήμουνα μαστούρης, ή σκνίπα στο μεθύσι! Όχι, αγόρι μου, ούτε το *να ήμουνα, ούτε το άλλο. *ού τ*τοια τύχη!

Οι σποραδικ*ς πατάτες είναι αναπόφευκτες, κυρίως με τις δικ*ς μου συνθήκες διαβίωσης. Αν δεν με πιστεύετε, δοκιμάστε να γράψετε στις δυό μετά τα μεσάνυκτα, με την σύζυγο να ροχαλίζει στην μια άκρη του σπιτιού και τον σκύλο στην άλλη! Δοκιμάστε να γράψετε με στερεοφωνικό ροχαλητό!

Και δεν είναι μόνο αυτό. Εκεί που κοντρολάρεις τα νεύρα σου, εκεί που δ*χεσαι στωικά ότι το ροχαλητό είναι μ*σα στο παιχνίδι της ζωοφιλίας, και με «ζωοφιλία» αναφ*ρομαι τόσο στον σκύλο, όσο και στην σύζυγο, «ζζζζζ…» ακούς κάτι να βγαίνει από το φαξ.

Υπερεπείγον μήνυμα, λ*ει το χαρτί. Στον αγώνα Β*ρντερ Βρ*μης – Σάλκε την Τρίτη βράδυ , η Σάλκε δεν *χει τύχη. Ο τερματοφύλακας της Σάλκε Όλιβερ Ρεκ, που *παιζε για την Β*ρντερ για 13 χρόνια, σε μια ραδιοφωνική συν*ντευξη που είχε δώσει τη Δευτ*ρα το βράδυ είχε αφήσει να νοηθεί ότι η Σάλκε θα *δινε ρεπό σε πολλούς τραυματίες και κουρασμ*νους παίκτες.

Και γράφει ο δικός σου ο Β*λγος ότι, σύμφωνα με την προσωπική του αξιολόγηση, σίγουρα ΔΕΝ θα παίξουν για την Σάλκε οι ¶ιγκενράουχ, Αντερμπρούγκε, Φαν Κερκχόφεν, Κμετς, Λατάλ, ¶ικελκαμπ και Γκούσσενς και ότι είναι πολύ αμφίβολη η συμμετοχή των Ντε Κοκ, Τον, Μαξ και Μούλντερ, που είχε σκοράρει στα τελευταία τρία παιχνίδια. Ξευτύλα η Β*ρντερ, ναι, αλλά παίζει κόντρα στα δεύτερα μιας ομάδας που παίζει για α*ρα κοπανιστό!

Και τότε αρχίζεις να προβληματίζεσαι για το πόσα θα σπρώξεις στη Β*ρντερ, μαζί με το «άλλο», συν την Γκράτσερ στην Αυστρία, για μια «τριπλ*τα» που πληρώνει τ*σσερις και μισή φορ*ς τη μίζα. Και καταλήγεις στο «εξακόσια». Για λίρες μιλάμε β*βαια, διότι το «εξακόσια χιλιάρικα» αφ΄ενός είναι παράνομο και αφ΄ ετ*ρου προκλητικό! *ροσωπικά ούτε παρανομώ, ούτε προκαλώ. Τη δουλειά και το κ*φι μου θ*λω να κάνω μόνο, εφ΄ όσον είναι με το αζημίωτο!

Ε, λοιπόν, αφού *χεις στο μυαλό σου εξακόσια χιλιάρικα (παρντόν, λίρες!), γράφεις ή δεν γράφεις ΕΞΑΚΟΣΙΑ αντί ΕΞΙ εκατομμύρια μίλια; Καταλάβατε τι *γινε; *αρεμπιπτόντως, είδατε το ματς Ληντς – ¶ρσεναλ; Τι να τους κάνω τους Ιταλούς και τους Σπανιόλους, ρε; Οι Ιταλοί παίζουν μπάλα με το μυαλό τους, οι Σπανιόλοι με την καρδιά τους, οι Γερμανοί με το στομάχι τους και οι Εγγλ*ζοι με τ΄ αρχίδια τους!

*ω-πω παρ*νθεσηηη! ¶ντε να γράψουμε και κάτι μικρό για την συντ*λεια του κόσμου, γιατί όπως πάμε θα τελειώσουμε το θ*μα σε κάποια μετενσάρκωση!

Δεν είναι μόνο η φοβερά ελλειπτική τροχιά της Νηρηίδας, μαζί με το ανοικτό από τη μια πλευρά και σκούρο από την άλλη χρώμα της, που εισηγούνται σύγκρουση με *να *ΟΛΥ μεγάλο και άγνωστο σε μας ουράνιο σώμα.

Ο άλλος φυσικός δορυφόρος του *οσειδώνα, ο Τρίτων, *χει τα δικά του περίεργα. Μετά την προσ*γγιση του *οσειδώνα από τον Voyager 2, και με βάση τις πληροφορίες που *στειλε στη NASA, το καμάρι του *οσειδώνα ο Τρίτων δεν είναι γνήσιο παιδί του γίγαντα πλανήτη, αλλά υιοθετημ*νο!

Τ*σσερις κορυφαίοι επιστήμονες του Καλτ*χ, και εδώ δεν μιλάμε για πανεπιστήμια και επιστήμονες της πλάκας, αλλά για και γαμώ το κύρος, *γραψαν στο περιοδικό Science ότι ο Τρίτων είχε αποσπαστεί από μια ηλιοκεντρική τροχιά, λόγω μιας διαστημικήςσύγκρουσης.

Για να δούμε τι λ*νε: Ο Τρίτων αρχικά στριφογύριζε γύρω από τον Ήλιο. Δεν ήταν δορυφόρος κάποιου πλανήτη. Ξαφνικά, «μπαμ» τον χτυπάει κάτι, του ελλατώνει την ταχύτητα περιστροφής που τον κρατάει σταθερά σε τροχιά γύρω από τον Ήλιο, με αποτ*λεσμα να τον αρπάξει η *λξη του *οσειδώνα και από πλανήτης, ο Τρίτων να γίνει δορυφόρος του *οσειδώνα.

Οι θεωρίες ότι ο Τρίτων ήταν απαρχής δορυφόρος του *οσειδώνα καταρρ*ουν σαν τραπουλόχαρτα. Η θερμοκρασία στο κ*ντρο του, που μετρήθηκε από τον Voyager 2, καθώς και η στραπατσαρισμ*νη επιφάνειά του, ενισχύουν την άποψη ότι ο Τρίτωνας είχε εμπλακεί σε μια βαρβάτη διαστημική σύγκρουση και όχι μόνο: Είχε συγκρουστεί με κάτι ΜΕΓΑΛΟ!

Τώρα, ΤΙ τον κτύπησε; Μπορούσε να ήταν και *νας μικρός δορυφόρος του *οσειδώνα που διαλύθηκε με την σύγκρουση, που καταβροχθίστηκε από τον σχετικά πολύ μεγάλο Τρίτωνα. Μπορεί, όμως, και όχι. Μπορεί να τον είχε κτυπήσει αυτό το μυστήριο «κάτι άλλο», ο «12ος *λανήτης», ή κάποιος από τους δορυφόρους του. Ο άγνωστος πλανήτης «Χ» που μας επισκ*πτεται κάθε τόσο και για τον οποίο οι Σουμ*ριοι *γραψαν τα κ*ρατά τους πριν 60 αιώνες!

Στα επόμενα θα δούμε με λεπτομ*ρεια τι είχαν γράψει οι Σουμ*ριοι για τον «Νιμπίρου». Θα κλείσουμε με κάτι που *γραψαν για την εισβολή του στο Ηλιακό μας σύστημα και για την περιστροφή του γύρω από τον Ήλιο, πριν φύγει πάλι (για να επιστρ*ψει!).Ο «Α*.ΣΟΥ» είναι ο Ήλιος στην Σουμεριακή:

«Δι*σχισε τους ουρανούς και καταμ*τρησε τις περιοχ*ς
και υπολόγισε τα λημ*ρια του Α*.ΣΟΥ,
ο ¶ρχοντας μ*τρησε τις διαστάσεις του Α*.ΣΟΥ»!

«¶ρχοντας» είναι ο άγνωστος σε μας πλανήτης κατά τους Σουμ*ριους. Αυτό δεν είναι τίποτα. Τρελλά πράγματα *χουνε γράψει οι πανάρχαιοι! Αύριο.

ggeorge1
09/10/2011, 01:01
Θα πάω εκεί στην Αραπιά...
Το πρόβλημα που αντιμετωπίζω με την ακαταστασία μου, με την πλήρη *λλειψη οργάνωσης στα αρχεία μου, είναι ότι μπερδεύω τα μπούτια μου όταν πάω να τα ψάξω. Για παράδειγμα, είχα αριθμήσει τα κομμάτια για Σουμ*ριους ως Σίτσιν 1, Σίτσιν 2, Σίτσιν 3 κ.ο.κ. Μετά άλλαξα τρόπο, με αποτ*λεσμα να βρω το πιο κάτω αλλού, "χύμα" με τίτλο "Αραπιά". Ίσως αυτό να είναι μια καλή αιτία για να μπούμε στο ζουμί μια ώρα γρηγορότερα, διότι είναι εκατοντάδες τα αρχεία της 2ης σελίδας του Φιλάθλου και όχι εύκολο να βρεθούν τα των Σουμερίων από τους τίτλους. Ένας φίλος, καλή του ώρα, που είχε κρατήσει δικό του αρχείο από τον Φίλαθλο, μου *στειλε *να χθες, το οποίο θα μπει αύριο. Από 'κεί και π*ρα, ίδωμεν...

************************************************** **********
*αρασκευάς, Σελίδα 2, *ΑΡΑΣΚΕΥΗ 27/5/1999

Να με συγχωρ*σουν οι αλογομούρηδες που θα συνεχίσω με τους Σουμ*ριους σήμερα. Δεν αντ*χω άλλο, *χω χάσει τον μπούσουλά μου με τις διακοπ*ς.

Εν πάση περιπτώσει, και στο Σούμερ θα είχανε ιππόδρομο και όχι μόνο. Θα είχανε και γκαμηλόδρομο! *ρ*πει να ήσαν μεγάλοι τζογαδόροι οι Σουμ*ριοι. Θα πηγαίνανε στην *ρημο, θα τσακώνανε σκορπιούς και θα βάζανε στοίχημα: Όποιος π*θαινε πρώτος από το μπόσικο κεντρί, τον κληρονομούσε ο άλλος!

Τώρα θα μου πείτε: «Κάτσε, ρε, κι ο άλλος θα π*θαινε λίγο αργότερα. Δεν θα απολάμβανε την κληρονομιά». Μην είστε μαλάκες! Το ίδιο συμβαίνει και σήμερα. Οι πλείστοι που παίζουν στους μπουκ *χουν μία και μοναδική ποινή στο κεφάλι τους:Τον θάνατο! Όχι *ναν απλό, ξηγημ*νο θάνατο, με μια σφαίρα ανάμεσα στα φρύδια και τ*ζα. Μπα! Εδώ μιλάμε για ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟ θάνατο!

Μάλιστα, κύριε, κάποιος που παίζει στους μπουκ για δ*κα χρόνια, *χει πεθάνει 3650 φορ*ς συν 2 φορ*ς για δίσεκτους, μείον τις μ*ρες που δεν κυκλοφορήσανε κουπόνια, λόγω διακοπών των μπουκ! Κερδίζει μια φορά και λ*ει «Τους ξ*σκισα, τους μπιν*δες». Γι αυτό ζει ο κουμαρτζής. Για *να-δυο «Τους ξ*σκισααα!» σε μια ζωή χασούρας. Όχι, αγόρι μου, προτιμώ το σουμεριακό κόλπο! Να πω του άλλου «Σ΄ *φαγα, ρε, γαμώ το σπίτι σου που κληρονόμησα» και να πεθάνω σχεδόν αμ*σως κερδισμ*νος!

Ήσαν μ*σα σε πολλά κόλπα οι Σουμ*ριοι. Εκτός από εξωγήινους, είχανε και βαρβάτες αδερφ*ς. Λ*ει μια πήλινη πλάκα: «Οι αρσενικ*ς πόρνες κτενίζουν τα μαλλιά τους… Στολίζουν τους λαιμούς τους με πολύχρωμες κορδ*λες… Ντύνονται στην δεξιά πλευρά με γυναικεία ρούχα, όταν περπατούν μπροστά από την αγνή Ινάννα… Σκεπάζουν την αριστερή πλευρά τους με ανδρικά ρούχα, όταν περπατούν μπροστά από την αγνή Ινάννα…»!

Ω, ρε μανούλα μου, να βρισκόμουνα στην κεντρική πλατεία του Σούμερ *να βράδυ πριν 6.000 χρόνια! Να *βλεπα δυο καφετι*ς αδερφάρες να δίνουν ρ*στα, τραγουδώντας αλα μπρατσ*τα: «Μαμαμά, τσίκι-τσίκι τραλαλά, μούσου τούσου σασασά, αααχ-βαχ, αααχ-βαχ, λούμου φούκου παπαπά» που σημαίνει: «Θα πάω εκεί, στην Αραπιά, που μ΄ *χουνε μιλήσει, για *ναν εξωγήινο τον κώλο μου να κλείσει»! Να το *βλεπα κι ας *μενα χωρίς τσιγάρο για μισή ώρα!

Κουμάρι, αδελφ*ς, χασίσια, όλα τα είχανε οι Σουμ*ριοι. Είχανε και τους εξωγήινους, όμως. Αυτοί ήσαν ΤΟ κεντρικό μ*ρος της παράδοσής τους. Και δεν μιλάμε για σκ*τους εξωγήινους, απ΄ αυτά τα τσογλάνια που κατεβαίνουν τώρα στη Γη και τρ*χουν οι Αμερικάνοι για ν’ αποκλείσουν την περιοχή διότι δήθεν εμφανίστηκε *νας μπαμπ*σης ιός που θανατώνει κουν*λια και τσίχλες.

Οι Σουμ*ριοι μιλάνε για ΜΑΓΚΕΣ εξωγήινους, για αρχηγούς που είχανε κατ*βει στη Γη. Για ατσίδες που είχανε φτιάξει τον άνθρωπο και άλλα κόλπα με γενετικό πολλαπλασιασμό. Μαλακίες, λ*τε; Με συγχωρείτε, δηλαδή, αλλά μήπως η μαλακία των Σουμερίων ήτανε μεγαλύτερη από την μαλακία των Εβραίων, με τον Γιαχβ* που *φτιαξε τον κήπο της Εδ*μ, τον Αδάμ και την Εύα; Να είμαστε δίκαιοι και αμερόληπτοι!

Διαβάστε τι λ*νε οι γραφ*ς των Σουμερίων: «Εκείνες τις μ*ρες, στον ΘΑΛΑΜΟ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ των Θεών, στον οίκο της ΤΡΟ*Ο*ΟΙΗΣΗΣ, στον Αγνό Λόφο, τα Λαχάρ (τριχωτά βόδια) και τα Ανσάν (δημητριακά) πλάστηκαν με ομορφιά. Ο τόπος είχε γεμίσει με φαί για τους Θεούς. Με τον πολλαπλασιασμό των Λαχάρ και των Ανσάν, οι Ανουκάκι (αυτοί που ήρθαν από τον ουρανό στη Γη) *φαγαν στο Ιερό Ανάχωμά τους, αλλά δεν παραφάγανε. Το καλό γάλα από τα πρόβατα ήπιαν οι Ανουκάκι, αλλά δεν παραήπιανε»!

Υπάρχουν κι άλλα: «Μετά που ο Ανού, ο Ενλίλ, ο Ενκί και ο Σουντ *πλασαν τους ανθρώπους με την μαύρη κεφαλή (τους μαύρους;), πολλαπλασίασαν τη χλωρίδα στη γη. Με μεγάλη τ*χνη *φτιαξαν τετράποδα ζώα και τα *βαλαν στο Ε.ΝΤΙΝ». (Στην Αγγλοσαξωνική γλώσσα, η Εδ*μ λ*γεται Eden, δηλαδή Εντεν!)

Υπάρχουν και κάτι άλλα, περίεργα μεν αλλά πολύ σημαντικά. «Για χάρη των πραγμάτων που σε χορταίνουν, για τ’ αγνά πρόβατα, πλάστηκε η πολιτισμ*νη ανθρωπότητα» και «Ας μάθει η πολιτισμ*νη ανθρωπότητα πώς καλλιεργούν τους αγρούς και πώς φυλάνε τα πρόβατα, για χάρη των Θεών»! Με το «πολιτισμ*νη ανθρωπότητα» (ΝΑΜ.ΛΟΥ.ΓΚΑΛ.ΛΟΥ), οι Σουμ*ριοι εννοούν μια ανθρωπότητα που *χει λογική!

*αρόλο που δεν τελειώνουμε ακόμα, διότι υπάρχουν *ΑΡΑ *ΟΛΛΑ, εδώ θα αναφ*ρουμε, στο περίπου, το κεντρικό θ*μα της Σουμεριακής παράδοσης:
Εξωγήινοι είχανε κατ*βει στην Γη για «κάτι δουλει*ς». Έπρεπε να φάνε, όμως. Δημιούργησαν χλωρίδα και πανίδα. Δεν είχαν τον χρόνο και την διάθεση να ασχοληθούν με ευτελή πράγματα, με την καθημερινότητα. Χρειαζόντουσαν υπηρ*τες και δημιούργησαν τον άνθρωπο γονιμοποιώντας το ωάριο κάποιου ζώου με το ΔΙΚΟ ΤΟΥΣ σπ*ρμα. Η σύλληψη γινόταν εξωμήτρια, σε σωλήνες, ενώ τα πρώτα *μβρυα είχανε φιλοξενηθεί σε μήτρες εξωγήινων γυναικών.

Τα πειράματα δεν π*τυχαν αμ*σως. Εικόνες δείχνουν ανθρώπινα σώματα με κεφαλ*ς ζώων και αντίστροφα. *ιθανό στο τ*λος το πείραμα να π*τυχε με το ωάριο του πιθήκου. *ροσ*ξτε, όμως: Και η ΕΛΛΗΝΙΚΗ μυθολογία αναφ*ρει όντα που είναι μισά άνθρωποι και μισά ζώα! Δεν είναι μόνο οι Σουμ*ριοι που λ*νε αυτά τα πράγματα. Μα, με σοβαρή μελ*τη και ανάλυση, ΔΕΝ υπάρχει διαφορά μεταξύ της Γ*νεσης της *αλαιάς Διαθήκης και των Σουμερίων.

Μόνο που οι Σουμ*ριοι τα τεκμηρίωσαν. Με γραφ*ς και φοβερ*ς εικόνες που δείχνουν ρουκ*τες, πιλότους, θαλάμους γενετικής μηχανικής, μαιευτήρια. Τα γράφω και μου σηκώνεται η τρίχα! Αναφ*ρουν, επίσης, μια σύρραξη μεταξύ αντιπάλων φατριών εξωγήινων, *να φοβερό πυρηνικό πόλεμο, που ο Σίτσιν επιμ*νει ότι *χει αφήσει ανεξίτηλες ουλ*ς στην Αραβική χερσόνησο.

Φωτογραφίες από δορυφόρους όντως εισηγούνται μια παλιά, ίσως πυρηνική, *κρηξη τεραστίων διαστάσεων. Μήπως τα Σόδομα και Γόμορρα της *αλαιάς Διαθήκης; Η γυναίκα του Λωτ, λ*ει, κοίταξε πίσω και *γινε στήλη άλατος. ΤΙ λογής άλας και για ποιο λόγο; Μήπως λόγω κάποιας ακτινοβολίας; Ή λ*τε να ήτανε όντως σκ*το αλάτι και να είχε και μια ετικ*τα «ΑΒ Βασιλόπουλος» στο κούτελό της η μαντάμ του Λωτ; Μπας και το «*άτερ ημών o εν τοις ουρανοίς» δεν σημαίνει αυτό που οι «θεόπνευστοι» μας θ*λουν να πιστεύουμε ότι σημαίνει; Αύριο.

ggeorge1
09/10/2011, 01:27
Τι Μάμι, τι μαμμή...Ευχαριστώ τον φίλο που κατάλαβε ότι *χω μπερδ*ψει τα μπούτια μου με τα αρχεία και μου *στειλε το πιο κάτω, το οποίο είχε κρατήσει από το 1999. Επιβεβαίωση ότι δεν είμαι ο μόνος περίεργος! Και είναι καιρός να μπούμε στο ζουμί, διότι αν γράψουμε πολύ περισσότερα περί Σίτσιν, δεν θα είναι σωστό. Ήδη τρία βιβλία του *χουν μεταφραστεί στα ελληνικά. Αύριο θα κάνουμε μια εισαγωγή στο ζουμί. Και μια εισαγωγή στην εισαγωγή, είναι η εξής: *όσοι άνθρωποι που εναντιώνονται στην παγκοσμιοποίηση ξ*ρουν τι είναι η παγκοσμιοποίηση και ποια είναι τα βήματα που *χουν παρθεί μ*χρι τώρα για την πραγματοποίηση της; Οι ταυτότητες είναι όλος ο καυγάς; *όσοι ξ*ρουν για Ομοσπονδιακή Τράπεζα των Η.*baby.Α. (Federal Reserve Bank), Συμβούλιο Εξωτερικών Σχ*σεων (CFR ή Council for Foreign Relations), Τριμερή Επιτροπή (Trilateral Commission) και Λ*σχη Μπίλντερμπεργκ; *οιοι τα *στησαν και γιατί; *οιος είναι ο λόγος που τις τελευταίες τρεις μ*ρες, αντί να μας πουν κάτι σημαντικό, μας τα *πρηξαν με Μπ*καμ, Βικτόρια και νούμερο 7 φαν*λα, με τα μεθεόρτια του γάμου του Ντ*μη και της Βανδή, με το ευρωπαϊκό τσιφτετ*λι της χανούμ που *χει σπάσει ρεκόρ πωλήσεων σε Ελλάδα και Ευρώπη, με το γάμο του Ρ*μου και της Ζ*τας και με το πώς καυλώνουν αργόσχολοι στις παραλίες, με τα 21α γεν*θλια του πρίγκηπα Γουίλιαμ και αν μάθει ποτ* πώς φάγανε τη μάνα του, εγώ να γίνω μπάτλερ του Αλ Φαγι*ντ και με το διαγωνισμό Playmate 2003 και όποια *χει τις μεγαλύτερες ρώγες παίρνει δώρο *να δονητή με λ*πια; Τ*λος πάντων...
************************************************** **********

Είπε ο Σίτσιν και είπε ο Φίτσιν! Είπε και ο μαλάκας ο *αρασκευάς! Ο σκατάς, που όταν γεννήθηκε, τα πνεύματα των πιο διανοητικά καθυστερημ*νων Σουμερίων πρ*πει να είπανε: «Στ' αρχίδια μας και δυο αβγά Τουρκίας"!

Το θ*μα δεν είναι τι είπε ο *νας και ο άλλος, πώς ερμηνεύτηκαν οι γραφ*ς των Σουμερίων, αλλά τι είπανε οι ΙΔΙΟΙ οι Σουμ*ριοι. Σκ*φτηκα, λοιπόν, διότι κάποτε σκ*φτομαι, άσχετο αν οι σκ*ψεις μου αξίζουν λιγότερο από μισό κιλό χοιρινά λουκάνικα σε μια Συναγωγή στην Ιερουσαλήμ, την εβδομάδα του Γιομ Κιππούρ, ότι πρ*πει να αναφ*ρουμε ορισμ*να αποσπάσματα απο τις Γραφ*ς των Σουμερίων. Θα τα αντιγράψουμε ατόφια και τα ερμηνεύετε όπως θ*λετε! Έχουν βρεθεί αμ*τρητες πλάκες στη Σούμερ. Σε μια μόνο ανασκαφή *χουν βρεθεί πάνω απο 30.000! Οι περισσότερες παραμ*νουν αμετάφραστες. Η Σιππάρ ήταν μια πόλη που συνδεόταν πολύ με τη δικαιοσύνη. Ίσως εκεί να βρισκόταν ο ¶ρειος *άγος και το Συμβούλιο της Επικρατείας των Σουμερίων! Ο Ούτου, που αναφ*ρεται συχνά, ίσως να ήταν κάποιος αρχιδικαστής. Μια πλάκα αναφ*ρει τις αρχ*ς του:

* Mη κάνεις κακό στον αντίδικο σου. Αντάμειψε με καλό εκείνον που σου κάνει κακό.
* Αντιμετώπισε τον εχθρό σου με δικαιοσύνη.
* Μην επιτρ*ψεις στην καρδιά σου να παρασυρθεί να κάνει κακό.
* Σ' εκείνον που παρακαλάει για βοήθεια, δώσε φαί να φάει και νερό να πιει. Βοήθα τους άλλους, κάνε το καλό.

Μα, αυτό είχε γραφτεί γύρω στις δυόμιση χιλιάδες χρόνια πριν ο Ματθαίος αναφ*ρει την επί του Όρους Ομιλία!!! (Sorry Mathew, μας τα παν κι άλλοι, no;).

*άμε τώρα στην ανταρσία των Αννουνάκι και στην (εξ ανάγκης) δημιουργία του ανθρώπου. Οι Αννουνάκι ήταν εξωγήινοι που είχαν αναγκαστεί να δουλ*ψουν στα ορυχεία χρυσού στη Νότιο Αφρική: «Όταν οι Θεοί *καναν τη δουλειά και υπ*φεραν τον μόχθο λες και ήταν άνθρωποι... Ο μόχθος των Θεών ήταν μεγάλος, η δουλειά πολύ βαριά, η εξάντληση τους μεγάλη. Έκαναν παράπονα, κακολογούσαν και μιλούσαν πίσω από πλάτες, μουρμουρούσαν στις εξορύξεις»!

Είπανε μεταξύ τους, όταν ο αρχηγός Ενλίλ είχε επισκεφθεί τα ορυχεία. «Ας πάμε να αντιμετωπίσουμε τον πρώτο αξιωματικό, για να μας απαλλάξει από τη βαριά δουλειά. Ας προκαλ*σουμε ανησυχία στον βασιλιά των Θεών, στον ήρωα Ενλίλ, στην κατασκήνωσή του».

Τελικά οργανώθηκε η ανταρσία, από *ναν πρώην αξιωματούχο των ορυχείων, που δεν χώνευε τον αντικαταστάτη του: «Aς κηρύξουμε πόλεμο ΤΩΡΑ. Ας συνδυάσουμε εχθροπραξίες με μάχη».

Διαβάστε τώρα, αυτό το περίεργο κομμάτι, που είχε μεταφραστεί το 1912 και ερμηνευθεί ως ενα... «μαγικό κείμενο»:

«Είχε δημιουργηθεί ως όπλο. Εκτοξεύθηκε παντού, όπως ο θάνατος. Οι πενήντα Ανουνάκι χτυπήθηκαν. Το ιπτάμενο ΣΟΥ.ΣΑΡ, που *μοιαζε με πουλί, χτυπήθηκε στο θώρακα».

*οια μαγεία μωρ*; *οιο ιπτάμενο ΣΟΥ.ΣΑΡ που μοιάζει με πουλί, που *χει μ*σα πενήντα εξωγήινους, που αλλού αναφ*ρεται ότι φορούσαν κράνη; Τι άλλο θ*λαμε να γράψουν οι Σουμ*ριοι για να παραδεχθούμε πως μιλούσαν για αερομαχία; Μήπως U.S.Air Force, RAF, ή F-16;

Ας δούμε τώρα τη στάση των υπόλοιπων «Θεών», που είχαν παραδεχθεί την αδικία που ανάγκασε τους Ανουνάκι να «σηκώσουν μπαϊράκι»: «Γιατί τους κατηγορούμε; Η δουλειά τους ήτανε βαριά, η εξάντληση τους μεγάλη. Κάθε μ*ρα ο θρήνος ήτανε μεγάλος, ακούγαμε τα παράπονα τους».

Κι *τσι φτιάξανε τον άνθρωποοοοοοο... Ούτως ώστε, μετά απο τετρακόσιες χιλιάδες και βάλε χρόνια, να γράφει στα παπάρια του ορυχεία χρυσού και εξωγήινους και να τα χάνει χοντρά με την ισοπαλία της Β*ρντερ Βρεμηηης... Αχ, μωρή πουτάνα ζωή!

Ο Ra, λοιπόν, είχε μια λύση στο πρόβλημα των Ανουνάκι. Τη δημιουργία του «Λούλου», του ανθρώπου δηλαδή, ως πρωτόγονου εργάτη. Τι Λούλου, τι Δούλου!
«Τώρα που η Θεά της γ*ννησης ειναι παρούσα, ας δημιουργήσει *ναν πρωτόγονο εργάτη. Ας φορ*σει εκείνος το ζυγό. Ας φορτωθεί εκείνος το βάρος των Θεών»!

«Κάλεσαν τη Θεά, τη μαία των Θεών, τη σοφή Μάμι (σημ: Τι Μάμι, τι μαμμή!) και της είπαν: Εσύ που είσαι η Θεά της γ*ννησης, δημιούργησε εργάτες. Δημιούργησε *ναν πρωτόγονο εργάτη για να φ*ρει το ζυγό. Για να φ*ρει το ζυγό που θα ορίσει ο Ενλίλ. Ο εργάτης θα φορτωθεί το μόχθο των Θεών»!

Και τι εκανε η Μάμι; ¶ρχισε δουλειά στον «Οίκο του Σίμτι», που απο τις περιγραφ*ς μοιάζει πολύ με σημερινό νοσοκομείο! *ήρε το απαραίτητο σπ*ρμα από τους «Θεούς», και μαζί με άλλες «Θε*ς της γ*ννησης» (μάλλον υποκατάστατες μήτρες, όπως τις γυναίκες που σήμερα κυοφορούν για λογαριασμό στείρων γυναικών) άρχισαν πειράματα και πρόβες που διήρκεσαν πολύ καιρό. Είχαν και αρκετ*ς αποτυχίες (σημ: τ*ρατα). Στο τ*λος, όμως, η Μάμι φώναξε θριαμβευτικά: «ΤΟΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΑ! ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΟΥ ΤΟΝ ΕΦΤΙΑΞΑΝ»!

Εγώ ο μαλάκας, λοιπόν, σκ*φτομαι ως εξής: Αν όντως υπάρχουν εξωγήινοι, τότε η Σουμεριακή παράδοση είναι αξιοπίστευτη. Εμείς, που *χουμε στείλει μόνο κάτι σαρδελοκούτια του κώλου στο φεγγάρι (ποτ* άνθρωπο, αυτό ήταν λαμογιά στην *ρημο της Ναβάδας, λ*νε πολλοί) και λίγο πάρα π*ρα, *χουμε γενετική μηχανική, τεχνητή γονιμοποιήση. Φτιάχνουμε και κλώνους! Μπορείτε να φανταστείτε τη γενετική μηχανική ενός πολιτισμού που θα *χει *ρθει εδώ απο τον αστερισμό της Ανδρομ*δας, τις *λειάδες, τον Σίριο, η τον οποιοδήποτε «12ο *λανήτη»;

Γιατι να μη δεχτώ πως μ’ *χουν σκαρώσει εξελιγμ*νοι εξωγήινοι και να δ*χομαι χωρίς συζήτηση πως μ’ *χει δημιουργήσει κάποιος κανατάς Γιαχβ*, με χώμα και με σάλιο (στην περίπτωση της φάρας μου με κοπριά και ροχάλα); Όχι, πείτε μου!

ggeorge1
09/10/2011, 01:29
450,000,000 φορ*ς "δώσε μου *να άχαστο"!
Ο φίλος μού *στειλε κι άλλο κομμάτι που είχε κρατήσει από τις μ*ρες του Φιλάθλου, μάλλον το τελευταίο για Σουμ*ριους. Μετά θα είχα πιάσει τη γιαγιά μου και ξ*ρω 'γώ τι! Το βάζω κι αυτό, αφενός διότι ο άνθρωπος θα *φτυσε αίμα να το πληκτρολογήσει και αφετ*ρου διότι είναι μια καλή περίληψη και περι*χει *να χρονοδιάγραμμα. Τον ευχαριστώ και δημόσια. Η εισαγωγή στο "ζουμί" αναβάλλεται για αύριο.
************************************************** **********

Κοιτάξτε, πρ*πει να τελειώνουμε με Σουμ*ριους, Μάγια, συντ*λεια του κόσμου και τα συναφή. Ξεκινάω δυνατά το στοίχημα και ο χρόνος δεν αρκεί. Μ*χρι τώρα *χουμε γράψει αποσπάσματα από τις Γραφ*ς των Σουμερίων και πώς τις ερμηνεύει ο Σουμεριολόγος Ζαχαρίας Σίτσιν. Β*βαια, ο καθ*νας ερμηνεύει μια πανάρχαια γραφή όπως θ*λει, αλλά ο Σίτσιν *χει κάτι *ΟΛΥ υπ*ρ του: Είχε προβλ*ψει με ΜΕΓΑΛΗ λεπτομ*ρεια τι θα εύρισκε η διαστημική αποστολή «Voyager 2» της ΝASA στους πλανήτες Ουρανό και *οσειδώνα, τη δεκαετία του '80!

Τα είχε προβλ*ψει *ΟΛΥ *ΡΙΝ την εκτόξευση του αμερικανικού τεχνητού δορυφόρου, *χοντας μελετήσει τις γραφ*ς των Σουμερίων που αναφ*ρουν πράγματα που ήταν εντελώς άγνωστα στους επιστήμονες πριν το τεράστιο ταξίδι και την άφιξη του «Voyager 2» στους συγκεκριμ*νους πλανήτες. Από χρώμα και σύσταση, μ*χρι αριθμό φυσικών δορυφόρων, οι προβλ*ψεις του Σίτσιν επαληθεύτηκαν *ΛΗΡΩΣ! *ώς τα ήξεραν οι Σουμ*ριοι; Μήπως κάποιοι που τα ήξεραν απ' *ξω και ανακατωτά, τους είχαν κάνει φροντιστήριο;

Ας δούμε περιληπτικά το χρονοδιάγραμμα στο οποίο είχε καταλήξει ο Σίτσιν, σχετικά με την άφιξη εξωγήινων στη Γη, τη δημιουργία του ανθρωπου και τον κατακλυσμό:

* *ριν 445.000 χρόνια: Τα Νεφιλίμ, με αρχηγό τον Ενκί, φτάνουν στη Γη από τον «12ο *λανήτη» και ιδρύουν τον πρώτο σταθμό τους στη Νότιο Μεσοποταμία.

* *ριν 430.000 χρόνια: Οι πάγοι αρχίζουν να υποχωρούν και το κλίμα στην Εγγύς Ανατολή αρχίζει να «μαλακώνει».

* *ριν 415.000 χρόνια: Ο Ενκί προχωρεί στην ενδοχώρα και ιδρύει τη Λάρσα.

* *ριν 400.000 χρόνια: Το κλίμα είναι εύκρατο σε σχεδόν όλη τη Γη και *ρχεται ο Ενλίλ (ετεροθαλής αδερφός του Ενλίλ) που ιδρύει τη Νιππούρ ως κ*ντρο ελ*γχου της αποστολής. Ο Ενκί οργανώνει θαλάσσιες διαδρομ*ς στη Νότιο Αφρική, όπου αρχίζει η εξόρυξη χρυσού. (Σημ: Τα Νεφιλίμ χρειάζονταν χρυσό, διότι ο πλανήτης τους αντιμετώπιζε πρόβλημα «θερμοκηπίου» όταν πλησίαζε τον Ήλιο, όπως ακριβώς η Γη σήμερα. Νιφάδες χρυσού σκορπισμ*νες στη στρατόσφαιρα του «12ου *λανήτη» θα αντανακλούσαν – προς τα *ξω – *να ποσοστό των ακτίνων του Ηλίου).

* *ριν 360.000 χρόνια: Τα Νεφιλίμ ιδρύουν το Μπαντ-Τιμπίρα ως κ*ντρο μεταλλουργίας, το Σιππάρ ως κοσμοδρόμιο και άλλα κ*ντρα.

* *ριν 300.000 χρόνια: Οι Ανουνάκι, οι κοσμοναύτες που αναγκάστηκαν να εργάζονται στα χρυσορυχεία, οργανώνουν ανταρσία.Ο άνθρωπος δημιουργείται από τον Ενκί και τη Νινιουρσάγκ ως εργάτης, για να αντικαταστήσει τους Ανουνάκι στα ορυχεία, καθώς και για άλλες ευτελείς δουλει*ς.

* *ριν 250.000 χρόνια: Ο άνθρωπος (homo sapiens) πολλαπλασιάζεται και «ξεχύνεται» σε άλλες ηπείρους.

* *ριν 200.000 χρόνια: Η ζωή στη Γη οπισθοδρομεί, λόγω της ν*ας εποχής των παγετών.

* *ριν 100.000 χρόνια: Το κλίμα γίνεται εύκρατο πάλι. Οι «Γιοι των Θεών» παίρνουν για γυναίκες τις κόρες των ανθρώπων (σημ: και η *αλαιά Διαθήκη το λ*ει). Οι εξωγήινοι, δηλαδή, παίρνουν τις κόρες των «κατ' εικόνα και καθ' ομοίωσιν» δημιουργημάτων τους.

* *ριν 77.000 χρόνια: Ο Ουμπαρτούτου/Λαμ*χ, *νας άνθρωπος με ανθρώπινη μάνα και πατ*ρα *ναν «Θεό», γίνεται βασιλ*ας της Σουρουπάκ, με το πατρονάρισμα της «ματρόνας» Νινιουρσάγκ.

* *ριν 75.000 χρόνια: *άλι χτυπά η «κατάρα της Γης», μια ν*α εποχή παγετών αρχίζει. Η ανθρωπότητα οπισθοδρομεί και κτηνώδεις άνθρωποι περιπλανώνται στη Γη (ίδε σημείωση στο τ*λος).

* *ριν 49.000 χρόνια: Αρχίζει η βασιλεία του Ζιουσούντρα, ενός πιστού υπηρ*τη του Ενκί.

* *ριν 38.000 χρόνια: Οι σκληρ*ς κλιματολογικ*ς συνθήκες αποδεκατίζουν τον άνθρωπο. Ο Ευρωπαίος «¶νθρωπος του Νεάντερταλ» εξαφανίζεται, επιζεί μόνο ο «¶νθρωπος του Κρο-Μανιόν» στην Εγγύς Ανατολή. Ο Ενλίλ, απογοητευμ*νος από τον άνθρωπο επιζητεί τον αφανισμό του.

* *ριν 13.000 χρόνια: Τα Νεφιλίμ, γνωρίζοντας ότι η προσ*γγιση του πλανήτη τους θα προκαλ*σει *να τεράστιο παλιρροιακό κύμα στη Γη, αποφασίζουν να αφήσουν τους ανθρώπους να πνιγούν σαν ποντίκια. Γίνεται ο κατακλυσμός, ο οποίος τερματίζει απότομα την εποχή των παγετών (σημ: αλλά ο άνθρωπος σώζεται με μυστική παρ*μβαση του Ενκί).

Απίθανα πράγματα ε; Τι να κάνουμε, ας πιστ*ψουμε άλλες, πολύ πιο πιθαν*ς εκδοχ*ς. Για παράδειγμα, την ιστορία ενός φιδιού που το παίζει μανάβης και πλασάρει *να μήλο σε μια παλαβή γκόμενα που το τρώει μισό-μισό με το μαλάκα που *χει για άντρα και ξαφνικά καταλαβαίνουν πως ειναι τσίτσιδοι και κρύβονται πίσω από βάτους για να μη τους δει ο Θεός, που βγήκε τσάρκα για να παίξει κρυφτούλι, διότι ίσως βαρ*θηκε να παίζει μπιρίμπα με τον εαυτό του!

Α,ναι: Σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα του Σίτσιν, η Νινιουρσάγκ, ο Ενκί και ο Ενλίλ είχανε ζήσει πολλ*ς χιλιάδες χρόνια. *αράξενο, ε; Μμμ... Όχι και τόσο. Εγώ *χω ζήσει 56 χρόνια μ*χρι στιγμής. Αυτό πάει να πει ότι κατά τη διάρκεια της μίζερης ζωής μου, η Γη *χει περιστραφεί γύρω από τον Ήλιο 56 φορ*ς. Σωστά; Τ*τοιος είναι ο μεταβολισμός μου, που είναι συνδεδεμ*νος με τον αριθμό περιστροφών της Γης γύρω απο τον Ήλιο.

Μα, αν το ίδιο συμβαίνει και με τους κατοίκους του «12ου *λανήτη», και εφ' όσον μια περιστροφή του πλανήτη τους γύρω απο τον Ήλιο παίρνει 3.600 γήινα χρόνια, λόγω της φοβερά ελλειπτικής τροχιάς του, τότε ο *νας τους χρόνος είναι 3.600 δικά μου χρόνια! Αααα... ίσως απο δω να προ*ρχονται οι «αιωνόβιοι», οι «Μαθουσάλες» και οι «αθάνατοι»! (Όσο για τους «ημίθεους», άστε...).

Όχι ρε γαμώτο, μόλις το σκ*φτηκα: Αν ήμουνα κι εγω *να Νεφιλίμ από τον "12ο *λανήτη» και ζούσα το αντίστοιχο εβδομήντα δικών τους χρόνων, αλλά στη Γη... κάτσετε να κάνω *ναν υπολογισμό: Εβδομήντα επι τρεις χιλιάδες εξακόσια, ίσον διακόσιες πενήντα δύο χιλιάδες γήινα χρόνια. Επί τριακόσιες εξήντα π*ντε μ*ρες και χ*σε τους δίσεκτους, ίσον ενενήντα *να εκατομμύρια εννιακόσιες ογδόντα χιλιάδες μερες! Επί *να συντηρητικό π*ντε φορ*ς την ημ*ρα, σημαίνει ότι κατά τη διάρκεια της ζωής μου θα άκουγα γύρω στα τετρακόσια πενήντα εκατομμύρια «δώσε μου *να άχαστο, ρε *αρασκευά»! Να τη χ*σω για μακροζωία. ¶σε που ίσως να βάραγα και καμιά διακοσαριά εκατομμύρια μαλακίες…

(Σημ: Για αρκετούς «περίεργους», η θεωρία του Δαρβίνου, τουλάχιστο όσον αφορά την εξελιξη του ανθρώπου, είναι λάθος. Ο άνθρωπος, λ*νε, συνεχώς ανεβοκατεβαίνει τη σκάλα που οδηγεί από τη κτηνώδη κατάσταση σε απίστευτη πνευματικότητα.Υπήρξαν και θα υπάρξουν πολλοί τεράστιοι πολιτισμοί και πολλ*ς τεράστιες φυσικ*ς και πνευματικ*ς καταστροφ*ς. Στο ζενίθ όλο και κάποιοι (ή κάτι) τα χαλάνε, ρίχνουνε λοστό στα γρανάζια, και αρχίζει το «κατ*βα». Στο ναδίρ, όλο και κάποιοι βρίσκονται για ν' αρχίσουν πάλι το «αν*βα» κ.ο.κ. Από μια «κάτω» περίοδο του ανθρώπου βρήκε κάποια απολιθώματα ο Δαρβίνος και σκαρφίστηκε τη θεωρία των χιμπαντζήδων, κλπ

ggeorge1
09/10/2011, 01:32
Στη μούρη μιας τσούλας...
Σχετικά με τους άπειρους πολιτισμούς στην ιστορία της ανθρωπότητας και το ότι ο άνθρωπος ανεβοκατεβαίνει συνεχώς τη σκάλα μεταξύ κτηνωδίας και πνευματικότητας, είχα *να δυο μηνύματα από υποστηρικτ*ς της θεωρίας του Δαρβίνου, ότι αυτή είναι η μόνη «λογική». Να με συγχωρ*σουν αν πω κούνια που τον κούναγε τον Δαρβίνο, τη λογική και το κατεστημ*νο, είτε επιστημονικό είναι αυτό, είτε θρησκευτικό, είτε πολιτικό, είτε οικονομικό. Όλα αυτά είναι δάχτυλα του ίδιου χεριού, δηλαδή του ανίερου κατεστημ*νου, ΤΗΣ ΦΑΡΑΣ!

Σ*βομαι τον Δαρβίνο, όσο σ*βομαι τον «¶γιο» Κωνσταντίνο και τη μάνα του, τον Ευσ*βειο, που στο όνομα της θρησκείας κατάστρεψε την πολιτιστική παρακαταθήκη της αρχαιότητας, τον Καρλ Μαρξ, το Λ*νιν, τον Τρότσκι, τον Φιντ*λ, αυτούς που σκαρφίστηκαν την Ευρωπαϊκή Ένωση (μετά την Αμερικανική Ένωση!) και πολλούς άλλους ήρωες και αντι-ήρωες. Αμ*τρητοι είναι, είτε οι ίδιοι ανήκουν στη «φάρα», είτε απλά υπακούουν σ’ αυτή και μας δούλεψαν και μας δουλεύουν όλους ψιλό γαζί!

*οιο επιστημονικό κατεστημ*νο; Αυτό που «*θαψε» εφευρ*σεις που θα βοηθούσαν την ανθρωπότητα και, αντί να κάνει κάτι για το περιβάλλον, την υγεία κ.α, φτιάχνει μπόμπες που σκοτώνουν και ακρωτηριάζουν μωρά, όπως εκείνο το αγοράκι στο Ιράκ που *χασε μάνα, πατ*ρα και αδ*ρφια, δυο πόδια και δυο χ*ρια και δεν είχε πια τη δύναμη να κλάψει, παρά μόνο *να δάκρυ *τρεχε στο μάγουλο του; (*αρεμπιπτόντως, αν καμιά φορά *ρθει στην Αθήνα ο Μπους, το ντόπιο κατεστημ*νο, μ*σα κι ο Χριστόδουλος, πάλι θα τρ*ξει να προσκυνήσει τον πλανητάρχη, όπως είχαν κάνει όλοι στην επίσκεψη του Κλίντον και όταν ακόμα τα «ζωτικά υγρά του» του το παίζανε κρ*μα ενυδάτωσης πάνω στη μούρη μιας τσούλας και ορκιζόταν ότι δεν είχε ιδ*α! Και η δική του τον συχώρεσε και τώρα *χει και βλ*ψεις να γίνει η ίδια *ρόεδρος. Φύγε από ‘δώ, μωρή αγάμητη! Έπρεπε να τον είχες χωρίσει, αν όχι για τα τσιμπούκια και το δημόσιο ρεζίλεμά σου, τουλάχιστο διότι κορόιδεψε κατά συρροήν και κατ’ επανάληψιν τον λαό που τώρα θ*λεις να κυβερνήσεις του λόγου σου...).

Λ*τε να εμπιστευτούμε τα λαμόγια τους διεθνείς πολιτικούς, που ρίχνουν τον *να στο λαιμό του άλλου για να διατηρείται η οπλοβιομηχανία και κυρίως για να πραγματοποιείται βήμα-βήμα η «ατζ*ντα»; Μήπως τους τραπεζίτες που σκλάβωσαν ολόκληρα *θνη, πρώτο και καλύτερο την Αμερική (εκεί να δείτε λαμογιά, σύντομα!);

Τώρα θα μου πείτε: «Έλα, μωρ*, είσαι που είσαι μαλάκας, μη γίνεσαι και λαϊκιστής». Αμ, δεν είναι *τσι τα πράγματα. Ιδ*α δεν *χει ο κόσμος για το πόσα πράγματα *κρυψαν και πόσα σκάρωσαν στην πορεία για την παγκοσμιοποίηση, για την οποία η άγνοια της μάζας είναι εκ των ων ουκ άνευ. Με ταυτότητες ασχολούνται και με μαλακίες. Είμαι, ρε, Χριστιανός επειδή το λ*ει *να κωλόχαρτο, ή επειδή αγαπάω Κύριον τον Θεόν μου και τον πλησίον μου ως εαυτόν; Ξ*ρετε πόση στάχτη *χουν ρίξει στα μάτια μας; Μας παίρνουν εκεί που θ*λουν και ο κόσμος αγρόν ηγόρασε, ασχολείται με βλακείες.

Ο Τσόρτσιλ, παρόλο που ο ίδιος λαμόγιο του κερατά και μ*λος της «φάρας», είχε πει το εξής στους Εγγλ*ζους τον καιρό του πολ*μου. Ισχύει και σήμερα κι ας μη το εννοούσε, ή το ήθελε:

«Αν δεν πολεμήσετε για το δίκαιο, όταν μπορείτε να κερδίσετε εύκολα και χωρίς αιματοχυσία, αν δεν πολεμήσετε όταν η νίκη είναι σίγουρη και όχι τόσο ακριβή, τότε ίσως να φτάσει η στιγμή που θα αναγκαστείτε να πολεμήσετε με τις πιθανότητες να είναι εναντίον σας και με την επιβίωση να είναι επισφαλής. Μ*ΟΡΕΙ ΝΑ Υ*ΑΡΞΕΙ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ *Ε*ΡΩΜΕΝΟ: ΙΣΩΣ ΑΝΑΓΚΑΣΤΕΙΤΕ ΝΑ *ΟΛΕΜΗΣΕΤΕ ΧΩΡΙΣ ΕΛ*ΙΔΑ ΓΙΑ ΝΙΚΗ, ΔΙΟΤΙ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΝΑ *ΕΘΑΝΕΤΕ, *ΑΡΑ ΝΑ ΖΗΣΕΤΕ ΣΤΗ ΣΚΛΑΒΙΑ».

Μας *χουν ρημάξει, μας *χουν πηδήξει, όντως μας οδηγούν στη παγκοσμιοποίηση και τη σκλαβιά. Βρε, αφήστε Σημίτη και Καραμανλή! Αυτοί είναι πταίσματα, ποιος ασχολείται μ’ αυτούς; Απλά σκύβουν το κεφάλι και εκτελούν εντολ*ς. Αυτό μας *φαγε, δηλαδή; Η κόντρα *ΑΣΟΚ και Ν.Δ.; Έξι από το *να και μισή ντουζίνα από το άλλο, σιγά τη διαφοροποίηση! Ή μήπως νομίζετε ότι το καυτό θ*μα είναι οι ντόπιοι μιζαδόροι, απατεώνες και λαμόγια; Αυτά είναι υποθ*σεις της πλάκας, στάχτη στα μάτια, όπως οι φωνητικ*ς χορδ*ς της Σερτάμπ χανούμ, η νηπιαγωγός που προσελήφθη για να προσ*χει γατάκια, η τεχνητή γονιμοποίηση της Γουίτνεϊ Χιούστον, το ξύλο που ρίχνει ο Μάικ Τάισον σε γκόμενες που παρεκτρ*πονται και ξ*ρω ‘γώ τι άλλες μαλακίες. Έπαιξε λ*ει ο άλλος 22 δις στο Χρηματιστήριο, γίνεται ντόρος για παραιτήσεις και ανασχηματισμούς κυβερνήσεων ανθρωπαρίων και ανδρεικ*λων και ποτ* δεν βγήκε κάποιος να εξηγήσει στον κόσμο τι ακριβώς είναι η παγκοσμιοποίηση, παρόλο που από αυτή την ιδ*α, από την «ατζ*ντα», προκύπτουν όλα τ’ άλλα.

Θ*λετε να δείτε τι καπνό φουμάρει το επιστημονικό κατεστημ*νο (πριν πάμε στο οικονομικό, πολιτικό και θρησκευτικό); Διαβάστε αύριο, να δείτε τι σας *χουν κρύψει. Βρε, οι Ανουνάκι, τα Νεφιλίμ και τα 450,000 χρόνια τους είναι «χθεσινά πράγματα» σε σύγκριση μ΄ εκείνα που βρήκαν κι *καναν μόκο! 2,000,000 χρονια αρκούν, ή να πάμε στα 2,800,000 μια κι ανεβαίνει ο πληθωρισμός; Σιγά το Δαρβίνο...

parolakias
09/10/2011, 10:48
Εξαιρετικά κείμενα, ο άνθρωπος είχε δει και πει πράγματα που τώρα τα αντιλαμβανόμαστε. Τεράστια η απώλειά του. Ευχαριστώ όσους αναδημοσιεύουν τα κείμενά του.

Joker
09/10/2011, 14:21
Για τα στοιχηματικά κείμενα θα συμφωνήσω καθώς και διάφορα ανάλαφρα τύπου Ικονοπ*σκου.Τώρα αυτά περί Σουμερίων και 12ου πλανήτη είναι βλακείες και μπούρδες τύπου Λιακόπουλου, Κωνσταντινίδη και δε συμμαζεύεται...

matchnik
10/10/2011, 09:05
Xρημασπορ της Δευτ*ρας 3 ιουνίου 2002
Δευτερα με τον Γιώργο *αρασκευά
ο γκουρού του τζόγου σας συμβουλεύει

Εις Οιωνος Αριστος: «οχι σημερα»!

Είχαμε πει για δεκάλογο, αλλά ήμουν συντηρητικός! Εκατοντάλογος θα ήταν πιο σωστό! τ*λος πάντων, άφησα *ξω αρκετά και σημαντικά, για να αναφ*ρω δ*κα βασικά πράγματα. ΄Επεται συν*χεια. του χρόνου!
1 η γκανιότα είναι ο μεγαλύτερος σύμμαχος του μπούκ. Τρώει τον παίκτη, όπως το νερό τρώει την π*τρα! μπορεί μεν να ανατραπεί, κυρίως με πληροφορίες τελευταίας στιγμής, αλλά αυτό ισχύει ως επί το πλείστον για ενα παιχνίδι. όταν σου ζητάνε να παίξεις τρία και τ*σσερα, κλάφ΄τα χαράλαμπε! στην ελλάδα, η γκανιότα είναι 36% σε τριάδες και πάνω από 52% σε πεντάδες. Κανενας παίκτης δεν μπορεί να ανατρ*ψει τ*τοια γκανιότα συστηματικά. άλλο το να «κάτσουν τα ματσάκια» και άλλο η ανατροπή της γκανιότας!
2 Δεν υπάρχουν άχαστα! ολο και κάτι σπάει που, σε συνδυασμό με την γκανιότα, εξασφαλίζει το βιός κάθε σοβαρού μπούκ. το «σοβαρού» είναι σκόπιμο, διότι υπάρχουν και οι ασόβαροι μπούκ που ρισκάρουν είτε για να εξασφαλίσουν πελατεία, είτε διότι είναι τζογαδόροι οι ίδιοι, είτε διότι θ*λουν να τραβήξουν τζίρο και να κάνουν μια «δραπ*τευση του μεσονυκτίου». επικίνδυνα πράγματα, κυρίως στο διαδίκτυο
3΄Οσο πιο επιλεκτικά παίζεις, τόσο η τύχη σου αυξάνεται! μίνιμουμ επιλογ*ς, όχι κάθε μ*ρα, μόνο πρωταθλήματα που «πας και σε πάνε», μόνο ύστερα από σοβαρή μελ*τη. Αν δεν βρ*ξεις πόδια (ή κάτι τ*τοιο!) δεν τρως ψάρια! σημαντικό μην παίζετε, λόγω ειδήσεων, ομάδες που είχατε απορρίψει λόγω φόρμας. πολλ*ς «απουσίες» που δημοσιεύονται, είναι συχνά άνευ ουσίας, ενώ η πρώτη διαλογή σας είναι συνήθως η πιο σωστή! εμπιστευθείτε τη διαίσθηση σας, παρά την γνώμη κάποιου «ειδήμονα» που κατά κανόνα δεν σκαμπάζει γρι από στοίχημα. η πιάτσα *χει γεμίσει από δαύτους…
4 Το στοίχημα είναι θ*μα απόδοσης. τα στάνταρ είναι για το προ πο! το ζητούμενο δεν είναι να βρεις ομάδες που θα κερδίσουν, αλλά ομάδες των οποίων οι αποδόσεις είναι μεγαλύτερες από τις πραγματικ*ς πιθανότητες τους. γενικά είναι προτιμότερο να παίζεις ομάδες με μ*τριες πιθανότητες και δυσανάλογα ψηλ*ς αποδόσεις, παρά ομάδες με πολύ καλ*ς πιθανότητες και πετσοκομμ*νες αποδόσεις. το «ας κερδίσει και όσα όσα» είναι ο συντομότερος δρόμος προς τον παικτικό γεντικουλ*!
5 Οποιος ανακατώνεται με τα πίτουρα, τον τρώνε οι κλώσσες! τα κουπόνια είναι γεμάτα από πρωταθλήματα της πλάκας. οι παίκτες θα τα σπρώξουν σε οτιδήποτε, με μόνο κριτήριο τη βαθμολογία. υπάρχουν ,β*βαια και οι πονηροί ή/και καλά πληροφορημ*νοι, αλλά αυτοί είναι αναγκαίο κακό! τους μπουκ ενδιαφ*ρει η μάζα, που θα παίξει…αβλεπί στο 1,50 την Καφ* όπερα κόντρα στην Ατβίνταμπεργκ, με βάση τη βαθμολογία! μην παίζετε πρωταθλήματα που δεν γνωρίζετε.
6 Τα ειδικά στοιχήματα είναι η μαρμελάδα πάνω στο ψωμί με βούτυρο του μπουκ. η γκανιότα είναι αισθητά μεγαλύτερη απ΄ότι, στο 1Χ2, αλλά υπάρχουν και άλλοι λόγοι για την αποφυγή ειδικών στοιχημάτων. στο ημίχρονο-τελικό αποτ*λεσμα, ο μπουκ ουσιαστικά ζητά από τον παίκτη να μαντ*ψει δυο αποτελ*σματα, όταν φτύνει αίμα για να μαντ*ψει *να!!! ΄ενας «σωστός» μπουκ ποτε δεν θα βάλει στο κουπόνι του κάτι που δεν τον συμφ*ρει!
7 Το μυαλό δεν είναι φεράρι! ο μ*σος παίκτης παίζει σήμερα αγγλία και κύπελλο uefa με διπλούς αγώνες, αύριο Β’Ιταλίας και Αυστρία, μεθαύριο λιγκ καπ Γαλλίας και 3η Σκοτίας! χάος, σύγχυση!!! τα διάφορα πρωταθλήματα *χουν τις δικ*ς τους «στροφ*ς», το μυαλό δεν μπορεί να προσαρμοστεί εύκολα. δεν μπορείς να παίξεις όλες τις διοργανώσεις, με το ίδιο σκεπτικό. η κάθε μια *χει τα «χούγια» της!
8 Η ειδίκευση πληρώνει. ο σωστός παίκτης ειδικεύεται σε 2-3 «παρόμοια» πρωταθλήματα. τίποτε δεν αφήνει να του ξεφύγει. μπαίνει στο πετσί του κάθε πρωταθλήματος, διαβάζει τα ρεπορτάζ του κάθε αγώνα (τα ρεπορτάζ μετα τον αγώνα είναι εξίσου σημαντικά) και μαθαίνει να χορεύει στη συγκεκριμ*νη πίστα. πάντα όμως χωρίς εγγυήσεις!
9 Το κυνήγι του ρεφαρίσματος είναι μάννα για τον μπουκ. κατά κανόνα, νοίκια, δόσεις, διακοπ*ς και σούπερ μάρκετ δεν πληρώνονται με κ*ρδη από τον τζόγο. δύσκολα κερδίζει ο παίκτης που παίζει υπό οικονομική πίεση. το στοίχημα χρειάζεται καθαρό μυαλό, καλή διάθεση και θετική προσδοκία. αυτός που ψάχνει μόνο για λόγους που μια ομάδα μπορεί να κερδίσει, *χει καλύτερη τύχη από αυτόν που ψάχνει για λόγους που μπορεί να χάσει! η αυθυποβολή μετράει πολύ…
10 Οι πιο σημαντικ*ς λ*ξεις στο στοίχημα είναι ΄’οχι σημερα’!

*ροσωπικά δεν ασχολούμαι με κάτι Χαμ Καμ και Σίλβια, ούτε μπορώ να αξιολογήσω τις πιθανότητες της Κροατίας κόντρα στο Μεξικό. ξ*ρω που φτάνει το χ*ρι μου! πάω για διακοπ*ς και ξαναρχίζω με Αγγλία και Γερμανία (και όχι από τις πρώτες αγωνιστικ*ς!).
Καλό καλοκαίρι!

Angelis
10/10/2011, 09:29
Καλημ*ρα, συνονόματε!!!

Δεν τον είχα πετύχει ποτ* αυτόν το δεκάλογο στο Χρήμασπορ.

Θενκς!!!

matchnik
10/10/2011, 11:12
Καλημ*ρα Νίκο!
Όπως και συ δεν είχα την προνοητικότητα να κρατήσω πολλά απο τα κείμενα του που π*ρασαν απο τα χ*ρια μου ή απο τα μάτια μου. Τα λίγα που *χω είναι απο το ΧΡΗΜΑΣ*ΟΡ και αναγκαστικά πρ*πει να τα ξαναγράφω σε word, για να τα περάσω εδώ. Με αυτόν τον τρόπο όμως αναγκαστικά τα ξαναδιαβάζω οπότε κάτι θα μου μείνει...

Υ.Γ Σε ευχαριστώ για το mail σου. Αυτό περί στρατηγού και μάχης με ταρακούνησε, ώστ* να κατασταλάξω.

Angelis
10/10/2011, 11:58
Καλημ*ρα Νίκο!
Όπως και συ δεν είχα την προνοητικότητα να κρατήσω πολλά απο τα κείμενα του που π*ρασαν απο τα χ*ρια μου ή απο τα μάτια μου. Τα λίγα που *χω είναι απο το ΧΡΗΜΑΣ*ΟΡ και αναγκαστικά πρ*πει να τα ξαναγράφω σε word, για να τα περάσω εδώ. Με αυτόν τον τρόπο όμως αναγκαστικά τα ξαναδιαβάζω οπότε κάτι θα μου μείνει...

Υ.Γ Σε ευχαριστώ για το mail σου. Αυτό περί στρατηγού και μάχης με ταρακούνησε, ώστ* να κατασταλάξω.

Και μου *κανε εντύπωση, λ*ω από το Χρήμασπορ, πρ*πει να κάθεται να τα γράφει... Δυο φορ*ς θενκς λοιπόν!!!! :)

giannikos
10/10/2011, 19:10
Καλημ*ρα Νίκο!
Όπως και συ δεν είχα την προνοητικότητα να κρατήσω πολλά απο τα κείμενα του που π*ρασαν απο τα χ*ρια μου ή απο τα μάτια μου. Τα λίγα που *χω είναι απο το ΧΡΗΜΑΣ*ΟΡ και αναγκαστικά πρ*πει να τα ξαναγράφω σε word, για να τα περάσω εδώ. Με αυτόν τον τρόπο όμως αναγκαστικά τα ξαναδιαβάζω οπότε κάτι θα μου μείνει...

Υ.Γ Σε ευχαριστώ για το mail σου. Αυτό περί στρατηγού και μάχης με ταρακούνησε, ώστ* να κατασταλάξω.

Και εγώ σε ευχαριστώ πολύ ενδιαφ*ρον κομμάτι και *χει και πολύ ψωμί για σχολιασμό.

ggeorge1
12/10/2011, 00:01
*αρτε κι ενα αλαφρυ...


Βαριά μαστούρα η πίπα της ειρήνης!

Είμαι κάπως ανισόρροπος. Συχνά σκ*φτομαι πράγματα που *νας ισορροπημ*νος άνθρωπος θα άφηνε απωθημ*να στο υποσυνείδητο του. Έχω μάθει από μωρό ν΄ αδειάζω εντελώς το κεφάλι μου από σκ*ψεις και ξαφνικά «τσαφ…» κάτι μου κατεβαίνει στο μυαλό κι αρχίζω να ψάχνομαι!

Άδειασα λοιπόν το κεφάλι μου το απόγευμα, όταν ξάπλωσα λιγάκι, και μου ήρθε η σκ*ψη δυο ερυθροδ*ρμων να κάθονται σταυροπόδι με γλαρωμ*να μάτια, να παραμιλάνε και να πασ*ρνει ο *νας στον άλλο μια πίπα από τα Εξάρχεια μ*χρι την Κουανταλαχάρα. *ιστεύω πως ΔΕΝ είναι καπνό που φουμ*ρνανε οι ερυθρόδερμοι, αλλά μαριχουάνα!

Τί σενάριο θα είχαμε αν βάζανε σκ*το καπνό στις πίπες;
«Κοπιάστε *ντιμε φιλοξενούμενε, τραβήξτε μια τζούρα απ΄ αυτό το εκλεκτό χαρμάνι Βιργινίας».
«Ευχαριστώ κύριε οικοδεσπότα μου αλλά το *χω κόψει, συμβουλή του μάγου μου».
«Καλ*, τι ξ*ρουνε οι μάγοι; Μόνο να κάνουνε περιτομ*ς με σκουριασμ*να κονσερβόκουτα! Τραβήξτε μια τζούρα, μην με προσβάλετε».
«Καλά… εντάξει… (άγριος βήχας) φτου σου ρε αράπη, σ*ρτικο καπνό φουμάρεις, γαμώ τις καπνοφυτείες σου, γαμώ. Με προσκαλείς να μιλήσουμε για γη και βούβαλους, να κάνουμε ειρήνη, και πας να με πνίξεις κερατόπλουμο»!
«*οιον λες αράπη, ρε; Αράπαχο του λόγου σου, που *ρχεσαι στολισμ*νος με φτερά της γαλοπούλας σαν τσατσά του Ρίο Γκράντε για να με προσβάλεις μ*σα στο τσαντίρι μου»!

**φτουν φάπες και μπουνι*ς, γίνεται πόλεμος, σκοτώνονται μεταξύ τους και βρίσκουν ευκαιρία οι Αμερικάνοι να μπουκάρουν και να κτίσουν το Λας Β*γκας και το Λος Άντζελες!

Τώρα το δεύτερο σενάριο:
«Μμμμμμ…. Μμμμμ…».
«Τι προσπαθείτε να πείτε κύριε οικοδεσπότα;».
«Μμμ… μμμόνο μ΄ αυτή τη φούντα μπορείς να μαστουρώσεις τόσο γλυκά αγόρι μου».
«Αχ καλ*, γουστάρω! Κάντε πάσα την πίπα γιατί δεν αντ*χω άλλο… Φφφ… φφφ… φφφούντα το λ*τε αυτό, ή σκ*το σερμπ*τι κύριε φύλαρχε; Να κρατήσω την πίπα για λίγο ακόμα;».
«Γιατί όχι; Υπογράψτε για τους τριάντα βούβαλους και κρατήστε την πίπα μ*χρι τη γιορτή της νυμφομανούς πάπιας που π*φτει την μεθεπόμενη πανσ*ληνο».
«*ολύ ωραία, μετά θα τη στοκάρω με το δικό μου καϊνάρι για να υπογράψετε κι εσείς, για τις δύο θυγατ*ρες σας που γουστάρω σφόδρα».
«Και τις δυο; Είστε άπληστος μαστούρης, αλλά τ*λος πάντων, πρ*πει να πάμε... απάτσι. Γεμίστε την πίπα και βλ*πουμε για τις παρθ*νες ψωλοτσακίστρες μου»!!!

Στο τ*λος γράφουν στα παπάρια τους γη, φυτείες, βούβαλους, γυναίκες και παιδιά και αποσύρονται στο ιερό βουνό για να μαστουρώσουν μ*χρι το φεστιβάλ της γκαστρωμ*νης σαύρας που είναι σε *ξι μήνες, μπουκάρουν οι Αμερικάνοι και κτίζουν το Λας Β*γκας και το Λος Άντζελες.

Οι Αμερικάνοι θα κτίζανε *τσι κι αλλιώς, αλλά το δεύτερο σενάριο είναι λογικότερο και πιο ειρηνικό! Με φούντα κι όχι με καπνό στοκάρανε τις πίπες της ειρήνης...

ggeorge1
12/10/2011, 00:02
και ενα πιο σοβαρο...


Καλημ*ρα και καλή βδομάδα. Η συνωμοσία του κανναβουριού! Μια και θα γράψουμε πολλά τ*τοια, όταν δεν θα *χει αγώνες, θ*λω να δηλώσω ευθύς εξαρχής:
Αυτά δεν είναι δικά μου πράγματα. Τα διαβάζω, τα μεταφράζω και τα μεταφ*ρω. Μόνο το αλατοπίπερο, το μπλα-μπλα και οι μαλακίες είναι δικ*ς μου.
Οι δύο κύριες πηγ*ς γι αυτά που θα γράψω στο προσεχ*ς μ*λλον είναι τα βιβλία «The 70 Greatest Conspiracies of all Time» των Jonathan Vankin
και John Whalen και «Everything is Under Control» του Robert Anton Wilson.

Λοιπόν, εγώ είχα γεννηθεί το 1944 στην Κύπρο, μια μικρή κοινωνία εμποτισμ*νη με τα ελληνοχριστιανικά ιδεώδη
(τότε, όχι τώρα που είναι εμποτισμ*νη με λαμογιά, υλισμό και φαταουλισμό). Β*βαια, ο ορισμός είναι αντιφατικός,
μια και τα ελληνικά ιδεώδη πόρρω απ*χουν από τα χριστιανικά, για να μην πω ότι είναι εκ διαμ*τρου αντίθετα, αλλά κουβ*ντα να γίνεται!

Όταν ήμουνα μωρό, πολλοί φράχτες, κυρίως κ*ντρων διασκ*δασης, ήταν από κανναβουρι*ς. Θυμάμαι, κοντά στο σπίτι μου ήταν *να καμπαρ*,
το «Τσικίτο», που γύρω-γύρω είχε αρκετ*ς κανναβουρι*ς για να μαστουρώσει σύσσωμο το Ουζμπεκιστάν! Ο κόσμος, όμως, δεν φούμερνε φούντα.
Ο «χασικλής» ήταν *νας πολύ υποτιμητικός όρος, που σχετιζόταν με πρόσωπο της τελευταίας υποστάθμης. Δεν είχα γνωρίσει *ναν,
μ*χρι που είχα πλησιάσει τα 30 μου, στην Αγγλία. Θυμάμαι, όταν πήγα για μια χρονιά στο *αγκύπριο Γυμνάσιο της Λευκωσίας,
στην κακόφημη περιοχή απ’ όπου περνούσαμε για να πάρουμε το λεωφορείο, υπήρχε *νας καφεν*ς/ταβ*ρνα που ψιθυρίζονταν ότι τα βράδυα,
όταν *κλειναν τα μπουρδ*λα, πήγαιναν νταβατζήδες με τις πουτάνες τους για να φουμάρουν κανναβούρι. Δ*ος μας *πιανε όταν περνούσαμε απ’ *ξω, τρ*χαμε!

Και πάντα με *τρωγε η σκ*ψη πώς άλλαξαν οι καιροί. Δηλαδή, πριν 50-60 χρόνια υπήρχαν περισσότερες κανναβουρι*ς απ’ ότι τριανταφυλλι*ς
και γεράνια και δεν φούμερνε καν*νας, μόνο οι χαμ*νοι της ζωής, τα ρεμάλια, οι νταβατζήδες και οι πουτάνες, ενώ τώρα απαγορεύτηκε
και καταντήσαμε *να Έθνος μαστούρηδων, με μωρά να κάνουν τσιγαρλίκια λες και γλύφουν γλειφιτζούρια! Μάλιστα...

Η αλήθεια είναι ότι το κανναβούρι ήταν από αρχαιοτάτων χρόνων μια αστείρευτη πηγή πρώτων υλών. Μόνο όποιος *χει δει τις ίνες της κανναβουριάς
μπορεί να καταλάβει. Μα, από πού νομίζετε προ*ρχεται η λ*ξη «κανναβάτσο»; Από το κανναβούρι, β*βαια. Τα πανιά των πλοίων που όργωναν τους ωκεανούς,
από τον 5ο αιώνα προ Χριστού, μ*χρι τον Κολόμβο, τους Μιαούληδες και πάρα π*ρα, ήταν από ρούχο που είχε φτιαχτεί από κανναβούρι!!!
Και τα καραβόσχοινα ήταν από ίνες κανναβουριού. Η πρώτη σημαία των Ηνωμ*νων *ολιτειών είχε φτιαχτεί με ρούχο από κανναβούρι!
The Declaration of Independence, δηλαδή η Ανεξαρτησία των Ηνωμ*νων *ολιτειών, είχε γραφτεί σε χαρτί από κανναβούρι!
Το κανναβ*λαιο, αν το λ*ω σωστά, είναι μια εξαιρετική πρώτη ύλη για εν*ργεια. Αμάξια και αεροπλάνα θα μπορούσαν κάλλιστα να ταξιδεύουν με βενζίνη
από κανναβ*λαιο στα ρεζερβουάρ, χωρίς να καταστρ*φεται το περιβάλλον, χωρίς να δίνουμε π*ντε δράμια κανναβούρι για Σαντάμ Χουσ*ιν,
για Σαουδική Αραβία και Μπους! Όσο για τα φάρμακα που παράγονται από το κανναβούρι, είναι πάρα πολλά.

Ένα στρ*μμα κανναβουριάς ισοδυναμεί με τ*σσερα στρ*μματα δάσους στην παραγωγή χάρτου. Η ποιότητα του κανναβουρόχαρτου είναι πολύ ανώτερη από του ξύλου
και η επεξεργασία δεν παράγει τα τοξικά απόβλητα που παράγονται από την επεξεργασία του ξύλου. Ουσιαστικά μηδ*ν απόβλητα!
Άσε που το κανναβούρι φυτεύεται και θεριεύει κάθε χρόνο, ενώ *να δάσος χρειάζεται δεκάδες χρόνια για να μεγαλώσει.
Ο Γεώργιος Ουάσινγκτον και ο Τόμας Τζ*φερσον, πρόεδροι των Η.*.Α. το ΚΑΛΛΙΕΡΓΟΥΣΑΝ ΣΤΑ ΚΤΗΜΑΤΑ ΤΟΥΣ!
Ήταν ΝΟΜΟΣ οι Αμερικανοί αγρότες να φυτεύουν *να ποσοστό κανναβουριού στα χωράφια τους, για πρώτες ύλες! *αλιά οι λάμπες καίγανε λάδι κανναβουριάς.
Τι διάολο *γινε από τότε;

Όλα είχαν γίνει τη δεκαετία του ’30. Στην Αμερική κατασκεύασαν μηχανήματα που θα *καναν «μπαμ» στην παραγωγή χάρτου από κανναβούρι.
Επίσης, σκαρφίστηκαν μηχανήματα για να παράγουν ρούχο που δεν θα είχε την σκληρότητα του κανναβάτσου, αλλά την απαλότητα του βαμβακερού.
Μιλούσανε για *να μπίζνες ενός δισεκατομμυρίου δολαρίων. Και τη δεκαετία του ’30, *να δισεκατομμύριο δολάρια ήταν *ΟΛΛΑ λεφτά.

Λογαριάζανε, όμως, χωρίς τον ξενοδόχο, που ήταν η δυναστεία Τύπου των Hearst. Αυτοί είχανε τις περισσότερες μεγάλες εφημερίδες,
ανεβάζανε και κατεβάζανε κυβερνήσεις με το *τσι θ*λω. Επίσης, και πιο σημαντικό, είχαν υπό την ιδιοκτησία/αποκλειστική εκμετάλλευσή τους,
τεράστιες δασικ*ς εκτάσεις και, β*βαια, εργοστάσια παραγωγής χάρτου. Κανναβούρι; Τι λ*τε, καλ*; Για μαλάκες μας πήρατε, ν’ αρπάξετε το ψωμί από το στόμα μας;
Α και γαμηθείτε! *αράλληλα, ο βιομηχανικός γίγαντας DuPont, μόλις είχε εφεύρει την πολυστερίνη. Επανάσταση θα ήταν αυτή,
ο κώλος της κάθε γκόμενας θα *μπαινε σε συνθετικό βρακί, τα πόδια της σε κάλτσες φτηνότερες από τις μεταξ*νιες και πολύ πιο καυλιάρες.
*οιο κανναβούρι, ρε; Να μας χαλάσει τη δουλειά;

Και άρχισε ο διασυρμός. Μ*σω των εφημερίδων των Hearst και, β*βαια, μ*σω των λακ*δων των βιομηχάνων και εκδοτών στο Κονγκρ*σο και στη Γερουσία και,
γιατί όχι, στον Λευκό Οίκο. *ρωταγωνιστής ήταν *νας πληρωμ*νος τ*ως μπάτσος, ονόματι Harry J. Anslinger. Οργάνωσε σταυροφορία εναντίον της μαριχουάνας
και *γραψε πολεμικούς, πού αλλού, στις εφημερίδες των Hearst! Διαβάστε τίτλους: ΜΑΡΙΧΟΥΑΝΑ, Ο ΔΟΛΟΦΟΝΟΣ ΤΗΣ ΝΕΟΛΑΙΑΣ.
Ένας καλύτερος: Η ΜΑΡΙΧΟΥΑΝΑ ΜΕΤΑΤΡΕ*ΕΙ ΝΕΟΥΣ ΣΕ ΚΤΗΝΩΔΕΙΣ ΔΟΛΟΦΟΝΟΥΣ ΜΕΣΑ ΣΕ 30 ΜΕΡΕΣ: ΤΟ ΧΑΣΙΣ ΟΔΗΓΕΙ ΤΟΥΣ ΧΡΗΣΤΕΣ ΣΕ ΑΙΜΟΔΙΨΙΑ!!!
Άσε που αργότερα αποδείχθηκε, και ο ίδιος παραδ*χθηκε, ότι προμήθευε μορφίνη στον πρεζάκια γερουσιαστή Joseph McCarthy,
αυτόν που είχε καταστρ*ψει τόσους ηθοποιούς και διανοούμενους, ψάχνοντας για κομμουνιστ*ς κάτω από το στρώμα. Και ναι,
ο ίδιος Anslinger είχε βοηθήσει την OSS, την «μαμά» της CIA, σε πειράματα για χρήση ενός υποπροϊόντος του χασίς ως ορρού αληθείας!
Το ίδιο συνάφι που είχε τελειοποιήσει το LSD και *κανε πειράματα με ανύποπτους στρατιώτες και μαύρους κατάδικους ως πειραματόζωα!
Αστροπελ*κι, Θεούλη μου...

Δεν άργησε να γίνει η δουλειά. Ο νόμος περί Φορολογίας της Μαριχουάνας του 1937 ουσιαστικά *κανε τη φούντα παράνομη, αλλά πιο σημαντικό,
σκότωσε την κανναβουριά. Το φυτό που θα μπορούσε να ντύσει και να ταίσει όλο τον κόσμο, να σταματήσει τη ρύπανση της ατμόσφαιρας,
να σώσει τα δάση και να γιατρ*ψει δεκάδες αρρώστιες. Αμ*σως μετά τη ψήφιση του νόμου του 1937, η DuPont ανακοίνωσε
την εφεύρεση του polyester (πολυστερίνης) και την αμ*σως επόμενη χρονιά άρχισε η παραγωγή του nylon. Έκτοτε ο κόσμος φτύνει διοξίνη,
ενώ αν ο Θεσσαλικός κάμπος ήταν φυτευμ*νος με κανναβουρι*ς, θα λυόταν το οικονομικό πρόβλημα της Ελλάδος και καν*να Ελληνόπουλο δεν θα φούμερνε φούντα,
όπως δεν φούμερνε καν*να Κυπραιόπουλο που τη δεκαετία του ’40 *παιζε βώλους με τα φιλαράκια του και κυρίως γιατρούς και νοσοκόμες με τις γκομενίτσες,
ανάμεσα σε κανναβουρι*ς...

Είδατε τι λαμόγια κυβερνάνε τον κόσμο;

GREG
12/10/2011, 18:56
Να βάλω και εγώ παιδιά *να κειμενάκι του γκουρού. Τον πράκτορα που λ*ει τον ξ*ρω και μου *χει διηγηθεί πολλ*ς ιστορίες που *μαθε από τον *αρασκευά τηλεφωνικά.

«*λάκα-πλάκα, αλλά καμιά εγχείρηση δεν είναι αστεία υπόθεση. *όσο μάλλον μια τεράωρη εγχείρηση που σου αφαιρούνε την καρδιά και την βάζουνε στον πάγο λες και ήτανε κόκα—κόλα, κάνουνε σταυροβελονιά με τις αρτηρίες σου και μετά σου βάζουνε πίσω την καρδιά ελπίζοντας πως θα ξαναχτυπήσει! Υπάρχουν πιθανότητες να κλατάρει το εργαλείο, να πας γενικό πάσο, να σπρώχνεις προς τα άνω γρασίδι και τουλίπες, να γίνεις *νας “πρώην”. Αν πεθάνω, θα ήθελα να γίνουν τα ακόλουθα:
Θ*λω να γράψει τον επικήδειο μου *νας τζογαδόρος. Δεν χρειάζεται να *χει ευφράδεια, μόνο να *χει καταλάβει πως το προκαθορισμ*νο στοίχημα δεν είναι θ*μα στάνταρ, αλλά θ*μα αποδόσεων. Ίσως ο επικήδειος γίνει η αφορμή να βάλουν μυαλό δυο-τρεις ξεροκ*φαλοι.
Για τις πρώτες *ξι εβδομάδες θ*λω να *ρχεται στον τάφο μου ο ευγεν*στατος πράκτορας του Ο*Α* από το Αιγάλεω, *νας άνθρωπος που γνώρισα μόνο από τηλεφώνου, που επί τρία χρόνια μου τηλεφωνούσε ανελλιπώς κάθε *αρασκευή απόγευμα για ν*α από Αγγλία και την γνώμη μου για το *κτακτο δελτίο. Θα είναι η σειρά του να με εξυπηρετήσει, ψιθυρίζοντας πάνω από το μνήμα μου τις ελλείψεις στην Αγγλία και Σκωτία, μπας κι εκεί που θα είμαι θα υπάρχουνε μπουκ για να κάνουμε καν*να τζογαδόρικο πραξικόπημα, να τα πάρουμε από τα χερουβείμ. Να *ρθει κι ο Μελισσιώτης, αυτός ο απίστευτος που π*ρσι μου τηλεφώνησε από το μαιευτήριο την ώρα που γεννιότανε ο γιός του, για να με ρωτήσει για δυο στάνταρ στο *κτακτο *ΡΟ-*Ο. Ανεπανάληπτοι και οι δυο, χαίρουν της άκρας εκτίμησης μου...
Στην ταφόπετρα μου θ*λω να γραφτεί το εξής: “Ούτε το τσιγάρο τον *φαγε, ούτε η χοληστερόλη και τα τριγλυκερίδια. Η τσουλα η Κουήν οφ Σάουθ και η Νταμπάρτον στη Γ΄ Σκωτίας τον φάγανε”.
Όταν νομιμοποιηθεί το στοίχημα στην Ελλάδα, θ*λω να μαζευτούν τζογαδόροι στον τάφο μου. Ν΄ ακουμπήσουν τα δελτία στην ταφόπετρα μου και να γράψουν νόμιμα παρολί. Να ξ*ρουν όμως πως, αν στοιχηματίσουν σε περισσότερες από π*ντε ομάδες, θα γίνει σεισμός, θ΄ ανοίξει ο τάφος μου και θα βγω για να τους κυνηγήσω φωνάζοντας: “Ρε καριόληδες, βρυκολάκιασα εξ αιτίας σας. Μια ζωή σας φώναζα να μην παίζετε πολλ*ς ομάδες γιατί θα πάτε φυλακή, τώρα θα το φωνάζω και στον θάνατο”.
Τ*λος, θ*λω να *ρθει στον τάφο μου ο Σαλαλ*ς. Ούτε γαρδ*νιες να φ*ρει, ούτε γαρύφαλλα. Μόνο *να μάτσο χαμ*να δελτία του προκαθορισμ*νου στοιχήματος του Ο*Α*, να τους βάλει μπουρλότο πάνω στο μνήμα μου και να πει “αιωνία η μνήμη σου *αρασκευά, είχες δίκιο. Στο τ*λος όλοι μπαίνουν στον κουβά εκτός από τον μπουκ”.

gamcare
12/10/2011, 19:57
... Η τσουλα η Κουήν οφ Σάουθ...

"Ο Κουνιστός του Νότου" ! :)

ggeorge1
12/10/2011, 22:34
Καλά, πρ*πει να είμαι πολύ άρρωστος! Σε εφημερίδα μεγάλης κυκλοφορίας γραφόντουσαν όλ' αυτά! Να ακόμα *να "κρυπτογραφημ*νο" του Φιλάθλου της "προ-νομιμοποίησης εποχής". Και μη ξεχνάτε, αυτά είναι της δεκαετίας του '90 και όχι... αυριανά!


ΒΑΣΙΛΗ *Α*ΑΘΕΟΔΩΡΟΥ από Γιώργο *αρασκευά
(Για φύλλο ΣΑΒΒΑΤΟΥ).

Ο δικαστής ήτανε μεγάλη μαζόχα!

Ο χασάπης ή ο ζαχαροπλάστης ήτανε η αδερφή;

Η συχωρεμ*νη η γιαγιά μου *λεγε «να ζήσεις γιόκα μου, είσαι γνήσιο βλαστάρι της οικογ*νειας. Είσαι *νας κοιλιόδουλος». Τυφλώθηκε από διαβήτη λόγω πολυφαγίας και το είχε καημό ότι ποτ* δεν με είδε. Της *λεγα ότι ήταν τυχερή, διότι όποια γυναίκα μ΄*βλεπε αηδίαζε και γινότανε λεσβία, αλλά π*θανε με τον καημό. Ήξερε από γεύση η γιαγιά. Αντί «Αθηνά» *πρεπε να την είχανε βαφτίσει «*ανδαισία».

Μαγειρεύω καλά, όπως η γιαγιά μου. Η μαγειρική είναι το μεγαλύτερο χόμπι μου μετά την συλλογή των εφημερίδων που γράψανε τις κατά καιρούς δηλώσεις του Σαλαλ* για το στοίχημα! Σήμερα θα ετοιμάσω *να ελαφρύ γεύμα για τους αναγνώστες της στήλης. Ξ*ρω πως δεν είναι πολλοί, αλλά ποτ* δεν μ΄ ενδι*φερε η ποσότητα, μόνο η ποιότητα (άντε μεγάλε, το άρπαξες το κομπλιμάν, τώρα διάβασε, φάε και σκάσε!).

Αρχίζουμε με πράσινη σαλάτα που ονόμασα «λύκος» προς τιμήν μιας γκόμενας που είχα στο Γουλβερχάμπτον και τα *κανε σαλάτα γιατί *τρεμε τον βάρβαρο πατριό της που καταγόταν από το Ίπσουιτς. Με το δίκιο της τον *τρεμε, συχνά την *σπαγε στο ξύλο ο αλητάμπουρας. Η βάση είναι μαρούλι ποικιλίας «Έξετερ» που πρ*πει να φάμε όπως η συχωρεμ*νη η Τζ*ην Μάνσφιλντ *τρωγε τους γκόμενους σαν μαρούλι. Βάζουμε αρκετό ξύδι κι αλάτι, εις ανάμνησιν της υπόθεσης «Οξάλας». Το 1952 πιάσανε *να κύκλωμα νυμφομανών σαδιστριών στο Λίνκολν που μαστιγώνανε μαζοχιστ*ς και μετά βάζανε ξύδι κι αλάτι στις πληγ*ς τους. Ένας γ*ρος μαζοχιστής από το Ντόνκαστερ π*θανε από ανακοπή καρδίας. Ήτανε φιλάσθενος και καρδιακός, αλλά ρίξανε το φταίξιμο στο κύκλωμα. Γλυτώσανε τη φυλακή γιατί κι ο δικαστής ήτανε μεγάλη μαζόχα.

Για κύριο πιάτο *χουμε coq au vin. *οτ* μου δεν αγοράζω κοτόπουλο από σουπερμάρκετ. Το προτιμώ σφαγμ*νο φρ*σκο, αν είναι δυνατόν από την περιοχή του Χάμιλτον στη Σκοτία. Ένας άσσος χασάπης κοτόπουλων ήτανε μια σκοτσ*ζα αδερφή από το Νταντί. Τα *πιανε *να-*να, στρίγκλιζε «αχ καλ*, δεν αντ*χω, με κοιτάει λυπημ*νοοοο…» και τους *στριβε τον λαιμό κλείνοντας τα μάτια. Ούτε μαχαίρι, ούτε αίμα, ούτε τίποτα. «Τσακ» και αουφίντερζεν πουλάδα μου. Για επιδόρπιο *χουμε κρ*πες «Έαρ». Ω γλυκύ μου *αρ που λ*νε. Ο χασάπης είχε γκόμενο *να ζαχαροπλάστη από το Ρ*ιθ. Υπ*ροχος τεχνίτης. Έβαζε το μίγμα στο τηγάνι κι όταν οι κρ*πες αρχίζανε να τσιρίζουνε τις τίναζε στον α*ρα με τ*τοιο μπρίο, με τόσο σκ*ρτσο, που διερωτόσουνα ποια ήτανε η αδερφή και ποιος ο κωλουμπαράς: χασάπης ή ζαχαροπλάστης; Τ*λος, αν μας πιάσει δυσπεψία, πάμε *να περίπατο στο Χ*ρεφορντ ή στο Κ*ττεριγκ για να χων*ψουμε. *αρεμπιπτόντως, αντίθετα απ' ότι λ*νε στην Κύπρο, π.χ. "του Εγγλ*ζου παρά να του ρευτείς, καλύτερα να του κλάσεις" τους εγγλ*ζους δεν τους νοιάζει το ρ*ψιμο! Μαλακίες των κουμπάρων είναι όλα αυτά.

Γιαγιάκα μου, που να ΄ξερες ότι, όχι μόνο *χω κι εγώ διαβήτη, αλλά μόλις *κανα εγχείρηση καρδιάς! Όλα χαλάλι γιαγιά μου, χαλάλι οι θερμίδες κι η χοληστερόλη. Μα το Γου*στ Μπρόμιτς δεν κόβω τίποτε. Χτυπώ νεκροί κι ανοίξτε μου… (κι αν *χετε στομάχι, χων*ψτε το τελευταίο!!!).

ggeorge1
12/10/2011, 22:37
Συνεχιζουμε με Κοσμογονια...


Της Σεβάς χανούμ, ή της Ρόζας Εσκενάζη... Μην ακούτε το μπόσικο κατεστημ*νο και τους μισθοφόρους τους, ΔΕΝ είστε πίθηκες! Σας θ*λουν να αισθάνεστε πίθηκες, κρατώντας με το *να χ*ρι μια μπανάνα που να βάζετε εναλλάξ στον ποπό και στο στόμα σας, και με το άλλο να βαράτε μαλακία κάτω από τα συγκαταβατικά βλ*μματα της οικογ*νειας, αλλά μην τους ακούτε...

Το 1979, ερευνητ*ς ανακάλυψαν σε αποθ*ματα ηφαιστειογενούς στάχτης στο Λαετόλι της Τανζανίας αποτυπώματα ποδιών τα οποία ήταν πανομοιότυπα με τα αποτυπώματα του σημερινού ανθρώπου. Τίποτα το περίεργο, εκτός του ότι τα αποθ*ματα είχαν ηλικία 3,6 εκατομμύρια χρόνια! Οι συγκεκριμ*νοι ερευνητ*ς, ανάμεσά τους η Μαίρη Λίκι (Mary Leaky) δεν ήταν ανθρωπολόγοι, αλλά αρχαιολόγοι/παλαιοντολόγοι και δεν μπορούσαν να αξιολογήσουν το εύρημα, εκτός του ότι κάποιος (πιθηκοειδής) πρόγονος του ανθρώπου είχε εκπληκτικά μοντ*ρνα πόδια. Ο ανθρωπολόγος του *ανεπιστημίου του Σικάγο Ρ.Χ. Τάτλ (R.H. Tuttle), όμως, μπορούσε να αξιολογήσει το εύρημα και απεφάνθη: τα απολιθωμ*να κόκκαλα του μόνου γνωστού «προγόνου» του ανθρώπου εκείνη την εποχή, του αυστραλοπιθήκου, Α*ΕΚΛΕΙΑΝ την πιθανότητα τα αποτυπώματα να ανήκαν σ’ αυτόν. Τα αποτυπώματα του αυστραλοπιθήκου οπωσδήποτε θα ήταν «πιθηκίσια» και όχι τόσο εκπληκτικά ανθρώπινα. Τα αποτυπώματα ΔΕΝ μπορούσαν να ανήκουν στον αυστραλοπίθηκο, ή οποιονδήποτε άλλο «πίθηκο», αλλά σε *να ον το οποίο, τουλάχιστο στα πόδια, *μοιαζε πάρα πολύ με τον σύγχρονο άνθρωπο. Τον Μάρτη του 1990 ο καθηγητής Τατλ *γραψε για το θ*μα στο πολύ *γκυρο και *γκριτο περιοδικό Natural History (Φυσική Ιστορία), καταλήγοντας: «Μείναμε με *να μυστήριο»!

Όταν αρχαιολόγοι, παλαιοντολόγοι και ανθρωπολόγοι ΔΕΝ μπόρεσαν να εξηγήσουν το εύρημα του Λαετόλι, τότε ΔΕΝ αποκλείεται η πιθανότητα να περπατούσαν στη Γη, πριν 3,6 εκατομμύρια χρόνια, ανατομικά σύγχρονα ανθρώπινα κορμιά που να ταίριαζαν με τα ανατομικά... υπερσύγχρονα πόδια που άφησαν τα αποτυπώματα που βρ*θηκαν! Έγινε ποτ* ευρ*ως γνωστό αυτό; Όχι! Ο λόγος; Το κατεστημ*νο ξ*ρει καλύτερα. Και β*βαια το επιστημονικό κατεστημ*νο θα αρχίσει να ουρλιάζει με οποιαδήποτε προσπάθεια σύνδεσης των αποτυπωμάτων με την ύπαρξη «ανθρώπων» στη Γη πριν 3-4 εκατομμύρια χρόνια. Όλα όσα μας *χουν πει, όλες οι θεωρίες περί ανθρωπογονίας και εξ*λιξης των ειδών τινάζονται στον α*ρα. Και η μαρτυρία είναι εύθραυστη, καν*νας επιστήμονας, όσο καλοπροαίρετος και να είναι, δεν μπορεί να διακινδυνεύσει το κύρος του βάσει κάποιων αποτυπωμάτων. Οπότε, πάμε παρακάτω:

Τις τελευταίες δεκαετίες επιστήμονες *χουν βρει στην Αφρική απολιθωμ*να κόκκαλα που είναι απίστευτα όμοια με τα σύγχρονα ανθρώπινα. Το 1965 οι Μπράιαν *άτερσον (Bryan Paterson) και Γ. Γ. Χάουελς (W.W. Howells) βρήκαν στο Καναπόι στην Κ*νυα *να κόκκαλο μπράτσου (humerus) το οποίο υπολογίστηκε να είναι ηλικίας... 4 εκατομμυρίων χρόνων. Οι Χ*νρι Μ. ΜακΧ*νρι (Henry M. McHenry) και Ρόμπερτ Σ. Κορουτσίνι (Robert S. Coruccini) του *ανεπιστημίου της Καλιφόρνιας δήλωσαν ότι το κόκκαλο «είναι πολύ δύσκολο να το ξεχωρίσεις από το σύγχρονο ανθρώπινο». *αράλληλα, ο Ρίτσαρντ Λίκι (Richard Leakey) δήλωσε ότι το εύρημα αρ. ER 1481, *να μηριαίο οστούν που βρ*θηκε στη λίμνη Τουρκάνα στην Κ*νυα το 1972, ήταν «αδιαχώριστο από το σύγχρονο ανθρώπινο». Το συγκεκριμ*νο μηριαίο οστούν είχε βρεθεί μόνο του, οπότε οι «επιστήμονες» αποφάσισαν ότι είναι 2 εκατομμυρίων χρόνων και ανήκει στον προανθρώπινο Homo habilis. *όσο ψάξανε, όμως, για να βρούνε το υπόλοιπο του σκελετού; Και αν τον βρίσκανε και όλο το «πακ*το» ήταν αυτό που ίσως φοβόντουσαν, δηλαδή «αδιαχώριστο από τον σύγχρονο ανθρώπινο σκελετό;». Κάποιο προϊστορικό αφρικάνικο κοπρόσκυλο ίσως είχε φάει τον υπόλοιπο σκελετό! *άντως, το 1913, ο Γερμανός επιστήμονας Χανς Ρεκ (Hans Reck) είχε βρει στο φαράγγι Ολντουβάι, στην Τανζανία, σε στρώματα ηλικίας άνω του ενός εκατομμυρίου ετών, *ναν πλήρη και ανατομικά σύγχρονο ανθρώπινο σκελετό. Οι επιστήμονες καυγάδιζαν άγρια επί δεκαετίες γι αυτό το εύρημα. Και τελικά «ξεχάστηκε» το θ*μα.

Και με φόντο όλα αυτά, ακόμα επικρατεί η θεωρία ότι ο άνθρωπος εξελίχθηκε από πιθηκοειδή, πριν περίπου 100,000 χρόνια! Β*βαια, το ερώτημα είναι πώς *νας «πίθηκας» μπορεί να γράψει «*ερί Ψυχής», ή το «¶ξιον Εστί», ή ακόμα «Ριχάρδο τον Γ’», «¶μλετ» και «Θεία Κωμωδία», ή πώς να συνθ*σει μια «9η Συμφωνία» ή μια «*οιμενική». 100,000 χρόνια είναι μόνο «χθες»! Και δεν τους συμφ*ρει να ψάξουν πάρα π*ρα, ή αν *ψαξαν και βρήκαν κάτι, δεν το ανακοίνωσαν, διότι το κατεστημ*νο ΘΕΛΕΙ τον άνθρωπο να πιστεύει ότι είναι «πίθηκας». Όπως οι χείριστοι των Ελλήνων, οι μισθοφόροι του κατεστημ*νου, θ*λουν τον μ*σο Έλληνα να αισθάνεται «μπουνταλάς», διότι μόνο *τσι μπορούν να τον καβαλλήσουν τα αφεντικά τους. Το ζητούμενο δεν είναι αν ο Δαρβίνος ήταν μ*λος της «φάρας», ή *νας βαλτός, μισθοφόρος του κατεστημ*νου, ή *νας επιστήμονας που *τσι είχε δει τα πράγματα και διατύπωσε τη θεωρία του με το χ*ρι στην καρδιά. Το θ*μα είναι ότι υπάρχει αρκετή μαρτυρία για να είχε αρχίσει προ καιρού *να γερό ψάξιμο για την καταγωγή του ανθρώπου. Η τεχνολογία υπάρχει, οι «καθαροί» επιστήμονες υπάρχουν. Δεν συμφ*ρει στο κατεστημ*νο, όμως, να ξαναγραφτούν τα βιβλία, κυρίως δεν τον συμφ*ρει να πει ο άνθρωπος «ΔΕΝ είμαι απόγονος πιθήκων, ρε λαμόγια, *χω μεγάλη ιστορία, είμαι σπ*σιαλ, άντε πνιγείτε»...

Εγώ λ*ω να το συνεχίσουμε και αύριο, διότι υπάρχουν ευρήματα που κάνουν τη θεωρία του Δαρβίνου μια υπόθεση πολύ της πλάκας. Θ*λετε να διαβάσετε για παπούτσι... 5,000,000 χρόνων και για... υδρόγειο, κομπλ* με χαραγμ*νο τριπλό ισημερινό, ηλικίας 2,800,000 χρόνων; Εδώ θα είμαστε, για να δούμε πώς μας δουλεύουν όλοι ψιλό γαζί! Απίστευτο το τι μας *χει κρύψει το μπόσικο κατεστημ*νο...

Υ.Γ. Το απόγευμα είχε ανοίξει η κόρη μου την τηλεόραση και άκουσα στα πεταχτά κάτι δώρα που είχε προσφ*ρει ο πρωθυπουργός της Ελλάδος στον *ρόεδρο των Η.*.Α. Δεν *πιασα καλά το πρώτο, δεν ξ*ρω τι ήταν. Το δεύτερο, λ*ει ήταν μια ελληνική Βίβλος στολισμ*νη με ασήμι και χρυσό. Δεν είπαν αν περιείχε *ργα του Ομήρου, του *λάτωνα ή του Αριστοτ*λη. Μπορεί να ήταν και του *ρόκλου, δεν ξ*ρω. Και τ*λος του *δωσε *να μπεγλ*ρι από κεχριμπάρι και ασήμι. Χάθηκε κάνα μπουζουκάκι ή μπαγλαμαδάκι στολισμ*νο με φλίντισι και κάνας παλιός δίσκος της Σεβάς χανούμ, άντε της Ρόζας Εσκενάζη;;; Λ*ω τώρα...

ggeorge1
12/10/2011, 22:39
Κούφιος είναι ο Φόβος;

Όχι, δεν μπορώ να το αποφύγω! Όταν είδα πάλι το βίντεο που είχα αναφ*ρει χθες, κομπλ* με το λινκ, προς το τ*λος είδα αυτή την κουβ*ντα με τον "Φόβο", τον φυσικό(;) δορυφόρο του ¶ρη και τον τεχνητό δορυφόρο "Φόβο 2" των Ρώσων. Ε, δε γίνεται να μη βάλουμε τα σχετικά κομμάτια του Φιλάθλου, που είχαν γραφτεί το 1998, πολύ πιο πριν εμφανιστούν κάτι σχετικά ντοκιμαντ*ρ στην τηλεόραση. "100 χρόνια μπροστά" που *λεγε και ο προπονητής Δανιήλ! Τ*λος πάντων, αυτά ήταν τα πρώτα που είχα γράψει για πιθανή ύπαρξη εξωγήινων και είναι πολύ σπ*σιαλ για μ*να. Βάζω και τα τρία που *χω. Συνολικά ήταν τ*σσερα τα κομμάτια, αλλά δεν βρίσκω το πρώτο. Όποιος θ*λει να δει τον Φόβο του ¶ρη, μια καλή φωτογραφία βρίσκεται στο http://seds.lpl.arizona.edu/nineplanets/nineplanets/phobos.html
Θα γράψουμε σύντομα για τα παλαιοντολογικά ευρήματα, δεν τα ξεχνάω...
************************************************** **********

Κατερίνα Σιαφάκα από *αρασκευά
Σελίδα 2, ΤΡΙΤΗ 1/12/1998

Από μερίδες σπληνάντερο μ*χρι το φεγγάρι
όλα μεγάλα τα θ*λουνε οι πλεον*κτες…

Κούφια
η πατάτα;

Χαθήκανε δυο δίδυμοι ρωσικοί δορυφόροι, ο *νας το 1988 και ο άλλος το 1989. Και τι *γινε; *ού είναι το παράξενο; Μιλάμε για δυο μικρογραφίες καρυδότσουφλων της πλάκας, στην απεραντοσύνη του ωκεανού του διαστήματος, εκεί όπου πιθανό να λειτουργούν δυνάμεις για να φύγει το καφάσι του ίδιου του Θεού. Μαγνητισμός, ακτινοβολίες κι ας μη ξεχνάμε τα περιπλανώμενα μπάζα όπως οι μετεωρίτες. Και τι *γινε;

Εδώ αγόρι μου χάθηκε κοτζάμ «αβύθιστος» Τιτανικός κάτω από τη μύτη μας, κι ακόμα δεν είμαστε απόλυτα β*βαιοι για την αιτία. Ολόκληρο επανδρωμ*νο διαστημόπλοιο εξερράγη και μισή ντουζίνα αστροναύτες κάηκαν μπροστά στα μάτια του μισού κόσμου. Τι κι αν χάθηκαν δυο ρωσικά παιχνιδάκια;

Δεν είναι *τσι τα πράγματα, όμως. Ο πρώτος δίδυμος τεχνητός δορυφόρος, ο «Φόβος 1», χάθηκε δυο μήνες μετά την εκτόξευση του. Ξεκάθαρα πράγματα, *νας τηλεχειριστής τα *φτυσε, *δωσε λάθος εντολή, κι αντί να πάει στον ¶ρη, ο τεχνητός δορυφόρος *κανε στροφή κι *βαλε πλώρη για «πουθενά μεριά» (και ο τηλεχειριστής ίσως *βαλε πλώρη για Σιβηρία!). Ο δεύτερος όμως, ο «Φόβος 2», *φτασε στον προορισμό του, *να εξάμηνο περίπου μετά την εκτόξευση.

Όλα πηγαίνανε ρολόι. Μπήκε σε τροχιά γύρω από τον ¶ρη, *κανε τη δουλειά του μια χαρά και μια τρομάρα, και μετά πετάχτηκε *να άλμα πιο πάνω, στην «πατάτα» που είναι ο φυσικός δορυφόρος του ¶ρη, ο Φόβος. Αυτός ήτανε και ο τελικός προορισμός του, ο δορυφόρος του ¶ρη που *χει σχήμα πατάτας. Δύο είναι οι φυσικοί δορυφόροι του «κόκκινου» πλανήτη, ο Φόβος και ο μικρότερος Δείμος.

Τόσο ο ¶ρης όσο και οι φυσικοί δορυφόροι του είναι πολύ μυστήρια ουράνια σώματα. Κάποτε ήξερα μια γκόμενα με *να πολύ μυστήριο σώμα. Δεν θ*λω να συζητήσω το θ*μα, με ενοχλεί, παρακαλώ μη με πι*ζετε. Αρκεί να αναφ*ρω *να πράγμα μόνο. Όχι, όχι, ούτε αυτό. Ξεχάστε το, είπα!

Ο Φόβος είναι υπ*ρμετρα μυστήριος, γι αυτό και θελήσανε να τον εξερευνήσουν. Είναι *νας πολύ μικρός δορυφόρος. Η Σελήνη μας είναι τεράστια σε σύγκριση. Έτσι είμαστε εμείς τα μαλακισμ*να ανθρωπάκια, πλεον*κτες. Όλα τα θ*λουμε μεγάλα, από τις τσουτσούδες μας μ*χρι τα βυζιά τους, και από μερίδες σπληνάντερο και αλανιάρες τσιπούρες μ*χρι το φεγγάρι.

Οι διαστάσεις του Φόβου είναι 12Χ14Χ17 μίλια. Θα μπορούσα, β*βαια να μετατρ*ψω τις διαστάσεις σε χιλιόμετρα, αλλά μόλις *χω κατ*βει από το αεροπλάνο, πήγα κατ΄ ευθείαν στην τράπεζα για να βγάλω μια τραπεζική επιταγή για τον Φ.*.Α. και ζαλίστηκα! Κάντε εσείς τον υπολογισμό, *να μίλι είναι 1600 και κάτι μ*τρα.

Τι; Δεν μπορείτε να κάνετε τον υπολογισμό; Β*εεβαια. Αν ήτανε να υπολογίσετε *να παρολί με δύο στάνταρ συν τρία, τ*σσερα και π*ντε από π*ντε, και οι δεκάξι στήλες κερδισμ*νες, θα το κάνατε στο πι και φι χωρίς κομπιουτεράκι! Μόνο τις διαστάσεις του Φόβου δεν μπορείτε να υπολογίσετε ρε τεμπ*ληδες, αδιόρθωτοι κουμαρτζήδες! ¶ντε, περίπου 20Χ23Χ28 χιλιόμετρα!

*ολύ μικρός, δηλαδή, ο Φόβος, και τον περιβάλλει πολύ μυστήριο. Τύφλα να ΄χουνε ο ¶λφρεντ Χίτσκοκ και η Αγάθα Κρίστι, Θεός συχωρ*σει και τους δυο. *ρώτα απ΄ όλα, ο Φόβος περιστρ*φεται γύρω από τον ¶ρη με μεγαλύτερη ταχύτητα από την ταχύτητα περιστροφής του ¶ρη γύρω από τον εαυτό του. *ροσ*ξτε τι λ*με εδώ: Είναι σαν η Σελήνη να κάνει μια πλήρη περιστροφή γύρω από τη Γη, σε λιγότερο από 24 ώρες!

Ένας-δυό σεβαστοί επιστήμονες *χουνε δηλώσει ότι ο τρόπος και η ταχύτητα κίνησης του Φόβου εισηγούνται πως ο δορυφόρος είναι κούφιος! Και πού είναι το περίεργο, θα μου πείτε. Η συντριπτική πλειοψηφία των ανθρώπων είναι κουφιοκ*φαλοι, αλλά αυτό δεν *χει δημιουργήσει κάποιο εμφαν*ς πρόβλημα στην ανθρωπότητα! Γιατί να υπάρχει πρόβλημα αν *νας δορυφόρος σε σχήμα πατάτας, στου διαόλου τη μάνα, είναι κούφιος;

*όσες φορ*ς σπάμε *να καρύδι και είναι κούφιο, ακούω να λ*τε; Ο φλοιός της γης είναι πολύ λεπτός σε σύγκριση με τη διάμετρό της. Στο κ*ντρο υπάρχει μάγμα. Αν υπήρχε μια γιγαντιαία αντλία και αφαιρούσε το ρευστό υλικό από το κ*ντρο της γης, τότε και η Γη θα ήτανε κούφια.

Οπότε σ΄ αυτό το σημείο λ*ω: Κοιτάξτε να δείτε, είστε πνεύματα της αντιλογίας. Ό,τι κι αν πω, ό,τι κι αν γράψω, θα το αντικρούσετε. *άω για σι*στα, να ξεζαλιστώ από τον Φ.*.Α., και συνεχίζουμε αύριο.

ggeorge1
12/10/2011, 22:40
Κατερίνα Σιαφάκα από *αρασκευά
Σελίδα 2, *ΑΡΑΣΚΕΥΗ 4/12/1998

*ράσινος *φτιαξε το κούφιο φεγγαράκι
με ρήτρα *γκαιρης παράδοσης σε πράσινους…

*οιανού ήτανε η σκιά;

Είχανε στείλει, λοιπόν, οι Ρώσοι δυο τεχνητούς δορυφόρους για να εξερευνήσουν τον φυσικό δορυφόρο του ¶ρη, τον Φόβο. Γιατί ενδιαφ*ρθηκαν; Γιατί *τσι τους είχε καπνίσει! *λανήτες και δορυφόρους εξερευνούν οι επιστήμονες του διαστήματος και όχι πουστάδικα στο Μεταξουργείο. Αυτά τα εξερευνούνε μόνο σε περιόδους ρεπό!

Ο Φόβος είναι *νας πολύ μυστήριος φυσικός δορυφόρος. Εδώ που τα λ*με, κι ο μπαμπάς του ο ¶ρης είναι μυστήριος. Αν*καθεν, όλοι οι περίεργοι από τον ¶ρη *χουν *ρθει. Όλα τα πράσινα ανθρωπάκια που *χουνε εισβάλει στη Γη ήτανε Αρειανά. Αυτά μας λ*γανε τα κόμικς που διαβάζαμε όταν είμασταν μωρά, επίσης τα επεισοδιακά φιλμ που βλ*παμε στους κινηματογράφους την Κυριακή το μεσημ*ρι και στο τ*λος ουρλιάζαμε και χειροκροτούσαμε για την επικράτηση του καλού και τη σωτηρία της Γης! Τόσο μαλακισμ*να ήμασταν!

Ο Φόβος είναι πολύ μικρός. Η διάμετρός του είναι 0.006 της διαμ*τρου της Σελήνης μας. Σε σύγκριση, δηλαδή, το φεγγαράκι μου λαμπρό είναι το μ*γεθος της μπάλας με την οποία η Γαλατασαράι πήδηξε την Γιουβ*ντους και ο Φόβος είναι το δεξί αρχίδι μιας ατροφικής μύγας!

Επίσης, σε όλο το ηλιακό σύστημα, δεν υπάρχει φυσικός δορυφόρος που η τροχιά του να βρίσκεται πιο κοντά στον πλανήτη του, από την τροχιά του Φόβου γύρω από τον ¶ρη. Ένα πολύ περίεργο φαινόμενο είναι ότι ο Φόβος περιστρ*φεται γύρω από τον ¶ρη με μεγαλύτερη ταχύτητα από την ταχύτητα περιστροφής του ¶ρη γύρω από τον εαυτό του. Λες και ο Φόβος γνωρίζει από νόμους της φυσικής και κινείται με τ*τοιο τρόπο που η φυγόκεντρος δύναμή του να εξουδετερώνει την *λξη του ¶ρη! *ερίεργα πράγματα, κουφά…

Ένας σοβαρός και σεβαστός επιστήμονας, ο καθηγητής Ιωσήφ Σκλόβσκι, μ*λος της Ακαδημίας Επιστημών στης Σοβιετικής Ένωσης, είχε γράψει ότι με βάση τον υπολογισμό της πυκνότητας της ατμόσφαιρας του ¶ρη και τον περίεργο τρόπο περιστροφής του Φόβου γύρω από τον ¶ρη, ο Φόβος είναι κούφιος! Ο Σκλόβσκι είχε γράψει μαζί με τον Δρ. Καρλ Σαγκάν το περίφημο βιβλίο «Intelligent Life in the Universe» (Ευφυής Ζωή στο Σύμπαν).

Ορισμ*νοι ρωτήσανε: Κούφιος φυσικός, ή κούφιος ΤΕΧΝΗΤΟΣ δορυφόρος; Δηλαδή ο Φόβος είναι *να παράξενο φυσικό φαινόμενο, ή κάποιος εξωγήινος εργολάβος, πιθανό πράσινος, τον *χει φτιάξει κατά παραγγελίαν και με ρήτρα *γκαιρης παράδοσης σε πράσινους ιδιοκτήτες; Καν*νας δεν ήξερε, ίσως αυτός ήτανε *νας από τους λόγους που στείλανε τους τεχνητούς δορυφόρους «Φόβος 1» και «Φόβος 2» για να ψάξουνε τη δουλειά.

Οι Ρώσοι δεν ήτανε μόνοι τους στο κοσμοδρόμιο. Υπήρχανε επιστήμονες και παρατηρητ*ς από 14 άλλες χώρες, μεταξύ των οποίων οι Η.*.Α, η Γερμανία, η Σουηδία και η Ελβετία. Οι δορυφόροι εκτοξεύτηκαν τον Ιούλιο του 1988. Τον Σεπτ*μβριο χάθηκε ο «Φόβος 1», από λάθος ενός τηλεχειριστή. Ο «Φόβος 2» *φτασε τον προορισμό του τον Γενάρη του 1989. *ρώτα μπήκε σε τροχιά γύρω από τον ¶ρη και μετά *φτασε τον τελικό προορισμό του, που ήτανε ο φυσικός δορυφόρος του ¶ρη, ο Φόβος.

Να μην τα πολυλογούμε, σύντομα χάθηκε και ο «Φόβος 2». *ριν χαθεί, όμως, *στειλε στη Γη φωτογραφίες που ακόμα συζητούνται. *ριν μιλήσουμε για τις φωτογραφίες, όμως, πρ*πει να πούμε ότι οι Ρώσοι αρχικά αρκ*στηκαν στο να πουν ότι ήταν «άτυχος» και ο δεύτερος τεχνητός δορυφόρος, χωρίς πολλ*ς λεπτομ*ρειες. Μετά από μεγάλη πίεση, όμως, δημοσίευσαν ορισμ*νες φωτογραφίες κι *να βίντεο.

Το πρώτο παράξενο, ήτανε μια σκιά στην επιφάνεια του ¶ρη. Μιλάμε για μια πολύ ελλιπτική οβάλ σκιά, πάνω από 20 χιλιόμετρα μήκος. *οιανού αντικειμ*νου ήτανε η σκιά; Οπωσδήποτε όχι του πολύ μικρού και καθόλου οβάλ τεχνητού δορυφόρου. Ούτε η σκιά του φυσικού δορυφόρου του ¶ρη, του Φόβου, μπορούσε να ήταν. Το σχήμα του Φόβου είναι σαν πατάτα, όχι σφαιρικό μεν, αλλά όχι ελλιπτικό όπως η σκιά της φωτογραφίας.

Λόγω των ανωμαλιών στην επιφάνεια του Φόβου, λοφίσκοι και τ*τοια, η περίμετρος της σκιάς του *πρεπε να ήτανε λίγο «σπασμ*νη», ενώ η περίμετρος της σκιάς της φωτογραφίας ήτανε καθαρή και ευδιάκριτη. Τζάμι, που λ*νε. Εξ άλλου, υπήρχε φωτογραφία της σκιάς του Φόβου πάνω στην επιφάνεια του ¶ρη, αυτή που είχε στείλει ο αμερικανικός δορυφόρος «Μάρινερ 9» 18 χρόνια πιο πριν. Δεν υπήρχε η παραμικρή ομοιότητα.

Αφού, λοιπόν, ο «Φόβος 2» δεν είχε φωτογραφίσει την δικιά του σκιά, ή την σκιά του Φόβου, ποια σκιά είχε φωτογραφίσει; Αποκλείεται να είχε φωτογραφίσει τη σκιά κάποιας ανωμαλίας στην επιφάνεια του ¶ρη, γιατί την ώρα της φωτογράφισης ο ήλιος μεσουρανούσε. Δεν υπήρχανε μεγάλες σκι*ς, κάτι που θα υπήρχε μόνο αν ο ήλιος ήτανε πολύ χαμηλά.

Και κάτι άλλο: Η σκιά είχε φωτογραφηθεί με τρεις τρόπους. Από δυο διαφορετικ*ς συμβατικ*ς κάμερες, αλλά και με υπ*ρυθρες ακτίνες. Όλες οι φωτογραφίες δείχνανε το ίδιο πράγμα. Την σκιά ενός τεράστιου «πούρου».
Είχε αρχίσει να πιάνει παράξενος βήχας τους επιστήμονες! Αύριο.

************************************************** **********

ggeorge1
12/10/2011, 22:40
Κατερίνα Σιαφάκα από *αρασκευά
Σελίδα 2, ΣΑΒΒΑΤΟ 5/12/1998

Απρεπείς χειρονομίες με το μεσαίο
από τρία πράσινα δακτυλάκια…

Η θερμότητα
των ψύλλων…

Υπ*ρυθρες ακτίνες! Οι συμβατικ*ς κάμερες και τα φιλμ, εργάζονται με ακτίνες φωτός, για αυτό και λ*με ΦΩΤΟ-ΓΡΑΦΙΑ. Το αντικείμενο αντανακλά το φως, κι αυτό χτυπάει, ή «γράφει», πάνω στο φιλμ. Στην υπ*ρυθρη φωτογράφιση, και στην προκειμ*νη περίπτωση ο όρος «φωτογράφιση» είναι λανθασμ*νος αλλά τον χρησιμοποιούμε για ευκολία, η ΘΕΡΜΟΤΗΤΑ είναι που αποτυπώνεται στο φιλμ.

Αν για παράδειγμα τραβήξεις με υπ*ρυθρο φιλμ *να σεντόνι πάνω στο κρεβάτι, για να το ονομάσεις «νεκρή φύση» αν είσαι *νας μαλακισμ*νος κουλτουριάρης, όταν εμφανίσεις το φιλμ θα δεις αρκετ*ς κουκίδες, κολλημ*νες ανά δύο. Θα είναι οι ψύλλοι που πηδιώνται πάνω στο στρώμα, κάτω από το σεντόνι. Ενώ με τη συμβατική κάμερα δεν θα μπορούσες να «τσακώσεις» το γαμήσι των ψύλλων, επειδή το σεντόνι θα μπλόκαρε τις φωτοακτίνες τους, θα μπορούσες να το κάνεις με υπ*ρυθρο φιλμ, γιατί η θερμότητα των ψύλλων περνάει μ*σα από το σεντόνι.

Μόνο ορισμ*να πράγματα δεν μπορούν να αποτυπωθούν σε υπ*ρυθρο φιλμ: Οι γκόμενες που *χουνε περάσει από τα χ*ρια μου. *αγόβουνα ήτανε οι κουφάλες, μηδ*ν θερμότητα! Κάθε φορά που μου σηκωνότανε, *νοιωθα όπως ο Τιτανικός. Εκείνος τσάκισε την καρίνα του σε παγωμ*νο ωκεανό, εγώ τσάκισα την τσουτσού μου σε παγωμ*νους… κόλπους! Έχει γίνει αγνώριστη. Όταν κατουρώ, ποτ* δεν κοιτάω κάτω. Ντρ*πομαι. *άντα κοιτάζω το ταβάνι του καμπιν*, εκτός αν κατουρώ στην ύπαιθρο, οπότε κοιτάζω τον αστερισμό του Υδροχόου.

Είμαι ο μόνος άνθρωπος στον κόσμο που η τσουτσού του *γινε ακορντεόν από το τσάκισμα. Είχε περάσει πολύς καιρός για να μπορ*σω να εξηγήσω γιατί άκουα τον «Γαλάζιο Δούναβη» και κάτι τσιγγάνικες μελωδίες κάθε φορά που πήδαγα. Στο τ*λος νοίκιαζα το πουλί μου σε εβραϊκούς γάμους στο Λονδίνο, για να παίζει το «χαβα ναγκίλα» και να βαράνε παλαμάκια κάτι περίεργοι με τραγιάσκες, μούσια και φαβορίτες σε πλεξούδες. Το πουλί μου είναι γνωστό ως «σαλόμ» στη συνοικία Γκόλντερς Γκριν του Λονδίνου!

Αρχίσαμε με μια παρ*νθεση, αλλά δεν πειράζει. Και τον ¶ρη τραβήξανε με υπ*ρυθρη ακτινοβολία. Τα «ίματζ» δείχνουνε παράξενα πράγματα. Μιλάμε να υπάρχουν κάτω από την επιφάνεια του ¶ρη κάτι τετράγωνα, ορθογώνια και ευθείες, λ*ς και είναι η φωτογραφία, από ψηλά, μιας γήινης πόλης. Κάποιος είπε: «Είναι σαν να βλ*πεις *να χάρτη του Λος ¶ντζελες». Και στην Ε*ΙΦΑΝΕΙΑ του ¶ρη υπάρχουνε πολλά παράξενα. Μιλάμε για σχήματα που ούτε μία στο δισεκατομμύριο δεν θα μπορούσανε να δημιουργηθούν τυχαία.

Δεν είναι αυτό, όμως, το μόνο θ*μα. Το άλλο, και μεγαλύτερο, είναι *ΩΣ χάθηκε ο «Φόβος 2». Από ορισμ*νες φωτογραφίες που είχε στείλει, ήτανε ξεκάθαρο πως ο τεχνητός δορυφόρος στριφογύριζε σαν σβούρα λίγο πριν «ξεψυχήσει» τελείως. Καμιά τεχνική βλάβη δεν μπορούσε να *χει προκαλ*σει αυτό το βίαιο στροβίλισμα.

Το συμπ*ρασμα των «ψαγμ*νων» ήτανε σχεδόν ομόφωνο: Ο «Φόβος 2» είχε χτυπηθεί από κάτι που τον *πιασε «φάλτσα». ΤΙ όμως; Και κάτι άλλο, πολύ περίεργο. Όταν ο δορυφόρος σίγησε τελείως, οι Ρώσοι είπαν: «*ολύ φοβούμαστε ότι κατά 99% *χουμε χάσει τον Φόβο 2 δια παντός». Γιατί δεν είπανε: «Έχουμε χάσει Ε*ΑΦΗ»; ¶λλο να χαθεί ο δορυφόρος, κι άλλο να χαθεί η επαφή με τον δορυφόρο!

Αμ*σως μετά συν*βησαν κάτι άλλα περίεργα. Ο τότε πρόεδρος των Η.*.Α. Ρήγκαν και ο Γκορμπατσόφ της Σοβιετικής Ένωσης βρεθήκανε για να τα πούνε. Σε κάποιο σημείο θελήσανε να συζητήσουν κάτι το πολύ σοβαρό και εμπιστευτικό ΜΟΝΟΙ τους. Διώξανε όλους τους άλλους από το δωμάτιο και τα είπανε τετ-α-τετ. Δεν ξ*ρουμε ΤΙ είπανε κατά μόνας, ξ*ρουμε όμως τι είπανε δημοσίως μ*σα σε λίγες εβδομάδες.

Ο μεν Ρήγκαν στα Ηνωμ*να Έθνη, ο δε Γκορμπατσόφ σε συν*δριο στη Μόσχα, είπανε περίπου το ίδιο πράγμα: «Αν γινότανε επίθεση από εξωγήινους δεν θα ενώνονταν όλα τα *θνη για να την αντιμετωπίσουν; Γιατί να μην είμαστε μονιασμ*νοι *τσι κι αλλιώς;». Κάτσε, ρε, μιλάμε για τους προ*δρους των δύο ισχυροτ*ρων δυνάμεων στον κόσμο. Δεν μιλάμε για τον Στήβεν Σπίλμπεργκ και κάποιον συγγραφ*α επιστημονικής φαντασίας! *αρεμπιπτόντως, πάρτονα κάτω και τον τοίχο του Βερολίνου!

Δυο ερωτήματα, όμως, παρ*μεναν αναπάντητα: ΤΙ χτύπησε τον «Φόβο 2», και ποιανού αντικειμ*νου ήτανε η τεράστια σκιά στην επιφάνεια του ¶ρη; Τώρα που το σκ*φτομαι, υπήρχε και τρίτο ερώτημα: Γιατί δεν δημοσιεύτηκαν οι τελευταίες φωτογραφίες που είχε στείλει στη Γη ο «Φόβος 2»;

Η παρασημοφορημ*νη συνταγματάρχης ε.α. της Σοβιετικής Αεροπορίας και κοσμοναύτις Μαρίνα *όποβιτς (τ*ως σύζυγος του θρυλικού κοσμοναύτη *άβελ *όποβιτς), απάντησε και στα τρία ερωτήματα. Όταν επισκ*φτηκε τη Δύση μετά την διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης, *φερε μαζί της τις τελευταίες φωτογραφίες του «Φόβου 2». ΄Ολες, εκτός από το… τελείως τελευταίο καρ*! *άντα αφήνουν κάτι *ξω οι μπαγάσες!

Η προτελευταία δείχνει *να διαστημόπλοιο, 22 χιλιόμετρα μήκος επί 1,5 χιλιόμετρο διάμετρο, παρκαρισμ*νο δίπλα, ή κρεμασμ*νο από, τον φυσικό δορυφόρο του ¶ρη, τον Φόβο! Μάλιστα αποδείστηκε ότι η σκιά ήταν εντός αντικειμ*νου που εκινείτο. Καν*νας δεν ξ*ρει τι δείχνει η τελευταία φωτογραφία. Ίσως μια γυάλινη μπουκαπόρτα, και από πίσω *ναν εξωγήινο να κάνει απρεπείς χειρονομίες με το μεσαίο από τα τρία πράσινα δακτυλάκια του!

ggeorge1
12/10/2011, 22:41
Τραχανά της Αράχωβας...


*ολλά τα μ*ιλ, φίλοι και φίλες! Αν υπάρχουν ή αν δεν υπάρχουν εξωγήινοι, αν *χουν καλ*ς ή κακ*ς διαθ*σεις και προθ*σεις, αν υπάρχει ή δεν υπάρχει συνωμοσία του κατεστημ*νου, κλπ. *ροσωπικά δεν ξ*ρω τις απαντήσεις. Δεν *χω δει ποτ* μου εξωγήινο, αλλά επίσης δεν *χω δει πολλούς άλλους που με θ*λουν να πιστεύω ότι υπήρξαν (νννιάου!). Επίσης, ποτ* δεν *χω δει τον αρχηγό κάποιου κράτους, ή μιας μυστικής υπηρεσίας, να παίζει μπιρίμπα ή να επιδίδεται σε στοματικό *ρωτα με εξωγήινο και να μου πει «αν βγάλεις τσιμουδιά, είσαι τ*ως». Ό,τι και να πω εγώ, κουβ*ντες του α*ρα θα είναι. Οπότε, ας αφήσουμε κάποιον πιο αρμόδιο να πει μια δυο κουβ*ντες, που είμαι σίγουρος θα απαντήσουν πολλά ερωτήματα, είτε που *χουν τεθεί σ’ εμ*να (μπελά δεν είχα και μπελά γύρευα), είτε όχι. Ν’ αρχίσουμε με τα διαπιστευτήρια:

Admiral of the Fleet
The Lord Hill-Norton GCB
Chief of the Defence Staff
Chairman of the NATO Military Committee 1974-77

Ας αφήσουμε την προεδρία της Στρατιωτικής Επιτροπής του ΝΑΤΟ, αυτό είναι πταίσμα! Ξ*ρετε, όμως, τι πάει να πει να είσαι Ναύαρχος του Βρετανικού Στόλου και αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Αμύνης της Μεγάλης Βρετανίας; Ξ*ρετε τι πάει να πει Βρετανικό Ναυαρχείο; Οι ποποί κάτι Κόλιν *άουελ και κάτι Βούλφοβιτς κόβουν τραχανά της Αράχωβας όταν στ*κονται μπροστά σ’ αυτούς τους ασπρουλιάρηδες. Για άλλη διάσταση μιλάμε, κωλόρατσα του κερατά, είναι να μη πάρουνε κάτι στραβά, να μη τσαντιστούνε οι Λόρδοι του Ναυαρχείου, διότι γίνεται της... Λαίδης! Όσο για το GCB, αυτό σημαίνει «Ιππότης της Τάξης του Μπαθ», μια πρωτοκλασάτη διάκριση για ανδρεία, που χρονολογείται από το 1725. Τα αμερικανάκια δεν *χουν κάτι αντίστοιχο, *χουν πολλά ψωμιά να φάνε ακόμα...

Ο Ναύαρχος Χιλ-Νόρτον όχι μόνο μίλησε για το θ*μα, αλλά *γραψε και τον πρόλογο για το βιβλίο του Timothy Good (Τίμοθι Γκουντ) «Beyond Top Secret» (**ραν του ¶κρως Απορρήτου). Δύσκολο να βρεθεί το βιβλίο, *χει εξαντληθεί προ καιρού. *ροσωπικά το είχα πάρει το 1996, μαζί με *να άλλο ακόμα καλύτερο, το οποίο, όμως, δάνεισα ξεχνώντας σε ποιον, το *χασα και δεν το βρίσκω. Γι αυτό και δεν δανείζω πια βιβλία, εκτός από εξαιρετικ*ς περιπτώσεις που συνοδεύονται από δάκρυα και λυγμούς (παρακαλώ τον «Ολλανδό» να επιστρ*ψει πάραυτα τον «12ο *λανήτη» στα εγγλ*ζικα, διότι άρχισα να βγάζω σπυράκια!). *ιθανό το Beyond Top Secret να είναι διαθ*σιμο δεύτερο χ*ρι, αλλά προσωπικά μόνο βιβλία του Immanuel Velikovsky *χω αγοράσει μεταχειρισμ*να. *άμε, λοιπόν, με τη μετάφραση των όσων *γραψε ο Ναύαρχος Χιλ-Νόρτον στο «**ραν του ¶κρως Απορρήτου».

(Στο σύνδεσμο http://www.mod.uk/aboutus/staff/f_cds.htm μπορείτε να δείτε τα ονόματα των Αρχηγών του Γενικού Επιτελείου Αμύνης της Μ.Β.)
*****************************************

Έχω ερωτηθεί συχνά γιατί ενδιαφ*ρομαι τόσο *ντονα για τα UFO και υπάρχουν πολλοί εξαιρετικοί λόγοι. Ο πρώτος είναι ότι η μαρτυρία είναι πια τόσο συνεπής και κατακλυστική, που καν*νας σχετικά νοήμων άνθρωπος δεν μπορεί να αρνηθεί ότι κάτι το ανεξήγητο συμβαίνει στην ατμόσφαιρα μας. Θα ήθελα να δω να καταβάλλεται μια σοβαρή προσπάθεια για την ανακάλυψη του τι πραγματικά είναι. Αν*καθεν με εξ*πληττε το γεγονός ότι άνθρωποι των οποίων ο λόγος για οποιοδήποτε θ*μα γίνεται αποδεκτός χωρίς την παραμικρή αμφισβήτηση – ιερωμ*νοι, στρατιωτικοί, αστυνομικοί, αστροναύτες, πιλότοι – χλευάζονται όταν μιλήσουν για εμπειρίες που αφορούν UFO.

Ο δεύτερος λόγος απορρ*ει από τον πρώτο. Έχω μπουχτίσει με τη σπασμωδική αντίδραση των ΜΜΕ μόλις αναφερθεί η λ*ξη UFO, αυτό που μπορούμε να ονομάσουμε ως «το σύνδρομο των πράσινων κοντοστούπηδων χα-χα-χα». Όπως είχε πει στον Τίμοθι Γκουντ ο Νικ *όουπ, που χειριζόταν *ρευνες για UFO στο βρετανικό υπουργείο ¶μυνας, «μια αναφορά σε UFO και οι άνθρωποι *κλειναν το διακόπτη τους». Αυτό δεν μου φαίνεται λογικό και συχνά διερωτήθηκα αν ο χλευασμός του θ*ματος από τις βρετανικ*ς εφημερίδες – αλλά όχι, χαίρομαι να πω, από την τηλεόραση – είναι μια αντίδραση λόγω άγνοιας, ακόμα και φόβου για το άγνωστο, δημοσιογράφων τρίτης διαλογής, ή ακόμα πιο επικίνδυνο, είχε ως εμπνευστή μια ανώτερη αρχή.

Από το τελευταίο προκύπτει το τρίτο παρακλάδι του ενδιαφ*ροντός μου, που είναι η ευρ*ως διαδεδομ*νη συγκάλυψη επισήμων κυβερνητικών ερευνών σε πολλ*ς εξελιγμ*νες χώρες του κόσμου, στις Η.*.Α. σε μαζική κλίμακα, στη Μεγάλη Βρετανία και σε πολλ*ς άλλες χώρες.

*ολλά *χουν αλλάξει στον κόσμο από το 1987, όταν είχα εισηγηθεί κάποιους λόγους γι αυτή τη συγκάλυψη. Ιδιαίτερα, ο τερματισμός του ψυχρού πολ*μου άλλαξε ριζικά την αμοιβαία υποψία για πιθανό στρατιωτικό πλεον*κτημα, που *τρεφαν τόσο οι Η.*.Α., όσο και η Σοβιετική Ένωση. Τώρα θα εισηγηθώ τ*σσερεις λόγους που οδήγησαν κυβερνήσεις να φτάσουν στα άκρα για να αποκρύψουν τα αποτελ*σματα των δικών τους επειγόντων και λεπτομερών ερευνών σε μια περίοδο τουλάχιστο 50 ετών.

Ο πρώτος και πιο ευνόητος λόγος είναι το συντριπτικό αμυντικό/στρατωτικό πλεον*κτημα που θα είχε αμ*σως η πρώτη χώρα που θα ανακάλυπτε τα μυστικά αυτών των σκαφών. Το δεύτερο είναι ο παράγων της στρατιωτικής/πολιτικής αμηχανίας που θα ακολουθούσε την παραδοχή από οποιαδήποτε κυβ*ρνηση ότι στην ατμόσφαιρά μας υπάρχουν μη ανθρώπινα κατασκευάσματα, τα οποία από τεχνική άποψη είναι συντριπτικά ανώτερα από ο,τιδήποτε μπορούμε να παρατάξουμε και εναντίον των οποίων, αν είναι εχθρικά, δεν θα μπορούσαμε να αμυνθούμε. Το τρίτο πηγάζει από το δεύτερο: οι κυβερνήσεις φοβούνται ότι το κοινό μπορεί να πανικοβληθεί. Φοβούνται την πιθανή κατάρρευση της δομής της ισχύος, του νομικού συστήματος και των θρησκευτικών δοξασιών, αν παραδ*χονταν κάτι τ*τοιο. Ακόμα, σε ορισμ*νες χώρες μπορεί να προκύψουν αντιρρήσεις ως προς το ποιος θα ασχοληθεί με το θ*μα. Κατά κάποιο τρόπο μια ενδοκυβερνητική διαμάχη για εξουσία. Τα εμπορικά οφ*λη που μπορεί να προκύψουν από τον πρώτο Οργανισμό που θα σπάσει αυτό το παζλ είναι τόσο τεράστια και η παγκόσμια κυριαρχία που θα ακολουθούσε τ*τοια επιτυχία τόσο συντριπτική, που οι κυβερνήσεις πρ*πει να φοβούνται την παρ*μβαση ισχυρών εμπορικών και βιομηχανικών καρτ*λ πάνω από τα κεφάλια τους.

Κάθε μια από αυτ*ς τις πιθανότητες είναι λογική, ίσως όλες μαζί να είναι, και γνωρίζω *να πολύ ισχυρό αμερικανικό «μαγαζί» το οποίο δεν αμφιβάλλει ότι ο τελευταίος από τους ανωτ*ρω κινδύνους είναι πραγματικός. *ροσωπικά δεν πιστεύω ότι οι πιθανότητες να πανικοβληθεί ο κόσμος είναι υπολογίσιμες. Είτε δεν θα το πιστ*ψουν, είτε απλά θα το θεωρήσουν ως ακόμη *να κόλπο που σκαρφίστηκαν οι οικουμενικά μισητοί πολιτικοί αρχηγοί τους. Το πιο πιθανό είναι να σηκώσουν τους ώμους και να συνεχίσουν να ασχολούνται με το δύσκολο *ργο της επιβίωσης, με το να κερδίσουν το Λόττο, με το αρνητικό ισοζύγιο τους, με τις διακοπ*ς τους, ή και με τα τ*σσερα μαζί!

Όπως και να βλ*πετε τα πιο πάνω, και σαφώς υπάρχουν κι άλλα, το κοινό *δαφος είναι ότι υπήρξαν χιλιάδες, πιθανότατα δεκάδες χιλιάδες εμφανίσεις και συναντήσεις, ακόμη και διασώσεις συντριμμ*νων σκαφών, για τις οποίες υπήρξαν λεπτομερείς αναφορ*ς και κάποτε καταγραφ*ς με φωτογραφικ*ς μηχαν*ς και άλλα όργανα, απ’ όλο τον κόσμο, και τις οποίες καν*νας πια δεν μπορεί λογικά να αντικρούσει. Υπήρξαν μεγάλες *ρευνες, ορισμ*νες από τις οποίες διήρκεσαν πενήντα χρόνια, σίγουρα από τις κυβερνήσεις των Η.*.Α., Γαλλίας, Ρωσίας, Ιταλίας και Ισπανίας και πιθανότατα του Ηνωμ*νου Βασιλείου και άλλων χωρών. Στο τ*λος του δρόμου, όμως, δεν *χουμε σκληρή, επίσημη πληροφόρηση για να ζυγίσουμε με τα εκατοντάδες βιβλία από ιδιώτες ή ομίλους και αρκετά πρόσφατα τηλεοπτικά προγράμματα. Δεν πιστεύω ότι μπορεί πια να υπάρξει πειστική διάψευση περί κυβερνητικής συγκάλυψης. Εκείνο που ομολογώ ότι με ζορίζει, είναι το να βρω μια λογική δικαιολογία (για τη συγκάλυψη).

Υπογραφή:
ΧΙΛ-ΝΟΡΤΟΝ
************************************************** ********

Και για να μη μείνουμε στο ναυτικό, ας πάρουμε και λίγη... αεροπορία, τι είπε ο εφιάλτης του Γκ*ρινγκ (το 1954)

Air Chief Marshall Lord Dowding
Commander-in-Chief RAF Fighter Command
during the Battle of Britain

Αρχιπτ*ραρχος Λόρδος Ντάουντινγκ, Αρχηγός Διοίκησης καταδιωκτικών της RAF (Royal Air Force) στη μάχη της Βρετανίας (εναντίον της Λουφτβάφε).

«*ερισσότερες από 10,000 εμφανίσεις (UFO) *χουν αναφερθεί, η πλειοψηφία των οποίων δεν μπορεί να εξηγηθεί επιστημονικά... Είμαι πεπεισμ*νος ότι αυτά τα αντικείμενα υπάρχουν και ότι δεν *χουν κατασκευαστεί από οποιοδήποτε *θνος στη Γη».
************************************************** **********

Σημ: Ό,τι θ*λει πιστεύει ο καθ*νας, είναι θ*μα αντίληψης και προδιάθεσης. Χαίρετε...

ggeorge1
13/10/2011, 01:40
βρηκα και αυτο... το βαζω εκτος σειρας γιατι ειναι *ΟΛΥ επικαιρο...


Κοπροχώρι - Σκατοχώρι 0:0 (0:0)

*ριν πάμε στο σημερινό χαβαλ*, επιτρ*ψτε μου να απαντήσω σε μια διπλή ερώτηση που μου *γινε σ’ *να εστιατόριο: τι ψηφίζω και πώς βλ*πω τα πράγματα στις εκλογ*ς (Θε* μου!).

*ρώτα απ’ όλα, ουδ*ποτε ψήφισα σε βουλευτικ*ς εκλογ*ς στη ζωή μου και δεν σκοπεύω ν’ αρχίσω τώρα. Αυτός είναι *νας από τους λόγους που διατηρώ τη βρετανική υπηκοότητά μου. Η πολιτική της Ελλάδος και της Κύπρου με ενδιαφ*ρει, όσο μ’ ενδιαφ*ρει το ελληνικό και κυπριακό ποδόσφαιρο. Μηδ*ν ενδιαφ*ρον, με μία γερή και υγιή δόση απ*χθειας. Κατά τη γνώμη μου, ουδείς από τους υπάρχοντες πολιτικούς και τα υπάρχοντα πολιτικά κόμματα είναι ικανός ή άξιος να κυβερνήσει, είτε την Ελλάδα, είτε την Κύπρο. Ανθρωπάρια άνευ ουσίας, ανάξιοι, ανίκανοι, λειψοί, ποταποί, χαμερπείς, ξενόδουλοι με όλη τη σημασία των όρων. *άμε παρακάτω...

Δεν με ενδιαφ*ρει η πολιτική και οι πολιτικοί, οπότε κατ’ επ*κτασιν δεν «βλ*πω» και τίποτα. Στα αχαμνά μου! Υπάρχει, όμως, και *νας επιπρόσθετος λόγος που δεν ενδιαφ*ρομαι και επομ*νως... δεν βλ*πω και τίποτα. Όχι-όχι, δεν *χει να κάνει τίποτα με κλισ* όπως «όποιος κλ*ψει λιγότερα» και «όποιος και να βγει, τα ίδια και χειρότερα θα κάνει». Δεν μου πολυαρ*σουν τα κλισ*. Εξάλλου, για να λ*με τα πράγματα με τ’ όνομά τους, ο κάθε λαός *χει τους πολιτικούς που του αξίζουν, όπως και το ποδόσφαιρο που του αξίζει. Ναι, και το κουμάρι που του αξίζει! Είσαι ραγιάς; *άρε τετράδες με 50% συντελεστή! Εμ, μαλακίες να λ*με τώρα; Ο πολιτικός θα δράσει μ*σα στα πλαίσια που του ορίζει ο λαός. Αν υπήρχε *νας λαός που θα ήταν διατεθειμ*νος να κάνει πορεία στο Σύνταγμα με τις δεκάδες, εκατοντάδες χιλιάδες, με τις καραμπίνες στο χ*ρι και να στήσει καρμανιόλες στον ¶γνωστο Στρατιώτη, τότε οι πολιτικοί θα πρόσεχαν και θα υπηρετούσαν λαό και πατρίδα! Εφόσον ο λαός αν*χεται όσα αν*χεται και κάθε τ*σσερα χρόνια τρ*χει να ψηφίσει πράσινο, μπλε ή κόκκινο και ουρλιάζει συνθήματα κιόλας, ε, τι να κάνουμε, ας υποστεί τις συν*πειες. Τα τραβάει η ψυχούλα του, ο ραγιαδισμός του...

Τώρα, ο επιπρόσθετος, που μάλλον όμως είναι ο βασικός, λόγος που δεν με ενδιαφ*ρει τι γίνεται εδώ: είναι ο ίδιος για τον οποίο δεν θα με ενδι*φερε *νας αγώνας Κοπροχώρι - Σκατοχώρι για το περιφερειακό πρωτάθλημα Αράχωβας, ανήμερα των προημιτελικών του Κυπ*λλου Αγγλίας, ή του Τσάμπιονς Λιγκ. Δεν *χει σημασία τι γίνεται εδώ, όποιος και να είναι κυβ*ρνηση. Τα πλαίσια μ*σα στα οποία θα κινηθεί είναι πιο στενά απ’ όσο ο κορσ*ς μιας υπ*ρβαρης γκαρσόνας με *φεση στο σπαγ*τι μπολον*ζ, το μοσχάρι με χυλοπίτες και μπόλικο τυρί, το καταίφι και την πανακότα – όλα σε *να καθισιό και να μη ξεχνάμε και τ*σσερα τεταρτάκια κρασί!

Οι λαοί, απανταχού της Γης και όχι μόνο στην Ελλάδα, δεν *χουν πάρει χαμπάρι ακόμα τι γίνεται, πώς τους *χουν στημ*νους, πόσο *χει πλησιάσει η ώρα της κρίσεως. Τους *χουν αφαιρ*σει τα παραδοσιακά μ*σα συναλλαγής και τα αντικατ*στησαν με κωλόχαρτα των οποίων η γύμνια και η απαξία θα φανεί σύντομα. Όλα είναι μια φούσκα που περιμ*νει την καρφίτσα, που το ίδιο το κατεστημ*νο θα χρησιμοποιήσει, για να γίνει το «μπραφ»! Τους *χουν πηδήξει τις αξίες, οικονομικ*ς και ηθικ*ς, εκεί που δεν πάει άλλο. *ριν 50 χρόνια τα παιδιά περνούσαν τα βράδυα τους με βιβλία και ακούγοντας στη ζούλα μια Β*μπο, ή *να Φώτη *ολυμ*ρη στο ΕΙΡ (Ελληνικόν Ίδρυμα Ραδιοφωνίας), ενώ τώρα βλ*πουν πορνό και σαδομαζοχιστικ*ς ταινίες, μετά που θα παίξουν στοίχημα. Ο μόνος τρόπος για να καταφ*ρει αυτό που θ*λει το ανίερο κατεστημ*νο, είναι να ανεβάσει το όριο της ανεκτικότητας, να αμβλύνει τα ήθη, να πηδήξει συνειδήσεις. Και δεν μιλάει κανας σεμνότυφος τώρα, αλλά *νας γερόπορνος τζογαδόρος, που τα *κανε (και εξακολουθεί να τα κάνει) όλα στη ζωή του, εκτός από φόνο, πουστηλίκι και ηρωίνη. Όλα τ’ άλλα μ*σα! *οια η διαφορά; Ο γερόπορνος και η γενιά του είχαν από πίσω τους σεμν*ς, ολιγαρκείς οικογ*νειες, βαρβάτα σχολεία και άξιους δασκάλους, ήθη και *θιμα που όλα σε συνδυασμό σφυρηλάτησαν μ*σα τους μια αίσθηση δεοντολογίας, τι είναι σωστό και τι λάθος και, γενικά, ό,τι και να *καναν, πάντα υπήρχε το «κουδουνάκι» που *λεγε «ως εδώ και μη παρ*κει». Τώρα δεν υπάρχουν κουδουνάκια πιά, τίποτα δεν υπάρχει εκτός από πούτσες μπλε και πράσινες που κουδουνίζουν σε ροζ βαζάκια...

Ξ*ρετε, βρε, τι γίνεται γύρω σας; Έχετε πάρει χαμπάρι τι γίνεται στην Ιταλία, που στήθηκε *να ολοκληρωτικό καθεστώς κάτω από το πανό της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας; Ξ*ρετε τι συμβαίνει σε όλο τον κόσμο; *ου από μ*ρα σε μ*ρα οι Αμερικανοί θα ξυπνήσουν και θα καταλάβουν ότι τους πήρανε το American Dream και τους άφησαν ρ*στους; Θα είναι όμως αργά για οποιαδήποτε αντίδραση, ή αντίσταση...

*οιος *απανδρ*ου και ποιος Καραμανλής, ρε; *οιο *ΑΣΟΚ και ποια Ν*α Δημοκρατία; Θα καταλάβετε τι τρ*χει εδώ και πολύ καιρό, όταν μια μ*ρα ξυπνήσετε για να δείτε το Ευρώ σας να μην αξίζει τίποτε, όταν δείτε τα επιτόκια στο 25%, όταν δείτε τα χρηματιστήρια να μηδενίζονται, τις συντάξεις να αφανίζονται και τα ακίνητα να χάνουν το 75% της αξίας τους. Όταν στρίψουν τις στρόφιγγες του πετρελαίου προς το «0», όταν σας πουν: «Μηδ*ν ατομικ*ς ελευθερίες για να φάτε εσείς και τα παιδιά σας ό,τι σας βάλουμε στο πιάτο». Και τότε θα φανεί τι πραγματικά είναι ο οποιοσδήποτε Γιωργάκης, Κωστάκης, Νικολάκης και Δημητράκης. Ζερό εις το πηλίκον, αυτό είναι όλοι. ¶νευ ουσίας, άνευ σημασίας, άνευ πραγματικής εξουσίας...

matchnik
17/10/2011, 09:11
Καλημ*ρα. 10 χρόνια πίσω...
ΧΡΗΜΑΣ*ΟΡ ΔΕΥΤΕΡΑ 15 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2001
ΔΕΥΤΕΡΑ ΜΕ ΤΟΝ ΓΙΩΡΓΟ *ΑΡΑΣΚΕΥΑ
Ο «ΓΚΟΥΡΟΥ» ΤΟΥ ΤΖΟΓΟΥ ΣΑΣ ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΕΙ

Ο ΣΩΣΤΟΣ Μ*ΟΥΚ ΔΕΝ …*ΕΘΑΙΝΕΙ !

Τι είχες Γιώργο, τι είχα πάντα! *άλι *αρασκευή, γράφω, για τεχνικούς λόγους, και ούτε καν τι *κανε η Ντούισμπουργκ κόντρα στην Καρλσρούη ξ*ρω!
‘Εχοντας κοιτάξει τα μεσοβδόμαδα αποτελ*σματα, για καθαρά επαγγελματικούς λόγους, διότι ποσώς με ενδι*φεραν προσωπικά, μάλλον θα είχαμε κηδείες, του…τρίτου είδους αυτή τη φορά. Δεν είδα κάτι σοβαρό να σπάει, κυρίως στο Τσάμπιονς Λιγκ, όπου η ισοφάριση της Μπάγερν θα ήταν το τελευταίο καρφί στο ξύλινο κουτί που συνοδεύει τον άνθρωπο εις τόπον χλοερόν.
Β*βαια, οι μπουκ δεν πεθαίνουν εύκολα. Μάλλον ποτ* δεν πεθαίνουν , τουλάχιστον οι σωστοί! Τα φ*ρετρα τους είναι πολλαπλής χρήσεως και με αιώνια εγγύηση. Τι να το κάνεις το σκ*το ΄’εφ’όρου ζωής΄΄ , όταν δεν υπάρχει θάνατος; Κάθε φορά που μπαίνουν μ*σα στο κουτί με σατ*ν ταπετσαρία και μαξιλάρια από πούπουλα χήνας για κάνα υπνάκο, χαλαρώνουν και μια βίδα ή ανοίγουν ν*α τρύπα με χρυσό τρυπανάκι, όπως οι τρύπες που ανοίγαμε με τα σκουριασμ*να τρυπάνια των παππούδων μας στις ξύλινες καμπίνες του ΄΄Φαλήρου΄΄ στην Αμμόχωστο, όπου *μπαιναν για να φορ*σουν ή να βγάλουν, τα μπικίνι τους Ισπανίδες ΄΄καλλιτ*χνιδες΄΄ (κοινώς αρτίστες σε καμπαρ*) και πάθαιναν την πλάκα τους, διότι νόμιζαν ότι ξεντύνονταν ανάμεσα σε τοίχους από ελβετικό τυρί *μενταλ (αυτό με τις τρύπες και την ψηλή χοληστερόλη)!
Καταλάβαιναν αμ*σως τι *τρεχε-περπατημ*νες ήντουσαν οι σενιόρες- *σπαγαν την πλάκα της ζωής τους με τα μαθητούδια κι άντε να βγείς την επαύριον στα λατινικά και να αρχίσεις τα dum spiro spero και τα Hannibal ante pugnam! Δεν υπάρχουν πια Ισπανίδες ΄΄καλλιτ*χνιδες΄΄, αυτ*ς μ*νουνε στην Ανδαλουσία και παντρεύονται, ενώ την θ*ση τους πήραν Σλοβάκες και Λιθουαν*ς, που ανακάλυψαν ότι ο Μάρξ και ο Λ*νιν ήταν καλοί μ*χρις ενός σημείου, αλλά *χουμε και δουλειά και θ*λουμε και μπλουτζίν Armani. Και οι καμπίνες είναι από μπετόν που ούτε με τρυπάνι από παλλάδιο σε κομπρεσ*ρ δεν μασάνε! Γεράσαμε κιόλας. ΄Ασε…
Οι μπούκ είναι τα μόνα όντα που *χουν κηδείες πεντ*ξι φορ*ς τον χρόνο, αλλά όλες είναι πρόβες για τη μεγάλη και τελειωτική κηδεία που αναβάλλεται αβ*ρτα από την ημ*ρα που ο’Αβελ είχε βάλει στοίχημα με τον Κάιν ότι ο σουγιάς του δεν *κοβε (κι *χασε παταγωδώς!). ‘Οσο υπάρχουν θνητοί που τρ*χουν για να προσφ*ρουν το αθώο αίμα τους στους κατ’εξοχήν βρικόλακες, αυτοί τον χαβά τους! Αγνό αίμα χωρίς παγάκια και με αρτηρίες για καλαμάκια!
Τι βαμπίρ και τι Τρανσυλβάνιες μου τσαμπουνάτε…Τούτοι οι βρικόλακες είναι το κάτι άλλο. Ούτε σκόρδα τους πιάνουν, ούτε φως, ούτε νερό, ούτε παλούκι στην καρδιά. Αυτοί *χουν όλα τα σωστά παλούκια από βαμβάκι και τα σφυριά από μαλλί της γριάς (δώστου γ*λιο ο *αρασκευούλης και τον κοιτάει ο υδραυλικός-που ήρθε να φτιάξει κάτι ή μάλλον να το χαλάσει κι άλλο-να γελάει μόνος του πάνω στο κομπιούτερ κι απομακρύνεται για καλό και για κακό!).
*ροχθ*ς με είχε πιάσει άλλο άγριο γ*λιο με *να άρθρο που μου είχαν στείλει με φαξ. Ο γραφιάς είχε κάνει δριμύτατη επίθεση εναντίον του Ο*Α* για γκανιότες και τ*τοια. Είχε γράψει και ανακρίβειες, για παράδειγμα ότι ο Ο*Α* παίζει με 50% γκανιότα. Στα τριπλά ο Ο*Α* παίζει με 34%.,ενώ οι ξ*νοι με 30% Το 4% μας *φαγε; Αντί να κλατάρει ο παίκτης σε *ναν χρόνο δηλαδή, θα κλατάρει σε *ναν χρόνο και…14 ημ*ρες. Α, ναι! Οι ξ*νοι παίζουν και μονά. Το ξεχάσαμε αυτό! Το τι παίζεις δεν *χει και μεγάλη σημασία, αν ταυτόχρονα δεν παίρνεις βαρβάτο παιχνίδι. Τι να το κάνω το μονό, όταν δεν μπορώ να το παίξω χοντρά;
Εκείνο που με *κανε να γελάσω, όμως, είναι ότι καν*νας γραφιάς δεν *χει τα κότσια να πει στον μικρομεσαίο παίκτη : «Αγόρι μου, είσαι χαμ*νος από χ*ρι. Είτε με 30% γκανιότα παίξεις, είτε με 34% είτε με 50%, το κεφάλι σου είναι κομμ*νο. Ο χρόνος που θα χρειαστεί για να κλατάρεις διαφ*ρει αλλά το κλατάρισμα είναι στάνταρ! Αν παίζεις μικροποσά για να περνάς την ώρα σου, ούτε γάτα ούτε ζημιά. Αν, όμως παίζεις μεροκάματα, παράτα το κουμάρι και σπίτωσε καμιά ερωμ*νη, που μακροχρόνια θα είναι φτηνότερη υπόθεση. Τουλάχιστο θα σου μείνει και λίγη χειροπιαστή ευχαρίστηση΄΄! Αυτό καν*νας ΄΄ειδήμονας΄΄ δεν το λ*ει…

matchnik
18/10/2011, 11:03
Καλημ*ρα. Το παρακάτω κομμάτι το θεωρώ *να πιο τα πιο «διδακτικά» του μάστορα.
ΧΡΗΜΑΣ*ΟΡ Δευτ*ρα 24 Σεπτεμβρίου 2001

«ΦΟΥΑ ΓΚΡΑ ΜΕ Σ*ΛΗΝΑΝΤΕΡΟ»

Μία από τα ίδια, που λ*νε. Αυτή η εβδομάδα είναι πιστό αντίγραφο της προηγούμενης, με Αγγλία, Τσάμπιονς Λιγκ και β*βαια το επάρατο κύπελλο Ου*φα την **μπτη. Αυτό δεν το πάω με τίποτε και από ότι είδα την **μπτη πολύ καλά κάνω! Την ώρα που το γράφω αυτό (*αρασκευή πρωί), ούτε κατά διάνοια να κάτσω να δω *στω την Αγγλία την Τρίτη. Ολόκληρη αγωνιστική μεσολαβεί, να μην είμαστε και επιπόλαιοι. Οπότε μ*νει το μπλα-μπλά.
Μου *χουν πει ότι φάσκω και αντιφάσκω σχετικά με το ποιόν συμφ*ρει το μεγάλο κουπόνι, διότι από τη μια λ*ω ότι συμφ*ρει τον μπουκ και από την άλλη τον παίκτη!
Μια μικρή διευκρίνιση είναι απαραίτητη : με τη λ*ξη «παίκτης», εννοώ αυτόν που παίζει σοβαρά, που *χει κατασταλάξει κάπου, ξ*ρει τι τον πάει και τι όχι και αφιερώνει τον απαραίτητο χρόνο για μελ*τη.
Και μια παρ*νθεση : ο «επαγγελματίας παίκτης», *νας όρος που χρησιμοποιείται συχνά και επιπόλαια, δεν κάνει κάτι άλλο για τον επιούσιο. Όπως κάνει ο επαγγελματίας μουσικός με τη μουσική και ο ποδοσφαιριστής με την μπάλα, *τσι και ο επαγγελματίας παίκτης ασχολείται αποκλειστικά με το στοίχημα για τα προς το ζην. ‘Αμα δουλεύεις στη ΔΕΗ ή στο υπουργείο Συγκοινωνιών και ταυτόχρονα παίζεις στοίχημα, τότε, ανεξάρτητα από συχνότητα και από ποσά, δεν είσαι επαγγελματίας παίκτης. Είσαι ερασιτ*χνης! Κλείνει η παρ*νθεση.
Ο μπουκ και ο σοβαρός παίκτης, λοιπόν, δεν βρίσκονται αναγκαστικά σε αντίθετα στρατόπεδα. Μπα! Χ*ρι με χ*ρι πάνε. Και οι δύο εξαρτώνται από τον μ*σο παίκτη, τη μάζα : ο μεν μπουκ, για να κερδίσει τα πολλά από τους ασόβαρους και να χάσει πολύ λίγα σε σύγκριση-αν τελικά χάσει- με τους σοβαρούς, παίκτες, που με τη σειρά τους θ*λουν να «διατηρείται» ο μπουκ για να βγάζουν μεροκάματο.
Το μικρό κουπόνι, λοιπόν, είναι κακό για μπουκ και σοβαρούς παίκτες. Αν υπάρχουν καμιά δεκαριά αγώνες, με 3 καλά φαβορί και κάτσουν όλα, ο μπουκ τα *χασε χοντρά, του τα πήρε ο κάθε τζογαδόρος και το σκυλί του. Τώρα θα μου πείτε ότι, αν από τα τρία καλά φαβορί σπάσουν *να-δύο, ματσώθηκε ο μπουκ, ενώ αν σπάσουν και τα τρία *κανε τα παλούκια του χρυσά. Σωστό αυτό, αλλά εδώ π*φτουμε σε άλλη κατηγορία τζόγου, στο κορώνα-γράμματα.
Ο μπουκ δεν τζογάρει. Ματσώνεται *τσι και αλλιώς, μακροχρόνια. Δεν χρειάζεται να σπάνε τρία φαβορί σε δ*κα αγώνες και να ουρλιάζουν οι τζογαδόροι ότι τους τα στήσανε! Εξάλλου, στο μικρό κουπόνι ο τζίρος του θα είναι μικρός. Ο μπουκ προτιμά *να μεγάλο κουπόνι, με το οποίο θα δημιουργηθεί μεγάλος τζίρος, γνωρίζοντας ότι *να ποσοστό των πολλών φαβορί θα σπάσει. Safety in numbers το λ*νε οι Εγγλ*ζοι, δηλαδή ασφάλεια σε αριθμούς ή μεγ*θη.
Από την πλευρά του, ο σοβαρός παίκτης προτιμάει κι αυτός το μεγάλο κουπόνι, διότι του προσφ*ρει επιλογή. Άλλο να επιλ*γεις από 10 αγώνες και άλλο από 50. Β*βαια, και ο ασόβαρος παίκτης προτιμά μεγάλα κουπόνια, αλλά για άλλο λόγο.
Όπως ο λαίμαργος προτιμά τσιμπούσια με πιάτα από πατ* ντε φουά γκρά μ*χρι σπληνάντερο και από τζατζίκι μ*χρι φραγκόκοτα και ροφό πλακί, *τσι και ο τζογαδόρος γουστάρει μεγάλα κουπόνια, που περι*χουν από κύπελλο Θιβ*τ μ*χρι Τσάμπιονς Λιγκ και από 2η κατηγορία Βαζουτολάνδης και Σούπερ Καπ Μπαγκλαντ*ς μ*χρι Καμπιονάτο.
‘Εχετε παραβρεθεί καμιά φορά σε τσιμπούσι, όπου ο *νας σπρώχνει για να γεμίσει το πιάτο του λες και είναι τετραώροφη πολυκατοικία και κοιτάζει και τα πιάτα των άλλων για να βεβαιωθεί ότι δεν *χει αφήσει κάτι πίσω, ενώ κάποιος άλλος πλησιάζει διακριτικά το τραπ*ζι, βάζει στο πιάτο του δύο φ*τες ζαμπόν και λίγη μουστάρδα και απομακρύνεται εξίσου διακριτικά; Ο πρώτος κάθεται με άλλους και τρώει, πίνει, λιγδώνει μουστάκι, γυαλιά, πουκάμισο και γραβάτα και σκασμό δεν βγάζει, ενώ ο δεύτερος κάθεται σε μια γωνιά, μόνος του, μασάει με κλειστό στόμα μη δίνοντας το πούπουλο μιας φραγκόκοτας ή το λ*πι ενός ροφού και στο τ*λος αφήνει και λίγο ζαμπόν στο πιάτο.
*ερίπου για το ίδιο πράγμα μιλάμε. Υπάρχει λαιμαργία και στο κουμάρι, αυτή που …παχαίνει τους μπουκ. Και ξ*ρετε, β*βαια, ποιόν πιάνουν αργότερα τα πεπτικά, τα ρεψίματα και τα κοψίματα και τα αχ-βαχ και ποιος κοιμάται τον ύπνο του δικαίου σαν αρνάκι άσπρο και παχύ, που δεν *χει γίνει σπληνάντερο.

ggeorge1
28/10/2011, 02:55
ακομα μερικα του Μαστορα, που ειναι σαν να γραφτηκαν σημερα...


Ήτανε πολύ παλιά η ιδ*α...

Ν’ ανοίξουμε την εβδομάδα με κάτι διαφορετικό που... δεν είναι! Το πετρ*λαιο στα 59 δολάρια το βαρ*λι και οδεύει προς τα 70. Η Ευρωπαϊκή Ένωση ουσιαστικά διασπάστηκε με πρωταγωνιστή τον Τόνι Μπλερ και τη Μεγάλη Βρετανία. Οι παλιοί θα θυμούνται τη σθεναρή άρνηση των τότε εταίρων, κυρίως των Γάλλων, στην είσοδο της Μεγάλης Βρετανίας στην ΕΟΚ και το περίφημο «non» του Στρατηγού Ντε Γκωλ. Μπήκε, όμως, η Μεγάλη Βρετανία, *γινε ο ρυθμιστής, αν όχι η κυρίαρχος δύναμη, όντας κώλος και βρακί με τις Η.*.Α., και ως αποτ*λεσμα *χουμε σήμερα μια Ευρωπαϊκή Ένωση σε αδι*ξοδο, χωρίς προϋπολογισμό. Και η Μεγάλη Βρετανία είναι εκτός ΟΝΕ διατηρώντας τη λίρα της, ενώ το Ευρώ άρχισε να υποχωρεί *ναντι του δολαρίου, με συν*πεια η αύξηση στην τιμή του πετρελαίου να είναι πιο αισθητή στις χώρες της ΟΝΕ. Η Φάρα καλά κρατά, ενώ το κ*ντρο των αποφάσεων είναι το Λονδίνο και ΟΧΙ η Ουάσινγκτον ή η Νεα Υόρκη! Για τσιράκια *χουν οι Εγγλ*ζοι τους Γιάνκηδες, για καραγκιόζηδες. Μήπως εκδικούνται τώρα οι Εγγλ*ζοι τους Γάλλους για το «όχι» τους τότε, μιας και ποτ* δεν *τρεφαν μεγάλη συμπάθεια ο *νας λαός για τον άλλο; Μπα! Στα σχ*δια της Φάρας δεν χωράνε συναισθηματισμοί...

*άντως, εγώ σας το *χω πει εδώ και πάααρα πολύ καιρό: τα αχνάρια του φιδιού είναι πασιφανή, σε όποιον θ*λει να τα δεί. Θα επ*λθει *νας τ*τοιος οικονομικός Αρμαγεδδών, που το κραχ του μεσοπολ*μου θα φαντάζει σαν τζαμπορί προσκόπων σε άλσος. *ροσχεδιασμ*να πράγματα. Η παγκόσμια οικονομική κατάρρευση – και τα επακόλουθά της - θα είναι το προτελευταίο βήμα προς την παγκοσμιοποίηση. *ροτελευταίο, μόνο αν δεν πετύχει ολοκληρωτικά. Τότε το τελευταίο θα είναι μια πλαστή απειλή από το διάστημα. Θα δείτε σόου λ*ιζερ στους αιθ*ρες από τη Φάρα, τύφλα να ‘χει η τελετή *ναρξης της Ολυμπιάδας. Αν δεν πετύχει η οικονομική κατάρρευση, είπαμε, που μάλλον θα πετύχει. Διότι με το χρήμα να χάνει την αξία του, με τα ακίνητα να ξεφτιλίζονται, με τις συντάξεις να μην αγοράζουν ούτε τσιγάρα, με την ανεργία πιθανό στο 30%, τα επιτόκια στο 20-25% και με κάτι πολ*μους εκεί κι εδώ, γονατάνε οι πάντες. Το πρόβλημα είναι ότι ο περισσότερος κόσμος ΔΕΝ μπορεί να συνδ*σει γεγονότα του κάπως μακρινού παρελθόντος με το παρόν, διότι ΔΕΝ αντιλαμβάνεται ότι το πρόγραμμα της Φάρας είναι πολύ μακροχρόνιο, ότι οι μπόσικοι σχεδιάζουν δεκαετίες, αν όχι αιώνες μπροστά. Θα με θυμηθείτε...

Γι αυτούς, όμως, που δεν γνωρίζουν κάποια σημαντικά πράγματα, να (αντι)γράψουμε δυο τρεις αράδες. Βρε, άστε τον... εθνάρχη και τους μακαρισμούς, θα *ρθει η ώρα που θα δαγκώνετε το *να σας και θα πονάνε και τα είκοσι με την Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά θα είναι αργά! Αυτό που *χουμε σήμερα εξελίχθηκε από μια ζώνη ελευθ*ρου εμπορίου που ονομαζόταν Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα (ΕΟΚ) ή Κοινή Αγορά. Το παρόν υπερκράτος δεν μπορούσε να προβλεφθεί από τον πολύ κόσμο τότε. Έτσι δουλεύει η Φάρα, βήμα με βήμα. Αν ο Αδόλφος Χίτλερ κ*ρδιζε τον πόλεμο, είχε *τοιμο οικονομικό σχ*διο για την Ευρώπη. Το όνομά του ήταν Europaische Wirtscraft = gemeinschaft. Η μετάφρασή του; Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα - ΕΟΚ! Έχασε μεν ο Χίτλερ τον πόλεμο (τουλάχιστο *τσι λ*νε!), αλλά πάλι είχαμε το ίδιο σχ*διο, την ίδια οικονομική πολιτική. Γιατί; Διότι ήταν το σχ*διο της Φάρας για όποιον κ*ρδιζε τον πόλεμο, αφού και οι δύο πλευρ*ς είχαν τον ίδιο χρηματοδότη.

Ξ*ρετε πόσο παλιά πάει η ιδ*α των ενωμ*νων κρατών της Ευρώπης με κεντρικό *λεγχο; Το βρήκατε! Στον 12ο και 13ο αιώνα και τους Σταυροφόρους! ¶λλαξε ο Μανολιός τα ρούχα, αλλά όχι την ιδ*α. Τι Σταυροφόροι, τι Μασόνοι (το ίδιο πράγμα είναι), τι Λ*σχη Μπίλντερμπεργκ και μπράβο Γιωργάκη για την πρόσφατη ομιλία σου στη λ*σχη για το *ού *άει η Ευρώπη, ακροφλαβίνη θα χρειάστηκαν από το ξύσε-ξύσε όσοι ήταν παρόντες! Τ*λος πάντων, τρεις ήταν οι άνθρωποι πίσω από την ιδ*α της δημιουργίας της ΕΟΚ για λογαριασμό της Φάρας: Ο Ζαν Μονν*, ο Αυστριακός κόμης Ρ.Ν. Κούντενχοφε-Καλ*ργκι (μπας και παλιά είχε μπει κανας Καλλ*ργης στην οικογ*νεια;) και ο *ολωνός «σοσιαλιστής» Γιόζεφ Ρ*τινγκερ, που είχε βοηθήσει το ναζιστή πρίγκηπα Βερνάρδο να στήσει τη Λ*σχη Μπίλντερμπεργκ. Εκείνος που μας ενδιαφ*ρει περισσότερο, όμως, είναι αυτός ο Κουντενχόφε - Καλ*ργκι. Είχε βαφτιστεί Ριχάρδος προς τιμή του συνθ*τη Ριχάρδου Βάγκνερ, για τον οποίο ο Χίτλερ είχε πει ότι, για να καταλάβει κάποιος τη ναζιστική Γερμανία, *πρεπε πρώτα να καταλάβει το Ριχάρδο Βάγκνερ. Ένας στενός φίλος του πατ*ρα του κόμητα ήταν ο Θεόδωρος Χερτζλ, ο κατ’ εξοχήν ιδρυτής του Σιωνισμού (αν και οι Ρότσιλντ, και όχι μόνον, είχαν μπόλικα να κάνουν μ’ αυτό).

Ο κόμης, λοιπόν, είχε γράψει *να βιβλίο το 1923 που καλούσε για ενοποίηση της Ευρώπης στα Ηνωμ*να Κράτη της Ευρώπης. Ο τίτλος του βιβλίου ήταν Pan Europa (*αν-Ευρώπη) και ο Κουντενχόφε – Καλ*ργκι ίδρυσε την *ανευρωπαϊκή Ένωση με παραρτήματα σε όλη τη γηραιά ήπειρο, με την υποστήριξη του πρώτου μεγάλου κράχτη της παγκοσμιοποίησης, του Συνταγματάρχη Χάους (δείτε παλαιότερα κομμάτια), και του Χ*ρμπερτ Χούβερ. *οιος χρηματοδότησε τον Κουντενχόφε – Καλ*ργκι; Μα, εκείνοι που χρηματοδότησαν τον Χίτλερ, τον Λ*νιν και τον Τρότσκι, β*βαια!!! Λ*ει ο κόμης στην αυτοβιογραφία του:

«Στις αρχ*ς του 1924, πήραμε μια κλήση από το βαρώνο Λουί ντε Ρότσιλντ. Ένας από τους φίλους του, ο Μαξ Βάρμπουργκ (σ.σ. ο τραπεζίτης του Χίτλερ), είχε διαβάσει το βιβλίο μου και ήθελε να μας γνωρίσει. *ρος μεγάλη *κπληξή μου, ο Βάρμπουργκ πρόσφερε αυθόρμητα 60,000 χρυσά μάρκα για να τακτοποιηθεί οικονομικά το κίνημα τα πρώτα τρία χρόνια. Ο Μαξ Βάρμπουργκ, που ήταν *νας από τους πλ*ον διακεκριμ*νους και σοφούς ανθρώπους που *χω συναντήσει ποτ*, είχε μια αρχή να χρηματοδοτεί τ*τοια κινήματα. Διατήρησε ειλικριν*ς ενδιαφ*ρον για την *αν-Ευρώπη σε όλη του τη ζωή. Ο Μαξ Βάρμπουργκ ήταν που κανόνισε το ταξίδι μας στις Η.*.Α. το 1925, για να με συστήσει στους *ολ Βάρμπουργκ και Μπ*ρναρντ Μπαρούχ (σ.σ. επίσης Εβραίοι διεθνείς τραπεζίτες/Φάρα)».

Φίλοι και φίλες, μιλάμε για αρχ*ς της δεκαετίας του ’20, σωστά; Τότε είχαν μπει οι βάσεις για την Ε.Ε. (η κεντρική ιδ*α ήταν πολύ πιο παλιά). Τα ίδια πρόσωπα, πανάθεμά τους: Βάρμπουργκ, Ρότσιλντ, Μπαρούχ, Μόργκαν. Βρε, ποιος Χίτλερ, ποιος Λ*νιν και Τρότσκι, ποια Σοβιετική Ένωση και Ευρωπαϊκή Ένωση, τα ίδια άτομα ήταν πίσω απ’ όλους και όλα – η Φάρα! Και κάτσετε να ευλογείτε τον... εθνάρχη για την είσοδο της Ελλάδος στην Ε.Ε.! Όσο για τους κουμπάρους κάτω, ουουουουουου... Εκεί να δείτε θρήνους και οδυρμούς, όταν η λίρα Κύπρου γίνει Ευρώ! Δεν ασχολούμαι με την είσοδο της Τουρκίας, διότι όπως πάνε τα πράγματα, πιθανό να μην αντ*ξει τόσο στο χρόνο η Ε.Ε. Αν αντ*ξει, τότε θα βαρ*σει οριστική διάλυση με την είσοδο των εφ*ντηδων. Λ*τε να μην είναι αυτό στο σχ*διο;

ggeorge1
28/10/2011, 02:55
Καρφί δεν του καιγόταν...

Είναι αδύνατο να καταλάβει κανείς την παγκόσμια συνωμοσία, αν πρώτα δεν κατανοήσει το μηχανισμό του διεθνούς νομισματικού συστήματος. Αυτό δεν διδάσκεται στα σχολεία και καν*νας οικονομολόγος του κατεστημ*νου, ή παρουσιαστής τηλεοπτικού δελτίου ειδήσεων θα αναφ*ρει ποτ* (αν ο παρουσιαστής το *χει καταλάβει ο ίδιος και δεν προτιμά ν’ ασχολείται με λιγότερο ζόρικα θ*ματα, όπως το Γιουροβίζιον και οι φωτογραφίες της Έλενας *απαρίζου σε ροζ ιστοσελίδες!). Οι περισσότεροι δεν ξ*ρουν τι τρ*χει, διότι *χουν προγραμματιστεί από το εκπαιδευτικό σύστημα να πιστεύουν σε βλακείες, ενώ άλλοι απλά δεν θ*λουν να γνωρίζει ο κόσμος. Η βάση του τεχνάσματος για μια παγκόσμια κυβ*ρνηση, για *να στρατό, μια τράπεζα και *να νόμισμα είναι χτισμ*νη πάνω στη φανταστική απάτη που λ*γεται τραπεζικό σύστημα.

Στις τράπεζες *χει δοθεί το δικαίωμα να «δημιουργούν» λεφτά, ανύπαρκτα λεφτά γνωστά ως «πίστωση». Δεν τους στοιχίζει τίποτα, αλλά από τη στιγμή που αυτή η πίστωση θα μπει σε θεωρητική ύπαρξη, οι τράπεζες αρχίζουν να χρεώνουν τόκους. Αυτό είναι το σύστημα που ελ*γχει τη ζωή όλων μας. Το πράγμα, όμως, δεν σταματά εδώ. Όταν πάρεις *να δάνειο, ας πούμε 30,000 Ευρώ, η τράπεζα «δημιουργεί» πίστωση για το μ*γεθος του δανείου. Θεωρητικά, αυτά είναι ν*α λεφτά. Δεν θα πληρώσεις, όμως, μόνο 30,000 Ευρώ, διότι *χεις και τους τόκους. Ο τόκος δεν «δημιουργείται» από την τράπεζα, αλλά πρ*πει να βρεθεί από αλλού. Από πού; Από το χρήμα και την πίστωση που ήδη κυκλοφορεί!

Με αυτό τον τρόπο, από τον καιρό που καθιερώθηκε αυτό το τρελό τραπεζικό σύστημα, ο πραγματικός πλούτος του πλανήτη απορροφείται από το τραπεζικό σύστημα με τη μορφή των τόκων που πληρώνονται για κάθε δάνειο σε κάθε πρόσωπο, επιχείρηση ή κυβ*ρνηση. Αυτό επιτρ*πει στις τράπεζες να δανείζουν ακόμα περισσότερα ανύπαρκτα λεφτά και να χώνουν τον κόσμο ακόμα περισσότερο σε χρ*η. Ο πλούτος και η ικανότητα για πίστωση που *χουν συσσωρεύσει οι τράπεζες είναι π*ραν καθε κατανόησης, ξεπερνούν κατά πολύ και αυτ*ς τις Η.*.Α., την πιο πλούσια χώρα στον κόσμο. Στην πραγματικότητα, οι τραπεζίτες είναι οι ιδιοκτήτες των Η.*.Α. και σχεδόν κάθε άλλης χώρας στον κόσμο. Οι τραπεζίτες *χουν χρησιμοποιήσει το βουνό του πλούτου και της πίστωσης για ν’ αγοράσουν και να ελ*γξουν τις εταιρίες πετρελαίου, πολυεθνικ*ς κάθε είδους, τα ΜΜΕ, τις βιομηχανίες όπλων, τις φαρμακευτικ*ς εταιρίες, τους πολιτικούς, τους πολιτικούς «συμβούλους» και ουσιαστικά ο,τιδήποτε είναι αναγκαίο για να ελ*γχουν τον κόσμο. Οι ίδιες λίγες οικογ*νειες τα *χουν όλα! Κρύβουν την πραγματικότητα πίσω από οργανισμούς-βιτρίνες, το πλ*γμα των εταιριών τους και των μαριονετών συμβούλων τους και υποστηρίζονται στην επιθυμία τους για μυστικότητα από τα παθητικά ΜΜΕ και το εκπαιδευτικό σύστημα.

Οι Ροκφ*λερ και οι Ρότσιλντ ελ*γχουν *να φανταστικό δίκτυο από τράπεζες, εταιρίες πετρελαίου, πολυεθνικ*ς, αεροπορικ*ς εταιρίες και δεκάδες άλλους οργανισμούς. Η Τράπεζα Τσ*ις Μανχάταν των Ροκφ*λερ και Ρότσιλντ *χει αρκετή δύναμη για να προκαλ*σει από μόνη της *να παγκόσμιο οικονομικό πανικό. Το 1995 η Τσ*ις συγχωνεύτηκε με την Κ*μικαλ Μπανκ (Chemical Bank), η οποία είχε ήδη απορροφήσει τη Μανιουφάκτιουρερς Χάνοβερ (Manufacturers Hanover). Η συγκ*ντρωση δύναμης είναι απίστευτη. Όμως, αυτοί που ελ*γχουν τ*τοιες αυτοκρατορίες κρύβονται πίσω από άλλους, πίσω από ιδρύματα, οργανισμούς και εταιρίες. Η ικανότητα των Ροκφ*λερ να κρύβουν την *κταση της δύναμής τους είναι φαινομενική. Αυτή των Ρότσιλντ, όμως, προσεγγίζει την ιδιοφυία! Κυρίως από τον 2ο *αγκόσμιο *όλεμο, προσπάθησαν να προβάλουν μια εικόνα παρακμάζουσας δύναμης, που δεν παίζει πια στη μεγάλη λίγκα. Αυτοί, όμως, είναι Η μεγάλη λίγκα, μαζί με κάποια άλλα στοιχεία της παγκόσμιας ελίτ.

Με τον *λεγχο της δημιουργίας της πίστωσης, οι τραπεζίτες μπορούν να προκαλ*σουν οικονομικ*ς ακμ*ς και παρακμ*ς, ανθίσεις και υφ*σεις σε εθνικό και διεθν*ς επίπεδο. Μια οικονομική ύφεση ΔΕΝ προκαλείται από από μια κατάρρευση στη ζήτηση για αγαθά και υπηρεσίες. Ο κοσμάκης δεν αποφασίζει ξαφνικά ότι δεν θ*λει πια να εργαστεί, ή ν’ αγοράσει προϊόντα. Η οικονομική ύφεση προκαλείται όταν δεν υπάρχει αρκετό «χαρτί» ή ηλεκτρονικό χρήμα σε κυκλοφορία για να πληρωθούν αγαθά και υπηρεσίες. Και ποιος ελ*γχει τα λεφτά/πίστωση σε κυκλοφορία; Οι τράπεζες! Αν θ*λουν να προκαλ*σουν μια ύφεση για τους απώτερους σκοπούς τους, όπως λόγου χάρη στην προπολεμική Γερμανία και τις Η.*.Α., παίρνουν μ*τρα για τη μείωση του χρήματος σε κυκλοφορία. Μειώνουν τα δάνεια και αυξάνουν τους τόκους! Σε τ*τοιες παριπτώσεις, τα κ*ρδη για τους μεγαλοτραπεζίτες είναι υπ*ρογκα. Διότι ο κόσμος εξακολουθεί να πληρώνει τόκους για δάνεια που είχε πάρει πριν την ύφεση και, αν δεν πληρώσει, τότε οι τράπεζες παίρνουν την περιουσία του τζάμπα. Τζάμπα, διότι οι αξίες των ακινήτων π*φτουν σε μια ύφεση! Και με κάθε πληρωμή τόκων κατά τη διάρκεια μιας ύφεσης, ακόμα περισσότερα λεφτά αποσύρονται από την κυκλοφορία, δεν επανακυκλώνονται με ν*α δάνεια και *τσι η ύφεση μεγαλώνει!

Αυτή η διαδικασία μείωσης του χρήματος σε κυκλοφορία, με επακόλουθο την οικονομική ύφεση, παρατηρείται συνεχώς. Οι οικονομολόγοι της Φάρας και τα σκυλάκια τους, οι πολιτικοί, πιπιλάνε την καραμ*λα ότι η ύφεση είναι μ*ρος ενός «οικονομικού κύκλου». Βλακείες και ασυναρτησίες! Τη δεκαετία του ’30, εκείνη η φοβερή ύφεση, λόγω της οποίας άνδρες, γυναίκες και παιδία πείνασαν σε μια γη της επαγγελίας όπως οι Η.*.Α., προκλήθηκε από τις τράπεζες που αφαίρεσαν χρήματα από την κυκλοφορία και αρνήθηκαν πιστώσεις. Δεν ήταν διότι ο κόσμος δεν ήθελε να φάει, αλλά διότι χρήματα είχαν αφαιρεθεί τεχνικά από την κυκλοφορία. Ένας «εκ των *σω», ο Ρόμπερτ Χ. Χ*μχιλ της Ομοσπονδιακής Αποθεματικής Τράπεζας της Ατλάντα είπε:

«Αυτή είναι μια συγκλονιστική σκ*ψη. Είμαστε απόλυτα εξαρτημ*νοι από τις εμπορικ*ς τράπεζες. Κάποιος πρ*πει να δανειστεί το κάθε δολάριο που βρίσκεται σε κυκλοφορία, σε ρευστό ή πίστωση. Αν οι τράπεζες δημιουργήσουν μπόλικο συνθετικό χρήμα ευημερούμε, αν όχι, πεινάμε. Είμαστε απόλυτα χωρίς *να μόνιμο χρηματικό σύστημα. Για κάποιον που *χει αρπάξει την πλήρη εικόνα, η τραγική γελοιότητα της απελπιστικής θ*σης μας είναι απίστευτη, αλλά ιδού. Είναι το πιο σημαντικό θ*μα το οποίο ευφυείς άνθρωποι πρ*πει να ερευνήσουν και να διαλογιστούν επ’ αυτού. Είναι τόσο σημαντικό, που ο πολιτισμός μας μπορεί να καταρρεύσει, εκτός αν γίνει ευρ*ως αντιληπτό και τα λάθη του διορθωθούν πολύ σύντομα».

Και τι *γινε αμ*σως μετά το κραχ της δεκαετίας του ’30; Τα λεφτά που δεν υπήρχαν και ως εκ τούτου *πεσε πείνα, με ορδ*ς πεινασμ*νων να πηγαίνουν από φάρμα σε φάρμα για δουλειά κι *να κομμάτι ψωμί, ξαφνικά βρ*θηκαν! ¶νοιξαν οι κρουνοί όταν ήρθε η ώρα του πολ*μου της Φάρας και χρηματοδοτήθηκαν με υπ*ρογκα ποσά ο Χίτλερ, η Ιαπωνία και η πολεμική προσπάθεια των Η.*.Α. και της Μεγάλης Βρετανίας! Γιατί; Διότι οι πόλεμοι είναι «δουλει*ς» αυτών που ελ*γχουν το χρήμα! Και ο κόσμος ακόμα πιστεύει ότι την ύφεση της δεκαετίας του ’30 τερμάτισε το «Ν*ο *ρόγραμμα» (New Deal) του Ρούσβελτ, εκείνης της επαίσχυντης μαριον*τας της Φάρας. *οσώς! Την ύφεση τερμάτισαν οι τραπεζίτες, ρίχνοντας λεφτά στην κυκλοφορία για τις σκοπιμότητ*ς τους...

Μια ανατριχιαστική σκ*ψη: Αυτή τη στιγμή υπάρχουν αρκετοί άνθρωποι που, είτε μεμονωμ*να, είχε σε σύμπραξη με άλλους ομοϊδεάτες, μπορούν να βυθίσουν τον κόσμο σε μια μαύρη εποχή, σε *ναν οικονομικό μεσαίωνα. Φτάνει να θ*λουν και το ζητούμενο είναι πότε θα θελήσουν. Και τότε ΚΑΝΕΝΑΣ δεν τους σταματάει, καν*νας δεν *χει τη δύναμη για να τους σταματήσει, καμιά κυβ*ρνηση. Κάποτε ο ¶μσελ Μπάουερ Ρότσιλντ είχε πει: «Δώσε μου *λεγχο του χρήματος μιας χώρας και καρφί δεν μου καίγεται ποιοι ψηφίζουν και θεσπίζουν τους νόμους της»...

MattBlackfire
28/10/2011, 18:48
10 χρόνια μπροστά ήταν, όντως ;) !!

jorz21
23/11/2011, 12:42
παιδια "βαλτε" κειμενα του Μαστορα οσα εχετε!!!

xristos1982
14/12/2011, 23:04
Ενα απ τα καλυτερα ποστ, κατ εμε του φορουμ!!!!

clover
11/12/2012, 01:29
Έπεσα (ψάχνοντας κάτι) πάνω σε αυτά τα κείμενα του *αρασκευά, από το beto.gr. Δεκατρία χρόνια *χουν περάσει απ' όταν τα πρωτοδιάβασα και είναι σα να τα *χω διαβάσει μόλις χθ*ς.. Άραγε, πόσο πιό γλαφυρά θα μπορούσε κανείς να "σταμπάρει" ανεξίτηλα στο μυαλό ενός παίκτη, τις δύο πιο καθοριστικ*ς λ*ξεις του παιχνιδιού: NO BET!

beto.gr - 27/2/2000: "Ξ*ρετε ποιο είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζω; Είναι το ότι πολλοί θεωρούν αυτή τη σελίδα... στήλη προγνωστικών!!! Φτου-φτου-φτου στον γούνινο κόρφο μου...

Αν θ*λετε προγνωστικά, πηγαίνετε ν' αγοράσετε εφημερίδες. Γεμάτος ο τόπος είναι από γραφιάδες που κάνουν τους μάγκες με τα δικά σας τα λεφτά. Αυτή η σελίδα, το "σε νου" του ψιψίνου, είναι στήλη μακροχρόνιας κονόμας. Αλλο το προγνωστικό, άλλο η κονόμα!!!

Να παίξω ΤΙ, ρε, σήμερα; Να παίξω ΤΙ όταν θα με πληρώνουμε μ*χρι την *αρασκευή για το χθεσινό άλμα επί κοντώ και πάρτονα όπισθεν; Δεν καταλάβατε κάτι. Εγώ δεν ανοίγω το στόμα μου κι όποιον πάρει ο χάρος. Σας αγαπάω και σας σ*βομαι. Κερδίσαμε χθες, το δεύτερο σερί Σάββατο. Η πείρα του ψιψίνου λ*ει ότι τώρα πρ*πει να χάσει ΔΕΚΑ ΦΟΡΕΣ!!! Ετσι είναι τα πράγματα, κύριοι. Όταν επί δ*κα χρόνια κερδίζω μια στις π*ντε, ακολουθώ τη φόρμα και την παράδοση.

Τώρα πολλοί θα πουν: "Μα, δεν κερδίσαμε χθες, θ*λουμε να κερδίσουμε σήμερα". Ο ψιψίνος, που πιστ*ψτε με ΔΕΝ είναι μαλάκας, ούτε ντρ*πεται να πει τη γνώμη του, λ*ει: "Δεν κ*ρδισες χθες; Μα, αυτό σημαίνει ότι δεν ακολούθησες τον ψιψίνο. Τότε, γιατί θ*λεις να τον ακολουθήσεις σήμερα; Κάνε του κεφαλιού σου όπως είχες κάνει χθες, αγορίνα μου. Οταν παίζεις, κύριε, Μάντσεστερ Σίτι, ενώ ο ψιψίνος λ*ει ΜΗΝ την παίξεις, όταν ποντάρεις στην *αρί σεν Ζερμ*ν, όταν αυτοί που φτύνουν αίμα καθημερινά σου λ*νε στις ειδήσεις ότι ΔΕΝ είναι σόι η ομάδα, πολλ*ς ελλείψεις και η Νανσί κ*ρδισε στο *αρίσι τα τελευταία δύο χρόνια, ΓΙΑΤΙ να νιαουρίσει ο γάτος; Βρες τα μόνος σου πάλι, ρε!!!

Εν πάση περιπτώσει, ο ψιψίνος μετράει τα μπαρμπούνια του σήμερα. ΔΕΝ *ΑΙΖΕΙ. *ώς θα γίνει δηλαδή, να πετάξει *να "Ιντερ, Ρετζίνα, Ντόρτμουντ, Μπρ*σια, Γκενκ και για μπόμπες Σοσιεδάδ και Χ*ρενφεν" κι αν κάτσουν κάτσανε; Κι αν δεν κάτσουν, στα αχαμνά του ψιψίνου διότι άλλοι τζογάρουν; Φύγετε από δω, ρε, πάω για φαί και ξάπλα. Είτε θα μάθετε να κονομάτε (όχι απλά να παίζετε) είτε κάντε μου τη χάρη και διαβάστε κάτι άλλο. "Οι περιπ*τειες της μητρομανούς Δούκισσας και του ανίκανου σωφ*ρ" είναι περίπου στα μ*τρα της πλειοψηφίας. (Κι όποιος το πιάσει το 'πιασε). Νιάου..."

beto.gr - 2/3/2000: "Αντεξα Δευτ*ρα, άντεξα Τρίτη, άντεξα Τετάρτη, λ*τε να μην αντ*ξω και σήμερα χωρίς νταλαβ*ρι; Και β*βαια θ’ αντ*ξω, αυτός ο ψιψίνος *χει στομάχι του τράγου, νεφρά του βίσωνα και ουροδόχο κύστη της γκαμήλας! Αντ*χει, δηλαδή..

Είναι και το άλλο, β*βαια. Εχοντας πάει καλά δυο σερί Σάββατα, πρ*πει να μου τα πάρουνε μ*χρι οκτώ φορ*ς. Αυτή είναι η φόρμα μου κι εγώ ποτ* δεν κάνω τον μάγκα. Ξ*ρω και να χάνω, ίσως καλύτερα απ΄ ότι ξ*ρω να κερδίζω! Μόνο που προσπαθώ να αποφύγω αγωνιστικ*ς που πιστεύω ότι μάλλον θα χάσω. Και ξ*ρετε, άμα σου *χει μπει η ιδ*α ότι σε μια αγωνιστική θα σε πηδήξουνε, είσαι ήδη *γκυος!!! Νιάουουου…

*ροσπαθώ να αποφύγω, ή μάλλον να καθυστερήσω, τη χασούρα. Είναι σαν να είσαι μελλοθάνατος κι όταν σε ρωτάνε για την τελευταία σου επιθυμία, να ζητάς να φουμάρεις *να τσιγάρο διακόσια μ*τρα, ή να διαβάσεις τα άπαντα της *ηνελόπης Δ*λτα, του Νίκου Καζαντζάκη και του Αλεξάνδρου *απαδιαμάντη! Νιάουουου…"

adwnis
02/04/2014, 13:48
Ειμαι σχετικα νεος στο στοιχημα, και επειδη με οτι καταπιανομαι μου αρεσει να αποκτω οσο περισσοτερες γνωσεις μπορω,ετσι σκοπευω να κανω και με το στοιχημα.διαβασα τα κειμενα του Γιωργου *αρασκευα και μου εχουν δωσει μια πολυ καλη εικονα για τον τροπο παιξιματος.υπαρχουν κειμενα του που να αναφερεται σε συστηματα η με ποιο τροπο αρεσκοταν να παιζει σε ενα κουπονι?επισης με την πρωτη ευκαιρια θα παρω και το βιβλιο του Αργυρη.

redlegend2010
02/07/2014, 19:52
Τον *στειλαν οι γονείς του στην Αγγλία για να σπουδάσει δικηγόρος.
«Αν ήταν να *κανα ότι γούσταραν άλλοι , ίσως να ήμουν *νας δικηγόρος της πλάκας και να λιμοκτονούσα»
λ*ει ο ίδιος φτύνοντας τον κόρφο του.

Ο Γιώργος *αρασκευάς άλλα πράματα είχε στα μυαλά του. Στοίχημα, σκυλοδρομίες, ιπποδρομίες.
Μία χαρακτηριστική αναφορά του για μια ιπποδρομία ήταν για *ναν σταβλίτη που *δωσε 3 κουβάδες νερό πριν την κούρσα στο άλογο (φαβορί της κούρσας) και δε μπορούσε να πάρει τα πόδια του στην κούρσα με συν*πεια να χάσει ότι είχε απομείνει ποντάροντας πάνω στο συγκεκριμ*νο άλογο.

Αν ο Nick the Greek ήταν προφ*σορας στο πόκερ, ο Τζον Τάραμας μαιτρ των καζίνο, τότε ο Γιώργος *αρασκευάς υπήρξε ίσως ο μεγαλύτερος γκουρού του στοιχήματος ποδοσφαιρικών αγώνων.
Δεν πρόβλεπε αποτελ*σματα αγώνων, αλλά επ*λεγε και περίμενε.
Δεν ποντάριζε σε ομάδες, αλλά σε αποδόσεις στοιχηματικής ευκαιρίας.
Δεν ήθελε να κερδίζει σε καθημερινή βάση, αλλά σε βάθος χρόνου.

Στα μ*σα της δεκαετίας του 90 και ενώ πολλ*ς από τις σημεριν*ς εταιρίες στοιχημάτων δεν υπήρχαν, *στησε στην Αθήνα και συγκεκριμ*να στην Ηλιούπολη σε *να διαμ*ρισμα μια εταιρία πληροφόρησης η οποία πουλούσε τα αποτελ*σματα των αγώνων από το τηλ*φωνο, δίνοντας τα live scores των αγώνων.
Το τηλ*φωνο ήταν 090252777, όπου μ*σω του συγκεκριμ*νου ο ίδιος ο Γιώργος *αρασκευάς ενημ*ρωνε για τα αποτελ*σματα των αγώνων. Είχε στήσει 5 - 6 πιάτα πάνω στην ταράτσα του και *τσι εκείνος είχε live τα αποτελ*σματα τα οποία και αναμετ*διδε.
Επίσης η γραμμή 090257707 άνηκε στον ίδιο και μ*σω αυτής πουλούσε τις ειδήσεις και όλα τα ν*α των ομάδων.

Οι διαδικτυακ*ς του σελίδες ήταν πρώτα το beto και στην συν*χεια το Betonet, που αποτ*λεσε και την πρώτη σοβαρή προσπάθεια συνδρομητικού site στην χώρα. Το 2002 δημιούργησε μια ισχυρή ομάδα συντακτών που δεν την αποτελούσαν επαγγελματίες δημοσιογράφοι, αλλά εραστ*ς του στοιχήματος, με βαθιά γνώση ο καθ*νας σε διαφορετικά πρωταθλήματα και με μεγάλο μεράκι και διάθεση πρόσφεραν στους συνδρομητ*ς όχι ξερά σημεία και προφητείες για σίγουρα κ*ρδη, αλλά ουσιαστική ενημ*ρωση, ψαγμ*νες προσεγγίσεις, εκτιμήσεις και συζητήσεις στο forum που *χουν μείνει ιστορικ*ς.

Σπάνια *βγαινε σε ράδιο και τηλεόραση, παρόλο που ήταν αρεστός από τον κόσμο που ήθελε να τον ακούει, καθώς θεωρούσε τριβή του ονόματος του όπως υποστήριζε .
Δηλώνει άτομο που κάνει ότι του αρ*σει και *χει καταφ*ρει, αυτό που του αρ*σει να το κάνει επάγγελμα.
Είχε υποστεί πενταπλό by – pass και όμως καπνίζει το *να τσιγάρο πίσω από το άλλο. Όταν δεν καπνίζει τσιγάρο, ανάβει το πούρο του. Όταν τελείωνε την κούπα του καφ* του, γ*μιζε το ποτήρι του ουίσκι.
Στα μ*σα Ιουλίου του 2006 *φυγε από τη ζωή , τον πρόδωσε η βασανισμ*νη καρδιά του.

Δημοσίευση Εικόνας

Ερ: *ιστεύετε ότι το στοίχημα είναι περισσότερο θ*μα γνώσης ή τύχης;
Απ: Δεν υπάρχει καμία τύχη στο στοίχημα. Είναι θ*μα διαίσθησης. Γνωρίζω *ναν πολύ ωραίο ορισμό για την τύχη: «Η τύχη ευνοεί το προετοιμασμ*νο μυαλό».
Άμα είσαι προετοιμασμ*νος βλ*πεις τις ευκαιρίες. Αυτό ισχύει σε οποιαδήποτε πτυχή της ζωής.
Άμα δεν είσαι προετοιμασμ*νος, σου φωνάζουν οι ευκαιρίες και εσύ χαμπάρι δεν παίρνεις.

Ερ: Μπορεί κάποιος να ζήσει από το στοίχημα;
Απ: Ναι, *χεις *ναν μπροστά σου.

Ερ: Είναι εύκολο;
Απ: Όχι, ποτ*. Διότι το στοίχημα δεν *χει μεγάλη διαφορά από το χρηματιστήριο...
Για να το κάνεις αυτό πρ*πει να *χεις κάβα, να *χεις πείρα.
Και όταν μιλάμε για πείρα δεν μιλάμε να διαβάσεις κάτι στο ίντερνετ ή σε *να εγχειρίδιο.
*είρα είναι να τα χάσεις επί μία δεκαετία και να προβληματιστείς. Έτσι μαθαίνεις. Ειδικεύσου σε *να πρωτάθλημα , δύο το πολύ. Για παράδειγμα, εγώ δεν παίζω για να πάω ταμείο μια φορά την εβδομάδα. Εγώ θ*λω να πάω ταμείο 3-4 φορ*ς το χρόνο και να κλείσω σπίτια και παραλίγο να κλείσω σπίτια αυτό το Σαββατοκύριακο που μας π*ρασε. Ένα παιχνίδι δεν *κατσε και αν καθότανε δεν θα *κλεινα σπίτια, αλλά παλάτια.

Ερ: Θεωρείτε τους Έλληνες άπειρους παίκτες;
Απ: *αντού *τσι είναι οι τζογαδόροι. *άντα οι εταιρίες στοιχημάτων ενδιαφ*ρονται για τη μάζα. Οι επαγγελματίες παίκτες, όπως εγώ, είναι για αυτ*ς *να αναγκαίο κακό.

Ερ: *ιστεύετε ότι στο εξωτερικό στήνονται παιχνίδια για να κερδίσουν τα γραφεία στοιχημάτων, παράνομα ή μη;
Απ: Όχι.
Αυτή είναι η σκ*ψη των Ελλήνων και η βάση αυτής της σκ*ψης είναι πρώτον γιατί το ελληνικό πρωτάθλημα είναι αναξιόπιστο, χυδαίο και βρομερό. Γι’ αυτό το χάλι ευθύνεται κυρίως η δημοσιογραφική φάρα, γιατί *χουν την εξουσία στα χ*ρια τους και μπορούν να κρίνουν και πολιτικά και αθλητικά και οικονομικά, αλλά δεν το κάνουν. Αν ήθελε ο τύπος και τα ΜΜΕ θα υπήρχε κάθαρση του ελληνικού ποδοσφαίρου μ*σα σε τρεις μήνες. Εγώ πάντως ποτ* δεν πόνταρα δεκάρα σε ελληνικό ποδόσφαιρο. Ό,τι στήσιμο *χω ακούσει *χει να κάνει με τους ποδοσφαιριστ*ς να τα στήνουν για να τα πάρουν από τους μπουκ. Ο μπουκ δεν *χει ανάγκη να στήσει καν*να παιχνίδι. Αν πρ*πει να παίξεις 4 παιχνίδια, ποιο να πρωτοστήσεις; *οιος μπουκ *χει το θάρρος ή τα χρήματα να στήσει μια Manchester United;
Όλα αυτά περί στησίματος είναι για τους παίκτες, όποτε χάνουν τα λεφτά τους.
*αιχνίδια μπορούν να στηθούν μεταξύ των ομάδων όταν τις συμφ*ρει και τις δύο ή όταν η μια χρωστά κάτι σε μία άλλη και αυτή της το ξεπληρώνει.
Εγώ δεν ψάχνω για δικαιολογίες.
*ιστεύω ότι εγώ είμαι υπεύθυνος για ό,τι μου συμβαίνει, καλό ή κακό, και όχι οι άλλοι. Αν *χασα *να παιχνίδι και μετά μαθαίνω ότι ήταν στημ*νο καλά να πάθω, *πρεπε να το ξ*ρω.

Ερ: *αρά το γεγονός ότι το «πάμε στοίχημα» μπήκε πρόσφατα στη ζωή μας υπάρχει εδώ και πολλά χρόνια παράνομο στοίχημα και μάλιστα ανθεί, παρά τον ανταγωνισμό του νόμιμου στοιχήματος. *οια πλεονεκτήματα μπορεί να *χει το παράνομο στοίχημα για κάποιον παίκτη;
Απ: Για εμ*να καν*να. Για άλλους ίσως είναι οι καλύτερες αποδόσεις. Εγώ πάντως προτιμώ τον Ο*Α*, γιατί ακόμα και αν κερδίσεις στο παράνομο στοίχημα, μπορεί να μην πληρωθείς και ύστερα πού να βρεις το δίκιο σου; Εμ*να ο μπουκ μου είναι ο Ο*Α*, η εταιρία στοιχήματος. Όπου όμως υπάρχει χρήμα, υπάρχει και παρανομία. Ένα από τους λόγους που δε ασχολούμαι με το παράνομο στοίχημα είναι γιατί δεν νομίζω ότι υπάρχει παράνομος μπουκ, ο οποίος θα αντ*ξει να με πληρώσει εάν κερδίσω *να από τα γερά στοιχήματα.
Αν κερδίσω *να στοίχημα, που πληρώνει π.χ 400 φορ*ς τα λεφτά μου, πώς θα με πληρώσει; Εγώ πάντως δεν ασχολούμαι με παράνομο. Να’ ναι καλά η εταιρία στοιχήματος και ο Ο*Α*.

redlegend2010
02/07/2014, 19:52
Συν*χεια...

Ερ: Θεωρείται το στοίχημα ρίσκο για τον Ο*Α* ή την εταιρία στοιχήματος, γιατί μπορεί κάποια στιγμή τα αποτελ*σματα να *ρθουν διαφορετικά από ό,τι επιθυμούν και να καταστραφούν;
Απ: Το ελληνικό κράτος και ο Ο*Α* δεν είναι μπουκ. Μπουκ είναι ο Κόκκαλης, η εταιρία στοιχήματος. Ο Ο*Α*, το κράτος, παίρνει 40% από το τζίρο του «*άμε Στοίχημα» και δεν το νοιάζει, δε δίνει δεκάρα τσακιστή, αν η εταιρία στοιχήματος χάσει ή κερδίσει. Η σύμβαση, η οποία υπεγράφη μεταξύ Κόκκαλη και κράτους για μ*να μπορούσε να κατηγορηθεί ως απάτη σε δικαστήριο εις βάρος του Κόκκαλη. Ο Κόκκαλης παίζει σε *να περιβάλλον, που κ*ρδος 25% θεωρείται πολύ καλό και δίνει το 40% στον Ο*Α*. Το κράτος και ο Ο*Α* δεν ρισκάρουν.

Ερ: Θα συνεχίσει το στοίχημα να *χει την ίδια επιτυχία στην Ελλάδα;
Απ: Ο κόσμος δε θα σταματήσει να παίζει, θα αυξάνεται. Δώσε του Έλληνα τζόγο κι αυτός θα παίξει.
Με *να πράγμα όμως δεν συμφωνώ: άφησαν τους μαθητ*ς, τους ν*ους να μπουν στα πρακτορεία να παίξουν στοίχημα. Αυτό κατά τη γνώμη μου είναι πολύ κακό. Και εγώ πιστεύω ότι αυτό θ*λει το κατεστημ*νο. Να μάθει τη νεολαία να παίζει τζόγο.

Ερ: Για ποιο λόγο;
Απ: Όταν ο άνθρωπος είναι πεινασμ*νος και πάει στο σπίτι του το βράδυ μετά από 12-14 ώρες δουλειάς στον αγρό ή το εργοστάσιο και *χει φτύσει αίμα ,αλλά δεν μπορεί να αντεπεξ*λθει, αυτός ο άνθρωπος κάνει επανάσταση και φεύγουν τα κεφάλια του κατεστημ*νου. Άμα όμως ο άνθρωπος *χει τον ηλεκτρισμό του, τις πιστωτικ*ς του κάρτες, το τζόγο του, το χρηματιστήριό του κλπ. δεν ασχολείται με επανάσταση. Το διεθν*ς πολιτικοοικονομικοθρησκευ τικό κατεστημ*νο *χει πάρει το μάθημα του και δεν θ*λει να την ξαναπάθει από μια επανάσταση. Το ότι *νας μαθητής παίρνει το χαρτζιλίκι, που είναι για τυρόπιτες και παίζει στοίχημα, είναι βδελυγμιαίο. Όταν οι μαθητ*ς από το σχολείο είναι μ*σα στο τζόγο, αύριο μεθαύριο, που θα βγούνε στη δουλειά δε θα είναι πάλι μ*σα στο τζόγο; *ώς να υπάρχει μείωση του στοιχήματος λοιπόν; *ήγα μια μ*ρα στο Βασιλόπουλο και *φευγα με τις τσάντες στο χ*ρι και εκείνη την ώρα ερχότανε *νας πατ*ρας με τον γιο του, που δεν πρ*πει να ήταν πάνω από 14 χρονών. Και κάτι λ*ει ο γιος στον πατ*ρα του και αυτός με φωνάζει και μου λ*ει «Ρε *αρασκευά, δώσε του μικρού 3-4 στάνταρ γιατί με *χει φάει». Αν κάνουν *τσι οι γονείς, τι να κάνει το κράτος; Γι’ αυτό λ*ω ότι πρ*πει να απαγορευθεί η είσοδος σε άτομα κάτω των 18 ετών στα πρακτορεία, όπως γίνεται στην Αγγλία. Αυτό όμως *πρεπε να είχε γίνει από την αρχή. Αν το σταματήσουν τώρα ορισμ*νοι μαθητ*ς θα γίνουν μπουκ και θα παίζουν *ξω από τα σχολεία. Άλλο Λόττο, άλλο Τζόκερ και άλλο το στοίχημα. Η γλύκα του στοιχήματος είναι τεράστια ειδικά σε *να παιδί 15-16 χρονών. Σε αυτή την ηλικία είναι ξερόλες και νομίζουν ότι επειδή τα ξ*ρουν όλα μπορούν να τα πάρουν από το στοίχημα.

Ερ: Το 1999 δημιουργήσατε *να site για το στοίχημα, το www.beto.gr, το οποίο σημειώνει μεγάλη επιτυχία τόσο στην Ελλάδα, όσο και στο εξωτερικό. Την περιμ*νατε αυτήν την επιτυχία;
Απ: Όχι. Διαδόθηκε από στόμα σε στόμα, χωρίς καμία διαφήμιση. Ο άνθρωπος πρ*πει να ξ*ρει τι προσφ*ρει. Εμείς *χουμε *να πάθος και όταν είσαι παίκτης καταλαβαίνεις τι πάει να πει *γκυρη και *γκαιρη ενημ*ρωση. Έχω μάθει business κοντά σε Εγγλ*ζους και Αμερικανοεβραίους, οι οποίοι μου δίδαξαν ότι αν θ*λεις να προχωρήσεις τότε οι συνεργάτες σου πρ*πει να είναι καλύτεροι από εσ*να.
Στην Ελλάδα υπάρχει ο φόβος ενός προϊσταμ*νου για τη θ*ση του ή κυρίως για να μην αποδειχθεί άχρηστος και γι’ αυτό το λόγο προσλαμβάνει κάποιον υποδε*στερο. Εγώ κάνω ακριβώς το αντίθετο, δηλαδή παίρνω στη δουλειά μου ανθρώπους, που θα ήθελα πάρα πολύ να με αποδεικνύουν άχρηστο 5 φορ*ς την ημ*ρα. Τεγόπουλος, Μπόμπολας, Κοντομηνάς, Μπατατούδης, Κόκκαλης, Λαμπράκης, όλοι αυτοί αν ανοίξουν από *να portal για το στοίχημα ή *να όλοι μαζί, εγώ σας λ*ω ότι δεν υπάρχει περίπτωση Έλληνας να παίξει στοίχημα χωρίς να μπει στο beto. Θεωρώ τον εαυτό μου ευτυχή γιατί αυτό το οποίο με ενδιαφ*ρει είναι αντικείμενο της εργασίας μου. Αποφάσισα να το παραχωρήσω, όχι όμως στην Ελλάδα.

Η ώρα *χει φτάσει περασμ*νες δ*κα όμως, και ο κ. *αρασκευάς πρ*πει να μας αφήσει για να ενημερωθεί για τους αγώνες. Άλλωστε, όπως ο ίδιος είπε, δεν αργεί ο καιρός που θα αποσυρθεί: «...δεν σκοπεύω να περάσω το υπόλοιπο της ζωής μου με τζόγο, τζογαδόρους και δημοσιογράφους. Θ*λω να πάω στο κτήμα μου με *ναν σκύλο, δύο γάτους και 4 εκατ. μυρμήγκια».

(Η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΔΟΘΗΚΕ ΣΤΟΥΣ : Χρήστο Ρομπόλη και Γιώργο Σαρηγιαννίδη)

Δημοσίευση Εικόνας
Οι ΑΤΑΚΕΣ ΤΟΥ θα μπορούσε να ήταν Χρηματιστηριακ*ς συμβουλ*ς ή λογικ*ς Επενδυτικής στρατηγικής. Για μελετήστε τις, κάντε την απαραίτητη τροποποίηση των λόγων του.

*αίζουμε όσα αντ*χει η τσ*πη μας. Δεν παίζουμε με δανεικά ή με λεφτά που χρειαζόμαστε για να καλύψουμε κάποιες ανάγκες. Το καλύτερο είναι να *χουμε προκαθορισμ*νη κάβα από την αρχή της χρονιάς ως το τ*λος.

Δεν παίζουμε ομάδες και πρωταθλήματα που δεν γνωρίζουμε. *ροσπαθούμε να εξειδικευτούμε περισσότερο σε κάποια πρωταθλήματα, γιατί δεν είναι δυνατό να παρακολουθούμε τα πάντα.

*αίζουμε με βάση την φόρμα των ομάδων και λαμβάνουμε περισσότερο υπόψη μας τους τελευταίους 6 αγώνες. Οι απουσίες των ομάδων μετράνε κι αυτ*ς, αλλά από μόνες τους δεν μπορούν να στηρίξουν *να δυνατό προγνωστικό. Η προϊστορία *χει κάποια σημασία υπό προϋποθ*σεις(ανάλογα με το πρωτάθλημα και τις ιδιαιτερότητες των ομάδων).

Τα παιχνίδια των πρωταθλημάτων είναι προτιμότερο για στοιχηματισμό από αυτά των κυπ*λλων και των διεθνών διοργανώσεων. Άλλο τα πρωταθλήματα και άλλο τα κύπελλα. Σημασία *χει το κίνητρο για την κάθε ομάδα και μπορεί στην κάθε περίπτωση να είναι διαφορετικό.

*εριμ*νουμε κάποιες αγωνιστικ*ς από την *ναρξη των πρωταθλημάτων για να διαπιστώσουμε την κατάσταση που βρίσκονται οι ομάδες. Τουλάχιστον 5-7 αγωνιστικ*ς. Ενδιάμεσα μπορούμε να παίξουμε κάποια παιχνίδια ποντάροντας μικρότερα ποσά αν κρίνουμε ότι μας δίνεται κάποια ευκαιρία.

*αίζουμε μια ομάδα στην απόδοση που θ*λουμε και κρίνουμε ότι της αξίζει. Δεν την παίζουμε όταν η απόδοση της πετσοκόβεται από τον μπουκ, μόνο και μόνο επειδή πιστεύουμε ότι θα επαληθευτούμε.

Δεν υπάρχουν «άχαστα». Η μπάλα είναι στρογγυλή και όλα μπορούν να σπάσουν. Το ποδόσφαιρο είναι το άθλημα των φτωχών και λατρεύεται όσο καν*να άλλο στον κόσμο για *να και μοναδικό λόγο : ο φτωχός μπορεί να κερδίσει τον πλούσιο αν του το επιτρ*ψουν οι συγκυρίες και αυτό γίνεται με μεγαλύτερη συχνότητα από οποιοδήποτε άλλο άθλημα στον κόσμο.

Αποφεύγουμε το ποντάρισμα σε αμφίρροπα παιχνίδια και κυρίως στα τοπικά ντ*ρμπι των ομάδων. Είναι προτιμότερο να ψάχνουμε στο κάθε κουπόνι τους άσσους και τα διπλά. Η ισοπαλία είναι *να αποτ*λεσμα το οποίο μπορεί να σπάσει ανά πάσα στιγμή και από τις δυο πλευρ*ς.

*αίζουμε το μικρότερο αποδεκτό στοίχημα σε αριθμό αγώνων που μας προσφ*ρει ο μπουκ. Αποφεύγουμε τα μεγάλα στοιχήματα όπως και το άπλωμα του παιχνιδιού μας σε πάρα πολλούς αγώνες, ακόμη και αν αυτοί παίζονται σε μικρούς συνδυασμούς.

Ο σωστός παίκτης ξ*ρει να κρατάει «πισινή» μετά από μια μεγάλη νίκη, αλλά και να απ*χει για *να διάστημα μετά από μια μεγάλη ήττα. Βάζουμε στόχους με την *ναρξη της κάθε σαιζόν και κάνουμε ταμείο στο τ*λος της χρονιάς. Βλ*πουμε το στοίχημα ως επ*νδυση και όχι ως «αρπαχτή». *αίζουμε για να κερδίσουμε και γιατί γουστάρουμε το άθλημα. Δεν παίζουμε αρρωστημ*να και δεν είμαστε ηττοπαθείς.

Είμαστε νοικοκύρηδες όσον αφορά την διαχείριση των χρημάτων μας και γνωρίζουμε από πριν πως θα διαθ*σουμε την κάβα των χρημάτων μας. Κρατάμε λεπτομερή στοιχεία για το που βρισκόμαστε οικονομικά.

Δεν κατηγορούμε τρίτους όταν χάνουμε. *ρ*πει να κάνουμε την αυτοκριτική μας για να βρούμε τι *φταιξε και να το διορθώσουμε.

*αίζουμε επιλεκτικά και όχι κάθε μ*ρα. Το καθημερινό παιχνίδι είναι ασύμφορο λόγω της γκανιότας και εκτός αυτού μας παρασύρει σε ανεξ*λεγκτες καταστάσεις.
Θυμηθείτε: όσο σημαντική είναι η επιλογή ενός αγώνα άλλο τόσο σημαντική είναι η απόρριψη κάποιου άλλου.

Το στοίχημα είναι δύσκολο «σπορ». *ολύ δύσκολο «σπορ», με προεκτάσεις στα μαθηματικά, την λογιστική και ειδικά στην θεωρία των πιθανοτήτων.
Μην κάνετε τους ξερόλες και τους μάγκες. Δεν τα ξ*ρετε όλα. Καν*νας δεν τα ξ*ρει όλα.
Και θυμηθείτε: αυτοί που ξ*ρουν τα περισσότερα δεν τα μοιράζονται εύκολα. Μην πιάνεστε κορόϊδα από τους ειδικούς.

Στημ*να παιχνίδια υπάρχουν. Εδώ υπάρχουν στημ*νες εκλογ*ς, δεν θα υπάρχουν στημ*νοι ποδοσφαιρικοί αγώνες; Όμως μην νομίζετε ότι κάθε στανταράκι που σας στ*λνει αδιάβαστους το στησε ο book για να σας τα πάρει. Αν δεν υπήρχαν εκπλήξεις, δεν θα υπήρχε ούτε στοίχημα, ούτε τίποτα.
Όλοι γίνονται μετά Χριστόν προφήτες με μια εξυπνάδα για να πουλήσουν μούρη και να δικαιολογηθούν.

Να μη μαλώνετε με τις γυναίκες σας για το στοίχημα. Αν δεν τους αρ*σει να παίζετε φροντίστε να κερδίζετε γιατί *τσι δεν μπορούν να σας πουν τίποτα χώρια που θα τους αρ*σει να βγάζετε λεφτάκια. Το πολύ πολύ παίξτε και λίγο στη ζούλα αλλά είπαμε όχι πολλά και με σύνεση.

Και αύριο μ*ρα είναι. Το στοίχημα δεν τελειώνει ποτ*. Μην παίζετε τα ρ*στα σας σε *να δελτίο για να πατσίσετε.

Ένα αουτσάιντερ που κερδίζει κάπου-κάπου είναι προτιμότερο από *να καυτό φαβορί που χάνει κάπου κάπου.


Η μεγαλύτερη ίσως ατάκα του ήταν το « στάνταρ είναι μόνο ο θάνατος και οι φόροι» , *κανε μεγάλο αγώνα για τη νομιμοποίηση του στοιχήματος στην Ελλάδα. Έλεγε ότι «θα κονομήσω αν γίνει νόμιμο το στοίχημα».



*ηγ*ς
http://www.surfbet.net/tipster.php?tipster=1&article=4690〈=el
http://sportbet1.pblogs.gr/odhgies-gia-to-stoihhma-apo-ta-keimena-toy-g-paraskefa.html
http://www.gastonebet.gr/2008/11/18/%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CE%BD%CE%B1-%CE%BC%CE%B1%CE%B8%CE%B1%CE%AF%CE%BD%CE%BF%CF%85%C E%BD-%CE%BF%CE%B9-%CE%BD%CE%B5%CF%8C%CF%84%CE%B5%CF%81%CE%BF%CE%B9/#more-1244

SIDDHARTHA
02/07/2014, 20:17
*είρα είναι να τα χάσεις επί μία δεκαετία και να προβληματιστείς. Έτσι μαθαίνεις. Ειδικεύσου σε *να πρωτάθλημα , δύο το πολύ. Για παράδειγμα, εγώ δεν παίζω για να πάω ταμείο μια φορά την εβδομάδα. Εγώ θ*λω να πάω ταμείο 3-4 φορ*ς το χρόνο και να κλείσω σπίτια.

Δεν υπάρχει καμία τύχη στο στοίχημα. Είναι θ*μα διαίσθησης.

«...δεν σκοπεύω να περάσω το υπόλοιπο της ζωής μου με τζόγο, τζογαδόρους και δημοσιογράφους. Θ*λω να πάω στο κτήμα μου με *ναν σκύλο, δύο γάτους και 4 εκατ. μυρμήγκια».

Να μη μαλώνετε με τις γυναίκες σας για το στοίχημα.

tsaky
16/07/2014, 19:38
ΕΧΟΥΝΕ ΓΡΑΦΕΙ *ΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΑΛΛΑ ΣΑΝ ΦΟΡΟΣ ΤΙΜΗΣ ΛΟΓΩ ΤΗΣ ΣΥΜ*ΛΗΡΩΣΗΣ 8 ΕΤΩΝ ΣΗΜΕΡΑ Α*Ο ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ ΤΟΥ ΜΟΝΑΔΙΚΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ *ΑΡΑΣΚΕΥΑ ΤΟ *ΑΡΑΘΕΤΩ.....ΑΝΑ*ΑΥΣΟΥ ΕΝ ΕΙΡΗΝΗ.....
http://youtu.be/mJXNTlE8NgU

SIDDHARTHA
26/07/2014, 14:22
http://i2.mirror.co.uk/incoming/article105053.ece/alternates/s615/image-1-for-paper-pics-18-jan-2011-gallery-779601355.jpg

Ο Γιώργος *αρασκευάς, γεννημ*νος ζωόφιλος, ειδικά γατόφιλος, είχε γράψει τις ΔΕΚΑ ΕΝΤΟΛΕΣ του σκύλου τις οποίες απευθύνει στο αφεντικό του. Αυτά δεν θα μπορούσε ποτ* να τα γράψει κάποιος άλλος. Το κείμενο του γκουρού:

Τα σκυλιά *χουν τις δικ*ς τους «Δ*κα Εντολ*ς». Τις αναφ*ρω απλά και μόνο για να φάμε τον χώρο της στήλης, εδώ στον «ΦΙΛΑΘΛΟ»:

1. Θα ζήσω 10-15 χρόνια. Οποιοσδήποτε αποχωρισμός από σ*να θα είναι οδυνηρός.
2. Δώσε μου χρόνο για να καταλάβω τι ζητάς από μ*να.
3. Εμπιστεύσου με – είναι καθοριστικό για την ευτυχία μου.
4. Μη μου κρατάς κακία και μη με κλειδώνεις κάπου για τιμωρία. Εσύ *χεις τη δουλειά σου, τους φίλους σου, τη διασκ*δαση σου, εγώ *χω μόνο ΕΣΕΝΑ!
5. Μίλα μου. *αρόλο που δεν καταλαβαίνω τα λόγια σου, καταλαβαίνω τη φωνή σου όταν μου μιλά.
6. *άντα να θυμάσαι πως *ΟΤΕ δεν θα ξεχάσω τον τρόπο που μου συμπεριφ*ρεσαι.
7. *ριν με δείρεις, θυμήσου πως *χω δόντια που θα μπορούσαν να τσακίσουν τα κόκκαλα του χεριού σου, αλλά Ε*ΙΛΕΓΩ να μη σε δαγκώσω.
8. *ριν με μαλώσεις πως είμαι τεμπ*λης, ή μη συνεργάσιμος, διερωτήσου αν κάτι ίσως μ’ ενοχλεί. Είναι πιθανό να μην τρώω σωστά, ή να είχα εκτεθεί πολύ στον ήλιο, ή να γ*ρασε και ν’ αδυνάτισε η καρδιά μου.
9. Φρόντισ* με όταν γεράσω. Κι ΕΣΥ θα γεράσεις κάποτε.
10. *ήγαινε μαζί μου στις δύσκολες αποστολ*ς, όπως η ευθανασία μου. *οτ* μην πεις «Δεν αντ*χω να το δω» ή «Ας συμβεί στην απουσία μου». Ό,τιδήποτε είναι ευκολότερο για μ*να όταν είσαι μαζί μου. Μην ξεχνάς πως Σ’ ΑΓΑ*Ω!

Καλωσόρισες, αγορίνα μου, άντε να δούμε αν θα σε συνοδεύσω στην ευθανασία σου ή αν θα μου δώσεις την υπ*ρτατη ευχαρίστηση να κατουρήσεις και να χ*σεις πάνω στο μνήμα μου σε *νδειξη πραγματικής αγάπης, όταν άλλοι θα κλαίνε και θα οδύρονται προς το θεαθήναι! Να σου πω την αλήθεια, δεν γουστάρω να θάψω άλλο σύντροφο, είτε σκύλο, είτε γάτο. *ροτιμώ να ‘ρθεις στην κηδεία μου!

αποδυτηριάκιας

SIDDHARTHA
26/07/2014, 14:24
Είναι κι αυτή η υπόθεση της ύλης κόντρα στο *νεύμα. Β*βαια, οι βιολόγοι διαφωνούν. Όλα, λ*νε, είναι η αλυσίδα του DNA. Δεν υπάρχει πνεύμα τουλάχιστον όπως το φανταζόμαστε. Γενικό κουμάντο κάνει το μπεγλ*ρι της ζωής, ο αρχικουμανταδόρος της φύσης, το DNA.

Ας το πιστεύουνε, δικαίωμά τους. Η πλειοψηφία πιστεύει διαφορετικά. Εδώ υπάρχει *να παράδοξο. Η αθανασία της ψυχής είναι η μόνη περιοχή που οι εγωιστ*ς και η θρησκεία συμφωνούν. Οι μεν εγωιστ*ς, διότι δεν μπορούν να διανοηθούν ότι ο εαυτούλης τους θα εξαφανιστεί σαν καπνός από σ*ρτικο τσιγάρο σε δυνατό άνεμο, ενώ η θρησκεία για τους δικούς της λόγους.

Ας δούμε την βασική θ*ση της δικής μας θρησκείας. Ο άνθρωπος γεννι*ται και *χει μ*σα του πνεύμα, ψυχή. Θα ήταν πιο κομψό, και ίσως πιο σωστό, αν λ*γανε ότι η ψυχή *ρχεται στον κόσμο με *να υλικό περίβλημα, αλλά ας μη γυρεύουμε ψύλλους στ’ άχυρα.

Γεννι*ται, λοιπόν, ο άνθρωπος, ζει την ζωή του και πεθαίνει. Στο τ*λος της ημ*ρας κρίνεται και ο Θεός αποφασίζει αν η ψυχή του θα μπει στη βασιλεία των ουρανών, ή αν θα σταλεί στο πυρ το εξώτερον. *αρεμπιπτόντως, και τα δύο είναι αιώνια. *ολύ απλά τα λ*με, αλλά ο χώρος το επιβάλλει.

Ας αφήσουμε προς το παρόν την τεράστια αντίφαση της ιδ*ας του τιμωρού Θεού με την ιδ*α της φιλευσπλαχνίας και της παναγάπης. Ας πάρουμε *να παιδί που γεννι*ται σ’ *να μ*ρος όπου κυριαρχεί η βία, λόγου χάριν στην *αλαιστίνη. Γεννι*ται *νας *αλαιστίνος και από τον καιρό που αρχίζει να καταλαβαίνει τον κόσμο του, τον τρομπάρουμε με μίσος. Οι Εβραίοι μας πήρανε τη γη, οι Εβραίοι σκότωσαν χιλιάδες δικούς μας, οι Εβραίοι το *να, οι Εβραίοι το άλλο.

Το μίσος τρ*χει από την κελεμπία του, το παλληκάρι δεν *χει ακούσει τίποτα άλλο στη ζωή του, εκτός από συναισθήματα για την Ισλαμική Τζιχάντ. Μια μ*ρα φ*ρνουνε τον πατ*ρα του, ή τον αδερφό του, σκοτωμ*νο. *άνω στην οργή του παίρνει *να καλάσνικοφ και το αδειάζει πάνω σε μια περίπολο Εβραίων. Σκοτώνει *να – δύο, αλλά σκοτώνεται κι ο ίδιος.

*άει, λοιπόν, στον κριτή του. Αλλάχ τον λ*ει αυτός, Θεό τον λ*με εμείς. «Τα *φτυσες! Μπαίνεις στον πύρινο κουβά, αγόρι μου», του λ*ει ο Αλλάχ, «μίσησες και σκότωσες, ενώ *πρεπε ν’ αγαπήσεις τους εχθρούς σου».

Έχει ή δεν *χει δικαίωμα ο *αλαιστίνιος να πει: «Καλά, ρε Αλλάχ μου, πλάκα μου κάνεις; Από την μήτρα της μάνας μου είχα μάθει τον εθνικό ύμνο της Χεζμπολλάχ. Μια ζωή με πελεκούσανε ότι ο ιερός πόλεμος ήτανε στ’ όνομά σου και τώρα εσύ μου λες ότι ήτανε προπαγάνδα του διαβόλου; Μα, αν νοιαζόσουνα για μ*να, γιατί δεν κανόνισες τη δουλειά για να γεννηθώ σε *να ειρηνικό μ*ρος, σ’ *να μ*ρος όπου κυριαρχεί αυτό το άγνωστο σε μ*να πράγμα που εσύ λες αγάπη; Με το συμπάθιο, Αλλάχ μου, αλλά δεν σφύριξες σωστά. Ήσουνα άδικος και ζητώ επανάληψη του αγώνα σε ουδ*τερο γήπεδο»!

Την καλύτερη πουτάνα πλήρωσε ο πατ*ρας μου

Γεννι*ται *να παιδί από λεπρούς γονείς. Το μόνο συναίσθημα που συναντά είναι οι οίκτος και η απ*χθεια των άλλων. Το μόνο αίσθημα ο πόνος. *ονάει σωματικά και ψυχικά. Δεν *χει την ευκαιρία να κάνει κακό. Το μόνο που κάνει στη ζωή του είναι να πον*σει, να κλάψει, να πεινάσει και να σκεφτεί «γιατί εγώ;». Η κακία, η απληστία, τα κακά συναισθήματα γενικά, δεν είχαν αγγίξει την ψυχή του, που είχε χώρο μόνο για πόνο.

*εθαίνει ο νεαρός λεπρός, άσπιλος και αμόλυντος από αμαρτία. *ού αναμ*νεται να πάει; Στον παράδεισο, μας λ*νε. Μα, τότε, *νας κροίσος θα *χει παράπονο, και δικαιολογημ*να. Θα πει στον Θεό: «Κάτσε, ρε γκοντ, κάπου *χεις άδικο. Με στ*λνεις εμ*να σε μια οικογ*νεια κροίσων. Γεννήθηκα με το χρυσό κουτάλι στο στόμα, μ’ *να μάτσο πεντοχίλιαρα στο *να χεράκι και τίτλους μετοχών στο άλλο. Σαν βρ*φος δεν *λεγα «ουά-ουά», αλλά «πόσα – πόσα». Οι γκουβερνάντες μου δε με άφηναν να παίξω με φτωχά μωρά γιατί βρωμούσανε, θα με κολλούσανε αρρώστιες».

«*ήγα σε ιδιωτικό σχολείο όπου το μόνο που *μαθα ήτανε να υπολογίζω τόκους. Όταν *γινα 16 χρονών, ο πατ*ρας μου με πήρε μαζί του σ’ *να ταξίδι και πλήρωσε την καλύτερη πουτάνα για να μου πάρει την παρθενιά. Το μηνιαίο χαρτζηλίκι μου αρκούσε για να ζήσει μια οικογ*νεια πληβείων για *να χρόνο. Δεν με μάθανε να βλ*πω ανθρώπους, αλλά αντικείμενα. Μεγάλωσα σε *να περιβάλλον όπου το να πατάς επί πτωμάτων ήτανε η υπ*ρτατη αρετή».

Με Θεό αλήτη πάω στον αρχιδιαιτητή!

«Μα τι μου λες τώρα, μίστερ God, ότι πρ*πει να πάω στην κόλαση; Και γιατί δεν κανόνισες για να γεννηθώ σε μια οικογ*νεια λεπρών, να περάσω λίγα χρόνια με πόνο και μετά να αποκτήσω την αιώνια βασιλεία των ουρανών; Με *στησες, αλήτη! Ξ*ρεις, ρε Θε*, *χω γνωρίσει πολλούς κριτ*ς, διαιτητ*ς της πλάκας σαν και του λόγου σου. Τους πλήρωνα μια ζωή για να σφυρίζουνε υπ*ρ των ομάδων μου. Θ*λω να μιλήσω στον αρχιδιαιτητή, δεν μιλάω με τσογλάνια. Φύγε, μασκαρά».

Έχουνε, ή δεν *χουνε δίκιο ο *αλαιστίνιος και ο Κροίσος; Εκ φύσεως δεν είμαι βλάσφημος, αλλά προσωπικά απορρίπτω τ*τοιον Θεό ως εφεύρεση της πλάκας, ως δημιούργημα ανθρώπων των οποίων τα συμπλ*γματα ενοχής βρήκαν δι*ξοδο στην τρομοκράτηση και την πνευματική υποδούλωση των μαζών. Με τ*τοιο Θεό δεν είναι πλήρως αδικαιολόγητος ο αθεϊσμός.

Μας λ*νε ότι ο Θεός δίνει απόλυτη ελευθερία και εναπόκειται εις τον καθ*να πώς να την χρησιμοποιήσει. Βλακείες! *οια ελευθερία, όταν ο κάθε άνθρωπος καταδυναστεύεται από το περιβάλλον του, όταν η διάπλαση του ψυχικού κόσμου του καθενός από μας είναι στα χ*ρια άλλων;
Απόλυτη ελευθερία δίνει ο Θεός, ναι, αλλά *ΟΙΟΥ είδους;

αποδυτηριάκιας

SIDDHARTHA
26/07/2014, 14:27
Γιατί *χετε φαγωθεί με τη συντ*λεια, μωρ*; Μήπως *χετε καταλάβει περί τίνος πρόκειται; Μα, πριν συζητήσουμε σοβαρά το τ*λος του κόσμου, πρ*πει να καταλάβουμε για ΤΙ ακριβώς μιλάμε. Θα σας εξηγήσω, αλλά προειδοποιώ ότι *χω κ*φια για μεγάλες παρενθ*σεις. *ροσ*ξτε, λοιπόν, για να συλλάβετε μια κι *ξω τι εστί συντ*λεια:

Ξαφνικά βρισκόμαστε σ’ *να μεγάλο λειβάδι. Δεν μιλάμε για *να κανονικό λειβάδι σε λογικά πλαίσια, ας πούμε στην Αράχωβα, αλλά σε *να και γαμώ τα λειβάδια στο αμερικάνικο Midwest ή στον Καναδά. Δεν υπάρχουν όρια σου λ*ω, παιδί μου, όπου κοιτάξεις, όπου κι αν φτάσει το ματάκι σου, σκ*το λειβάδι – πράσινη απεραντοσύνη.

Μμμμ… Μυρίζεσαι το γρασίδι και τον καθαρό α*ρα και καυλώνεις! *αρ*νθεση πρώτη: Στο Λονδίνο, στις 27 Ιουλίου 1976 είχα δοκιμάσει για πρώτη και τελευταία φορά ελ-ες-ντι! Είπαμε: Η, παίζουμε, ή δεν παίζουμε. Όλα θα τα πούμε, με μόνη εξαίρεση το αν υπήρξα, ή δεν υπήρξα, μπουκ.

Υποπαρ*νθεση: Ο λόγος που ποτ* δεν θα αποκαλύψω αν υπήρξα, ή όχι, μπουκ, είναι για να παρατείνεται το μυστήριο! Οι μισοί με *χουνε για μπουκ, οι άλλοι μισοί για παίκτη στοιχημάτων. Δεν θ*λω να απογοητεύσω καν*ναν! Είμαι ό,τι με θ*λει ο καθ*νας να είμαι. Η αρχ*γονη πουτάνα που κάνει τσιμπούκι στην φαντασία ολονών. Μόνο που *χω μια παράκληση γι’ αυτούς που με κυνηγάνε εδώ και τ*σσερα – π*ντε χρόνια: Μ*χρι τώρα *χετε πιάσει το αριστερό μου αρχίδι, παιδιά, παρακαλώ πιάστε και το δεξί, διότι παραπονι*ται αβ*ρτα ότι *χει μείνει εκτός κόλπου. Δεν επιτρ*πω μεροληψία με τα’ αρχίδια μου! Κλείνει η υποπαρ*νθεση κι επιστρ*φουμε στην κύρια.

Όταν ήμουνα στο Λονδίνο, λοιπόν, την δεκαετία του ’70, κάναμε πολλ*ς τρ*λλες. Φουμ*ρναμε και φούντα κάπου-κάπου, όλος ο καλός κόσμος το *κανε. Κάποια στιγμή είχε προστεθεί στην παρ*α μας *νας Αμερικανός… καρδιοχειρούργος που ήτανε πολύ μερακλής! Στο λόγο της τιμής μου, σας λ*ω. Εβραιόπουλο ήτανε, λαμπρός επιστήμονας, αλλά ποτ* δεν *λεγε «όχι» στο χορτάρι. Μόνο με τσιγάρα και λίπος *βγαζε σπυράκια!

Κάθε Σαββατοκύριακο βρισκόμασταν, φουμ*ρναμε, και όταν μιας *πιανε η λιγούρα καταλήγαμε σε εστιατόρια του «κυκλώματος», κυρίως στο Hungry Years (Χρόνια πείνας!) στο Earl’s Court όπου τρώγαμε τον αγλ*ουρα βλ*ποντας μίκυ-μάους στο ταβάνι και ακούγοντας εκκωφαντικό ρολ εν ρολ. Ω, ρε μανούλα μου, τι χρόνια ήσαν εκείνα! Τι μουσική, τι φούμες, τι μάσες (και ΤΙ βαρβάτα μπάι-μπας αργότερα, μαλακισμ*νε!).

Ένα βράδυ είχε γίνει της αισχρής πουτάνας. Υπάρχουν οι καθωσπρ*πει, αλλά και οι αισχρ*ς πουτάνες! Είχαμε πάει λιώμα σ’ *να μπαρ στο Σόχο και ρουφούσαμε το Southerm Comfort σαν σφουγγάρια. Κάποια στιγμή βγήκα *ξω για να τσεκάρω το αμάξι μου, κι όταν δεν το βρήκα, *κατσα σταυροπόδι και χτυπιόμουνα, αφ’ ενός διότι είχε λήξει η ασφάλεια και αφ’ ετ*ρου διότι δεν μπορούσα να δώσω κατάθεση στους μπάτσους μαστούρης και σουρωμ*νος.

Rolling Stones, Pink Floyd και Frank Zappa

Όταν ήρθαν οι άλλοι και μου είπαν ότι το αμάξι μου ήταν στο σπίτι, ότι είχαμε πάει με ταξί, ξάπλωσα στο πεζοδρόμιο, ανάμεσα στις κουτσουλι*ς των περιστεριών της πλατείας Τραφάλγκαρ, κι άρχισα να κλαίω με αναφυλλητά!!! Εκείνη τη στιγμή ο καρδιοχειρούργος μου είπε: «Shit, man, you have to try acid, you have the right credentials» (Χ*στα, δικ* μου, πρ*πει να δοκιμάσεις LSD, *χεις τα κατάλληλα διαπιστευτήρια).

Ούτω και *γινε, 2-3 χρόνια αργότερα. Όταν στο ζενίθ του αλλόκοτου βλ*παμε τα πόδια μας να μακραίνουν και να βγαίνουν από τα παράθυρα, και τον τοίχο να πάλλεται με τα ηχητικά κύματα των Rolling Stones, Pink Floyd και Frank Zappa, που ξεχύνονταν από κάτι γιγαντιαία ηχεία Mission πήγαμε στο απ*ναντι πάρκο για να παίξουμε… ρακ*τες! Δεν βλ*παμε τα μπράτσα μας, ή μάλλον τα βλ*παμε εκ περιτροπής σαν κλαδιά, κροταλίες και φραντζόλες, και θα καταφ*ρναμε να παίξουμε ρακ*τες, οι απερίγραπτοι μαλάκες!!!

Ξαφνικά είδα *να μικρό ανάχωμα στο πάρκο, καλυμμ*νο με φρεσκοκομμ*νο, περιποιημ*νο γρασίδι. Δεν μπορώ να σας πω πως το είχα δει το ανάχωμα με το κουρεμ*νο γρασίδι, ντρ*πομαι! Μόνο που *πεσα μπρούμητα απάνω του κι άρχισα να το… γλύφω! Κλείνει και η πρώτη παρ*νθεση, η οποία, αν θυμάστε, είχε ανοίξει με την στύση από την υποθετική μυρουδιά του υποθετικού γρασιδιού, στο υποθετικό λειβάδι στο αμερικανικό Midwest, ή στον Καναδά.

Χαλάλιν σου τζιε η σάλτσα με την καν*λλαν!

*αρακαλώ, επιτρ*ψτε μου να απευθυνθώ στη σεβάσμια μητ*ρα μου, 83 ετών, που θα διαβάσει αυτό το κομμάτι την ώρα που θα πίνει τον καφ* της και θα τρώει το παξιμαδάκι της: «Μεν κλαίεις, μάμμα, η κατάσταση *ννεν τραγική. Μόνον, άμαν κάμεις μωρά στην άλλην σου ζωήν, να μεν επιμ*νεις να τρώσιν σπαναχόρυζον τζιε πατάτες βραστ*ς, άμαν θ*λουν μακαρόνια με σάλτσαν τομάτα, γιατί τούτες οι καταστάσεις δημιουργούν ψυχολογικά προβλήματα που εκδηλώνουνται υστερόττερα!!! Όσα μακαρόνια τζιε να ψήσεις τωρά, το πουλλίν επ*τασεν, κυρία Ελλη. Χαλάλιν σου τζιε η σάλτσα με την καν*λλαν! Φιλιά…». (Όχι, ρε πούστη, δεν επιτρ*πονται αυτά τα πράγματα).

Τι λ*γαμε; Α, ναι: Το λειβάδι. Μια πράσινη αχάνεια. Εκατομμύρια στρ*μματα. Εδώ κι εκεί υπάρχουν και δ*ντρα για να σπάει η μονοτονία και να κάθονται τα χελιδόνια και τα σπουργίτια. Κοιτάξτε, δεν θ*λω τα πουλάκια μου να κάθονται χάμω, διότι το γρασίδι είναι ψηλό και μπορεί να κρύβονται μπόσικοι γάτοι που να το πνίξουν. Καταλάβατε; Υπάρχουν και αμ*τρητα ζώα στο απ*ραντο λειβάδι. Εκατομμύρια αγελάδες, πρόβατα και καμία δεκαριά αγ*λες βίσωνες.

Συνεχίζουμε αύριο, αλλά σας προειδοποιώ: Θα γραφτούν πολύ αλλόκοτα πράγματα. Αν σας ενοχλούν τα σκατά του βίσωνα, μην διαβάσετε αυτή την στήλη. (Ξ*ρω πως εσύ εν να την θκιαβάσεις, μάμμα μου!!!). Τουμόρροου, που λ*νε στα πλεόμενα μπουρδ*λα του Μισισσιπή.

SIDDHARTHA
26/07/2014, 14:27
Για αγγλικ*ς ιπποδρομίες δίνει ρεσιτάλ ο Γιώργος *αρασκευάς σε κείμενό του που το αναδημοσιεύει ο apodytiriakias.gr.

Οι μπουκμ*ηκερς είναι *να αναπόσπαστο μ*ρος της Αγγλικής ζωής διότι οι ιπποδρομίες *χουν ιδιαίτερη σημασία για τους Άγγλους. Ούτε αλητεία είναι, ούτε απλός τζόγος. Είναι παράδοση, *να ευγεν*ς σπορ για το οποίο λαός και αριστοκρατία τρ*φουν το ίδιο ενδιαφ*ρον, κυριεύονται από το ίδιο πάθος! Ορισμ*νες ιπποδρομιακ*ς συναντήσεις αποτελούν ορόσημα για την αθλητική, καθώς και την κοινωνική ζωή της χώρας. Η χρονιά αρχίζει με την τριήμερη συνάντηση του Τσ*λντεναμ, για 18 θεαματικ*ς κούρσες μετ’ εμποδίων.

Χιλιάδες Ιρλανδοί διασχίζουν το «νερό» συνοδεύοντας τα άλογά τους στην ετήσια σύρραξη με τους Εγγλ*ζους υπό την διαιτησία των… μπουκ. Στο Τσ*λτεναμ διαιωνίζεται η προαιώνια *χθρα. Εκεί οι Ιρλανδοί ζητούν εκδίκηση για την ήττα τους από τον Γουλι*λμο τον Γ΄ στις όχθες του Boyne το 1690!

Η «βοή» του Τσ*λτεναμ είναι το κάτι άλλο. Στην μεγαλύτερη ιπποδρομία, όταν τα άλογα «χτυπάνε ανηφόρα» καλπάζοντας για το τ*ρμα, μετά από μία άκρως εξουθενωτική κούρσα π*ντε χιλιομ*τρων μετ’ εμποδίων, όταν τεντώνουν τους ιδρωμ*νους λαιμούς τους λες κι *χουν επίγνωση της παράδοσης και ευθύνης που κουβαλάνε στα καπούλια τους, το σύμπαν κουφαίνεται, π*φτει ξερό!

*ουθενά αλλού στον κόσμο δεν *χουν σταθεί προσοχή τόσες τρίχες, δεν *χουν εξαρθρωθεί τόσες σπονδυλικ*ς στήλες από ρίγη, σε μία αποθ*ωση της ευγενούς άμιλλας αλόγων και αναβατών και της εθνικής υπερηφάνειας! Χαβαλ*ς υπ*ρ πίστεως και πατρίδος, αλλά μετράνε και η μπύρα και ο τζόγος!

Κατά τη διάρκεια του φεστιβάλ η ευρύτερη περιοχή στερεύει από την Ιρλανδική μαύρη μπύρα Guinness (Γκίνες), ενώ οι Άγγλοι μπουκ χρειάζονται και την επαγγελματική βοήθεια ψυχαναλυτών! Το κουμάρι που παίζεται από αμείλικτους παίκτες είναι πρωτοφαν*ς, είναι άγριο, λυγίζει και τους πιο γενναίους!

Όταν το Ιρλανδικό «punt» είχε χάσει την ισοτιμία του με την στερλίνα, οι Άγγλοι μπουκμ*ηκερς δεν δεχόντουσαν το Ιρλανδικό νόμισμα. Οι Ιρλανδοί *καναν παραστάσεις στις τράπεζ*ς τους, και η «Alled Irish Banks» *στησε μαγαζί σ’ *να τσαντίρι στο Τσ*λτεναμ για την εξυπηρ*τηση των πελατών της.

Εστάλη *να ποσό 1.500.000 στερλίνων, για να αλλάξουν οι Ιρλανδοί τις «punt» τους. Οι τραπεζίτες υπολόγισαν ότι τα λεφτά θα αρκούσαν για όλο το τριήμερο. Μ*χρι να δώσει ο αφ*της την εκκίνηση της πρώτης κούρσας της συνάντησης, στο κ*ντρο εξυπηρ*τησης δεν είχε μείνει ούτε ΜΙΑ στερλίνα!

Μετά το Τσ*λτεναμ *ρχεται το Νιουμάρκετ, με τους δύο διαύλους απογείωσης αεριωθούμενων τετραπόδων. Το Νιουμάρκετ είναι μια αλογούπολη όπου η πρώτη επίσημη κούρσα, με το αναγκαίο στοίχημα, διεξήχθη το 1622. Από τότε παίζεται μεγάλος τζόγος και όχι μόνο σε άλογα. *ριν πολλά χρόνια, *νας άρρωστος τζογαδόρος στοιχημάτισε μια περιουσία ότι θα μπορούσε να φάει *ναν ζωντανό γάτο! Γρατσουνίστηκε, *χασε κι αυτοκτόνησε το ίδιο βράδυ!

Στο Νιουμάρκετ χτυπάει η καρδιά της ιπποδρομιακής Αγγλίας. Εκεί βρίσκεται το Εθνικό Ιπποφορβείο, τα γραφεία του «Jockey Club» και οι μεγαλύτεροι στάβλοι της χώρας. Τον Μάιο διεξάγονται οι δυο πρώτες κλασικ*ς ιπποδρομίες τριετών, η «2000 Guineas» για ίππους και η «1000 Guineas» για φοράδες. Και οι δύο είναι κούρσες ενός μιλίου, 1.600 μ. περίπου, και διεκάγονται σε μια ατελείωτη ευθεία, στον πιο φαρδύ στίβο του κόσμου.

*ανηγύρι με χαρτορίχτες, ξυλοπόδαρους, πορτοφολάδες

Το μεγάλο στοίχημα, όμως, π*φτει στην συνάντηση του Ιουλίου, με αποκορύφωμα την ημικλασική κούρσα του «July Cup» (Κύπελλο Ιουλίου) στα 1.000 μ*τρα. Τότε είναι που ξεφτιλίζονται τα πάντα! Τα ξενοδοχεία του Νιουμάρκετ κατακλύζονται από μπουκμ*ηκερς και παίκτες που κρατούν δωμάτια δυο και τρία χρόνια πριν! Το χρήμα χάνει την αξία του. Στα γραφικά εστιατόρια σερβίρεται το πιο εκλεκτό «κλάρετ», προς εκατοντάδες λίρες το μπουκάλι και τα καπνοπωλεία κάνουν χρυσ*ς δουλει*ς με πούρα Αβάνας.

Λ*γεται ότι σε μία συνάντηση της δεκαετίας του ’70, ο φόρος που είχαν πληρώσει οι μπουκμ*ηκερς για τα στοιχήματα ΕΝΟΣ μόνο Ιρλανδού αλογομούρη, ήτανε πάνω από 100.000 λίρες. Τότε ο φόρος ήταν 4%!!!

Την κλασσική συνάντηση του Νιουμάρκετ ακολουθεί η συνάντηση του Ντ*ρμπυ στο Επσομ τον Ιούνιο. Εδώ δεν *χουμε φεστιβάλ, αλλά πανηγύρι. Χαρτορίχτες, μ*ντιουμ, ξυλοπόδαροι, ζογκλ*ρ, πορτοφολάδες, τσιγγάνοι με τα τροχόσπιτά τους, κάθε λογής περίεργος πάει στο Επσομ. *άει, β*βαια, και η διεθνής αφρόκρεμα των τριετών για την πιο περίφημη κούρσα του κόσμου, στα 2.400 μ*τρα. Όσο για το πλήθος και τους μπουκμ*ηκερς, άσε. Χαμός!

Καπάκι *ρχεται το Ασκοτ, με τα ημίψηλα, τον καπνιστό σολομό, τη σαμπάνια και τις φράουλες, τα ακριβά και περίεργα καπ*λα και ανσάμπλ που φοράνε οι κλασσικ*ς γκόμενες και τα εξωγήινα στοιχήματα. Έχω ακούσει *ναν μπουκ να λ*ει ότι, σε μια κούρσα, 200.000 λίρες δεν είχαν αρκ*σει για τη μείωση της απόδοσης του φαβορί από 6/5 (2.20) στο 1/1 (2.00). Οι μπουκ ρούφηξαν τη διακοσάρα κι ούτε καν ρεύτηκαν! Για τ*τοιο βαρβάτο, λωλό τζόγο μιλάμε!

Οι μπουκ φοράνε θερμικά βρακιά

Το φθινόπωρο *χουμε την τελευταία κλασική κούρσα τριετών, το St. Leger (Σεντ Λ*τζερ) στα 2.800 μ*τρα, στο Ντόνκαστερ. Η κούρσα είχε καθιερωθεί το 1776 στα 3.200 μ*τρα, αλλά η απόσταση μειώθηκε το 1813. Στην σπάνια περίπτωση αλόγου που κερδίζει και τις τρεις κλασσικ*ς ιπποδρομίες, *χουμε «Νικητή του Τριπλού Στ*μματος» (Triple Crown Winner). Ένας τ*τοιος ήταν ο Νιζίνσκυ το 1970, προπόνησης του Ιρλανδού μα*στρου Βίνσεντ Ο’ Μπράιεν και με αναβάτη τον «ψηλό» Λ*στερ *ίγκοτ. Μ*γας ίππος, μ*γας τζόκεϊ!

Η σεζόν κλείνει με τους δύο μεγάλους ισοζυγισμούς στο Νιουμάρκετ και με τα διάφορα κριτήρια διετών. Τα άλογα πάνε να ξεχειμωνιάσουν στους στάβλους, οι τζόκεϊ πάνε για διακοπ*ς στις Μπαχάμες και Σεϋχ*λλες, αλλά οι μπουκ φοράνε τα θερμικά βρακιά και τα πανάκριβα μπουφάν τους και συνεχίζουν απτόητοι στους αμ*τρητους ταπεινούς χειμερινούς ιπποδρόμους με εμπόδια.
Οι τζογαδόροι το απαιτούν και η ιπποδρομιακή βιομηχανία χρειάζεται *σοδα. Οι μπουκ είναι σημαντικά γρανάζια της μηχανής, κι ας μην το αναγνωρίζουν οι άσχετοι και οι αγνώμονες. Χωρίς τους μπουκ τίποτα δεν κινείται στην Αγγλία.

SIDDHARTHA
26/07/2014, 14:29
Μεγάλη ράτσα οι Κιν*ζοι! Τι να πιάσεις και τι ν’ αφήσεις; Φιλοσοφία; Λάο Τσε, Γιινγκ και Γιανγκ, Ζεν, μιλάμε για πολύ μεγάλους φιλοσόφους, ιδ*ες και διδασκαλίες. *ολεμικ*ς τ*χνες; Μνημεία; Βλ*πεις το Κιν*ζικο Τείχος και σου φεύγει το καφάσι. Σκ*φτεσαι τη γραμμή Μαζινό που είχανε φτιάξει οι μαλάκες οι Γάλλοι και κατουρι*σαι στα γ*λια!

Να μιλήσουμε για φαϊ; Αγόρι μου, αν λάχει και μπεις σε γνήσιο Μανδαρινο – μαγειριό, την πάτησες. Τίποτε άλλο δεν σε ικανοποιεί πια. Γιουβ*τσι και φρικασ* υποβιβάζονται αμαχητί στην κατηγορία του «μπανάλ» με το που θα σερβιριστούν τα ορεκτικά των κιτρινιάριδων; Γαρίδες με σουσάμι, καβουρδισμ*να φύκια στο τηγάνι, για τ*τοια είχαν εφευρεθεί το σάλιο και το «μμμ…». Τσου μ*ιν, λατρεία μου! Σπ*σιαλ φιδ*ς με οτιδήποτε γουστάρει η ψυχή σου, επίσης γλυκόξινο χοιρινό, ρύζι στο τηγάνι, πάπια με ξεροψημ*νη π*τσα και σάλτσα καραμ*λα, άσε. Σκ*τη εκσπερμάτωση και χ*σε τη χοληστερόλη.

Μόνο *να κιν*ζικο πράγμα δεν γουστάρω πάρα πολύ: Τους σιαμ*ζους γάτους. Εντάξει, γενικά λατρεύω τα κατοικίδια αιλουροειδή, εκτιμώ τα γατιά *ΟΛΥ περισσότερο από τους πλείστους των ανθρώπων, αλλά αυτοί οι πούστηδες οι σιαμ*ζοι ψιψίνοι είναι άλλο πράγμα, Μπόσικοι, μοχθηροί, εγωιστ*ς, απρόβλεπτοι, κακά ν*α σας λ*ω. Όσο για το νιαούρισμά τους, αίσχος! Λ*ω «ψου-ψου» σ’ *ναν κεραμιδόγατο και απολαμβάνω «μιάοοο…» ρε γαμώτο και τρίψιμο στα πόδια μου. Λ*ω «ψου-ψου» σε σιαμ*ζο και το ψοφίμι αρχίζει κάτι υποχθόνια και βραχνά «ααα…οοο…αρρρ…» που μου φεύγουνε οι κωλότριχες από την ανατριχίλα!

Μόνο μια φορά είχα συναναστραφεί με σιαμ*ζα γάτα. *ριν πολλά χρόνια στην Αγγλία, ο μπατζανάκης μου κι ο συνεταίρος του είχανε πάει στον τυπογράφο τους για κάτι αφίσες και με είχανε πάρει μαζύ τους για παρ*α και χαβαλ*. Φτάσαμε στο σπίτι του τυπογράφου, Ντ*ηβιντ ήταν τα’ όνομά του και είχε και αλογοουρά και με το «καλησπ*ρα» *βγαλε η γκόμενά του το κ*ηκ και το τσάι να μας κεράσει. *ού να ξ*ρω εγώ πως μ*σα στο κ*ηκ φρούτων είχανε ζυμωθεί δυο ουγγίες χασίσι; Έφαγα το κομμάτι μου χωρίς να γνωρίζω, ζήτησα και δεύτερο (αν γνώριζα θα ζήταγα τρίτο και βάλε!) και σε λίγη ώρα εκεί που το πορτατίφ άρχισε να απαγγ*λει Ελύτη, όταν το πρόσωπο του Ντ*ηβιντ μου φαινόταν σαν ο κώλος μιας φοράδας (λόγω αλογοουράς) και οι αφίσες μετατράπηκαν σε πολύχρωμους χαρταετούς στου Φιλοπάππου, ακούω *να «ααα…οοο…αρρρ…». Ήταν η σιαμ*ζα γάτα του Ντ*ηβιντ!

Της *κανα «ψου-ψου ντάρλινγκ», λόγω σαβουάρ βιβρ, και περι*ργως η γάτα άρχισε να τρίβεται στα πόδια μου και να γουργουρίζει αντί ν’ αρχίσει το φτύσιμο. *ρ*πει να ήτανε σιαμ*ζα βυζασμ*νη με φιλιππιν*ζικο γάλα, διότι πετάχτηκε στα γόνατά μου και δώστου «πουρρρ… πουρρρ…». Εκεί που την χάιδευα μου ήρθε μια ακαταμάχητη καύλα να τη σφίξω στο λαιμό μου! Σήκωσα τη γάτα, που λ*τε την φόρτωσα στο σβ*ρκο μου και άρχισα να περπατάω γύρω από το τραπ*ζι του σαλονιού. Όργιο σας λ*ω, η γάτα τρελάθηκε κι εγώ βρισκόμουνα στον *βδομο ουρανό.

Φορούσα μια γάτα στο σβ*ρκο σαν κασκόλ

Δώστου «ααα…οοο…αρρρ…» η σιαμ*ζα κι εγώ τη νανούριζα ρυθμικά: «Μάο-Τσε-Τουνγκ…Τσανγκ-Καϊ-Σεεεκ…» κόβοντας βόλτες γύρω από το τραπ*ζι στο σαλόνι του τυπογράφου! Οι άλλοι είχανε σταματήσει το νταλαβ*ρι και με κοιτούσανε με ορθάνοιχτα στόματα. Β*βαια, το ότι ήσαν κι εκείνοι μαστούρηδες είχε κάτι να κάνει μ’ αυτό, αλλά όταν αποφασίσανε να διακόψουν οριστικά το μπίζνες μήτινγκ μου σκάσανε τη σιαμ*ζικη κροτίδα: *ερπατούσα γύρω από το τραπ*ζι επί μια ώρα και τρία τ*ταρτα!

Μάλιστα, κύριε. Την ώρα που η κυρία Έλλη *αρασκευά, η μάδερ, καθότανε μόνη της σε *να διαμ*ρισμα στη Λευκωσία, στη μοναξιά της προσφυγιάς, κι *στελνε καλ*ς σκ*ψεις στο γιόκα της μονολογώντας «χαλάλι οι θυσίες», αυτός ο αρχιμαλάκας βρισκότανε σ’ *να σπίτι στο Ενφιλντ, ήτανε μαστούρης μ*χρι ισοπ*δωσης, φορούσε μια σιαμ*ζα γάτα στο σβ*ρκο του σαν κασκόλ, την περπατούσε γύρω από *να τραπ*ζι για σχεδόν δυο ώρες και τη νανούριζε με ρυθμικά «Μάο-Τσε-Τουνγκ» και «Τσανγκ-Καϊ-Σεκ»!!!

Κάτσετε *να λεπτό, ρε. *ώς άρχισαν όλα αυτά; Τι σχ*ση *χουν με τον Ο*Α* και το κρατικό στοίχημα; Α, ναι! Θυμήθηκα… Οι Κιν*ζοι είναι μια πολύ σοβαρή ράτσα. Σοβαρή σε όλα της και ο τζόγος δεν αποτελεί εξαίρεση. Ο μεγάλος ποδοσφαιρικός τζόγος διεξάγεται στη Μαλαισία, στη Σιγκαπούρη και στο Χονγκ-Κονγκ. Εκεί π*φτουν τα θεόρατα στοιχήματα, χωρίς ισοπαλία, με προβάδισμα «μηδ*ν *ως μισό», «μισό *ως *να» κ.ο.κ.

Τι παίζουν οι σοβαροί κιτρινιάρηδες

Μιλάμε για προβάδισμα γκολ σε διπλό στοίχημα και εξωγήινο ποντάρισμα. Το εκατομμύριο δεν κάνει, εκτός αν είναι λίρες. Ένα εκατομμύριο δραχμ*ς δεν είναι αποδεκτό στους κιτρινιάρηδες. Για να είναι αποδεκτό *να στοίχημα, το νούμερο πρ*πει να *χει τουλάχιστον π*ντε μηδενικά και πάντα λίρες Αγγλίας.

Οι Κιν*ζοι, λοιπόν, παίζουν αυτόν τον θεόρατο τζόγο ΜΟΝΟ σε τρία πρωταθλήματα: *ρεμι*ρ Λιγκ Αγγλίας, Μπούντεσλιγκα (1 κατηγορία, β*βαια) και Serie A στην Ιταλία. *αίζουν και σε ορισμ*νους του Τσάμπιονς Λίγκ, αλλά όχι του κυπ*λλου UEFA, εκτός ίσως από τον τελικό. Μόνο το Εγγλ*ζικο *ρωτάθλημα, το Γερμανικό και το Ιταλικό θεωρούνται από τους σοβαρούς κιτρινιάρηδες ως αξιόπιστες και αμφίρροπες υποθ*σεις, στις οποίες θα μπορούσε να στηριχθεί ο αλλόκοτος, απερίγραπτος τζόγος τους. Και δεν είναι οι μόνοι. Αυτά τα πρωταθλήματα είναι η βάση του κουπονιού κάθε σοβαρού μπουκ και όχι μόνο: Και του κάθε σοβαρού *ΑΙΚΤΗ.

Το κείμενο υπογράφει ο αθάνατος Γιώργος *αρασκευάς

SIDDHARTHA
26/07/2014, 14:34
(ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ το θάνατο του Γιώργου *αρασκευά πριν από οκτώ χρόνια αναδημοσιεύω *να ακόμα κείμενό του.)

Την Κυριακή το βράδυ είχα κοιμηθεί πάνω στην πολυθρόνα, πράγμα που κάνω συχνά. Βρίσκω ότι ο ύπνος είναι πιο γλυκός όταν κάθομαι, παρά όταν ξαπλώνω, κυρίως όταν *χω μια γάτα πάνω στα γόνατα μου. Ίσως *χω αρχίσει να γερνάω. Όχι επειδή κοιμάμαι κάθοντας, αλλά επειδή γουστάρω μια γάτα στα γόνατά μου, αντί μια ξηγημ*νη γκομενίτσα.

Εν πάση περιπτώσει, κοιμήθηκα στην πολυθρόνα στη συνηθισμ*νη στάση. Με το κεφάλι μου στο πλάι και τα σάλια μου να τρ*χουν αβ*ρτα πάνω στο πουκάμισό μου.

Ξαφνικά ξύπνησα πανικοβλημ*νος, με τη σκ*ψη ότι βρισκόμουνα σ’ *να ναυάγιο με *να ξεφούσκωτο σωσίβιο. *ρ*πει να ήτανε τα σάλια στον ώμο μου, που θα μου είχαν δημιουργήσει την ψευδαίσθηση ότι βρισκόμουνα σ’ *να στον Ατλαντικό ωκεανό. Μπορεί και να ήτανε ο Ειρηνικός, δεν ξ*ρω και δεν μ’ ενδιαφ*ρει. Μόνο η Μεσόγειος να μην ήτανε, που είναι γεμάτη σκατά, κι όλες οι άλλες θάλασσες είναι αποδεκτ*ς!

Σηκώθηκα, λοιπόν, για να πάω στο κρεβάτι. *ήγα να κλείσω την τηλεόραση, αλλά θα πάτησα το κουμπί για Κανάλι 5, διότι βρ*θηκα φάτσα – κάρτα με τον Γιώργο Γεωργίου και το Καφενείο του. «Ωχ, αμάν» σκ*φτηκα, «λίγος χαβαλ*ς τα ξημερώματα πριν από τον ύπνο δεν βλάπτει»!

*ροσπάθησα να του τηλεφωνήσω αρκετ*ς φορ*ς, αλλά δεν *πιανα γραμμή. Έκατσα, λοιπόν, κι άκουσα. Σαν εξωγήινος *νοιωσα. Όπως θα *νοιωθαν οι εξωγήινοι του πλανήτη Νιμπίρου των Σουμερίων, αν πήγαιναν για να αλλάξουν λίγο τουριστικό συνάλλαγμα σε ελληνική τράπεζα, μια *αρασκευή το τ*λος του μηνός!

Εντάξει, είμαι εκ φύσεως ρωμαντικός, αλλά *να λεπτό. Εδώ υποβιβάστηκε κοτζάμ Μπλάκμπερν. Μια *νδοξη Μπλάκμπερν Ρόβερς που πριν 3 χρόνια ήταν πρωταθλήτρια Αγγλίας και *παιζε στο Τσάμπιονς Λίγκ! Και δεν μιλάμε για κάποια ομάδα με άδεια ταμεία. Χεσμ*νος στη λίρα είναι ο πρόεδρός της.

Επιτρ*ψτε μου να γράψω κάτι γι’ αυτή την ομάδα. *ριν αρκετά χρόνια, *νας παππούς στο βιομηχανικό Μπλάκμπερν *παιρνε κάθε Σάββατο το εγγονάκι του στο γήπεδο.

Εργάτης χαλυβουργείου ήτανε ο παππούς, και το εγγονάκι του για την ίδια δουλειά προοριζότανε.
Ο μπόμπιρας ήταν «άρρωστος» με την Μπλάκμπερν Ρόβερς κι *να Σάββατο, πάνω στην εξ*δρα, υποσχ*θηκε στον παππού του ότι μια μ*ρα η ομάδα θα ήτανε δικιά του και θα κ*ρδιζε το πρωτάθλημα Αγγλίας! Μεγάλωσε ο μικρός, τ*λειωσε το σχολείο και *πιασε κι αυτός δουλειά σ’ *να τοπικό χαλυβουργείο. Είχε όνειρα, όμως, και ήτανε δραστήριος και παν*ξυπνος. Οι προαγωγ*ς ακολούθησαν η μία την άλλη και μια μ*ρα ο από κούνια φανατικός οπαδός της Μπλάκμπερν *γινε ιδιοκτήτης του χαλυβουργείου!

Κάθε Σάββατο από Μπαχάμες με ιδιωτικό αεροπλάνο…

Λίγο αργότερα, η κυβ*ρνηση της Αγγλίας κρατικοποίησε την παραγωγή χάλυβα. Ο «τ*ως μπόμπιρας» πήρε καλά λεφτά, τα οποία επ*νδυσε στο εμπόριο του χάλυβα, με την εταιρεία του «Walker Steel» (Χάλυβας Γουώκερ). Έκανε τα παλούκια του χρυσά, κυρίως όταν οι Εγγλ*ζοι τερμάτισαν το κρατικό μονοπώλιο παραγωγής του ατσαλιού κι επ*τρεψαν εισαγωγ*ς.

Ο Γουώκερ αυτοεξορίστηκε για φορολογικούς λόγους. *ήγε να ζήσει στις Μπαχάμες, απ’ όπου διηύθυνε την εταιρεία του. *εριττό να πούμε ότι αγόρασε την Μπλάκμπερν Ρόβερς, που τότε *παιζε στην πρώτη κατηγορία Αγγλίας. «Φώναξε τον Κ*νυ Ντάγκλις και του είπε: «*άρε αυτό το βιβλιάριο επιταγών, πρόσθεσε εσύ τους αριθμούς που χρειάζεσαι, πάρε όποιους παίκτες θ*λεις, αλλά πάρε και το πρωτάθλημα Αγγλίας, που είχα υποσχεθεί στον παππού. Σε διαβεβαιώ ότι ποτ* δεν θα επ*μβω στη δουλειά σου».

Κάθε Σάββατο, ο Γουώκερ πήγαινε από τις Μπαχάμες στην Αγγλία με το ιδιωτικό αεροπλάνο του για μια μ*ρα, για να δει την Μπλάκμπερν ΤΟΥ, που τελικά, πήρε το πρωτάθλημα Αγγλίας!

Μετά από τρία χρόνια, όμως, φ*τος δηλαδή, η Μπλάκμπερν υποβιβάστηκε. Ο Γουώκερ απευθύνθηκε στους οπαδούς με δάκρυα στα μάτια και είπε: «Μην στεναχωρι*στε, αυτό *χει το ποδόσφαιρο. Θ’ αν*βουμε αμ*σως»!

Εκείνο που ρωτώ, ρε παιδιά, είναι το εξής. Ο Γουώκερ δεν είχε τα λεφτά για ν’ αγοράσει παιχνίδια, ή διαιτητ*ς, και να παραμείνει στο *ρ*μιερ Λιγκ; Δεν ήτανε αρκετά μάγκας, *νας άνθρωπος που από εργάτης χαλυβουργείου *γινε πρώτα ο ιδιοκτήτης του «μύλου» και αργότερα *νας από τους μεγαλύτερους βαρώνους χάλυβα της Ευρώπης;

Κατηγορίες συνομωσίας και για το χαβαλ*

Δεν καταλαβαίνω αυτά που διαβάζω και αυτά που ακούω. Η, μάλλον, τα καταλαβαίνω πολύ καλά. Τι πάει να πει «σικ*», και «στημ*νο», μωρ*; Τι πάει να πει: «Α, πα-πα αυτή η ομάδα δεν μπορεί να π*σει»; Και ρωτώ το εξής: Αν το σύστημα είναι τόσο σάπιο, *ΟΥ είναι *νας μάγκας ιδιοκτήτης μιας *ΑΕ, που *πεσε κατηγορία, ή που δεν βγήκε στην Ευρώπη, για λόγους ΟΧΙ αγωνιστικούς, να πάρει το σύστημα στα δικαστήρια; Να βρει *ναν ατσίδα δικηγόρο, που να παρουσιάσει ως μαρτυρία όλα τα σχετικά βίντεο των αγώνων, μαζί με αποκόμματα εφημερίδων που να δείχνουν ότι η ομάδα του είχε αδικηθεί, να κάνει χαβαλ*, να ζητήσει να ληφθούν προσωρινά μ*τρα με τα οποία η τελική βαθμολογία να μην είναι τελεσίδικη μ*χρι να ανακοινωθεί η απόφαση του δικαστηρίου, να προσάψει κατηγορίες συνομωσίας, να ζητήσει π*ντε, δ*κα δις για απώλεια εσόδων και για ψυχική οδύνη και γενικά να δημιουργήσει βαβούρα και τζερτζελ*, να γαμήσει τους πάντες ΚΙ ΑΣ ΧΑΣΕΙ;

Τι πάει να πει αυτός *τσι και ο άλλος αλλιώς, όταν αδειάζουν οι εξ*δρες; Να *χεις κοτζάμ Α΄ εθνική με αυτά τα εισιτήρια, με αυτό το χάλι; Ρε, εσείς, μήπως τους βολεύει ΟΛΟΥΣ η κατάσταση και δεν το πήρα χαμπάρι; Μήπως ΔΕΝ Υ*ΑΡΧΟΥΝ αδικημ*νοι, μήπως αντί ρωμαντικός ή γραφικός, είμαι *νας σκ*τος μαλάκας; Όχι, ρωτάω, δηλαδή!

αποδυτηριάκιας

SIDDHARTHA
26/07/2014, 14:36
ΕΝΑ ΑΚΟΜΑ κείμενο του αθάνατου γκουρού Γιώργου *αρασκευά.

«Όποιος δεν *χει δει του αλλουνού την πούτσα, βλ*πει τη δικιά του σαν κατάρτι»!
Κυπριακή φράση, που αναφ*ρεται στους εγωιστ*ς και υπερόπτες που θεωρούν την φράση κάτι τι «αλλότριο» ως υποδε*στερο του «ημετ*ρου». Εξ όσων γνωρίζω η μάνα μου δεν *χει π*ος, αλλά χρησιμοποιώ την φράση για να της υποδείξω ότι είναι προκατειλημμ*νη σχετικά με την ανωτερότητα των ντολμάδων, της μηλόπιτας, του κουμ-καν και των λογιστικών ικανοτήτων της!

Β*εεβαια! Μόνο η μάνα μου μαγειρεύει με φαντασία. Όλες οι άλλες φτιάχνουν άγευστα σκατά στην καλύτερη! Κρατάει με ευλάβεια την μαγειρική σκυτάλη της φάρας. Μόνο που θα της μείνει στο χ*ρι. Δεν θα μπορ*σει να την πασάρει σε κάποιαν αντάξια συνεχίστρια της παράδοσης διότι δεν *κανε κόρες, ενώ οι τρεις εγγον*ς της δεν δίνουν το δεξί αρχίδι ενός κόκορα αν η μαύρη κότα είναι πιο γευσάτη από την άσπρη, ή αν οι κομμ*νες υγρ*ς μελιτζάνες πρ*πει να στεγνώσουν πάνω σε λινή πετσ*τα πριν μπούνε στο κόλπο του ιμάμ μπαϊλντί!

Χρησιμοποιώ τη συγκεκριμ*νη *κφραση και για εθνικιστ*ς και σωβινιστ*ς. Μόνο που σ’ αυτ*ς τις περιπτώσεις το π*ος παύει να είναι κατάρτι. Είναι ιστός πάνω στον οποίο κυματίζει η σημαία του «ποιος τους γαμάει τους άλλους»! Κακή νοοτροπία, που συχνά *χει σαν αποτ*λεσμα η σημαία να κρεμαστεί μεσίστια, πριν τελικά υποσταλεί και χωθεί στον σωβινιστικό πρωκτό.

*ροσωπικά δεν υποτιμώ καν*ναν λαό, καμιά φιλοσοφία και θρησκεία. Τρ*φω ιδιαίτερο, σ*βας για ορισμ*νους λαούς και τους πολιτισμούς τους. Μου *χουνε πει αρκετ*ς φορ*ς ότι πρ*πει να ήμουνα Ινδός σε μια προηγούμενη ζωή! Τ*τοιος είναι ο σεβασμός μου για την Ινδία, τον Ινδικό λαό και φιλοσοφία.

Και η Αρχαία Αίγυπτος, όμως, μου προκαλεί δ*ος. Αν προσθ*σουμε και την μεγάλη αγάπη που *χω για τους γάτους, ανεξαρτήτως φύλου ή χρώματος, ίσως αυτό να με *κανε υποψήφιο «τ*ως» Αιγύπτιο! Όσον αφορά την *λξη που ασκούν επάνω μου οι μαύρες γκόμενες, αυτό τι θα με *κανε; Έναν νταβατζή στο Τόγκο τον 19ο αιώνα, ή μια μεσαιωνική τσατσά στο Νταρ-Ες-Σαλαάμ;

Εν πάση περιπτώσει, μ*γας λαός ο Ινδικός και μ*γιστη η φιλοσοφία του. Ας αφήσουμε την αρχαιότητα, τις Ουπανισάδες και τις Β*δες, που είναι βιβλία ασύλληπτου βάθους και που είχαν γραφτεί αιώνες πριν ο *λάτωνας πει «ουά… ουά»! Οι Ινδοί είναι *νας πράος, περήφανος λαός, του οποίου ο *μφυτος σεβασμός για τους άλλους συχνά παρεξηγι*ται για δουλοπρ*πεια.

Όταν *νας πρώην δεκαν*ας του Αγγλικού στρατού, ο συφιλιτικός καραγκιόζης Αμίν κατ*λαβε την εξουσία στην Ουγκάντα, στην ανατολική Αφρική, η εύπορη Ινδική παροικία πλήρωσε την νύφη. Ο δικτάτορας Αμίν είδε τους Ινδούς με το ίδιο μάτι που ο Χίτλερ είχε δει τους Εβραίους: Ως αιτία για τα δεινά της χώρας. Εθνικοποίησε τις περιουσίες τους και άρχισε να τους διώχνει.

Την άλλη μ*ρα καθάριζαν τους σταθμούς του μετρό

Ως Άγγλοι υπήκοοι, οι Ινδοί στράφηκαν προς την Αγγλία. Οι Άγγλοι, όμως, αντ*δρασαν αρνητικά στον ερχομό τους. Η οικονομική κατάσταση της χώρας δεν ήταν καλή και η περίφημη ομιλία του δημοφιλούς ρατσιστή βουλευτή Ενώχ *άουελ στο Γουλβεχάμπτον, περί «ποταμών αίματος», ακόμα αντηχούσε στ’ αφτιά των ασπρουλιάρηδων. Οι Ινδοί δεν είχαν που να πάνε. Ήταν *να πολύ πικρό ποτήρι να σε διώχνουν απ*νταρο κι αδ*καρο από μια χώρα, ενώ μια άλλη, της οποίας ήσουνα υπήκοος, να σου κλείνει την πόρτα.

Τελικά τακτοποιήθηκε η υπόθεση και *νας τεράστιος αριθμός Ινδών και *ακιστανών κατ*ληξαν στην αφιλόξενη Αγγλία για ν’ αρχίσουν από το μηδ*ν, χωρίς κεφάλαιο, σε *να κλίμα ρατσισμού και μεγάλης οικονομικής ύφεσης.

Οι Ινδοί άρπαζαν όποια δουλειά εύρισκαν μπροστά τους. Τη μια μ*ρα οδηγούσαν Ρολς Ρόυς και Μερσεντ*ς στην Ουγκάντα, αρκετοί είχαν και σωφ*ρ, και την επόμενη ήσαν εισπράκτορες σε λεωφορεία, ή καθάριζαν τους σταθμούς του μετρό του Λονδίνου. Δυο οικογ*νειες *μεναν μαζί σε μια σοφίτα. Η μια εργαζόταν την ημ*ρα και κοιμότανε το βράδυ, η άλλη είχε αντίστροφο ωράριο. Τα ίδια κρεβάτια εξυπηρετούσαν δυο οικογ*νειες. Ασύλληπτο δράμα!

Οι Ινδοί, όμως, είχαν διατηρήσει την περηφάνεια τους και *καναν το παν για την μόρφωση των παιδιών τους. Έκαναν και κάτι άλλο: Φυλάγανε *να μ*ρος του πενιχρού εισοδήματός τους για ν’ αρχίσουν ξανά μια επιχείρηση. *ίστευαν πως ό,τι είχαν καταφ*ρει στην Ουγκάντα θα τα κατάφερναν και στην Αγγλία! Ήξεραν τον τρόπο, είχαν σκοπό και όνειρα, φιλοσοφούσαν την ζωή. Η καταστροφή που τους βρήκε ήτανε μ*σα στο παιχνίδι. Ήτανε το κάρμα τους!

Σε βολικ*ς κάβες και σουπερ μάρκετς

Σιγά σιγά άρχισε η «επίθεση» στα ψιλικατζίδικα. Οι Ινδοί άρχισαν να αγοράζουν παραμελημ*να μαγαζάκια, πολλ*ς φορ*ς δυο οικογ*νειες μαζί. Το κόλπο της βάρδιας του ύπνου συβάρδιας του ύπνου συνεχίστηκε, αυτή τη φορά με τις δικ*ς τους επιχειρήσεις. Ολο*να και περισσότερα ψιλικατζίδικα άνοιγαν από τις π*ντε το πρωί κι *κλειναν μετά τα μεσάνυχτα. Αυτό βόλευε τους Εγγλ*ζους πάρα πολύ!

Μ*σα σε μια δεκαετία, τα περισσότερα «γωνιακά μαγαζιά» είχαν Ινδούς ιδιοκτήτες και όχι μόνο: Τα ψιλικατζίδικα εξελίχθηκαν σε βολικ*ς κάβες και σουπερμάρκετς, τα δε Ινδικά εστιατόρια *γιναν τρόπος ζωής για τους Άγγλους. Η Ινδική παροικία του Λονδίνου κατάφερε *να οικονομικά θαύμα!
Εδώ δεν μιλάμε για επιτυχημ*νη μετανάστευση, αλλά για διωγμό, για στάχτες μ*σα από τις οποίες πετάχτηκε *νας βαρβάτος φοίνικας! Η Ινδική φιλοσοφία και η αντίληψη για τη ζωή *παιξαν *να βασικό ρόλο στην επιτυχία των Ινδών.

Μιλάμε για μια φιλοσοφία που «*βγαλε» *ναν Μαχάτμα Γκάντι και μια σειρά ανεπανάληπτων φιλοσόφων και μυστών, άλλως γκουρού! Ο «Σρι» Ραμάνα Μαχάρσι (1879-1950) ήταν *νας τ*τοιος, ΘΕΟΡΑΤΟΣ γκουρού.

SIDDHARTHA
26/07/2014, 14:54
*αρασκευάς και σήμερα από τον apodytiriakias.gr. Ένας όπως πάντα απολαυστικός και αποκαλυπτικός γκουρού που διαβάζεται όσα χρόνια κι αν περάσουν. Το λ*ω και το κραυγάζω: Δεν βρίσκεις σήμερα τ*τοια κείμενα, είμαστε παντυχεροί που τα διαβάζουμε, που τα ξαναδιαβάζουμε. Σήμερα ο αθάνατος διηγείται πως ξεκίνησε να γίνει μπουκ.

Είτε είσαι άντρας, είτε δεν είσαι! Ομολογώ δημοσίως, σαφώς και απερίφραστως, ότι *χω διατελ*σει μπουκ και όχι μόνο: Έχω στήσει και κούρσα!

Ας τα πάρουμε, όμως, από την αρχή. Γεννήθηκα στην Κύπρο, μια χώρα όπου ο τζόγος είναι καθημερινότητα. Τον καιρό που ήμουν μικρό παιδί, ήταν πολύ επιτρεπτό οι συνομήλικοί μου, και μιλάμε για δημοτικό σχολείο και όχι μόνο Γυμνάσιο, να ξενυχτήσουν την παραμονή της πρωτοχρονιάς και να ποντάρουν στο οικογενειακό, ή φιλικό μπακαρά, ή «πατητό». Τώρα τα πράγματα *χουν βελτιωθεί σημαντικά, οι μαθητ*ς ανοίγουν λ*σχες!

Ο συχωρεμ*νος ο πατ*ρας μου μας *παιρνε, μαζί με τον αδερφό μου, κάθε Κυριακή στον ιππόδρομο στη Λευκωσία, μας *δινε το χαρτζιλίκι μας και δεν *τρεχε τίποτα που πηγαίναμε στα ταμεία να ποντάρουμε, παρ*α με άλλα πιτσιρίκια. Μάλιστα, την ημ*ρα των εορτασμών από τους Άγγλους της στ*ψης της νυν βασιλίσσης Ελισάβετ στον ιππόδρομο όταν ήμουν μόνο 8 χρόνων, είχα κερδίσει μια περιουσία. Θυμάμαι είχα αρχίσει με τον «Τζιχάν Γκιολού» στην πρώτη κούρσα για διετή, που πλήρωσε 30 στο 1 (τρεις λίρες στα δύο σελίνια).

Είχα βρει κάθε γκανιάν και κάθε δίδυμο μ*χρι την π*μπτη κούρσα και κ*ρδιζα 54 λίρες, *να τρομοκρατικό ποσό το 1952. Μιλάμε για 5-10 μηνιαίους μισθούς. Δυστυχώς τα *χασα! Είτε μου είχε π*σει από την τσ*πη το σημειωματάριο που είχα μ*σα τα λεφτά, είτε μου το κλ*ψανε, δεν ξ*ρω. Εκείνο που ξ*ρω είναι ότι όταν πήγα στο ταμείο για ποντάρισμα στην 6η και τελευταία κούρσα, δεν υπήρχαν λεφτά στην τσ*πη μου. Ήμουνα απαρηγόρητος και ο πατ*ρας μου με λυπήθηκε τόσο, που μου *δωσε δ*κα σελίνια (250 δρχ), *να ποσό διπλάσιο του συνηθισμ*νου χαρτζιλικιού. Τι *κανε ο μικρός *αρασκευάς; Το βρήκατε! *ήγε στο ταμείο και τα *παιξε όλα – και κ*ρδισε!

Στα 14 μου χρόνια *παιζα πόκερ με πραγματικά λεφτά. Όχι πόκα, χαρακίρια, μπόμπες, πολυκατοικίες και τ*τοια, αυτά είναι μπανάλ παιχνίδια. Έπαιζα κλασικό γαλλικό πόκερ, 4 παίκτες, τράπουλα με εφτάρια και πάνω, π*ντε χαρτιά κλειστά στο χ*ρι με αλλαγή και δύο πονταρίσματα – *να πριν την αλλαγή κι *να μετά. Κλασικά ευρωπαϊκά πράγματα, όχι αμερικάνικες μαλακίες!
Τον καιρό μου, στο Γυμνάσιο υπήρχαν δύο μεγάλες εκδρομ*ς: Η πρώτη ήταν η εκδρομή στη Μητ*ρα Ελλάδα το καλοκαίρι μεταξύ 5ης και 6ης τάξης (τότε δεν υπήρχε το Λύκειο, μόνο εξατάξιο Γυμνάσιο) και η δεύτερη μια τριήμερη περιοδεία της Κύπρου, λίγο πριν τις τελικ*ς εξετάσεις. Συζητούσαμε, λοιπόν, σ’ *να διάλειμμά λίγο πριν την εκδρομή, τον επερχόμενο χαβαλ*. Τότε ήταν που κάποιος είχε ρίξει την ιδ*α του διαγωνισμού μαλακίας, με στοίχημα ποιος θα «φτύσει» πρώτος! Αμ*σως προθυμοποιήθηκα να κάνω τον μπουκ και καν*νας δεν *φερε αντίρρηση, διότι είχα ήδη αποκτήσει τη φήμη του πουτανιάρη και του τζογαδόρου, κάτι που προκαλούσε δ*ος στην τάξη!

Το πρώτο μου μ*λημα ήταν να στήσω την κούρσα. *ήρα, λοιπόν, κατά μ*ρος *ναν σεσημασμ*νο μαλάκα. Δεν μπορώ να αναφ*ρω το όνομά του, διότι τώρα είναι *να εξ*χον μ*λος της κυπριακής κοινωνίας και δεν λ*ω περισσότερα. Όμως, άμα σας λ*ει ο *αρασκευάς ότι η Κύπρος κυβερνάται από μαλάκες, να τον πιστεύετε!!! Ας τον ονομάσουμε Λάμπρο, λοιπόν.

*εριοδικά γυμνιστών με τολμηρ*ς φωτογραφίες

Κάθε απόγευμα είχαμε ραντεβού στο στάδιο ΓΣΕ, όπου τον π*θαινα στο τρ*ξιμο και στη σφαιροβολία. Δεν μπορούσε να σηκώσει τα πόδια του ο Λάμπρος. Κάθε πρωί τον *βαζα να τρ*ξει λίγο για να δω αν… παραπατούσε και τον είχα απειλήσει ότι αν διαπίστωνα ότι είχε τραβήξει το πετσάκι του, θα *κανα δημόσια την ομολογία του ότι μια φορά είχε μαλακιστεί βλ*ποντας *ναν κόκορα να πηδάει μια κότα στην αυλή του, ότι θα τον ρεζίλευα στα κορίτσια του Γυμνασίου Θηλ*ων!
Ήρθε η μ*ρα της εκδρομής και συμφωνήσαμε η «κούρσα» να γίνει το δεύτερο βράδυ, στο ορεινό θ*ρετρο του *εδουλά. Τον Λάμπρο τον είχα δίπλα μου την πρώτη μ*ρα και του μιλούσα συν*χεια για τριγωνομετρία, χημεία και άλλα «αντικαυλωτικά» θ*ματα! Είχα, β*βαια, απαιτήσει, ότι ο Λάμπρος κι εγώ θα μοιραζόμασταν δωμάτιο το πρώτο βράδυ, την παραμονή του διαγωνισμού.
Λίγο πριν πάμε για ύπνο, είχα πασάρει στους άλλους που θα *παιρναν μ*ρος στον διαγωνισμό όλες τις τολμηρ*ς φωτογραφίες που είχα μαζ*ψει με ζήλο λίγες μ*ρες πριν την εκδρομή. Κάτι εγγλ*ζικα περιοδικά γυμνιστών, κάτι γαλλικ*ς κάρτες του 1930, οτιδήποτε τ*λος πάντων που θα προκαλούσε καύλα σε μαθητούδια, με την ελπίδα ότι θα βαράγανε μαλακία μ*χρι τελικής πτώσης. Το μόνο που πήρε ο Λάμπρος ήταν *να αντίτυπο της προκήρυξης του απελευθερωτικού αγώνα της ΕΟΚΑ και όλο το βράδυ του μιλούσα για Φιλική Εταιρεία, Καποδίστρια, Ρήγα Φεραίο και Οδυσσ*α Ανδρούτσο, μ*χρι να κοιμηθεί «άπρακτος»!

*εριττό να σας πω τι *γινε το βράδυ του διαγωνισμού. Το μεγάλο αουτσάιντερ για να «φτύσει» πρώτος, ο σεσημασμ*νος μαλάκας Λάμπρος, που ορκιζόταν ότι πάντα απ*σχε τη Μεγάλη *αρασκευή και την Κυριακή του *άσχα (και καν*νας δεν τον πίστευε), ούτε μύγα να ήτανε!

Μπουκ από κούνια και με τη βοήθεια της *αναγίας

*ριν προλάβει να παρουσιαστεί καλά – καλά το «ερ*θισμα», η φωτογραφία μιας γυμνής Γιαπων*ζας με γιρλάντες στο λαιμό, ο Λάμπρος είχε «φτύσει», ο *αρασκευάς πήρε όλο το χαρτί, και οι υπόλοιποι μείναμε με τις τσουτσούδες στα χ*ρια!

Τώρα θα με ρωτήσετε, γιατί τα *γραψα όλα αυτά. Απλά, για να πω ότι ήμουνα *να παιδί-τζογαδόρος. Και δεν είναι μόνο αυτό. Είχα εγκαταλείψει και τις σπουδ*ς μου, στο τρίτο *τος της Νομικής, διότι μόνο ο τζόγος με ενδι*φερε. Και σας λ*ω το εξής: *ρ*πει να είχα ευχή από τη μάνα μου, τη γιαγιά μου, τη νονά μου, την ίδια την *αναγία, που γλίτωσα. Το σκ*φτομαι και ανατριχιάζω.
Ως *νας τζογαδόρος από κούνια λοιπόν, ως ο πρώτος μπουκ της Κύπρου, *στω σε κούρσα μαλακίας, *χω τόσο την πείρα όσο και το δικαίωμα να πω ότι το να επιτρ*πεται σε μαθητ*ς να παίζουν σκληρό στοίχημα, να ενδιαφ*ρονται για το Τσ*λσι –Σαουθάμπτον περισσότερο από τις δ*σμες τους, είναι τραγικό λάθος. Δεν λ*ω ότι είναι σκόπιμο, προς Θεού. Απλά μια παράβλεψη που διορθώνεται αμ*σως. *ρ*πει να απαγορευθεί ΑΜΕΣΩΣ η είσοδος ανηλίκων στα πρακτορεία του Ο*Α*. Θα πούμε τους λόγους αύριο.

Α, ναι: Συνιστώ αποχή από το στοίχημα μ*χρι το Σαββατοκύριακο. Αυτό δεν είναι πρόγραμμα για να δικαιολογεί οποιοδήποτε ρίσκο. *ρ*πει να αρχίσουμε να σοβαρευόμαστε. Όποιος θ*λει ιδ*ες και γνώμες μεσοβδόμαδα, ας ψαχτεί αλλού!

SIDDHARTHA
26/07/2014, 15:08
Xρημασπορ της Δευτ*ρας 3 ιουνίου 2002
Δευτερα με τον Γιώργο *αρασκευά
ο γκουρού του τζόγου σας συμβουλεύει

Εις Οιωνος Αριστος: «οχι σημερα»!

Είχαμε πει για δεκάλογο, αλλά ήμουν συντηρητικός! Εκατοντάλογος θα ήταν πιο σωστό! τ*λος πάντων, άφησα *ξω αρκετά και σημαντικά, για να αναφ*ρω δ*κα βασικά πράγματα. ΄Επεται συν*χεια. του χρόνου!
1 η γκανιότα είναι ο μεγαλύτερος σύμμαχος του μπούκ. Τρώει τον παίκτη, όπως το νερό τρώει την π*τρα! μπορεί μεν να ανατραπεί, κυρίως με πληροφορίες τελευταίας στιγμής, αλλά αυτό ισχύει ως επί το πλείστον για ενα παιχνίδι. όταν σου ζητάνε να παίξεις τρία και τ*σσερα, κλάφ΄τα χαράλαμπε! στην ελλάδα, η γκανιότα είναι 36% σε τριάδες και πάνω από 52% σε πεντάδες. Κανενας παίκτης δεν μπορεί να ανατρ*ψει τ*τοια γκανιότα συστηματικά. άλλο το να «κάτσουν τα ματσάκια» και άλλο η ανατροπή της γκανιότας!
2 Δεν υπάρχουν άχαστα! ολο και κάτι σπάει που, σε συνδυασμό με την γκανιότα, εξασφαλίζει το βιός κάθε σοβαρού μπούκ. το «σοβαρού» είναι σκόπιμο, διότι υπάρχουν και οι ασόβαροι μπούκ που ρισκάρουν είτε για να εξασφαλίσουν πελατεία, είτε διότι είναι τζογαδόροι οι ίδιοι, είτε διότι θ*λουν να τραβήξουν τζίρο και να κάνουν μια «δραπ*τευση του μεσονυκτίου». επικίνδυνα πράγματα, κυρίως στο διαδίκτυο
3΄Οσο πιο επιλεκτικά παίζεις, τόσο η τύχη σου αυξάνεται! μίνιμουμ επιλογ*ς, όχι κάθε μ*ρα, μόνο πρωταθλήματα που «πας και σε πάνε», μόνο ύστερα από σοβαρή μελ*τη. Αν δεν βρ*ξεις πόδια (ή κάτι τ*τοιο!) δεν τρως ψάρια! σημαντικό μην παίζετε, λόγω ειδήσεων, ομάδες που είχατε απορρίψει λόγω φόρμας. πολλ*ς «απουσίες» που δημοσιεύονται, είναι συχνά άνευ ουσίας, ενώ η πρώτη διαλογή σας είναι συνήθως η πιο σωστή! εμπιστευθείτε τη διαίσθηση σας, παρά την γνώμη κάποιου «ειδήμονα» που κατά κανόνα δεν σκαμπάζει γρι από στοίχημα. η πιάτσα *χει γεμίσει από δαύτους…
4 Το στοίχημα είναι θ*μα απόδοσης. τα στάνταρ είναι για το προ πο! το ζητούμενο δεν είναι να βρεις ομάδες που θα κερδίσουν, αλλά ομάδες των οποίων οι αποδόσεις είναι μεγαλύτερες από τις πραγματικ*ς πιθανότητες τους. γενικά είναι προτιμότερο να παίζεις ομάδες με μ*τριες πιθανότητες και δυσανάλογα ψηλ*ς αποδόσεις, παρά ομάδες με πολύ καλ*ς πιθανότητες και πετσοκομμ*νες αποδόσεις. το «ας κερδίσει και όσα όσα» είναι ο συντομότερος δρόμος προς τον παικτικό γεντικουλ*!
5 Οποιος ανακατώνεται με τα πίτουρα, τον τρώνε οι κλώσσες! τα κουπόνια είναι γεμάτα από πρωταθλήματα της πλάκας. οι παίκτες θα τα σπρώξουν σε οτιδήποτε, με μόνο κριτήριο τη βαθμολογία. υπάρχουν ,β*βαια και οι πονηροί ή/και καλά πληροφορημ*νοι, αλλά αυτοί είναι αναγκαίο κακό! τους μπουκ ενδιαφ*ρει η μάζα, που θα παίξει…αβλεπί στο 1,50 την Καφ* όπερα κόντρα στην Ατβίνταμπεργκ, με βάση τη βαθμολογία! μην παίζετε πρωταθλήματα που δεν γνωρίζετε.
6 Τα ειδικά στοιχήματα είναι η μαρμελάδα πάνω στο ψωμί με βούτυρο του μπουκ. η γκανιότα είναι αισθητά μεγαλύτερη απ΄ότι, στο 1Χ2, αλλά υπάρχουν και άλλοι λόγοι για την αποφυγή ειδικών στοιχημάτων. στο ημίχρονο-τελικό αποτ*λεσμα, ο μπουκ ουσιαστικά ζητά από τον παίκτη να μαντ*ψει δυο αποτελ*σματα, όταν φτύνει αίμα για να μαντ*ψει *να!!! ΄ενας «σωστός» μπουκ ποτε δεν θα βάλει στο κουπόνι του κάτι που δεν τον συμφ*ρει!
7 Το μυαλό δεν είναι φεράρι! ο μ*σος παίκτης παίζει σήμερα αγγλία και κύπελλο uefa με διπλούς αγώνες, αύριο Β’Ιταλίας και Αυστρία, μεθαύριο λιγκ καπ Γαλλίας και 3η Σκοτίας! χάος, σύγχυση!!! τα διάφορα πρωταθλήματα *χουν τις δικ*ς τους «στροφ*ς», το μυαλό δεν μπορεί να προσαρμοστεί εύκολα. δεν μπορείς να παίξεις όλες τις διοργανώσεις, με το ίδιο σκεπτικό. η κάθε μια *χει τα «χούγια» της!
8 Η ειδίκευση πληρώνει. ο σωστός παίκτης ειδικεύεται σε 2-3 «παρόμοια» πρωταθλήματα. τίποτε δεν αφήνει να του ξεφύγει. μπαίνει στο πετσί του κάθε πρωταθλήματος, διαβάζει τα ρεπορτάζ του κάθε αγώνα (τα ρεπορτάζ μετα τον αγώνα είναι εξίσου σημαντικά) και μαθαίνει να χορεύει στη συγκεκριμ*νη πίστα. πάντα όμως χωρίς εγγυήσεις!
9 Το κυνήγι του ρεφαρίσματος είναι μάννα για τον μπουκ. κατά κανόνα, νοίκια, δόσεις, διακοπ*ς και σούπερ μάρκετ δεν πληρώνονται με κ*ρδη από τον τζόγο. δύσκολα κερδίζει ο παίκτης που παίζει υπό οικονομική πίεση. το στοίχημα χρειάζεται καθαρό μυαλό, καλή διάθεση και θετική προσδοκία. αυτός που ψάχνει μόνο για λόγους που μια ομάδα μπορεί να κερδίσει, *χει καλύτερη τύχη από αυτόν που ψάχνει για λόγους που μπορεί να χάσει! η αυθυποβολή μετράει πολύ…
10 Οι πιο σημαντικ*ς λ*ξεις στο στοίχημα είναι ΄’οχι σημερα’!

*ροσωπικά δεν ασχολούμαι με κάτι Χαμ Καμ και Σίλβια, ούτε μπορώ να αξιολογήσω τις πιθανότητες της Κροατίας κόντρα στο Μεξικό. ξ*ρω που φτάνει το χ*ρι μου! πάω για διακοπ*ς και ξαναρχίζω με Αγγλία και Γερμανία (και όχι από τις πρώτες αγωνιστικ*ς!).
Καλό καλοκαίρι!

Καλό καλοκαίρι από το παρελθόν. Δεκάλογος επίκαιρος.